Te rrish apo te ikesh nga permbytja?!

Shkoder-Rruges nga Tirana deri ne hyrje te Shkodres, askush s'mund ta besoje se ka ndodhur permbytja. Lezha dhe fshatrat e saj pergjate rruges nacionale, duket se i kane shpetuar katastrofes. Por sapo kalon Torovicen dhe i afrohesh hyrjes se Shkodres, fryrja e tejskajshme e lumit Drin qe ndodhet ne te djathte te rruges, te ben te mendosh se e keqja nuk eshte shume larg. Vetem pak minuta me pas, si me magji te shfaqen para syve fusha te tera qe ndodhen nen pushtetin e ujit dhe brenda tyre, shtepite qe kishin mbetur si varka te braktisura. Disa shirita rrethues, te paralajmeronin edhe zonen e rrezikut. Arrijme tek ura e Berdices, ku eshte edhe udhekryqi i madh. E gjitha e mbuluar nga uji, ku thellesia shkonte me shume se nje meter. Forcat dhe mjetet e renda te ushtrise, po punonin per ta bere te kalueshme rrugen per ne hyrje te qytetit te Shkodres. Dy fadroma zhvendosnin nje sasi zhavorri, per te bllokuar daljen e vrullshme te ujit qe mbulonte siperfaqen e rruges. Automjetet e vogla, e kishin te pamundur kalimin, ndersa edhe per fuoristradat kalimi i ures ishte nje "sport" i veshtire. Te vetmet qe mund te leviznin me te sigurt, ishin kamionet e ushtrise, qe ishin te pranishem ngado. Dy "Iveco" ushtarake bashke me efektive te Forcave te Armatosura, mberriten tek ura e Berdices. Komandanti i toges i Brigades se Reagimit te Shpejte, Jeton Ndreu, na shpjegon se sapo ishte marre urdhri, se duhet t'i vinin ne ndihme per evakuim, dy familjeve ne fshatin Berdice e siperme, qe ndodhet ne krahun e djathte te rruges kryesore per ne Velipoje. Duke mirekuptuar edhe misionin tone, komandant Ndreu, na lejon te behemi pjese e ketij operacion-shpetimi, te organizuar nga forcat e ushtrise. Deri ne nje fare rruge mundemi te kalojme me kamionin e ushtrise, ndersa per te hyre ne thellesi te shtepive te permbytura, vihen ne funksion dy gomone. Asnje gjurme rruge nuk mund te dukej, per shkak te thellesise se ujit. Kater ushtarake te Brigades se Mbrojtjes Rajonale, nisen drejt dy familjeve te mbetura brenda ne shtepite e zena nga uji, ne njeren prej te ciles ndodheshim dhe ne. Indrit Dumi dhe Lavdimir Zotaj, te pergatitur per situata te tilla emergjencash civile, dukeshin si ata heronjte e heshtur, qe brenda tyre kishin vetem nje mision, t'u vinin ne ndihme te gjithe banoreve per t'i shpetuar nga kjo fatkeqesi.
Shtepia e Gjergjeve
Pas 10 minutash lundrim me gomone, iu afruam shtepise ku ndodhej e bllokuar familja Gjergji. Ne te kater anet, syri te sheh vetem uje, shtepi pothuajse te gjitha te braktisura, disa prej te cilave ende ne ndertim. Bashke me ne "lundroi" edhe axh Gjoka, banor i Berdices, i cili na drejtoi rrugen qe duhet te ndjekim. Era e forte, ndryshonte disa here drejtimin e gomones, por Indriti dhe Lavdimiri, harmonizonin aq mire levizjet e lopatave, si lundertar te vjeter. Ne mes te asaj fushe te pamat uji, e vetmja qe ngrihej me madheshtine dhe lartesine e vet, ishte Kalaja e Rozafes, qe me "trishtim" shihte ate pamje dritheruese te banoreve te saj. Sakaq ne deren e baneses, tek e cila do te shkonim, dalin bashkeshortet Gjergji. Gomonia na con drejt e ne dyshemene e siperme te verandes, pasi uji kishte kaluar edhe shkallaret e jashtme. Misioni i ushtarakeve ishte evakuimi i kesaj familje. Ndersa axha Gjok kishte futur ne nje qese edhe kater a pese buke, duke menduar vec mbijeteses edhe per ushqimin e bashkefshatareve te tij te bllokuar. Genci dhe Drita Gjergji, na urojne mireseardhjen, duke harruar pernjimend hallin e tyre. Me bujarine qe tek banoret e Shkodres nuk ka munguar asnjehere, na ftojne brenda ne shtepi per te mos e lene mikun tek dera. "Djalin dhe vajzen 6 dhe 9 vjec, i kemi cuar dje tek nana. Por vet kemi me ndejt ketu", thote Drita. Uji ne fakt nuk kishte mundur ende te depertonte brenda ne shtepi, ndaj dhe kjo situate ua kishte ndryshuar mendjen per ta braktisur ate. "Situata eshte perkeqesuar pasditen e djeshme", tregon Drita. "Nje situate te tille nuk na e kane pare syte. Shira kane rene edhe vite te tjera, por kete gjendje nuk e kemi perjetuar asnjehere", thote Genci. Lumi Drin tashme ishte ne pragun e deres se tyre.
"Ne shtepine e re, hyme diten e Krishtlindjeve"
Genc Gjergji, rreth 40 vjec, eshte me kembengules per te mos u larguar nga banesa e tij. "Kam punuar 12 vjet per te ndertuar kete shtepi. Ne shkurtin e kaluar kemi nisur ndertimin e saj dhe dy jave me pare u futem per here te pare, ne diten e Krishtlindjeve. Banoja bashke me vellain dhe baben dhe doja te kisha edhe une shtepine time. E kemi ndertuar ne token tone, qe e kemi me tapi te vjeter. E kemi bere me gjak kete shtepi dhe me dhimbet ta braktise. Nuk kam fjet gjate ketyre dy neteve. Rrime me meter ne dore duke mat nivelin e ujit, me friken se mos rritet me shume. Ndersa naten e kaluar me dilte gjumi dhe menjehere prekja token, se mos kishte hy uji brenda. Ne rast se uji vjen brenda ne shtepi, do te ngjitem e te rri siper ne tarrace. Lopen e kam siguruar pak metra me tutje dhe futem vete ne uje qe i coj ushqim", tregon kryefamiljari.
"Kemi frike se na vjedhin shtepine"
Bashkeshortja e Gencit, Drita ne tregon ambientet e brendshme te shtepise, e cila duket qe eshte e sapo perfunduar dhe orendite jane fare te reja. "Dje sapo na mbuloi uji, femijet i dergova tek prinderit e mi, siper ne koder. Vajza 9 vjece filloi te qante e frikesuar, ndersa djali me i vogel 6 vjec, duke mos kuptuar se c'po ndodhte, bente varka letre dhe i leshonte ne uje duke me thene 'nane na duhen per me dal keto varka'. Ketu tek ne, parmbreme ka hyre uji, ndersa mbreme uji erdhi ne pragun e shtepise. Per ushqimet i kishim marre masat, sepse sapo hyme ne shtepine e re dhe kishim marre disa furnizime". Ne kuzhine kishte vendosur nje thes me miell, i cili dukej qe ishte i porsanisur. "Bela po kalon. Zoti e bafte mire",-thote Drita, me shpresen se te nesermen do te behet me mire per ta.