Një histori me minj e me mace që prej kohës së Ezopit

Minjte kishin rene ne hall si t’ia benin maces, qe po ju shfaroste sojin, ndaj u mblodhen ne nje kuvend e diskutonin. U thane e ç’nuk u thane si t’ia benin qe te shpetonin. Njeri tha: “vellezer, e kam gjetur une si te shpetojme, do t’i varim maces nje zile ne qafe dhe do shpetojme, pasi sa te na sulet ajo, ne e degjojme dhe ne vrime shkojme”. U entuziazmuan gjithsa degjonin deri ne “brohoritje”. Nje mes syresh, me i padegjuari deri atehere ju beri nje pyetje befasuese: “Kush do t’ia vari zilen apo kemboren maces?!” dhe ra heshtje e plote…ju desh vetem te futeshin ne vrime, ngaqe macja po i shikonte me kersheri….”

Me duket me vend t’ia shkruaj keto qe mesa shoh jane fjale te Ezopit.

Pra nuk duhet qendruar si minjte, po duhet vepruar si luanet, qe me krenari ecin dhe rrugen e kane te pastruar ….

Ne dime t’ia japim pergjigjen kesaj pyetjeje, qe nuk eshte shume e pranushme per analogjine bere…po dhe nga kjo e thene kthyer ne mendim filozofik duhet mesuar. Kemboren “maces” ia var me trimi, mes nesh ia priti nje syresh, ta gjejme…”

Ata ishin minj dhe arrinin të gjykonin! Ne njerezit, ç’duhet te bejme?!