Shqipja standarte dhe problematikat e saj
Profesori Emil Lafe nje nder delegatet e Kongresit te Drejteshkrimit te Gjuhes Shqipe te nentorit te 1972 mbrojti tezen se standarti aktual nuk eshte vendosur nen influencen e politikes dhe se ndaj tij nuk duhen ndermarre ndryshime radikale te cilat sipas tij do te sillnin peshtjellim ne sistemin drejtshkrimor.
Kjo ideja e ndryshimeve me duket si ajo puna e elefantit qe futet ne nje dyqan me kristale i thyen te tera dhe i ben copash tha Prof. Lafe.
Ne fjalen e tij gjuhetari perkthyesi dhe publicisti Edmond Tupja hodhi poshte tezen e nje revoluconi ne gjuhesi. Sipas tij gjuha nuk ka revolucion por vetem evolucion. Profesor Tupja tha se vete gjuha eshte nje organizem i gjalle qe aktualisht eshte duke balancuar toskerishten me gegerishten. Ai solli fjalet e folme dhe me dije si dy prurje nga gegerishtja ne shqipen standarte te cilat me pare nuk kane qene konsumuar mjaftueshem.
Nderkohe kreu i Qendres per Studime Albanologjike Ardian Marashi kerkoi mbajtjen e nje kongresi kombetar per gjithe problematiken e gjuhes shqipe ku nder temat e shtruara duhet te jete edhe ceshtja e standartit te shqipes. Sipas tij ndryshimet jane te nevojshme per problematiken e emrave te huaj presjes dhe paskajores.
Me heret edhe akademik Kolec Topalli u shpreh se tashme standarti eshte nje fakt por shtoi se ka lindur nevoja per rishikimin e tij me synim permiresimin dhe jo zevendesimin total.