Cha Gevarra dhe multipavarësia politike
Sentenca arkeologjike lidhet me ardhmërinë e një populli në mesin e popujve të humbur në rruzullin tokësor. Risitë , momentet dhe castet e deshifruan atë përskaj cdo sinteze gjeo-politike në vend. Cdokush mundohet të marrë rrolin e Toni Montanas , askush nuk hidhërohet me papunsinë , papastërtinë , histerinë shpirtërore dhe materiale. Njeriu u afrua nga miti , në mite gjeti prehjen seksuale të tij. Ai kërkoi në cdo skaj të shoqërisë riskun e rinisë dhe demantimin e antivlerës të fshehur pas maskës vlerë.Duke
mos menduar aspak mbi psherëtitë ai shkeli mbi to si shkaba e stilizuar hegjemone. Nuk arriti që të kuptoj në asnjë moment të jetës së tij se sinergjia politike është e skajshme dhe e kobshme. Ai për cdo ditë pret me afsh shoqëruesin e ri drejtë një anatomie frazeologjike. Mezi pret që të mpreh tehun e tij të vjetër dhe ta fus në funksion atë armë të ftohtë sa vet jeta. Ai u rigjallërua pas numrave dhe statistikave të pafundme financiare që ia mbushën kokën me tym oxhaku. Kur sulmohen vlerat ai është në gjumë , e kur lindin antivlerat zgjohet dhe bërtet si i marrë pas penzës së thyer monstrome. Me gjithë mend mundohet që ta bind masën se vetëm ai është në këtë botë i drejtë dhe se nuk ka drejtësi në gjokset e miliardave njerëzve në rruzullin tokësor. Mundohet që të shtyp dhe të shtypet , por asnjeherë nuk arriti që të freskoj mendjen e tij me një ndjenjë lirie. I egër , i vrullshëm , demagogjik , e stihik përballë cdo sorollatjeje jetësore ai ofron egon përballë sentimentalizmit. Nuk arriti që të soditë afër vetes gjithë atë dredhësi platonike e fshehur pas pedofolisë politike.
Një ditë dhe vetëm një ditë , në jetë njeriut i vie momenti i arritjes së cakut final
në karrierizmin e tij. Por , karizma nuk ka solucione tjera përvec karizmës , ajo rrokullisë botën e shekullit XXI. Diplomacia është e ndërthurur midis parametrave logjikë dhe irreal. Ato parametra janë irreal për arsye se Sizifi më nuk rron në mesin e mijëra fjalëve të pafundme të stërholluara. Ajo që arriti mendja e njeriut ta kuptojë është se cdo gje ashtu si duket nuk ka esencë të atillë, faktikisht me një ide të këtillë bëhet më e rëndë parashikimi i gjendjeve pa gjendje. Neve na duket se një buzëqeshje është afër detit të pjellshmërisë politike , në fakt ajo buzëqeshje brenda saj fsheh një helm të gjarprit sulmues dhe të urtë. Buzëqeshjet u shpeshtuan dhe shkollat diplomatike ndërtuan bazamentet e tyre teorike mbi këtë frashizëm.
Këtë e kuptoi mjaft mirë edhe heroi latin Cha Gevarra. Nuk arriti në atë shkallë që ta ambientoj veten në mesin e lapidarëve të lirisë , por ai u shëndërrua në një mit pa brengë në mesin e miliona të rinjve në rruzullin tokësor. Fatkeqësisht ishte hero , pasi politika kishte nevojë për një hero të atillë , ishte njeri pasiqë esencës iu përgjigjë me një
bukuri.
Cdokund njeriu mundohet që ta përbirojë veten e tij , bile edhe aty ku nuk mundet ai tenton me të pamundurën të arrijë sa më thellë në gjirin e ndjenjës së tij të masturbuar. Edhe pse ndotë një pjesë të ambientit me logjikën dhe të tepricën teknologjike të trupit ai
prap ndjehet i lirë se ka realizuar ëndrrën e egos së tij. Ëndrra vazhdimisht i flet e
bëhet pjesë e pandashme e cdo hapi të tij jetësor në cdo qosh të rruzullit tokësor. Nuk ka dyshim se kolektivizmi , shoqëria dhe popujt vuajnë nga një fobi e këtillë pa baza të saja njerëzore.
Sentimentalizmi u shëndërrua në kiç dhe shund ideologjikë e spjeguar përmes formulës dialektike. Spiritualja u fashitë thellë nën dhe drejtë degradimit dhe humbjes së
identitetit të famshëm njeri. Sensi i humorit u bë hidhëti e kohës , e biseda serioze kaloi
në maternitet. Termi kulturë u zëvendësua me bulevardin jetësor ,e fëmija kaloi nga mosha e tij e mitur në një gjykues gjërash. Bile kapërceu edhe moshën e tij duke ndërtuar që në moshën dy vjeçare pjesën e përparme të rritur dhe të aftësuar për seks. Këto fenomene të çuditshme u paraqitën në kohën e ushqimit të industrializuar , mendjes së industrializuar , zemrës e jetës së industrializuar. Gjithcka u lidh ngushtë me teknologjinë dhe humbi ajo kënaqësia dhe ciltërsia e mendjes së lirë. U krijua idea se vetëm teknologjia është në piedestal të përparimit dhe se nuk ka zgjidhje tjetër të quajtur civilizim. Kur të rinjtë flasin për forcat politike dhe ekonomike në rruzullin tokësor ato menjëhërë sinjalizojnë në teknologjinë pa menduar fare. Fatkeqësisht e vetmja pikë e tyre e përbashkët e ideve dhe pajtimit kombëtar ka gjetur një oazë bashkuese në teknologjinë në duart e të huajve.
Po , kjo teknologji e përdorur nga politika krijoi industrinë e armëve ku u vranë mijëra të rinjë dhe të reja , të bardh dhe të zi. Po , kjo teknologji sot po rrezikon Shqipërinë etnike së ekzistuari dhe po i troket në dyert e saja si një misionar i dëshmitarëve të Jehovait. Dhe t`i prap konstaton se civilizimi dhe forca maten me teknologjinë e shpikur nga mendja dhe e prodhura nga dora e njeriut?
Në këtë mënyrë vepruan edhe shtetet , popujt dhe kombet. Këtë lojë po e luajne edhe klerikët , shpiunët dhe hakerat. Kësaj valleje iu bashkangjitën edhe studentët , puntorët , nënat dhe baballarët. Gjithëkush gjithkund , një logjikë e tillë mafioze e parë vetëm në filmat e All Pacinos. Vërtet shqiptarët gjenetikisht janë të lindur shpiun. Ky konstatim i imi nuk mban, për realitetin , por për të u munduar drejtë ndryshimit të gjendjes se
mjerueshme ndonjëherë edhe skolastikët do të veprojnë atë që ato ndoshta edhe nuk i besojnë.
Historikisht populli shqiptar ishte i lidhur ngusht me popullin turk , jetuan për një periudhë të gjatë nën një ombrellë , mësuan për njëri-tjetrin gjëra që personat e tretë nuk kanë pasur mundësi të dijnë për ato gjëra. Udhëhoqën me një vend të përbashkët drejtë synimit të qëllimit final në këtë botë dhe në botën tjetër. Zëvenmdësuan shkathtësitë me shkathtësitë , i ndihmuan njëri-tjetrit ekonomikisht. Kur rrezikohej ky truall te dytë bashkë luftuan për vatanin e përbashkët , kur u hapën vatrat e diturisë shqiptarët i civilizuan turqit me dituri. Krijuan institutet e përbashkëta dhe ambientuan cdo segment të jetës në dobi të tyre dhe të vatanit të përbashkët. Shqiptarët i dhanë mjaft kësaj dashurie të sinqert duke e ndier veten si në vend të tyre dhe jo në errësirë të huaj. Ato kontribuan në letërsi , poezi , diplomaci , art , fe dhe në shkencë. Na kujtohen
shumë pashallarë shqiptar e dijetar e mendimtar. Gjithmonë në vete mbanin të venitur idenë e drejtësisë. Asnjëherë nuk menduan t`i shkelnin popujt tjerë dhe as që kishin ndërmend ndonjë veprim të atillë. Nëse do të shanim këtë udhëheqësi atëherë do të shanim vet shqiptarët pasiqë pjesë e udhëheqësisë së këtij vendi të përbashkët ishin edhe shqiptarët. Kjo dashuri u kurorëzua me suksese të njëpasnjëshme duke mos lënë anash as të mirën e popujve tjerë fqinjë të këtyre dy miqve mjaft të dashur. E ka pasur me të
drejtë
Profeti Muhamed kur tha se aty ku janë dy veta djalli depërton me lehtë se aty ku u bënë tre veta. Kjo thënie u vërtetua gjatë historisë dhe edhe sot e kësaj dite pasojat e kësaj logjike po i vuajmë ne si shqiptar. Mbaj mend kur Greqia dëshiroi të marrë një pjesë të Shqipërisë , përfaqësuesi turk përmes mediave deklaroi se nëse e prek Shqipërinë për pesë minuta i ke ushtarët turq në Greqi të renditur. Por , si duket këto gjëra vetëm unë i
mbaj në mend dhe një pakicë e vogël shqiptarësh. Intelektualëve tonë iu është shthurur kujtesa historike dhe janë larg realitetit.Apo si duket ato edhe janë të nxënë me përshkrimin e dashuriçkave të tyre në Paris e në Londër.
Apetitet e Greqisë për Shqipërinë dhe Maqedoninë gjithmonë kanë qenë të pangopura. Ato edhe sot e kësaj dite ujiten me ide , plane , veprime dhe investime konkrete drejtë realizimit të këtij qëllimi. Ata ishin në gjendje ta shfrytëzojnë një botë të tërë vetëm për t`ia arritur qëllimit të tyre në Ballkan. Si duket ajo pedofilia e filozofëve të vjetër grek ende po mbisundon në mendjet dhe shpirtrat e këtyre ithtarëve të helenizmit. Sulmojnë Islamin si fe e cila sipas tyre u shpërnda me shpat , ndërkaq mohojnë prezencën e tyre ushtarake të gatshme për ndërhyrje në Shqipëri e më vonë edhë në Maqedoni. Grekët përmes ndikimit të tyre në Unionin Europian arritën që të krijojnë një lobi mjaft të fortë brenda themeleve të shtetit shqiptar.
Duke u ofruar azil dhe punë hamalli në vendet e tyre disa shqiptarëve të varfër ato , ushqyen këto shqiptar me asimilim dhe me shpërlarje mentaliteti skizofrenik. Edhe pse të paktë në numër , por për ardhmërinë e popullit shqiptar ata skizofren ishin shumë të
rrezikshëm. Vepruan në kartën e njejtë politike ashtu sic veproi Serbia me popullin
shqiptar të Kosovës. Ajo përgaditi një numër të madh skizofrenësh dhe kopilash serb nëpër kampet e veta duke i ushqyer me narkotik ku në momentet e spastrimit etnik në Kosovë ato do të luanin rrolin kryesor. Faktikisht krijuan një garniturë robotësh prej mishi dhe shpirti ku kryeshefi i tyre do të ishte edhe baba edhe nënë artificiale e mbjellur në gjenin e tyre të brendshëm. Koha dëshmoi se sa e dhimbshme është një logjikë e
këtillë politike.
Edhe në Shqipëri u tentua në një veprim të këtillë ,por me petka ndryshe. Ajo luftë ende sot e kësaj dite zhvillohet dhe ekziston ndërmjet shqiptarëve dhe grekëve. Ku shqiptarët mundohen që ta mbrojnë edhe atë pak pjesë të truallit të tyre , ndërsa grekët synojnë në një helenizim të ri në Ballkan ku rrugë transite do të ishte Shqipëria. Kronologjikisht
ata ishin shumë aktual drejtë realizimit të ëndërrës së tyre të madhe. Populli shqiptar deri në vitet e 90 ` ishte i lodhur nga diktatura e gjatë enveriste dhe nga izolimi i skajshëm prej botës. Para viteve 90` Shqipëria i përngjante kampeve naciste në Gjermaninë e Hitlerit. Edhe pse ishin një popull , një racë , prap ajo budallakia politike mbisundoi në këtë vend një periudhë mjaft të gjatë. Kjo budallaki normal që do të ketë edhe pasojat e
veta , por edhe do të krijojë mentalitete të zymta në mesin e intelektualëve shqiptar. Në vitet e 90` kur Partia e Punës doli jashtë mode në Shqipëri , ofrimi i një opsioni të ri politik ishte i pakontestueshëm.
Pa asnjë farë dyshimi konstatoj se dorë kryesore në ngjarjet e viteve 90` kishin
agjenturat e fshehta greke që punonin ditë e natë për realizimin e ëndërrës së tyre. Edhe në protestat e studentave shqiptar nëpër shumë pjesë të Shqipërisë , iu drejtoheshin përfaqësuesit grekë duke përgaditur pamflete të palogjikshme se kjo tokë është e jona , këtu kemi lindur e ku ta di cka. Sikur të gjithë ato studente shqiptar të mos jenë shqiptar dhe sikur janë minoritet në Shqipëri. Prezenca greke që në atë kohë vetëmse forcohej dhe
vazhdonte rrugën e saj të ndytë drejtë asimilimit të shqiptarëve.
Ata arritën që të krijojnë një logjikë në Shqipëri se feja islame nuk është e mirë për shqiptarët atje , ato duhet t`i ktheheshin krishterimit ose të pranonin laicizmin botëror e me këtë synonin konvertimin më të lehtë në helenë.
Në trazirat e 97 ` Shqipëria u detyrua që t`i përulet prap këtyre agjenturave të huaja greke. Ishte Turqia ajo e vetmja forcë në botë që Shqipërinë e mbështeti edhe moralisht edhe ushtarakisht , edhe ekonomikisht. Greqia luante rrolin e njerkës dhe prap kërkoi nga “ bijtë” e saj të adoptuar pa të drejtë t`i ushqejë me kredi vdekjeprurëse
për ardhmërinë e popullit shqiptar dhe shtetit Shqipëri. Punuan gjatë për helenizmin e Shqipërisë , arritën edhe në rezultate të duhura.
Një pjesë të jugut të Shqipërisë gati se e bënë sterile përball asimilimit ideologjikë
dhe nacional. Islami prej një sistem jete kaloi në një mbrojtës të identitetit të një populli të tërë. Në pjesën më të madhe të Shqipërisë me të madhe filluan që të hapen shkolla private greke , në shkolla shtetërore të depërtojë gjuha greke , kisha ortodokse në krye me Janutallosin bekoi mijëra shqiptar që kaluan nëpër duart e tij. E shqiptarët e mjerë
kënaqeshin me pak bukë e me pak djath sa për ta kaluar ditën. Problemi më i
madh i një shteti dhe populli gjatë zhvillimit të tij ekziston në atë moment kur si
vlerë paraqitet varfëria.
Shqipëria sot e kësaj dite niset nga ky parametër duke u munduar që ta ulë salldon negative të kthimit të borxheve jashtë. I gjithë populli shqiptar gjatë tërë jetës punojnë për kthimin e borxheve Greqisë , FMN , Bankës Botërore etj. Puna në Shqipëri nuk ka
rrolin e kreativitetit ekonomik dhe të investimeve të reja , por puna është e bazuar
thellësisht mbi kthimin e borxheve . Kur kemi të bëjmë me një logjikë të këtillë politike dhe ekonomike atëherë priti trazirat , kthimin mbrapa , degradimin , vjedhjen etj.
Konceptet ideologjike variojnë varësisht prej vendit dhe kohës , ato ambientohen dhe fisnikërojnë mendjen e njeriut me kodekse dhe sinteza dezorientuese. Ngjarjet e fundit në Shqipëri , Kosovë , Maqedoni , Serbi , Rusi dhe Turqi padyshim lidhen ngusht njëra me tjetrën. Jemi para vlimit dogmatik të popullit shqiptar në Ballkan , pavarësia e Kosovës. Jo , për të gjithë , ky vlim sa është i dobishëm është edhe i rrezikshëm për ardhmërinë
gjeostrategjike të vendit tonë. Rusia luan në kartën e saj të vjetër politike ku mendon se do të shfrytëzojë veton për një Serbi të vjetër me kufij të rinjë. Bota i dha një lekcion të mirë Rusisë duke nxitur trazira të brendshme ku shpalosen anarkitë dhe tradhëtitë politiko-ekonomike të presidentit në kryerje të detyrës Putin. Organizata e Kombeve të
Bashkuara përgaditi një rezolutë të re për Kosovën duke i dhënë më shumë frymë
realizmit dhe duke cuar në vend një pjesë të drejtësisë historike. Tentimi i disa shteteve për të mos njohur pavarsinë e Kosovës është jo një hap i mirë për Ballkanin e vecanërisht për popullin shqiptar. Kjo i dha hapësirë opinionit politikë të Kosovës që të kenë dertin e vet dhe të mos interesohen shumë se cfarë po ndodhë në Ballkan. Në diplomaci njeriu mendon se gjërat nuk janë të koordinuara mirë , por mu aty koordinimi është në
pikën piedestale.
Turqia një mike e Shqipërisë dhe e Kosovës ishte e zënë me zgjedhjen e një timonieri të ri të shtetit. Pushteti ushtarak atje u frikua në palcë që Partia e Drejtësisë të fitoj në ato zgjedhje. Për këtë arsye kreu ushtarak i Turqisë erdhi në vizitë në Greqi dhe bashkë me
homologun e tij grek u pajtuan që raportet Greqi-Turqi t`i stabilizojnë.
Bashkësinë
Islame të Republikës së Maqedonisë e vizitoi një përfaqësues i lartë i Konferencës Islamike. Kjo vizitë ishte historike për popullin shqiptar me përkatësi muslimane në këtë vend. Kështuqë shqiptarët e Maqedonisë ishin të nxënë me hallet e tyre ekonomike dhe politike brenda në vend. Në një situatë të këtillë Greqia filloi që ta luaj vallën e vjetër prej një prostituteje të njohur hebreje. Tronditi popullin shqiptar me deklaratën e të një
ashtuquajturi shqiptar Bollano ku kërkohet pavarësia e jugut të Shqipërisë nën ombrellën e Greqisë. Kjo deklaratë nuk do të dilte aq lehtë poqese Shërbimi Informativ Shqiptar nuk do të kishte probleme të brendshme që janë të nxitura nga vet agjenturat e fshehta greke. Bollano u sjellë sikur të ishte në luftë me Shqipërinë dhe tha poqese pavarësohet Kosova
atëherë edhe ne kërkojmë pavarsinë e kësaj pjese të Shqipërisë. Duke parë ngjarjet e
fundit në Shqipëri ku padyshim po të ndodhte dic qesharake në këtë segment
fajin kryesor do të kishte kryediplomati shqiptar , ai u detyrua që të jap dorëheqje nga posti i Ministrisë së Jashtme të Shqipërisë.
Habitë fakti se deklarata e tij për dorëheqjen ishte aq amatore saqë që nga qielli
i shtatë diktohej se ishte i detyruar në një akt të këtillë.Duke parë se Europa e vjetër as që interesohet për ngjarjet e fundit në Shqipëri , në vizitë historike në Shqipëri ishte presidenti amerikan i cili sigurisht ka interesa të ngjeshura politike për një vizitë të
këtillë.
Për në fund do t`i thoja Bollanos se të mos e luaj rrolin e Cha Gevarras , se nuk i përket maskës politike...
mos menduar aspak mbi psherëtitë ai shkeli mbi to si shkaba e stilizuar hegjemone. Nuk arriti që të kuptoj në asnjë moment të jetës së tij se sinergjia politike është e skajshme dhe e kobshme. Ai për cdo ditë pret me afsh shoqëruesin e ri drejtë një anatomie frazeologjike. Mezi pret që të mpreh tehun e tij të vjetër dhe ta fus në funksion atë armë të ftohtë sa vet jeta. Ai u rigjallërua pas numrave dhe statistikave të pafundme financiare që ia mbushën kokën me tym oxhaku. Kur sulmohen vlerat ai është në gjumë , e kur lindin antivlerat zgjohet dhe bërtet si i marrë pas penzës së thyer monstrome. Me gjithë mend mundohet që ta bind masën se vetëm ai është në këtë botë i drejtë dhe se nuk ka drejtësi në gjokset e miliardave njerëzve në rruzullin tokësor. Mundohet që të shtyp dhe të shtypet , por asnjeherë nuk arriti që të freskoj mendjen e tij me një ndjenjë lirie. I egër , i vrullshëm , demagogjik , e stihik përballë cdo sorollatjeje jetësore ai ofron egon përballë sentimentalizmit. Nuk arriti që të soditë afër vetes gjithë atë dredhësi platonike e fshehur pas pedofolisë politike.
Një ditë dhe vetëm një ditë , në jetë njeriut i vie momenti i arritjes së cakut final
në karrierizmin e tij. Por , karizma nuk ka solucione tjera përvec karizmës , ajo rrokullisë botën e shekullit XXI. Diplomacia është e ndërthurur midis parametrave logjikë dhe irreal. Ato parametra janë irreal për arsye se Sizifi më nuk rron në mesin e mijëra fjalëve të pafundme të stërholluara. Ajo që arriti mendja e njeriut ta kuptojë është se cdo gje ashtu si duket nuk ka esencë të atillë, faktikisht me një ide të këtillë bëhet më e rëndë parashikimi i gjendjeve pa gjendje. Neve na duket se një buzëqeshje është afër detit të pjellshmërisë politike , në fakt ajo buzëqeshje brenda saj fsheh një helm të gjarprit sulmues dhe të urtë. Buzëqeshjet u shpeshtuan dhe shkollat diplomatike ndërtuan bazamentet e tyre teorike mbi këtë frashizëm.
Këtë e kuptoi mjaft mirë edhe heroi latin Cha Gevarra. Nuk arriti në atë shkallë që ta ambientoj veten në mesin e lapidarëve të lirisë , por ai u shëndërrua në një mit pa brengë në mesin e miliona të rinjve në rruzullin tokësor. Fatkeqësisht ishte hero , pasi politika kishte nevojë për një hero të atillë , ishte njeri pasiqë esencës iu përgjigjë me një
bukuri.
Cdokund njeriu mundohet që ta përbirojë veten e tij , bile edhe aty ku nuk mundet ai tenton me të pamundurën të arrijë sa më thellë në gjirin e ndjenjës së tij të masturbuar. Edhe pse ndotë një pjesë të ambientit me logjikën dhe të tepricën teknologjike të trupit ai
prap ndjehet i lirë se ka realizuar ëndrrën e egos së tij. Ëndrra vazhdimisht i flet e
bëhet pjesë e pandashme e cdo hapi të tij jetësor në cdo qosh të rruzullit tokësor. Nuk ka dyshim se kolektivizmi , shoqëria dhe popujt vuajnë nga një fobi e këtillë pa baza të saja njerëzore.
Sentimentalizmi u shëndërrua në kiç dhe shund ideologjikë e spjeguar përmes formulës dialektike. Spiritualja u fashitë thellë nën dhe drejtë degradimit dhe humbjes së
identitetit të famshëm njeri. Sensi i humorit u bë hidhëti e kohës , e biseda serioze kaloi
në maternitet. Termi kulturë u zëvendësua me bulevardin jetësor ,e fëmija kaloi nga mosha e tij e mitur në një gjykues gjërash. Bile kapërceu edhe moshën e tij duke ndërtuar që në moshën dy vjeçare pjesën e përparme të rritur dhe të aftësuar për seks. Këto fenomene të çuditshme u paraqitën në kohën e ushqimit të industrializuar , mendjes së industrializuar , zemrës e jetës së industrializuar. Gjithcka u lidh ngushtë me teknologjinë dhe humbi ajo kënaqësia dhe ciltërsia e mendjes së lirë. U krijua idea se vetëm teknologjia është në piedestal të përparimit dhe se nuk ka zgjidhje tjetër të quajtur civilizim. Kur të rinjtë flasin për forcat politike dhe ekonomike në rruzullin tokësor ato menjëhërë sinjalizojnë në teknologjinë pa menduar fare. Fatkeqësisht e vetmja pikë e tyre e përbashkët e ideve dhe pajtimit kombëtar ka gjetur një oazë bashkuese në teknologjinë në duart e të huajve.
Po , kjo teknologji e përdorur nga politika krijoi industrinë e armëve ku u vranë mijëra të rinjë dhe të reja , të bardh dhe të zi. Po , kjo teknologji sot po rrezikon Shqipërinë etnike së ekzistuari dhe po i troket në dyert e saja si një misionar i dëshmitarëve të Jehovait. Dhe t`i prap konstaton se civilizimi dhe forca maten me teknologjinë e shpikur nga mendja dhe e prodhura nga dora e njeriut?
Në këtë mënyrë vepruan edhe shtetet , popujt dhe kombet. Këtë lojë po e luajne edhe klerikët , shpiunët dhe hakerat. Kësaj valleje iu bashkangjitën edhe studentët , puntorët , nënat dhe baballarët. Gjithëkush gjithkund , një logjikë e tillë mafioze e parë vetëm në filmat e All Pacinos. Vërtet shqiptarët gjenetikisht janë të lindur shpiun. Ky konstatim i imi nuk mban, për realitetin , por për të u munduar drejtë ndryshimit të gjendjes se
mjerueshme ndonjëherë edhe skolastikët do të veprojnë atë që ato ndoshta edhe nuk i besojnë.
Historikisht populli shqiptar ishte i lidhur ngusht me popullin turk , jetuan për një periudhë të gjatë nën një ombrellë , mësuan për njëri-tjetrin gjëra që personat e tretë nuk kanë pasur mundësi të dijnë për ato gjëra. Udhëhoqën me një vend të përbashkët drejtë synimit të qëllimit final në këtë botë dhe në botën tjetër. Zëvenmdësuan shkathtësitë me shkathtësitë , i ndihmuan njëri-tjetrit ekonomikisht. Kur rrezikohej ky truall te dytë bashkë luftuan për vatanin e përbashkët , kur u hapën vatrat e diturisë shqiptarët i civilizuan turqit me dituri. Krijuan institutet e përbashkëta dhe ambientuan cdo segment të jetës në dobi të tyre dhe të vatanit të përbashkët. Shqiptarët i dhanë mjaft kësaj dashurie të sinqert duke e ndier veten si në vend të tyre dhe jo në errësirë të huaj. Ato kontribuan në letërsi , poezi , diplomaci , art , fe dhe në shkencë. Na kujtohen
shumë pashallarë shqiptar e dijetar e mendimtar. Gjithmonë në vete mbanin të venitur idenë e drejtësisë. Asnjëherë nuk menduan t`i shkelnin popujt tjerë dhe as që kishin ndërmend ndonjë veprim të atillë. Nëse do të shanim këtë udhëheqësi atëherë do të shanim vet shqiptarët pasiqë pjesë e udhëheqësisë së këtij vendi të përbashkët ishin edhe shqiptarët. Kjo dashuri u kurorëzua me suksese të njëpasnjëshme duke mos lënë anash as të mirën e popujve tjerë fqinjë të këtyre dy miqve mjaft të dashur. E ka pasur me të
drejtë
Profeti Muhamed kur tha se aty ku janë dy veta djalli depërton me lehtë se aty ku u bënë tre veta. Kjo thënie u vërtetua gjatë historisë dhe edhe sot e kësaj dite pasojat e kësaj logjike po i vuajmë ne si shqiptar. Mbaj mend kur Greqia dëshiroi të marrë një pjesë të Shqipërisë , përfaqësuesi turk përmes mediave deklaroi se nëse e prek Shqipërinë për pesë minuta i ke ushtarët turq në Greqi të renditur. Por , si duket këto gjëra vetëm unë i
mbaj në mend dhe një pakicë e vogël shqiptarësh. Intelektualëve tonë iu është shthurur kujtesa historike dhe janë larg realitetit.Apo si duket ato edhe janë të nxënë me përshkrimin e dashuriçkave të tyre në Paris e në Londër.
Apetitet e Greqisë për Shqipërinë dhe Maqedoninë gjithmonë kanë qenë të pangopura. Ato edhe sot e kësaj dite ujiten me ide , plane , veprime dhe investime konkrete drejtë realizimit të këtij qëllimi. Ata ishin në gjendje ta shfrytëzojnë një botë të tërë vetëm për t`ia arritur qëllimit të tyre në Ballkan. Si duket ajo pedofilia e filozofëve të vjetër grek ende po mbisundon në mendjet dhe shpirtrat e këtyre ithtarëve të helenizmit. Sulmojnë Islamin si fe e cila sipas tyre u shpërnda me shpat , ndërkaq mohojnë prezencën e tyre ushtarake të gatshme për ndërhyrje në Shqipëri e më vonë edhë në Maqedoni. Grekët përmes ndikimit të tyre në Unionin Europian arritën që të krijojnë një lobi mjaft të fortë brenda themeleve të shtetit shqiptar.
Duke u ofruar azil dhe punë hamalli në vendet e tyre disa shqiptarëve të varfër ato , ushqyen këto shqiptar me asimilim dhe me shpërlarje mentaliteti skizofrenik. Edhe pse të paktë në numër , por për ardhmërinë e popullit shqiptar ata skizofren ishin shumë të
rrezikshëm. Vepruan në kartën e njejtë politike ashtu sic veproi Serbia me popullin
shqiptar të Kosovës. Ajo përgaditi një numër të madh skizofrenësh dhe kopilash serb nëpër kampet e veta duke i ushqyer me narkotik ku në momentet e spastrimit etnik në Kosovë ato do të luanin rrolin kryesor. Faktikisht krijuan një garniturë robotësh prej mishi dhe shpirti ku kryeshefi i tyre do të ishte edhe baba edhe nënë artificiale e mbjellur në gjenin e tyre të brendshëm. Koha dëshmoi se sa e dhimbshme është një logjikë e
këtillë politike.
Edhe në Shqipëri u tentua në një veprim të këtillë ,por me petka ndryshe. Ajo luftë ende sot e kësaj dite zhvillohet dhe ekziston ndërmjet shqiptarëve dhe grekëve. Ku shqiptarët mundohen që ta mbrojnë edhe atë pak pjesë të truallit të tyre , ndërsa grekët synojnë në një helenizim të ri në Ballkan ku rrugë transite do të ishte Shqipëria. Kronologjikisht
ata ishin shumë aktual drejtë realizimit të ëndërrës së tyre të madhe. Populli shqiptar deri në vitet e 90 ` ishte i lodhur nga diktatura e gjatë enveriste dhe nga izolimi i skajshëm prej botës. Para viteve 90` Shqipëria i përngjante kampeve naciste në Gjermaninë e Hitlerit. Edhe pse ishin një popull , një racë , prap ajo budallakia politike mbisundoi në këtë vend një periudhë mjaft të gjatë. Kjo budallaki normal që do të ketë edhe pasojat e
veta , por edhe do të krijojë mentalitete të zymta në mesin e intelektualëve shqiptar. Në vitet e 90` kur Partia e Punës doli jashtë mode në Shqipëri , ofrimi i një opsioni të ri politik ishte i pakontestueshëm.
Pa asnjë farë dyshimi konstatoj se dorë kryesore në ngjarjet e viteve 90` kishin
agjenturat e fshehta greke që punonin ditë e natë për realizimin e ëndërrës së tyre. Edhe në protestat e studentave shqiptar nëpër shumë pjesë të Shqipërisë , iu drejtoheshin përfaqësuesit grekë duke përgaditur pamflete të palogjikshme se kjo tokë është e jona , këtu kemi lindur e ku ta di cka. Sikur të gjithë ato studente shqiptar të mos jenë shqiptar dhe sikur janë minoritet në Shqipëri. Prezenca greke që në atë kohë vetëmse forcohej dhe
vazhdonte rrugën e saj të ndytë drejtë asimilimit të shqiptarëve.
Ata arritën që të krijojnë një logjikë në Shqipëri se feja islame nuk është e mirë për shqiptarët atje , ato duhet t`i ktheheshin krishterimit ose të pranonin laicizmin botëror e me këtë synonin konvertimin më të lehtë në helenë.
Në trazirat e 97 ` Shqipëria u detyrua që t`i përulet prap këtyre agjenturave të huaja greke. Ishte Turqia ajo e vetmja forcë në botë që Shqipërinë e mbështeti edhe moralisht edhe ushtarakisht , edhe ekonomikisht. Greqia luante rrolin e njerkës dhe prap kërkoi nga “ bijtë” e saj të adoptuar pa të drejtë t`i ushqejë me kredi vdekjeprurëse
për ardhmërinë e popullit shqiptar dhe shtetit Shqipëri. Punuan gjatë për helenizmin e Shqipërisë , arritën edhe në rezultate të duhura.
Një pjesë të jugut të Shqipërisë gati se e bënë sterile përball asimilimit ideologjikë
dhe nacional. Islami prej një sistem jete kaloi në një mbrojtës të identitetit të një populli të tërë. Në pjesën më të madhe të Shqipërisë me të madhe filluan që të hapen shkolla private greke , në shkolla shtetërore të depërtojë gjuha greke , kisha ortodokse në krye me Janutallosin bekoi mijëra shqiptar që kaluan nëpër duart e tij. E shqiptarët e mjerë
kënaqeshin me pak bukë e me pak djath sa për ta kaluar ditën. Problemi më i
madh i një shteti dhe populli gjatë zhvillimit të tij ekziston në atë moment kur si
vlerë paraqitet varfëria.
Shqipëria sot e kësaj dite niset nga ky parametër duke u munduar që ta ulë salldon negative të kthimit të borxheve jashtë. I gjithë populli shqiptar gjatë tërë jetës punojnë për kthimin e borxheve Greqisë , FMN , Bankës Botërore etj. Puna në Shqipëri nuk ka
rrolin e kreativitetit ekonomik dhe të investimeve të reja , por puna është e bazuar
thellësisht mbi kthimin e borxheve . Kur kemi të bëjmë me një logjikë të këtillë politike dhe ekonomike atëherë priti trazirat , kthimin mbrapa , degradimin , vjedhjen etj.
Konceptet ideologjike variojnë varësisht prej vendit dhe kohës , ato ambientohen dhe fisnikërojnë mendjen e njeriut me kodekse dhe sinteza dezorientuese. Ngjarjet e fundit në Shqipëri , Kosovë , Maqedoni , Serbi , Rusi dhe Turqi padyshim lidhen ngusht njëra me tjetrën. Jemi para vlimit dogmatik të popullit shqiptar në Ballkan , pavarësia e Kosovës. Jo , për të gjithë , ky vlim sa është i dobishëm është edhe i rrezikshëm për ardhmërinë
gjeostrategjike të vendit tonë. Rusia luan në kartën e saj të vjetër politike ku mendon se do të shfrytëzojë veton për një Serbi të vjetër me kufij të rinjë. Bota i dha një lekcion të mirë Rusisë duke nxitur trazira të brendshme ku shpalosen anarkitë dhe tradhëtitë politiko-ekonomike të presidentit në kryerje të detyrës Putin. Organizata e Kombeve të
Bashkuara përgaditi një rezolutë të re për Kosovën duke i dhënë më shumë frymë
realizmit dhe duke cuar në vend një pjesë të drejtësisë historike. Tentimi i disa shteteve për të mos njohur pavarsinë e Kosovës është jo një hap i mirë për Ballkanin e vecanërisht për popullin shqiptar. Kjo i dha hapësirë opinionit politikë të Kosovës që të kenë dertin e vet dhe të mos interesohen shumë se cfarë po ndodhë në Ballkan. Në diplomaci njeriu mendon se gjërat nuk janë të koordinuara mirë , por mu aty koordinimi është në
pikën piedestale.
Turqia një mike e Shqipërisë dhe e Kosovës ishte e zënë me zgjedhjen e një timonieri të ri të shtetit. Pushteti ushtarak atje u frikua në palcë që Partia e Drejtësisë të fitoj në ato zgjedhje. Për këtë arsye kreu ushtarak i Turqisë erdhi në vizitë në Greqi dhe bashkë me
homologun e tij grek u pajtuan që raportet Greqi-Turqi t`i stabilizojnë.
Bashkësinë
Islame të Republikës së Maqedonisë e vizitoi një përfaqësues i lartë i Konferencës Islamike. Kjo vizitë ishte historike për popullin shqiptar me përkatësi muslimane në këtë vend. Kështuqë shqiptarët e Maqedonisë ishin të nxënë me hallet e tyre ekonomike dhe politike brenda në vend. Në një situatë të këtillë Greqia filloi që ta luaj vallën e vjetër prej një prostituteje të njohur hebreje. Tronditi popullin shqiptar me deklaratën e të një
ashtuquajturi shqiptar Bollano ku kërkohet pavarësia e jugut të Shqipërisë nën ombrellën e Greqisë. Kjo deklaratë nuk do të dilte aq lehtë poqese Shërbimi Informativ Shqiptar nuk do të kishte probleme të brendshme që janë të nxitura nga vet agjenturat e fshehta greke. Bollano u sjellë sikur të ishte në luftë me Shqipërinë dhe tha poqese pavarësohet Kosova
atëherë edhe ne kërkojmë pavarsinë e kësaj pjese të Shqipërisë. Duke parë ngjarjet e
fundit në Shqipëri ku padyshim po të ndodhte dic qesharake në këtë segment
fajin kryesor do të kishte kryediplomati shqiptar , ai u detyrua që të jap dorëheqje nga posti i Ministrisë së Jashtme të Shqipërisë.
Habitë fakti se deklarata e tij për dorëheqjen ishte aq amatore saqë që nga qielli
i shtatë diktohej se ishte i detyruar në një akt të këtillë.Duke parë se Europa e vjetër as që interesohet për ngjarjet e fundit në Shqipëri , në vizitë historike në Shqipëri ishte presidenti amerikan i cili sigurisht ka interesa të ngjeshura politike për një vizitë të
këtillë.
Për në fund do t`i thoja Bollanos se të mos e luaj rrolin e Cha Gevarras , se nuk i përket maskës politike...