Rama - Al Gore si nata me diten
Kryetari i opozitës, Edi Rama, që prej ardhjes në këtë post ka vënë në shënjestër qeverinë shqiptare si antidemokratike, ashtu siç sipas tij janë gjithë të vjetrit e politikës shqiptare.
Sipas Ramës, vendi ka nevojë për demokraci dhe bën thirrje ndaj partnerëve ndërkombëtarë, Bashkimit Europian që të mos zgjedhin stabilitetin para demokracisë.
Por demokracinë e bëjnë njerëzit dhe a është Rama një demokrat ???
Përgjatë dy muajve, krahasimi kryesor dhe i vetmi që i është bërë garës së Tiranës në fakt është ai me garën e vitit 2000 në Amerikë mes kandidatit republikan Bush dhe atij demokrat Al Gore, kur gjykata supreme tha se fitorja i takonte të parit.
Dhe në vendin e demokracisë më të mirë në botë, Al Gore, për të cilin demokratët vijojnë të mendojnë sot se ai ishte fituesi i garës së ngushtë, nuk hezitoi për asnjë sekondë të përgëzonte rivalin e tij për zgjedhjen si presidenti i 43-të i SHBA-së.
“Vetëm çaste më parë, bisedova me George Ë. Bush dhe e përgëzova atë që u bë presidenti i 43-të i Shteteve të Bashkuara.
Dhe unë i premtova atij se do ta merrja përsëri këtë kohë.
Unë u ofrova për t'u takuar me të sa më shpejt të jetë e mundur në mënyrë që mund të fillojnë mbyllja e fushatës dhe në kontekst të asaj që kemi kaluar”.
Edi Rama e nisi me vite drite larg shembullit amerikan duke refuzuar si çdo herë debatin e fushatës elektorale me rivalët e tij, dhe tashmë jo vetëm që nuk uron demokratin Basha për fitoren, por në një sulm të paprecedent ndaj drejtësisë, justifikohet si për të disatën herë para elektoratit se nuk është se humbi ai, por fitorja iu vodh.
Edi Rama foli për një drejtësi të vdekur, për qytetarë hajdutë dhe jo hajdutët, foli për aksion popullor, duke mos menduar për asnjë çast cili është populli që Ramës i ka mbetur dhe cila është ajo qe populli pret pas betejash të humbura të Ramës dhe mbajtjeje peng të reformave beteje pas beteje deri në këtë të fundit, ku kreut të opozitës qytetarët i dhanë goditjen e fundit, si kryebashkiak dhe drejtësia veçse e konfirmoi këtë përmes procedurash që Rama ndoqi për dy muaj me radhë në institucionet zgjedhore ku ai ishte palë e barabartë.
Sot fjalët tona janë të tepërta, sepse Kolegji Zgjedhor vulosi një grabitje të dhunshme ditën për diell dhe, sy për sy, përpara një populli të tërë, nxori humbësin fitues duke bërë qorrin e shurdhin si në çdo regjim pa drejtësi.
“I them presidentit të zgjedhur Bush se ajo që mbetet nga zilia partizane tani duhet lënë mënjanë, dhe Zoti e bekoftë drejtimin e tij në këtë vend.
As ai dhe as unë nuk e kemi pritur këtë rrugë të gjatë dhe të vështirë.
Sigurisht as njeri prej nesh nuk donte që ajo të ndodhë.
Megjithatë ajo erdhi, dhe tani ajo ka përfunduar, zgjidhur, pasi ajo duhet të zgjidhet, përmes institucioneve të nderuara të demokracisë sonë”.
Sot fjalët tona janë të tepërta, sepse të gjithë e dinë të vërtetën e zgjedhjeve në Tiranë, edhe qytetarët, edhe gazetarët, edhe ndërkombëtarët, edhe gjyqtarët, edhe kusarët.
Mbi bibliotekën e një prej shkollave tona të ligjit e madhe është gdhendur me moton "Jo në bazë të njeriut, por në bazë të Zotit dhe ligjit" .
Ky është parimi sundues i lirisë amerikane, burimi i lirive tona demokratike.
“Unë jam munduar ta bëje atë udhëzues në garat e mia, pasi ka udhëzuar shqyrtimet e Amerikës për të gjitha çështjet komplekse të pesë javëve të fundit”.
Sot fjalët tona janë të tepërta, sepse akti i Kolegjit Zgjedhor flet më shumë se çdo fjalë për kapitullimin pa kushte të drejtësisë, nën trysninë e një pushteti kusarësh e matrapazësh që i lejojnë vetes çdo gjë dhe nuk ndëshkohen për asgjë.
“Tani Gjykata e Lartë e shteteve te Bashkuara ka folur.
Le të mos ketë asnjë dyshim, ndërsa unë fuqimisht bie dakord me vendimin e gjykatës, unë e pranoj atë.
Unë e pranoj finalen e këtij rezultati që do të ratifikohet të hënën e ardhshme në Kolegjin Zgjedhor. Dhe sonte, për hir të unitetit tonë si popull dhe fuqinë e demokracisë sonë, ofroj lëshimin tim”.
Sot fjalët e çdo shqiptari që nuk vjedh janë të tepërta, sepse sot çdo hajdut ka të drejtë ta festojë lajmin që vjedhjen në Shqipëri ligji mund ta dënojë sa të dojë, po gjykata mund ta lejojë kur të dojë.
“Unë e di se shumë prej mbështetësve të mi janë të zhgënjyer. Unë jam shumë. Por zhgënjimi ynë duhet të tejkalohet nga dashuria jonë për vendin”.
Dhe unë them për anëtarët tonë të tjerë të komunitetit botëror, askush të mos e shohë këtë garë si një shenjë të dobësisë amerikane.
Fuqia e demokracisë amerikane është treguar më e qartë nëpërmjet vështirësive që mund të kapërcejë.
Disa kanë shprehur shqetësimin se natyra e pazakontë e këtyre zgjedhjeve mund të pengojë presidentin e ardhshëm në kryerjen e detyrës së tij. Unë nuk besoj se duhet të jetë kështu.
Presidenti i zgjedhur, Bush trashëgon një komb të cilit qytetarët do të jenë të gatshëm për të ndihmuar atë në kryerjen e përgjegjësive të tij të mëdha.
Unë, personalisht, do të jem në dispozicion të tij, dhe bëj thirrje të gjithë amerikanët - veçanërisht atyre që qëndruan me ne - për t’u bashkuar pas presidentit tonë të ardhshëm.
Kjo është Amerika.
Ashtu si ne luftojnë shumë kur aksionet janë të larta, dhe bashkohemi se bashku kur gara ka mbaruar.
Ndërsa do të ketë kohë të mjaftueshme për të debatuar mbi dallimet tona të vazhdueshme, tani është koha për të njohur se ajo që na bashkon është më e madhe se ajo që na ndan”.
Sot fjalët janë të tepërta, sepse drejtësia në Shqipëri ka vdekur.
Ndërsa opozita do të flasë me një aksion të madh popullor për të ringjallur drejtësinë dhe shpëtuar Shqipërinë nga pengmarrësit e saj.
Ndërsa ne ende mbajnë dhe nuk japin besimet tona të kundërta, është një detyrë më e larte se ajo që i detyrohemi një partie politike.
“Kjo është Amerika dhe ne kemi vënë vendin para partisë, ne do të qëndrojmë së bashku pas presidentin tonë të ri.
Sa për atë që unë do të bëj tjetër, unë nuk e di përgjigjen për këtë akoma.
Ashtu si shumë prej jush, unë jam duke kërkuar para për shpenzimet e pushimeve me familjen dhe miqtë e vjetër.
Unë e di që do të shpenzojë kohë në Tennessee në riparoj disa gardhe, në kuptimin e plotë të fjalës dhe atë figurativ.
Unë kam parë Amerikën në këtë fushatë, dhe e kam pëlqyer atë që kam parë.
Është luftë me vlerë , është një luftë që Unë kurrë nuk do të ndalem. Sa për betejën që përfundon sot, unë besoj, ashtu si babai im një herë tha se "Nuk ka rëndësi se sa e vështirë eshte humbja, humbja mund të shërbejnë ashtu si dhe fitorja të rregullojë shpirtin dhe të lësh lavdinë të dalë jashtë.
Tani lufta politike ka përfunduar dhe jemi kthyer sërish në luftën pafund për të mirën e përbashkët të të gjithë amerikanëve dhe për ata në mbarë botën që shikojnë tek ne udhëheqjen e rrugës së lirë.
Në fjalët e himnit tonë të madh "Amerika, Amerika": "Le të kurorëzojmë mirësinë me vëllazërinë, nga deti në det ndritshëm".
Dhe tani, miqtë e mi, në një frazë qe unë një herë kam adresuar tek të tjerët: Është koha për mua të shkoj ...”
Sipas Ramës, vendi ka nevojë për demokraci dhe bën thirrje ndaj partnerëve ndërkombëtarë, Bashkimit Europian që të mos zgjedhin stabilitetin para demokracisë.
Por demokracinë e bëjnë njerëzit dhe a është Rama një demokrat ???
Përgjatë dy muajve, krahasimi kryesor dhe i vetmi që i është bërë garës së Tiranës në fakt është ai me garën e vitit 2000 në Amerikë mes kandidatit republikan Bush dhe atij demokrat Al Gore, kur gjykata supreme tha se fitorja i takonte të parit.
Dhe në vendin e demokracisë më të mirë në botë, Al Gore, për të cilin demokratët vijojnë të mendojnë sot se ai ishte fituesi i garës së ngushtë, nuk hezitoi për asnjë sekondë të përgëzonte rivalin e tij për zgjedhjen si presidenti i 43-të i SHBA-së.
“Vetëm çaste më parë, bisedova me George Ë. Bush dhe e përgëzova atë që u bë presidenti i 43-të i Shteteve të Bashkuara.
Dhe unë i premtova atij se do ta merrja përsëri këtë kohë.
Unë u ofrova për t'u takuar me të sa më shpejt të jetë e mundur në mënyrë që mund të fillojnë mbyllja e fushatës dhe në kontekst të asaj që kemi kaluar”.
Edi Rama e nisi me vite drite larg shembullit amerikan duke refuzuar si çdo herë debatin e fushatës elektorale me rivalët e tij, dhe tashmë jo vetëm që nuk uron demokratin Basha për fitoren, por në një sulm të paprecedent ndaj drejtësisë, justifikohet si për të disatën herë para elektoratit se nuk është se humbi ai, por fitorja iu vodh.
Edi Rama foli për një drejtësi të vdekur, për qytetarë hajdutë dhe jo hajdutët, foli për aksion popullor, duke mos menduar për asnjë çast cili është populli që Ramës i ka mbetur dhe cila është ajo qe populli pret pas betejash të humbura të Ramës dhe mbajtjeje peng të reformave beteje pas beteje deri në këtë të fundit, ku kreut të opozitës qytetarët i dhanë goditjen e fundit, si kryebashkiak dhe drejtësia veçse e konfirmoi këtë përmes procedurash që Rama ndoqi për dy muaj me radhë në institucionet zgjedhore ku ai ishte palë e barabartë.
Sot fjalët tona janë të tepërta, sepse Kolegji Zgjedhor vulosi një grabitje të dhunshme ditën për diell dhe, sy për sy, përpara një populli të tërë, nxori humbësin fitues duke bërë qorrin e shurdhin si në çdo regjim pa drejtësi.
“I them presidentit të zgjedhur Bush se ajo që mbetet nga zilia partizane tani duhet lënë mënjanë, dhe Zoti e bekoftë drejtimin e tij në këtë vend.
As ai dhe as unë nuk e kemi pritur këtë rrugë të gjatë dhe të vështirë.
Sigurisht as njeri prej nesh nuk donte që ajo të ndodhë.
Megjithatë ajo erdhi, dhe tani ajo ka përfunduar, zgjidhur, pasi ajo duhet të zgjidhet, përmes institucioneve të nderuara të demokracisë sonë”.
Sot fjalët tona janë të tepërta, sepse të gjithë e dinë të vërtetën e zgjedhjeve në Tiranë, edhe qytetarët, edhe gazetarët, edhe ndërkombëtarët, edhe gjyqtarët, edhe kusarët.
Mbi bibliotekën e një prej shkollave tona të ligjit e madhe është gdhendur me moton "Jo në bazë të njeriut, por në bazë të Zotit dhe ligjit" .
Ky është parimi sundues i lirisë amerikane, burimi i lirive tona demokratike.
“Unë jam munduar ta bëje atë udhëzues në garat e mia, pasi ka udhëzuar shqyrtimet e Amerikës për të gjitha çështjet komplekse të pesë javëve të fundit”.
Sot fjalët tona janë të tepërta, sepse akti i Kolegjit Zgjedhor flet më shumë se çdo fjalë për kapitullimin pa kushte të drejtësisë, nën trysninë e një pushteti kusarësh e matrapazësh që i lejojnë vetes çdo gjë dhe nuk ndëshkohen për asgjë.
“Tani Gjykata e Lartë e shteteve te Bashkuara ka folur.
Le të mos ketë asnjë dyshim, ndërsa unë fuqimisht bie dakord me vendimin e gjykatës, unë e pranoj atë.
Unë e pranoj finalen e këtij rezultati që do të ratifikohet të hënën e ardhshme në Kolegjin Zgjedhor. Dhe sonte, për hir të unitetit tonë si popull dhe fuqinë e demokracisë sonë, ofroj lëshimin tim”.
Sot fjalët e çdo shqiptari që nuk vjedh janë të tepërta, sepse sot çdo hajdut ka të drejtë ta festojë lajmin që vjedhjen në Shqipëri ligji mund ta dënojë sa të dojë, po gjykata mund ta lejojë kur të dojë.
“Unë e di se shumë prej mbështetësve të mi janë të zhgënjyer. Unë jam shumë. Por zhgënjimi ynë duhet të tejkalohet nga dashuria jonë për vendin”.
Dhe unë them për anëtarët tonë të tjerë të komunitetit botëror, askush të mos e shohë këtë garë si një shenjë të dobësisë amerikane.
Fuqia e demokracisë amerikane është treguar më e qartë nëpërmjet vështirësive që mund të kapërcejë.
Disa kanë shprehur shqetësimin se natyra e pazakontë e këtyre zgjedhjeve mund të pengojë presidentin e ardhshëm në kryerjen e detyrës së tij. Unë nuk besoj se duhet të jetë kështu.
Presidenti i zgjedhur, Bush trashëgon një komb të cilit qytetarët do të jenë të gatshëm për të ndihmuar atë në kryerjen e përgjegjësive të tij të mëdha.
Unë, personalisht, do të jem në dispozicion të tij, dhe bëj thirrje të gjithë amerikanët - veçanërisht atyre që qëndruan me ne - për t’u bashkuar pas presidentit tonë të ardhshëm.
Kjo është Amerika.
Ashtu si ne luftojnë shumë kur aksionet janë të larta, dhe bashkohemi se bashku kur gara ka mbaruar.
Ndërsa do të ketë kohë të mjaftueshme për të debatuar mbi dallimet tona të vazhdueshme, tani është koha për të njohur se ajo që na bashkon është më e madhe se ajo që na ndan”.
Sot fjalët janë të tepërta, sepse drejtësia në Shqipëri ka vdekur.
Ndërsa opozita do të flasë me një aksion të madh popullor për të ringjallur drejtësinë dhe shpëtuar Shqipërinë nga pengmarrësit e saj.
Ndërsa ne ende mbajnë dhe nuk japin besimet tona të kundërta, është një detyrë më e larte se ajo që i detyrohemi një partie politike.
“Kjo është Amerika dhe ne kemi vënë vendin para partisë, ne do të qëndrojmë së bashku pas presidentin tonë të ri.
Sa për atë që unë do të bëj tjetër, unë nuk e di përgjigjen për këtë akoma.
Ashtu si shumë prej jush, unë jam duke kërkuar para për shpenzimet e pushimeve me familjen dhe miqtë e vjetër.
Unë e di që do të shpenzojë kohë në Tennessee në riparoj disa gardhe, në kuptimin e plotë të fjalës dhe atë figurativ.
Unë kam parë Amerikën në këtë fushatë, dhe e kam pëlqyer atë që kam parë.
Është luftë me vlerë , është një luftë që Unë kurrë nuk do të ndalem. Sa për betejën që përfundon sot, unë besoj, ashtu si babai im një herë tha se "Nuk ka rëndësi se sa e vështirë eshte humbja, humbja mund të shërbejnë ashtu si dhe fitorja të rregullojë shpirtin dhe të lësh lavdinë të dalë jashtë.
Tani lufta politike ka përfunduar dhe jemi kthyer sërish në luftën pafund për të mirën e përbashkët të të gjithë amerikanëve dhe për ata në mbarë botën që shikojnë tek ne udhëheqjen e rrugës së lirë.
Në fjalët e himnit tonë të madh "Amerika, Amerika": "Le të kurorëzojmë mirësinë me vëllazërinë, nga deti në det ndritshëm".
Dhe tani, miqtë e mi, në një frazë qe unë një herë kam adresuar tek të tjerët: Është koha për mua të shkoj ...”