Presidenti Topi dhe Zonja e Pare presin nje perfaqesi te grave te perndjekura gjate periudhes se diktatures komuniste.
6 dhjetor 2010
Presidenti i Republikes Prof. Dr. Bamir Topi dhe Zonja e Pare Teuta Topi ne kuader te 20-vjetorit te ndryshimit te sistemeve ne Shqiperi priten sot paradite ne Presidence nje perfaqesi te grave te burgosura dhe te internuara gjate periudhes se komunizmit por dhe te periudhes se fashizmit ne shenje respekti e vleresimi per qendresen vetemohimin dhe per mesazhet e paqes dhe kunder hakmarrjes - te dhena para gjate dhe pas momentit te permbysjes se diktatures komuniste. Ne kete takim ishin te pranishem edhe Kryetari i Shoqates Mbarekombetare per Integrimin e te Burgosurve dhe te Perndjekurve Politike Adem Allci Sekretari i Pergjithshem i kesaj Shoqate Besim Ndregjoni Kryetari i Qendres Shqiptare per Rehabilitimin e Traumes dhe Tortures Adrian Kati ish-te persekutuar te tjere si dhe anetare te Kabinetit te Presidentit.
Perfaqesia e grave ish-te persekutuara gjate periudhes se diktatures komuniste falenderuan Kreun e shtetit dhe Zonjen e Pare per pritjen e perzemert dhe shprehen mirenjohjen per mbeshtetjen dhe vemendjen e shtetit dhe te vete Presidentit Topi per rehabilitimin e plote te tyre ne jeten shoqerore per perpjekjet e vazhdueshme per nxjerrjen ne drite te te vertetave te hidhura gjate regjimit diktatorial si dhe per vleresimin e perkujtimin e vepres heroike te mjaft te denuarve e te ekzekutuarve te ketij sistemi.
Me kete rast Presidenti Topi duke mbajtur fjalen para te pranishmeve u shpreh
Pershendetje
Mire se keni ardhur
Eshte kenaqesi e vecante qe takohemi se bashku ne vigjilje te nje pervjetori shume te rendesishem sikurse eshte pervjetori i vitit 90-te qe padyshim lidhet si nje moment i rendesishem i ndryshimit te epokave ku familjet qe ju perfaqesoni jane ato qe kane qene ne bazament te aksionit civil te aksionit qytetar te aksionit politik edhe atehere kur ishte herezi te shpreheshe. Kane qene baballaret tuaj kane qene bashkeshortet kane qene vellezerit ata qe luftuan edhe ne ato kohe shume te veshtira per demokraci luftuan per lirine e fjales. Shume prej tyre keto i kane bere jo ne menyre te fshehur i kane bere drejtperdrejt i kane bere nepermjet nje veprimi shume kurajoz intelektual nje pjese e tyre kane qene dhe mbeten ne altarin e kombit si elita intelektuale e kombit. Vepra e tyre nuk eshte thjesht ajo qe percillet goje mbas goje por eshte vepra intelektuale qe ata e kane lene me doren e tyre.
Nje pjese e tyre kane qene njerez te letrave njerez te mendimit njerez te veprimit por patjeter ata e kane ndertuar te gjithe veprimtarine e tyre mbi nje bazament. Ka qene bazamenti i trashegimise familjare ka qene ajo mbeshtetje familjare e jashtezakonshme qe ata e kane pasur per te ngritur mendimin e tyre veprimin e tyre qytetar. Dhe padyshim po nuk qe familja e forte po nuk qe ajo vendosmeri qe vjen pikerisht nga berthama familjare pastaj asgje nuk merr garanci ne veprimet per shoqerine tone te perbashket. Keshtu qe nje vleresim i jashtezakonshem vjen per familjet qe ju perfaqesoni sepse jane familje te cilat jo vetem i ngriten keta njerez por jane familje qe kane vuajtur shume. Dhe nese ata jane gjykuar individualisht familjet kane pasur nje persekucion rralle te pare ne vendet e tjetra deri ne gen deri tek ata qe ishin ne barkun e nenes pra nje persekucion i cili ka nevoje te risillet sot por ne nje element te ri te sillet sot njezet vite pas fillimit te ndryshimit real te epokave.
Sot jemi ne nje moment tjeter ku vertet Shqiperia eshte tjeter gje. Natyrisht shoqeria jone ka nevoje vazhdimisht te reformohet. Bashke me nevojen per ndryshim ka nevoje per emancipim. Sa me shume te kaloje koha aq me shume njerezit duhet te behen te vetedijshem qe duhet te kujtojne. Gjerat nuk mund te ndryshojne gjerat per keq ndryshojne ndoshta brenda 24 oresh por gjerat per mire nuk ndryshojne brenda 24 oresh. Pra njerezit duhet te kujtojne duhet te vleresojne dhe gjeja me e mire ne te tilla raste eshte qe tu perulemi me respekt sepse jo te gjithe e kane vuajtur. Duhet ta kesh vuajtur qe te jesh deshmitar se si e ke vuajtur. Disa e kane me te degjuar aq me shume brezat e rinj ndonjehere e kane edhe te padegjuar. Dhe brezat e rinj duhet ta kuptojne qe kane nje moment te arte per ta jetuar jeten e tyre prandaj prinderit e thone vazhdimisht Vertet kemi vuajtur por shyqyr qe femijet kane mundesi ta jetojne. Por femijet duhet ta jetojne duke u edukuar per ate qe kane kaluar prinderit kane kaluar familjet ka kaluar shoqeria. Ndryshe e ardhmja e tyre do te jete shume siperfaqesore. Do te mesohen vetem me komoditetin e jetes dhe nuk do te dine asnjehere te kuptojne se si eshte ndertuar kjo banese qe quhet banesa e demokracise.
Pra une ju falenderoj shume qe keni ardhur sepse bashke me ju ka ardhur dhe nje pjese e mire e krenarise por dhe e vuajtjes. Por bashke me ju ka ardhur nje pjese shume e rendesishme e transmetimit te virtytit qytetar. Gjithmone kam degjuar nepermjet zerit tuaj qe ka qene gjithmone ze i matur ze ekuilibrues qe deshironi te ndertoni nje shoqeri te gjithe se bashku kur themi shoqeri - ku te spikasin vlerat. Deshirojme qe femijet tuaj femijet e te gjithe shqiptareve te jene pa komplekse te jene pa paragjykime te ndertohet nje menyre komunikimi qe do i sherbeje te ardhmes. Shqiperia sot ne vazhdojme ta themi jo pa krenari fale kontributit te te gjitheve ne radhe te pare te atij monumenti vuajtjesh dhe perkushtimi qe keni pasur ju sot eshte vend i NATO-s. NATO ne vetvete nuk eshte thjesht nje perfshirje formale si pasoje e nje interesi gjeo-strategjik gjeo-politik te Aleances nuk eshte thjesht vetem kaq. Por eshte dhe nje respekt per ato vuajtje dhe izolim te thelle qe ka pasur Shqiperia. Pra pjese e valences e vlerave te jashtezakonshme te asaj qe Shqiperia sot gezon si vend i NATO-s eshte edhe pjesa e qendreses dhe e vuajtjes dhe perkushtimit te te gjithe te perndjekurve politike.
Ne padyshim do te kemi nje te ardhme te sigurt edhe ne Evrope ne ate familje qe normalisht ne kemi qene gjithmone gjeografikisht por deshirojme qe te jemi dhe zyrtarisht. Dhe padyshim qe atje do te jemi sepse nuk ka rruge tjeter per Shqiperine dhe shqiptaret dhe besoj qe kjo rruge eshte edhe nje lloj prezantimi shume dinjitoz i endrres deshires te te gjithe te perndjekurve politike.
Une nuk deshiroj te zgjatem me shume sepse e konsideroj kete takim jo thjesht per te demonstruar se cfare ndiej une dhe se cfare ndjeni ju por nje takim normal i nje takimi qe duhet te jete vazhdimisht i nje takimi qe behet sikurse thashe ne prag te festimeve te nje pervjetori i cili sduhet te harrohet kurre sigurisht pa ate lenden aktive tek rinia tek studentet. Por patjeter ata sishin vetem se me ata ishin te gjithe shqiptaret ne radhe te pare shtresa e te perndjekurve politike qe me shume se kushdo tjeter ndjente nevojen qe te terhiqte dhe terhiqte realisht zinxhirat qe ua kishin shtrenguar fort ne kycet e duarve dhe per keto ju jeni vete deshmitare keni deshmi te drejtperdrejta nga te afermit tuaj. Dhe ndokush ketu ai zoteri i nderuar i ka provuar edhe vete drejtperdrejt.
Edhe njehere ju falenderoj qe keni ardhur. Urimet me te mira per ju Pershendetjet me te mira Faleminderit
Ne emer te te gjitha grave nenave motrave e bashkeshorteve te burgosura dhe te internuara gjate periudhes se komunizmit e mori fjalen znj. Vilheme Vranari e cila u shpreh
I nderuar zoti President
E nderuar zonja Teuta
Te nderuar perfaqesues te stafit te Presidentit
Te dashura motra te persekutuara te vuajtura te burgosura
Eshte nje kenaqesi dhe privilegj per mua qe po cel sot pershendetjen per Presidentin per nderin qe na beri sot per te takuar grate. E nisi kete takim ne 20-vjetorin e renies se diktatures me qelizen e shoqerise njerezore qelizen e familjes qelizen e jetes me ne grate. Shume nga ne kane qene te vuajtura. Me mire se ne askush nuk e provoi dhunen e diktatures ate dhune qe u shpreh ne luften me te eger te klasave qe nuk mund te krahasohet me asnje vend te botes.
A e meritonte Shqiperia ky vend vital ky vend i bukur tejet i pasur te kthehej ne nje burg gjigand te mbushur me varre pa emer Jo kurre. Vetem ne Vlore kane qene 1 mije e 400 te burgosur e te persekutuar. Ne te persekutuarit dime te falim por nuk harrojme. Nuk mund te harrohen vuajtjet tona dhe keto ne i kemi shprehur neper veprat tona. Une veten e quaj te integruar ne shoqeri sepse kam shkruar disa vepra ku kam pershkruar vuajtjet dhe hallet e popullit tim. Vecse deshiroj nga shteti perkrahjen e te persekutuarve perkrahjen e inteligjences e njerezve te integruar. Ne kerkojme te njihemi dhe ne bote qe realiteti shqiptar te njihet sa me mire. Ju faleminderit
Me pas e moren fjalen znj. Drita Dyrmishi ish-e burgosur znj. Gjylije Kazazi nga Shkodra dhe znj. Nahile Capo nga Dibra te cilat pasi treguan shkurtimisht per vuajtjet e familjeve te tyre falenderuan perzemersisht Presidentin Topi dhe Zonjen e Pare per ftesen dhe per perkrahjen qe i behet kesaj shtrese te shoqerise shqiptare. Ndersa Kryetari i Shoqates Mbarekombetare per Integrimin e te Burgosurve dhe te Perndjekurve Politike Adem Allci ne pershendetjen e tij me kete rast u shpreh
Te nderuara Zonja dhe Zoterinj
I nderuar zoti President
Ju falenderoj per kkete kenaqesi te vecante per mua dhe per te gjithe te perndjekurit politike te Shqiperise e ne vecanti per keto heroina qe jane ketu. Te kujtosh 20-vjetorin dhe te respektosh kete shtrese teper te vuajtur te popullit shqiptar per mua eshte nje kenaqesi e vecante. Ne vertet kemi nje Nene Tereze qe e njeh gjithe bota por per mua edhe te gjitha keto zonja qe jane ketu jane Nene Tereza sepse kane dhene nje kontribut te vecante. E falenderoj Presidentin sepse kujton ish-te denuarit te persekutuarit politike te Shqiperise sepse ai qe respekton keta do te thote qe eshte nje autoritet i larte i nje shteti.
Presidenti i Republikes Prof. Dr. Bamir Topi dhe Zonja e Pare Teuta Topi ne kuader te 20-vjetorit te ndryshimit te sistemeve ne Shqiperi priten sot paradite ne Presidence nje perfaqesi te grave te burgosura dhe te internuara gjate periudhes se komunizmit por dhe te periudhes se fashizmit ne shenje respekti e vleresimi per qendresen vetemohimin dhe per mesazhet e paqes dhe kunder hakmarrjes - te dhena para gjate dhe pas momentit te permbysjes se diktatures komuniste. Ne kete takim ishin te pranishem edhe Kryetari i Shoqates Mbarekombetare per Integrimin e te Burgosurve dhe te Perndjekurve Politike Adem Allci Sekretari i Pergjithshem i kesaj Shoqate Besim Ndregjoni Kryetari i Qendres Shqiptare per Rehabilitimin e Traumes dhe Tortures Adrian Kati ish-te persekutuar te tjere si dhe anetare te Kabinetit te Presidentit.
Perfaqesia e grave ish-te persekutuara gjate periudhes se diktatures komuniste falenderuan Kreun e shtetit dhe Zonjen e Pare per pritjen e perzemert dhe shprehen mirenjohjen per mbeshtetjen dhe vemendjen e shtetit dhe te vete Presidentit Topi per rehabilitimin e plote te tyre ne jeten shoqerore per perpjekjet e vazhdueshme per nxjerrjen ne drite te te vertetave te hidhura gjate regjimit diktatorial si dhe per vleresimin e perkujtimin e vepres heroike te mjaft te denuarve e te ekzekutuarve te ketij sistemi.
Me kete rast Presidenti Topi duke mbajtur fjalen para te pranishmeve u shpreh
Pershendetje
Mire se keni ardhur
Eshte kenaqesi e vecante qe takohemi se bashku ne vigjilje te nje pervjetori shume te rendesishem sikurse eshte pervjetori i vitit 90-te qe padyshim lidhet si nje moment i rendesishem i ndryshimit te epokave ku familjet qe ju perfaqesoni jane ato qe kane qene ne bazament te aksionit civil te aksionit qytetar te aksionit politik edhe atehere kur ishte herezi te shpreheshe. Kane qene baballaret tuaj kane qene bashkeshortet kane qene vellezerit ata qe luftuan edhe ne ato kohe shume te veshtira per demokraci luftuan per lirine e fjales. Shume prej tyre keto i kane bere jo ne menyre te fshehur i kane bere drejtperdrejt i kane bere nepermjet nje veprimi shume kurajoz intelektual nje pjese e tyre kane qene dhe mbeten ne altarin e kombit si elita intelektuale e kombit. Vepra e tyre nuk eshte thjesht ajo qe percillet goje mbas goje por eshte vepra intelektuale qe ata e kane lene me doren e tyre.
Nje pjese e tyre kane qene njerez te letrave njerez te mendimit njerez te veprimit por patjeter ata e kane ndertuar te gjithe veprimtarine e tyre mbi nje bazament. Ka qene bazamenti i trashegimise familjare ka qene ajo mbeshtetje familjare e jashtezakonshme qe ata e kane pasur per te ngritur mendimin e tyre veprimin e tyre qytetar. Dhe padyshim po nuk qe familja e forte po nuk qe ajo vendosmeri qe vjen pikerisht nga berthama familjare pastaj asgje nuk merr garanci ne veprimet per shoqerine tone te perbashket. Keshtu qe nje vleresim i jashtezakonshem vjen per familjet qe ju perfaqesoni sepse jane familje te cilat jo vetem i ngriten keta njerez por jane familje qe kane vuajtur shume. Dhe nese ata jane gjykuar individualisht familjet kane pasur nje persekucion rralle te pare ne vendet e tjetra deri ne gen deri tek ata qe ishin ne barkun e nenes pra nje persekucion i cili ka nevoje te risillet sot por ne nje element te ri te sillet sot njezet vite pas fillimit te ndryshimit real te epokave.
Sot jemi ne nje moment tjeter ku vertet Shqiperia eshte tjeter gje. Natyrisht shoqeria jone ka nevoje vazhdimisht te reformohet. Bashke me nevojen per ndryshim ka nevoje per emancipim. Sa me shume te kaloje koha aq me shume njerezit duhet te behen te vetedijshem qe duhet te kujtojne. Gjerat nuk mund te ndryshojne gjerat per keq ndryshojne ndoshta brenda 24 oresh por gjerat per mire nuk ndryshojne brenda 24 oresh. Pra njerezit duhet te kujtojne duhet te vleresojne dhe gjeja me e mire ne te tilla raste eshte qe tu perulemi me respekt sepse jo te gjithe e kane vuajtur. Duhet ta kesh vuajtur qe te jesh deshmitar se si e ke vuajtur. Disa e kane me te degjuar aq me shume brezat e rinj ndonjehere e kane edhe te padegjuar. Dhe brezat e rinj duhet ta kuptojne qe kane nje moment te arte per ta jetuar jeten e tyre prandaj prinderit e thone vazhdimisht Vertet kemi vuajtur por shyqyr qe femijet kane mundesi ta jetojne. Por femijet duhet ta jetojne duke u edukuar per ate qe kane kaluar prinderit kane kaluar familjet ka kaluar shoqeria. Ndryshe e ardhmja e tyre do te jete shume siperfaqesore. Do te mesohen vetem me komoditetin e jetes dhe nuk do te dine asnjehere te kuptojne se si eshte ndertuar kjo banese qe quhet banesa e demokracise.
Pra une ju falenderoj shume qe keni ardhur sepse bashke me ju ka ardhur dhe nje pjese e mire e krenarise por dhe e vuajtjes. Por bashke me ju ka ardhur nje pjese shume e rendesishme e transmetimit te virtytit qytetar. Gjithmone kam degjuar nepermjet zerit tuaj qe ka qene gjithmone ze i matur ze ekuilibrues qe deshironi te ndertoni nje shoqeri te gjithe se bashku kur themi shoqeri - ku te spikasin vlerat. Deshirojme qe femijet tuaj femijet e te gjithe shqiptareve te jene pa komplekse te jene pa paragjykime te ndertohet nje menyre komunikimi qe do i sherbeje te ardhmes. Shqiperia sot ne vazhdojme ta themi jo pa krenari fale kontributit te te gjitheve ne radhe te pare te atij monumenti vuajtjesh dhe perkushtimi qe keni pasur ju sot eshte vend i NATO-s. NATO ne vetvete nuk eshte thjesht nje perfshirje formale si pasoje e nje interesi gjeo-strategjik gjeo-politik te Aleances nuk eshte thjesht vetem kaq. Por eshte dhe nje respekt per ato vuajtje dhe izolim te thelle qe ka pasur Shqiperia. Pra pjese e valences e vlerave te jashtezakonshme te asaj qe Shqiperia sot gezon si vend i NATO-s eshte edhe pjesa e qendreses dhe e vuajtjes dhe perkushtimit te te gjithe te perndjekurve politike.
Ne padyshim do te kemi nje te ardhme te sigurt edhe ne Evrope ne ate familje qe normalisht ne kemi qene gjithmone gjeografikisht por deshirojme qe te jemi dhe zyrtarisht. Dhe padyshim qe atje do te jemi sepse nuk ka rruge tjeter per Shqiperine dhe shqiptaret dhe besoj qe kjo rruge eshte edhe nje lloj prezantimi shume dinjitoz i endrres deshires te te gjithe te perndjekurve politike.
Une nuk deshiroj te zgjatem me shume sepse e konsideroj kete takim jo thjesht per te demonstruar se cfare ndiej une dhe se cfare ndjeni ju por nje takim normal i nje takimi qe duhet te jete vazhdimisht i nje takimi qe behet sikurse thashe ne prag te festimeve te nje pervjetori i cili sduhet te harrohet kurre sigurisht pa ate lenden aktive tek rinia tek studentet. Por patjeter ata sishin vetem se me ata ishin te gjithe shqiptaret ne radhe te pare shtresa e te perndjekurve politike qe me shume se kushdo tjeter ndjente nevojen qe te terhiqte dhe terhiqte realisht zinxhirat qe ua kishin shtrenguar fort ne kycet e duarve dhe per keto ju jeni vete deshmitare keni deshmi te drejtperdrejta nga te afermit tuaj. Dhe ndokush ketu ai zoteri i nderuar i ka provuar edhe vete drejtperdrejt.
Edhe njehere ju falenderoj qe keni ardhur. Urimet me te mira per ju Pershendetjet me te mira Faleminderit
Ne emer te te gjitha grave nenave motrave e bashkeshorteve te burgosura dhe te internuara gjate periudhes se komunizmit e mori fjalen znj. Vilheme Vranari e cila u shpreh
I nderuar zoti President
E nderuar zonja Teuta
Te nderuar perfaqesues te stafit te Presidentit
Te dashura motra te persekutuara te vuajtura te burgosura
Eshte nje kenaqesi dhe privilegj per mua qe po cel sot pershendetjen per Presidentin per nderin qe na beri sot per te takuar grate. E nisi kete takim ne 20-vjetorin e renies se diktatures me qelizen e shoqerise njerezore qelizen e familjes qelizen e jetes me ne grate. Shume nga ne kane qene te vuajtura. Me mire se ne askush nuk e provoi dhunen e diktatures ate dhune qe u shpreh ne luften me te eger te klasave qe nuk mund te krahasohet me asnje vend te botes.
A e meritonte Shqiperia ky vend vital ky vend i bukur tejet i pasur te kthehej ne nje burg gjigand te mbushur me varre pa emer Jo kurre. Vetem ne Vlore kane qene 1 mije e 400 te burgosur e te persekutuar. Ne te persekutuarit dime te falim por nuk harrojme. Nuk mund te harrohen vuajtjet tona dhe keto ne i kemi shprehur neper veprat tona. Une veten e quaj te integruar ne shoqeri sepse kam shkruar disa vepra ku kam pershkruar vuajtjet dhe hallet e popullit tim. Vecse deshiroj nga shteti perkrahjen e te persekutuarve perkrahjen e inteligjences e njerezve te integruar. Ne kerkojme te njihemi dhe ne bote qe realiteti shqiptar te njihet sa me mire. Ju faleminderit
Me pas e moren fjalen znj. Drita Dyrmishi ish-e burgosur znj. Gjylije Kazazi nga Shkodra dhe znj. Nahile Capo nga Dibra te cilat pasi treguan shkurtimisht per vuajtjet e familjeve te tyre falenderuan perzemersisht Presidentin Topi dhe Zonjen e Pare per ftesen dhe per perkrahjen qe i behet kesaj shtrese te shoqerise shqiptare. Ndersa Kryetari i Shoqates Mbarekombetare per Integrimin e te Burgosurve dhe te Perndjekurve Politike Adem Allci ne pershendetjen e tij me kete rast u shpreh
Te nderuara Zonja dhe Zoterinj
I nderuar zoti President
Ju falenderoj per kkete kenaqesi te vecante per mua dhe per te gjithe te perndjekurit politike te Shqiperise e ne vecanti per keto heroina qe jane ketu. Te kujtosh 20-vjetorin dhe te respektosh kete shtrese teper te vuajtur te popullit shqiptar per mua eshte nje kenaqesi e vecante. Ne vertet kemi nje Nene Tereze qe e njeh gjithe bota por per mua edhe te gjitha keto zonja qe jane ketu jane Nene Tereza sepse kane dhene nje kontribut te vecante. E falenderoj Presidentin sepse kujton ish-te denuarit te persekutuarit politike te Shqiperise sepse ai qe respekton keta do te thote qe eshte nje autoritet i larte i nje shteti.