Shou mediatik: Do të largojmë çdo lypës nga rruga, do t‘i trajtojmë
Qeveria ka vendosur të largojë nga rruga çdo lypës dhe t‘u ofrojë atyre trajtim të veçantë. Ky është premtimi i kreut të qeverisë, Sali Berisha, një ditë pas festës së fëmijëve, ndërkohë që një premtim të tillë, ai e kishte bërë më parë, kur ka prezantuar programin e qeverisë së tij, në vjeshtën e vitit 2005. Një ditë pas dhënies së këtij urdhri, të gjithë konstatuam se kjo deklaratë ishte përsëri një shou mediatik.
Në programin e qeverisë thuhet se "asnjë fëmijë nuk do të lypë". Tre vjet më pas, me rastin e 1 Qershorit, këtë porosi Kryeministri ia dha publikisht ministrit të Punës dhe Shanseve të Barabarta, zotit Kosta Barka. "Asnjë fëmijë të mos jetë rrugëve duke lypur. I kemi të gjitha mundësitë si shtet të mos e lejojmë", iu drejtua Kryeministri ministrit.
Por zoti Kryeministër, kur shqiptoi fjalën asnjë, harroi që ministria që e ngarkoi me këtë përgjegjësi, nuk ka kod apo ligj ku të mbështetet për realizimin e këtij urdhri. Ministria e Punës dhe Shanseve të Barabarta nuk ka as kompetenca dhe as struktura, për t‘i larguar fëmijët lypës nga rruga. Pritet që të ngrihet një grup ndërministror për hartimin e një kodi, që do të mbrojë të drejtat e fëmijëve.
Nga ana tjetër, një ditë pas këtij urdhri të Kryeministrit Berisha, jo një, por nja një duzinë lypësish të mitur u numëruan vetëm në shëtitoren "Dëshmorët e Kombit", aty ku z. Berisha dhe gjithë qeveria e tij kalon përditë. Urdhri i tij, dhënë më 2 qershor, nuk ndryshoi asgjë. Një ditë më pas, të gjithë lypësit që shikon çdo ditë duke pastruar xhamat e makinave përpara "Hotel Dajtit", i shikoje edhe dje.
Rrugët e Shqipërisë janë të mbushura me fëmijë që detyrohen të shesin për të siguruar bukën e gojës për vete dhe familjet e tyre. Edhe pse është folur e premtuar shumë, këta fëmijë asnjëherë nuk e kanë ndjerë përkujdesjen e shtetit. Nëse në të gjithë botën ekziston një konventë, që mbron me fanatizëm të drejtat e fëmijëve, të miturit shqiptarë nuk e njohin këtë, pavarësisht se flitet shumë për të. Shifrat e fëmijëve që braktisin shkollën dhe hyjnë në radhët e analfabetëve janë alarmante. Një pjesë e madhe e fëmijëve, që braktisin shkollat, e bëjnë këtë sepse janë të detyruar të punojnë, pasi janë në gjendje të vështirë ekonomike.
Çdo ditë i shohim fëmijët rrugëve të Tiranës me kuti cigaresh e sendesh të tjera në duar. Një pjesë qëndrojnë në rrugë, në mes të makinave, duke pritur sa të ndizet semafori i kuq për të pastruar xhamat e përparmë të automjeteve, me shpresën për të fituar ndonjë lek. Këta fëmijë përballen me vështirësi të skajshme ekonomike dhe detyrohen të punojnë për të ndihmuar familjet.
Në programin e qeverisë thuhet se "asnjë fëmijë nuk do të lypë". Tre vjet më pas, me rastin e 1 Qershorit, këtë porosi Kryeministri ia dha publikisht ministrit të Punës dhe Shanseve të Barabarta, zotit Kosta Barka. "Asnjë fëmijë të mos jetë rrugëve duke lypur. I kemi të gjitha mundësitë si shtet të mos e lejojmë", iu drejtua Kryeministri ministrit.
Por zoti Kryeministër, kur shqiptoi fjalën asnjë, harroi që ministria që e ngarkoi me këtë përgjegjësi, nuk ka kod apo ligj ku të mbështetet për realizimin e këtij urdhri. Ministria e Punës dhe Shanseve të Barabarta nuk ka as kompetenca dhe as struktura, për t‘i larguar fëmijët lypës nga rruga. Pritet që të ngrihet një grup ndërministror për hartimin e një kodi, që do të mbrojë të drejtat e fëmijëve.
Nga ana tjetër, një ditë pas këtij urdhri të Kryeministrit Berisha, jo një, por nja një duzinë lypësish të mitur u numëruan vetëm në shëtitoren "Dëshmorët e Kombit", aty ku z. Berisha dhe gjithë qeveria e tij kalon përditë. Urdhri i tij, dhënë më 2 qershor, nuk ndryshoi asgjë. Një ditë më pas, të gjithë lypësit që shikon çdo ditë duke pastruar xhamat e makinave përpara "Hotel Dajtit", i shikoje edhe dje.
Rrugët e Shqipërisë janë të mbushura me fëmijë që detyrohen të shesin për të siguruar bukën e gojës për vete dhe familjet e tyre. Edhe pse është folur e premtuar shumë, këta fëmijë asnjëherë nuk e kanë ndjerë përkujdesjen e shtetit. Nëse në të gjithë botën ekziston një konventë, që mbron me fanatizëm të drejtat e fëmijëve, të miturit shqiptarë nuk e njohin këtë, pavarësisht se flitet shumë për të. Shifrat e fëmijëve që braktisin shkollën dhe hyjnë në radhët e analfabetëve janë alarmante. Një pjesë e madhe e fëmijëve, që braktisin shkollat, e bëjnë këtë sepse janë të detyruar të punojnë, pasi janë në gjendje të vështirë ekonomike.
Çdo ditë i shohim fëmijët rrugëve të Tiranës me kuti cigaresh e sendesh të tjera në duar. Një pjesë qëndrojnë në rrugë, në mes të makinave, duke pritur sa të ndizet semafori i kuq për të pastruar xhamat e përparmë të automjeteve, me shpresën për të fituar ndonjë lek. Këta fëmijë përballen me vështirësi të skajshme ekonomike dhe detyrohen të punojnë për të ndihmuar familjet.