Poete te mallkuar
Am Dufi i rimave pa ngjyra dritehije poezish te rebeluara trasgresione infinite o konflikti i perjetshem ndaj nje shoqerie qe evitonin e qe i evitonte deri ne mallkim
Cili eshte sensi i poezise zeri i individualizmit ne nje bote te dominuar nga komunikimi i standardizuar i masesDufi i rimave pa ngjyra dritehije poezish te rebeluara trasgresione infinite o konflikti i perjetshem ndaj nje shoqerie qe evitonin e qe i evitonte deri ne mallkim Jeta e shfrenuar nga alkooli droga kenaqesia e mishit rimezonte vargje te perkryera teksa shoqeria me nje miopi te falsifikuar i quante Poete te Mallkuar.
Verlaine Corbiegravere Arthur Rimbaud Mallarmeacute Baudelaire perdoren vargje rime art kunder nje shoqerie konformiste me nje miresi false te pakuptimte kunder nje shoqerie te mases fajtore e humbjes se kuptimit te rolit te individit kunder bashkejeteses se pashpirt te botes moderne industriale kapitaliste kunder nje jete qe festonte triumfin e shkences duke izoluar poetin artistin. Ata perdoren stilin e paarritshem te artit te tyre e rinovuan poetiken e kohes themeluan liriken moderne per tu menjanuar nga vlerat e nje shoqerie qe si perkisnin. Mallkimi i tyre ishte individualizmi i deshperuar provokues ne kerkim te eksperiencave ekstreme e shpesh shkaterruese duke pagezuar artin si nje vlere absolute. Mallkimi i tyre gjeneralizohej ne ndarjen menjanimin e poetit nga kjo shoqeri mase qe po lindte e shperthente ne nje rebelim poetik e estetik i individualizuar nga nje autor ne tjetrin. Nje realizem i paforme i vuajtur i ndryshem qe shfaq vetmine e unit me veset e nje jete te djegur kot.
Poetet e Mallkuar vune ne dispozicion qenien e tyre ne kerkim te intensifikimit te densitetit te ndjenjave njohurive e eksperiences kerkojne tek antikonformisti i droguari i semuri i shemtuari sjellje e instrumente te reja njohese per artin.Termi Poete te Mallkuar i atribuohet nje antologjie te publikuar me 1884 nga francezi Paul Verlaine te titulluar Les poegravetes maudits e qe perfshin disa nga veprat me te mira te kater autoreve Paul Verlaine 1844-1896 Arthur Rimbaud 1854-91 Tristan Corbiegravere 1845-75 Steacutephane Mallarmeacute 1842-98. Vihet re mungesa e Charles Baudelaire por e justifikuar nga nje rigrupim kohor i veprave te ketyre autoreve. Shprehja poegravete maudit ka kapercyer limitet e nje epoke e kualifikon poete muzikante artiste te talentuar qe mohojne rregullat e nje shoqerie ku nuk ndjehen rehat e ndjekin nje stil jete provokuese te rrezikshme e veteshkaterruese. Fale antologjise se Verlaine keta poete u bene autore te njohur ai zbuloj embrionet e modernizmit te tyre e sic shpjegon vete mallkimi eshte absolutja e poetikes per ta Poet poete absolut absolut ne imagjinate absolut ne shprehje me nje publik qe nuk i kuptonte e i injoronte e qe vetem e ardhmja do vleresonte rendesine e poetikes se tyre bashkekohore.
Do te kishim dashur te quheshim Poete Absolute - shkruan ai - e do ishim me te qete por pervec faktit se qetesia shume pak i pershtatet kesaj kohe ky titull i pergjigjet me se mire urrejtjes sone e per kete jemi te sigurt urrejtjes se te mbijetuarve midis te Plotfuqishmeve ne fjale urrejtjes ndaj vulgaritetit te lexuesve te elites - pergjigje ndaj se ciles eshte kjo levizje e ashper. Absolut ne imagjinate absolut ne shprehje absolut si Rey-Netos i shekujve me te mire.
Poet te mallkuar. Gjykojini
Rimbaud poeti rebel i semure kriminel i mallkuar zbulon me vargjet e tij nje mendjehollesi nje rebelim magjepses qe me nje shprehesi te perdredhur kuptimesh crregullon te gjitha senset. Me nje stil agresiv copeton skematizmin poetik e permbys traditat me te mira letrare. Poetika e tij skandalizon lexuesin borgjez. Shkruaja heshtje net vereja te pashprehshmen fiksoja marramendje hellip bukuria me ish ulur mbi gjunje e po me perqafonte kur une e shuplaka dhe e hoqa qafehellip
Verlaine eshte i pashtershem ne shprehjen e ndjenjave te hidhura te embla qe dalin nga thellesia e shpirtit per tu harruar humbur larguar nga realiteti ne ndjekjen pafundme te nje fantazme qe fshihet. Nga nje braktisje totale shpreson te lind intensiteti i ri me jeten nje shprehje me pak e dhimbshme e saj sensi i nje lumturie mistike e sensuale. hellipmuzika para cdo gjeje prandaj e zgjedh per ta mesuar me e paqarta e tretshme ne ajer pa asgje qe ne te peshon e vihet hellip lemzat e gjata te violinave vjeshtore plagosin zemren time me nje monotoni te keputshmehellip poezi frymezuar nga zbarkimi i trupave ne Normandi.
Mallarmeacute eshte mjeshtri me i mire i poezise moderne qe me ane te artificialitetit absolut te poezise shfaqi origjinalitetin e jashtezakonshem te universit te tij poetik. Ai u udhehoq nga kerkesa e vazhdueshme per te cliruar fjalet nga kuptimi i tyre banal rrjedh e perdorimit te perditshem drejt virgjerimit te tyre. Ai ndien privilegjin e te qenit poet dhe mendon te kuptoje misteret e simboleve me korrespondencat e tyre. Fuqia simbolike e gjuhes se tij eshte evokuese muzikore e privuar nga cdo retorike e me vargje te shkurter e rrjedhes.
Stili i Tristan Corbiegravere i ngjan nje pasqyre qe reflekton realitetin e interpretuar nga senset e autorit e i percjelle tek lexuesit si nje auto gjykim here-here i pameshirshem hellip mendimi im eshte nje fryme e thate e ajrit e ajri me perket mua kudo e fjala ime eshte nje jehone boshe - e eshte gjithcka.Poete Absolute te mallkuar nga nje shoqeri konformiste qe i ben fajtor per mungesen e kuptimit nga rregullat e saj morale-artistike. Poete te revoltuar te pashprese gjenial ne mallkimin e tyre perballe parajses artificiale te alkoolit droges e seksit.