Sfidat e çmendura, kur njerëzit luajnë me vdekjen
Ka shum mnyra pr t vdekur, por kt ver jan shpikur edhe disa t reja: brenda nj saune 110 grad, teksa merr pjes n kampionatin botror ku do t kurorzohet ai q do rezistoj m shum, ose duke u hedhur nga ballkoni i hoteleve t Majorks apo Ibics, pr t par se kush arrin t prfundoj n pishinn e katr kateve m posht. Rregulli sht i ashpr, por ndoshta nuk kuptohet deri n fund nga pjesmarrsit: kush gabon, e paguan me jet. Deri tani u ka ndodhur katr adoleshentve. T rinj, q natn von, me prfundimin e fests, provuan t bnin “goditjen” e fundit, ndoshta me qllimin pr t
pr vete vajzat. Ose ndoshta, thjesht pr qejf, pr t par se far knaqsie mund t dhuronte nj aventur e till. Kurr si n kto raste, lojra q prfundojn n tragjedi. Mnyra absurde pr t dal prfundimisht nga skena, shpesh edhe n mnyr t pandrgjegjshme, njeriu ka shpikur shum.
N krye t ktij klasifikimi tragjik dhe absurd qndron historia e Antonio de Charlis. Dy vjet m par, prifti brazilian, i lidhur pas mijra tullumbaceve me ngjyra donte t fluturonte larg, por nuk arriti dot t kthehej m n tok. Trupi i tij u gjet n oqean nga nj peshkatar, rreth 100 km larg bregut t Rio De Janeiro-s. “Nj prift n qiell pr t ndihmuar kamionistt”, ishte slogani q kishte prezantuar kompania e tij, e cila synonte t hynte n “Giunnes” pr kohn m t gjat t fluturimit me tullumbace. N fakt, kjo performanc kishte pr qllim mbledhjen e fondeve pr organizatn “Pastoral Carrettera”, q at Antonio kishte themeluar pr t ndihmuar shofert e varfr brazilian. Ai ishte nisur nga Paranagua, n shtetin e Parana-s, n jug t Brazilit, pr t shkuar n Dourados, afr Paraguait. E llogariti keq drejtimin e errave dhe fluturoi n qiell ashtu si nuk dshironte. Krkimet nisn menjher: pas tre ditsh u gjetn tullumbacet, ndrsa trupi i tij dy muaj m von.
Kampioni i pafat rusFinalisti rus, n kt kompeticion q zhvillohet qysh prej 1999-s n Finland, Vladimir Ladizhinski, gjeti vdekjen gjat konkurrimit me finlandezin Timo Kaukonen, i cili u shtrua n gjendje t rnd n spital. Finlandezi Timo Kaukonen, 40 vje, dhe 60-vjeari rus, Vladmir Ladizhenski, u ndjen keq papritur teksa ishin n minutat e fundit t konkurrimit n kampionatin botror t sauns.
Menjher pas tragjedis, organizatort njoftuan ndrprerjen e aktivitetit. Ndrkaq, policia finlandeze nisi hetimet pr t zbardhur plotsisht tragjedin, ndrsa vet organizatort kmbngulin se gjithka sht zhvilluar sipas rregullave dhe konkurrentt i ishin nnshtruar m par nj testi mjeksor. N kompeticionin e sivjetm ishin regjistruar si pjesmarrs 135 konkurrent, nga 15 vende t bots.
Jeta sht nj gar me eliminim t vazhdueshm, ku t gjith, duam apo s’duam, nj dit do t jemi pjesmarrs. Shum filozof thoshin se pr t gjykuar nj njeri, duhet ta shohsh se si vdes. N fakt, ka pasur funde q kan justifikuar gjith ekzistencn, apo dhe e kundrta. Por t provosh t prmbyssh rregullat pa e kuptuar, sht nj trheqje q askush nuk di ta shpjegoj deri n fund. Adoleshenca me veprimet e saj t pandrgjegjshme mund t na bj t shpjegojm shum gjra. Pr shembull, nj 70-vjear nuk do hidhej kurr nga kati i katrt n pishinn e ndonj hoteli, vetm nse nuk do t dshironte t’i jepte fund jets. Por me adoleshentt i jepet kuptim tjetr ktij fakti. Dshira pr t provuar gjra dhe aventura t reja, i shtyn ata drejt mendurive t tilla. T habissh vajzat, t friksosh nnn, t mos i bindesh babait, t jesh lider i grupit: jan kto karakteristikat e adoleshencs dhe paprgjegjshmris s veprimeve. Ndoshta nn przierjen e ktyre elementve, t rinjt ndiejn peshn pr t
t tilla veprime q i paguajn me jet. Kampiont e vdekjes s “pandrgjegjshme” jan gjithmon meshkuj t rinj, protagonist t garave t rrezikshme me motor apo makina, me dshirn e madhe t’i kalojn vdekjes afr, por pa e prekur at.
Vdekja e ka tmerruar njeriun n do epok. Po cila sht mnyra m e mir pr ta prballuar? Prpiqemi me gjith shpirt q t mos shqiptojm fjaln q na tremb t gjithve: vdekje. sht vrtet ankth t mendosh pr t dhe ideja se "atje lart" nuk ka jet, duket e papranueshme pr t gjith ne. Megjithat, sipas nj sondazhi, rreth 54 pr qind e njerzve besojn n botn e prtejme, ndrsa 23 pr qind thon se shpresojn q pas vdekjes ekziston jeta, por q nuk kan asnj argument pr t besuar. Fituesi i mimit "Nobel" pr mjeksin, Francois Jacob, tregon se t vdessh, ashtu si dhe t lindsh, sht nj domosdoshmri, pasi qeniet evoluojn dhe "kufijt e jets nuk mund t braktisen. Jo rastsisht ato jan t shkruara n trashgimin ton gjenetike". Por kjo nuk na ngushllon aspak. Nga ana tjetr, prgjat shekujve njeriu sht prpjekur t gjej vet prgjigje nga m t ndryshmet.
#