Shaban Polluzha nje perkujtim i harruar

Nga Gani Qarri

Njesoj si edhe vitet e kaluara perkujtimi ndaj udheheqesit te kryengritjes per clirim dhe bashkim te trojeve shqiptare nen pushtimin sllav heroit Shaban Polluzha edhe kete vit nuk ndodhi Shkaqet mbeten te pa thenakurse mendimet mund te jene te ndryshme perderisa loja e kamufluar vazhdon e tille e mbuluar me pluhurin e ngritur nga paqartesite e medha qe mbulojne vendin tone.

Keshtu ndodhe sot ne liri me perkujtimet e harruara edhe ndaj shume luftetareve tjere per lirin e kombit njesoj si me heroin e kryengritjes Shaban Polluzha familja e te cilit qe para lindjes se tij nga shkaku i gjendjes se rende ekonomike ishte shperngulur perkohesisht nga fshati Polluzhe dhe vendosur ne fshatin Godanc te Drenices ku me 1871 kishte lindur Shabani i cili qe nga rinia e tij e hershme dhe deri ne moshe te shtyre asnjehere nuk i ndali perpjekjet kunder pushtuesit derisa ra heroikisht me 21 shkurt te viti 1945 ne moshen 74-vjecare duke luftuar per liri dhe bashkim kombetar renien e te cilit ne sot nuk e perkujtojme

Shaban Polluzha e Mehmet Gradica si edhe bashkeluftetare te tjere te cilet u vrane me 21 shkurt te vitit 1945nga pushtuesit cetnik te kamufluar si partizan sllav qe nen regjimin polico-ushtarak titist benin kerdine me spastrimin e trojeve tona nga shqiptaret me te devotshem dhe liridashes te kombit toneShpresat e deriatehershme te shqiptareve per liri i lane duarzbrazura duke i kthyer ne pikellim dhe vdekje te udheheqesve kryengrites dhe ushtareve te lirise qe u dalluan per mbrojtjen e shqiptarizmes e cila as ne ato kohe te veshtira neper te cilat po kalonte populli yne nuk i jepte fund martirizimit te mundimshem te shqiptareve per pavaresi e bashkim te trojeve tona nen ish jugosllavi me shtetin ame Shqiperine.

Madje kjo tragjedinuk doli si ngushellim zvogelim e as perfundim i mjerimit te pafund shqiptarnga i cili cdo dite vdiste dikush nga prijesit e luftes per liri kombetarenen terrorin e krijeses se trishte te quajtur jugosllavie cila u formua nen parullen maskuese per vellazerim e bashkim-kombesh e kombesish e qe mu ate kohe po vendoste perfundimisht thundren e saj shtypese dhe shfarosese edhe nje here mbi shpirtin e shtrydhur te lirise sone kombetare.

Nuk ishte vetem trajtimi mizor dhe skamja e madhe qe shqiptaret e pafat dhe te dergjur ne mjerim e skamje i kishte detyruar ne kryengritjepor ishte edhe shpresa per clirim perfundimtar nga sllavet ajo qe i kishte bashkuar rreth heroit te luftes se tyre per Liri Shaban Polluzhes ngase shqiptaret edhe ne ate gjendje qe ishin nuk kerkonin buke as kushte jetese madje as veshmbathje per femijet qe i mbanin ne krahe maleve ngado shkonin ne lufte per clirimin e trojeve te pushtuarapor ata kerkonin liri dhe nje bashkim te natyrshem kombetar.

Tradhtia ndaj tyre dhe nje seri e tmerrshme sulmesh nga cdo ane i permbysi shpresat e shqiptareve per liri te cilat kishin qene aq afer realizimit. Ata te lene ne VETMIN e tyre te madhe kur ua kishin kthyer shpinen edhe vellezerit shqiptare nga Shqiperia dhe nje pjese te madhe shqiptaresh te mashtruar nga Kosova te cilet ishin vene ne anen e armikutte rrethuar nga cdo ane nga forcat e pushtuesit sllaveedhe pse as para vdekjes nuk u dorezuan me gjithe vuajtjet e tyre te sterzgjaturate pa drejta dhe te pamerituara cdo shprese per clirim te shpejt dhe bashkim te vertete kombetaru rrezua perfundimisht duke i dhene lamtumiren pa asnje ngushellim lirise se pa arriturnga ripushtimi sllav qe me ndihmen edhe te shqiptareve po rivendosej mbi tokat e tona.

Vdekjet e tilla sado te renda dhe tragjikeme heroizmin e tyre te padorezueshmerise deri ne renie lane nje Porosi te gdhendur me mbishkrim per brezat e ardhshem me historine e ketyre ngjarjeve te rendae cila u be shembull i vazhdimit te perpjekjeve per clirimdhe deshmi se vetem jeta ne liri i meritonte te gjitha keto flijime dhe sakrifica nga te cilat shqiptaret per ti lehtesuar dhimbjet dhe vuajtjet e tyre nen roberi nuk mund te heqin dore deri ne arritjen e clirimit dhe bashkimit te plote kombetar. Populli yne ka vuajtur vertete shume dhe vuajme akoma si komb i ndare qe jemi por pasi qe Bota ishte bere e shurdher dhe e pandjeshme ndaj dhimbjeve tonavetem lufta per liri ishte dhe mbeti menyra e vetme per tu cliruar nga fatkeqesite e roberive shekullore.

Dihet boterisht se datat e renies se heronjve ne nje menyre apo tjetergjithsesi jane perkujtuar edhe nen okupimpor ja qe tani ne Liri nuk e sheh askush te arsyeshme te organizoi dicka meritore per hir te renies se heronjve tane. Ndaj Zhgenjim me te madh per Komb dhe Deshmor nuk mund te kete pasi qe ne Heronjte nganjehere jo vetem qe nuk dime ti kujtojme por as nuk i permendim fare Dhe perkujtimet per ta jo rralle kalojne pa buje dhe mbeten perkujtime te organizuara vetem nga familja. Por neve si popullna percjellin edhe mekatet tjera ngase jo vetem ne kohe lufte qe nuk mund ti nderonim viktimat e ketyre heroizmaveme nga nje varr me nder ne vendlindjen apo vendrenien e tyre duke iu fshehur trupat e tyre te vdekur neper lumenj e shpella per te mos rene ne dore te pushtuesitgje qe ishte normale dhe e pranueshme per kushtet e kohes por sot ne edhe sot ne liri nuk i perkujtojme heronjte tane Madje nuk turperohemi nga dobesite tona as me lenien anash te ceshtjes madhore kombetaree cila edhe ashtu nuk eshte ne gjendjen me te mire  ndaj edhe eshte e pamundur te japesh nje ide mbi shkakun e vertete te gjendjes se mjerueshme dhe deshperuese ne te cilen kemi rene si kombjo vetem duke mos perkujtuar figurat madhore te historise sone si Shaban Polluzha Isa Boletini Idriz Seferi e shume heronj te tjere te vendit dhe kombit tone edhe tani ne liri.

Ne ndihemi dhe tregohemi te pazot para nje mjerimi kaq te madh dhe tjetersimi te tmerrshem ne mesin tone kombetarte transformuar per kohe kaq te shkurter deri ne kete lloj degradimi para te cilit me gjithe perpjekjet qofshin ato edhe te pa mjaftueshmene  si komb sot ndjehemi shume te pafuqishem per te ndryshuar gje per te mire ne kete drejtim ndaj kjo gjendje vertet duhet te jete e papranueshme dhe brenge per secilin shqiptar ngase per shqiptaret e pa bashkuar nuk eshte vetem fati i keq qe i ndjek ata pas gjate gjithe historise e cila per ne perseritet por eshte fakti trishtues aiqe shqiptaret nga historia e tyre e dhimbshme nuk arriten te mesojne kurre ate qe duhet

Deri kur keshtu 8230..

Shkrim i derguar nga autori prej Zyrihut te Zvicres