Durrës, zbulohen spirancat detare 1700-vjeçare
DURRES- Gjatë ekspeditës nënujore shqiptaro-amerikane të kësaj vere janë zbuluar disa vendndodhje arkeologjike të anijeve të lashta në bregdetin shqiptar e mes tyre spirancat përbëjnë elementë mjaft interesantë për t'iu qasur historisë së lundrimit ilir dhe shqiptar.
Arkeologu nënujor, dr. Adrian Anastasi, bashkëdrejtor i misionit shqiptaro-amerikan thotë, se nga kërkimet në bregdetit jugor të vendit deri tani, janë zbuluar 8 spiranca, mosha e të cilave është më e lashtë se 1700 vjet, ndërsa janë më të shumta spirancat më të reja.
"Evoluimi i spirancave ka qenë i ngadalshëm dhe fillimisht pjesa kryesore e saj bazohej te materiali i drurit" -vijon dr. Adriani, duke vizatuar skicat e ndërtimit të pajisjes që edhe sot vazhdon të shërbejë për bllokimin e lëvizjes së anijes, duke mbetur në tabanin nënujor.
Më vonë akset prej druri filluan të kombinoheshin me pjesë prej guri dhe mermeri të rëndë, ndërsa evolucioni solli më pas zgjidhjen me bashkimin e drurit me format e plumbit të derdhur.
"Këto janë provat materiale për ekzistencën e flotës ilire dhe lundrimet e saj. Prova të cilat ndodhen pjesërisht në muzeun historik të Vlorës, ndërsa pjesa tjetër në muzeun arkeologjik të Durrësit. Ka ardhur koha që objektet e zbuluara nën ujë të ekspozohen në një muze të përshtatshëm" -vijon dr. Adriani, sipas të cilit Kalaja e Ali Pashës Tepelenës në Porto Palermo është vendi më i përshtatshëm, që do të ringjallte turizmin në këtë zonë.
Dr. Adrian Anastasi thotë se edhe gjatë këtij sezoni veror misioni arkeologjik shqiptaro-amerikan, i cili punon për hartën dixhitale nënujore ka skanuar pjesën veriperëndimore të gadishullit Karaburun, ndërsa vitin e ardhshëm do të vazhdojë hetimin nënujor të gjirit detar të Vlorës.
Tashmë janë zbuluar disa zona me materiale arkeologjike dhe disa relikte anijesh, të cilat datojnë që nga shekulli i 6-të para erës sonë.
(e.m/atsh/BalkanWeb)
Arkeologu nënujor, dr. Adrian Anastasi, bashkëdrejtor i misionit shqiptaro-amerikan thotë, se nga kërkimet në bregdetit jugor të vendit deri tani, janë zbuluar 8 spiranca, mosha e të cilave është më e lashtë se 1700 vjet, ndërsa janë më të shumta spirancat më të reja.
"Evoluimi i spirancave ka qenë i ngadalshëm dhe fillimisht pjesa kryesore e saj bazohej te materiali i drurit" -vijon dr. Adriani, duke vizatuar skicat e ndërtimit të pajisjes që edhe sot vazhdon të shërbejë për bllokimin e lëvizjes së anijes, duke mbetur në tabanin nënujor.
Më vonë akset prej druri filluan të kombinoheshin me pjesë prej guri dhe mermeri të rëndë, ndërsa evolucioni solli më pas zgjidhjen me bashkimin e drurit me format e plumbit të derdhur.
"Këto janë provat materiale për ekzistencën e flotës ilire dhe lundrimet e saj. Prova të cilat ndodhen pjesërisht në muzeun historik të Vlorës, ndërsa pjesa tjetër në muzeun arkeologjik të Durrësit. Ka ardhur koha që objektet e zbuluara nën ujë të ekspozohen në një muze të përshtatshëm" -vijon dr. Adriani, sipas të cilit Kalaja e Ali Pashës Tepelenës në Porto Palermo është vendi më i përshtatshëm, që do të ringjallte turizmin në këtë zonë.
Dr. Adrian Anastasi thotë se edhe gjatë këtij sezoni veror misioni arkeologjik shqiptaro-amerikan, i cili punon për hartën dixhitale nënujore ka skanuar pjesën veriperëndimore të gadishullit Karaburun, ndërsa vitin e ardhshëm do të vazhdojë hetimin nënujor të gjirit detar të Vlorës.
Tashmë janë zbuluar disa zona me materiale arkeologjike dhe disa relikte anijesh, të cilat datojnë që nga shekulli i 6-të para erës sonë.
(e.m/atsh/BalkanWeb)