SPANJË – 100 vjet nga vdekja e arkitektit Gaudi, Familia Sagrada kurorëzon ëndrrën e tij

BARCELONË, 11 qershor /ATSH/ – Më 10 qershor 2026 shënohet 100-vjetori i vdekjes së Antoni Gaudít, arkitektit vizionar katalanas që revolucionarizoi gjuhën e artit dhe arkitekturës mes shekujve XIX dhe XX, shkruan corriere.it.

Njëqind vjet pas ndarjes së tij nga jeta, bota feston njeriun që është cilësuar si “arkitekti i Zotit”, një artist i aftë të bashkonte natyrën, fenë dhe inovacionin në vepra që edhe sot duken jashtëzakonisht bashkëkohore.

Gaudí vdiq më 10 qershor 1926 në Barcelonë, tre ditë pasi u godit nga një tramvaj ndërsa po shkonte drejt Sagrada Familias së tij të dashur.

Ai ishte 73 vjeç dhe prej vitesh kishte përqendruar çdo energji në ndërtimin e bazilikës madhështore që do të bëhej simboli i jetës së tij dhe i vetë identitetit kulturor katalanas.

I lindur në vitin 1852 në Reus të Katalonjës, Antoni Gaudí konsiderohet përfaqësuesi më i madh i modernizmit katalanas.

Arkitektura e tij i shpëtoi që në fillim çdo klasifikimi tradicional, duke zhvilluar një gjuhë krejt personale të bazuar në vëzhgimin e natyrës, kërkimin strukturor dhe një spiritualitet të thellë të krishterë.

Format organike të veprave të tij duken sikur rriten si organizma të gjallë. Kolona që kujtojnë trungjet e pemëve, fasada të modeluara si shkëmbinj të gdhendur nga era dhe sipërfaqe të zbukuruara me mozaikë të ndritshëm i shndërrojnë ndërtesat në përvoja gjithëpërfshirëse që e tejkalojnë vetë konceptin e ndërtimit.

Vizioni i tij ndikoi breza të tërë arkitektësh dhe artistësh, duke paraprirë shumë nga eksperimentimet që do të karakterizonin arkitekturën bashkëkohore të shekullit XX dhe XXI.

Nëse ekziston një vepër që përmbledh mendimin e Gaudít, ajo është pa dyshim Sagrada Familia e Barcelonës.

E nisur në vitin 1882 dhe iu besuar arkitektit një vit më vonë, bazilika u bë gradualisht qendra absolute e ekzistencës së tij.

Në vitet e fundit të jetës, Gaudí madje u transferua brenda kantierit të ndërtimit, duke jetuar në mënyrë të thjeshtë dhe duke iu përkushtuar ekskluzivisht realizimit të tempullit.

I bindur se vepra do të përfundonte nga brezat e ardhshëm, ai punoi pa pushim për të përcaktuar modele, vizatime dhe zgjidhje strukturore që edhe sot udhëheqin përfundimin e kishës.

Sagrada Familia është tashmë një nga monumentet më të vizituara në botë dhe përfaqëson një laborator të jashtëzakonshëm artistik ku bashkohen arkitektura, skulptura, simbolizmi fetar dhe inovacioni teknologjik.

Njëqindvjetori i vdekjes së Antoni Gaudít përkon me një nga ngjarjet më të pritura në historinë e bazilikës.

Përurimi solemn i përfundimit të strukturës kryesore të Sagrada Familias në Barcelonë, Kullës së Jezu Krishtit, do të zhvillohet pikërisht në përvjetorin e vdekjes së arkitektit katalanas që konceptoi kishën.

Kulla, e destinuar të bëhet elementi më i lartë dhe më i rëndësishëm simbolik i të gjithë kompleksit monumental, përfaqëson kurorëzimin e projektit të imagjinuar nga mjeshtri katalanas më shumë se një shekull më parë.

Në të njëjtën ditë pritet edhe vizita e Papës në katedrale, një ngjarje që i jep ceremonisë një rëndësi historike dhe ndërkombëtare.

Takimi mes përfundimit të strukturës kryesore të bazilikës dhe 100-vjetorit të vdekjes së krijuesit të saj merr një vlerë të lartë simbolike: një dialog ideal mes ëndrrës së Gaudít dhe realizimit të saj konkret në shekullin XXI.

Antoni Gaudí dhe koha jonë

Njëqind vjet pas vdekjes së tij, magjepsja që ushtron Antoni Gaudí nuk tregon asnjë shenjë zbehjeje. Veprat e tij tërheqin miliona vizitorë nga e gjithë bota dhe vazhdojnë të jenë objekt studimesh, ekspozitash dhe kërkimesh.

Aftësia e tij për të integruar artin, shkencën, matematikën, inxhinierinë dhe spiritualitetin i përgjigjet një ndjeshmërie bashkëkohore gjithnjë e më të orientuar drejt një vizioni ndërdisiplinor të kulturës. Gaudí nuk projektonte thjesht ndërtesa; ai krijonte universe simbolike ku çdo detaj kontribuonte në rrëfimin e një vizioni të caktuar të botës.

Pikërisht për këtë arsye mesazhi i tij mbetet jashtëzakonisht aktual.

Në një epokë të karakterizuar nga kërkimi i qëndrueshmërisë dhe harmonisë me mjedisin, arkitektura e tij e frymëzuar nga proceset e natyrës duket sot më moderne se kurrë.   /os/