ZGJEDHA E ROJËS

Ferid MUHIQ
ZGJEDHA E ROJËS

Në portën e shtëpisë tënde
Mençuria
Është rojë e keqe
Aspak besnike
Dhe aty-këtu
Tradhëton pa turp
E pa pendesë

Mençuria…
Batakçiut dhe bastardit
E hap portën tënde shpesh
Mirëseardhje i fal
Dhe mirësjelljen me të

Ndërkohë …
Shumë nga të ndershmit
Prerazi
I flak jashtë

Jashtë …
Në rrugën e madhe
Mes natës së gjatë
Në pik të dimrit acar

* * *

Në portën e shtëpisë tënde
Mençuria është rojë e keqe

Hiqe nga pragu yt
Jepi diçka tjetër
Ku di unë?

Vëre të ndërtojë mur
Kopshtin të vadisë
Të pastrojë përreth
Ose të mbajë llogaritë

Veç hiqe nga pragu yt
Mençurinë

Portën e shtëpisë tënde
Jepja ta ruaj
Atij plakut të butë
Që ngadalë
Me hapin e brishtë
Di rrugën për në zemër

STREHA

Kur të pikasësh
Dallëndyshen e nxituar
Që me krahë të mprehtë
Qiellin e pret tërthor
Deri thellë lartësive

Dhe po ashtu ngutazi
Murëzon folenë me sqep
Në këndin e fortë
Nën strehën e çatisë pranë

Përplasi krahët edhe ti
Fluturo thellësive nëpër kohë
Atje ku çlodhen fjalë e vargje
Që heshtin pa heshtur
Kurrëherë
Që thuhen pa u thënë
Kaherë

Ndalu pastaj
Në më të lashtin kënd të fortë
Dhe kurrë mos harro
Të qënit i dobët
Është shkaku më jetëgjatë
Për të gjitha mëkatet njerëzore

Këtu do jesh
Tamam nën strehë
Në vendin
Për të ngritur folenë

* * *

Kur të vështrosh renë e zezë
Që qiellin ka ngarkuar
Me shi të rëndë stuhie
Dhe sesi
Me vetëtimën e gjatë tërthor
Me rrufe të thatë
Shkëmbin e fortë
E thërrmon në pluhur

Nuk ke çfarë të presësh
Shushatur
Nxito të kthehesh
Në të ardhmen që ta mësuan
Diçka pak pas ninullës

Tek sytë e butë rrëzuar përdhe
Pëllëmbët për nga qielli
Ngritur lart
Buzë të përthara
Që flladisin fjalë
Brishtësisht të vlagta

Je këtu
Tamam nën strehën e ngritur
Në folenë e ngrohtë
Pranë hapit të parë
Diçka pak pas ninullës.

Përktheu Fatmir S. Baçi

16 Shkurt 2009