Azerbajxhani gati për të ndërtuar dy gazsjellësa për Europën. Njëri prej tyre kalon në Shqipëri

Siç tregohet nga shkurtimet në furnizimin me gaz të këtyre ditëve dhe dalja nga energjia bërthamore e shpallur nga shumë vende pas katastrofës në Fukushima, siguria e energjisë europiane është bërë një çështje e rëndësishme. Në qoftë se në dhjetë vitet e ardhshme do të jenë progresive mungesa e kontributit të energjisë bërthamore (aktualisht 10-15% e energjisë së konsumuar në Evropë), burimet e rinovueshme nuk do të jetë në gjendje për të kapërcyer hendekun, në aspektin e efikasitetit dhe të ekonomisë.

Me të gjitha gjasat do të rritet varësia e BE-së nga lëndët djegëse fosile, të cilat përbëjnë 60 për qind e kërkesave (me përjashtim të qymyrit). Europa importon - kryesisht nga Rusia, Afrikën Veriore dhe Lindjen e Mesme - 85% naftës dhe 65% të gazit të saj. Në momentin që po vendoset një embargoja ndaj naftës iraniane dhe ngushtica e Hormuzit bëhet në rrezik për tranzitin e cisternave të naftës, Evropa gjithashtu ngre çështjen e diversifikimin e burimeve të furnizimit. Azerbajxhani, vend mik i çdo shteti europian dhe tashmë së bashku me NATO-n në misionet paqeruajtëse të ndryshme, do të fillojë ndërtimi i një tubacion të ri duke arritur Turqinë (Greqinë, Shqipërinë, Italinë) dhe do të shpallë në muajt e ardhshëm një projekt të dytë të madh për sigurinë e energjisë në Evropë.

Ne jemi të gatshëm që të bëhemi një nga furnizuesit strategjik të BE-së dhe ne e dimë se dëshira është reciproke. Bashkëpunim më i ngushtë është i nevojshëm, sepse ky plan të jetë një realitet.

Me hapjen e parë të dy tubacioneve të gazit në Gjermani nën Detin Baltik, Moska ka forcuar rolin e saj si furnizues të gazit në Evropë. Prandaj nevoja e shprehur nga BE-ja për të diversifikuar sa më shumë burimet e energjisë dhe zhvillimin e marrëdhënieve me Azerbajxhanin. Ne e kuptojmë këtë nevojë dhe jemi të gatshëm të bëjmë pjesën tonë. Azerbajxhani është tashmë një furnizues i besueshëm dhe strategjik i Evropës, por  vlen për jo më shumë se 2 për qind të të gjithë energjisë së konsumuar në BE. Potenciali ynë i madh është ende i paprekur. Me zbulimet e fundit, rezervat e gazit arriti në 2,5 trilion metra kub. Është e nevojshme që Evropa të përballet me mundësinë e paraqitur nga Azerbajxhani në mënyrë koherente dhe organike. Nuk është gjithmonë një detyrë e lehtë në një Bashkim të 27 kombeve. Por ne e dimë se BE dhe Italia është e gatshme të pohojnë peshën e vet të ekonomisë së tretë më të madhe në BE. Azerbajxhani është krenari mes Shteteve të Këshillit të Evropës. Angazhimi ynë në Evropë është i qartë, përtej politikës së nevojshme të marrëdhënieve të mira fqinjësore me Rusinë dhe Iranin. GDP jonë është një rritje prej 5-6 për qind në vit, pavarësisht nga kriza ndërkombëtare si dhe pas viteve të rritjes me dy shifra. Eksportet tona janë në rritje, me një tepricë në bilancin e pagesave të më shumë se 14 miliardë dollarë dhe rezervat valutore në 42 miliardë në vitin 2011.

Sipas shumë ekonomistëve, Azerbajxhani është i pozicionuar mirë për t’u kthyer në rritje me dy shifra gjatë dekadës së ardhshme, me rritjen dhe diversifikimin në sektorët e tjera të energjisë (ndërtimi, transporti, telekomunikacioni, ICT, bujqësia dhe turizmi). Azerbajxhani është në rrugën e duhur për t’u bërë një vend i zhvilluar. Dhe si pjesë e një partneriteti strategjik energjetik me Evropën, është e mundur për të forcuar marrëdhëniet tregtare, për të rritur reciprokisht mirëqenien dhe sigurinë e afatgjatë të të dyja palëve.

*Rovnag Abdullayev është President i SOCAR, kompania shtetërore e naftë dhe energjisë (State Oil Company of the Republic Of Azerbaijan)