Në Spanjë ka filluar festa

Spanja fluturon dhe shpreson. Më në fund edhe kombëtarja e Luis Aragones pas shumë e shumë vjetësh është në majat më të larta të futbollit. Vetëm një ditë pas finales së tretë Europiane, e para pas 24 vjetësh, kanë filluar të festojnë edhe pse finalja ende nuk është luajtur. Si do që të shkojë do të jetë një sukses. Kjo është ajo që kuptohet edhe nga mediat spanjolle si të shkruara dhe ato televizive. Pjesa e dytë ndaj Rusisë ka mbushur zemrat e të gjithë spanjollëve, të cilët as që e mendojnë finalen ndaj Gjermanisë pasi edhe nëse do të dështojnë ata do të mbeten skuadra që dhuroi spektaklin me konstant në këtë Euro 2008. “Jemi më të mirët”, është titulli i prestigjiozes “Marca”, dhe të gjithë gazetat e tjera kanë qenë në qiellin e shtatë për finalen e parë pas 24 vjetësh.

Kjo Spanjë është e të gjithëve, në dy aspekte: atë sportiv dhe politik. E të gjithë njerëzve dhe të gjithë lojtarëve. Nuk ka asnjë lojtar që të marrë më shumë merita pasi Spanja është vërtet një grup i bashkuar dhe i fortë. Ne fillim i ka takuar sulmuesit Vija-Meravija (mrekullia), i cili nuk do të mund të aktivizohet në finale për shkak të atij dëmtimi të pësuar ndaj Rusisë. Por pas ndeshjes me Rusise kanë qenë të shumtë emrat e lojtarëve që  mediat spanjolle kanë përmendur si heronj. Tituj për Fabregas e Guitha tek “Marca”, për Guithën, Silvën e Senën tek “AS”, për Çavin tek “Sport” dhe për treshen Fabregas, Çavi e Iniesta në gazetat katalanase.

Federata Spanjolle e Futbollit ka përgatitur një autobus të hapur për të pritur skuadër pasi të përfundojë aventurën Europiane, e cila do të përshkrojë rrugët e Madridit për të përshëndetur tifozët. Por duhet bërë kujdes. Spanja ka arritur në finale apo është shpallur kampione Europe? Çfarë do të ndodhte sikur kombëtarja e Luis Aragones të dështonte në finale? Asnjë nga këto pyetje nuk mund të marrë përgjigje pasi spanjollët nuk duan tia dinë më pas arritjes në finale. Të paktën për momentin.