Ambasada kubane ne Rrugen e Durresit

Ambasada e Kastros qe mbylli dyert ne vitet 90. Atje ne rrugen e Durresit ambasada e Kastros nuk jeton me. Neper nate nuk degjohet mee lehura e atij qeni te huaj. Nuk ngordhi qeni. Iku ambasada e shtetit te Karaibeve. I vetmi kujtim i larget qe ka mbetur eshte imazhi i asaj ambasade shurdherie. Bluzat librat apo cakmaket me figuren e Che-se. Eksportohen ne kete vend. Dikur na embelsonin me sheqer kubanez te prodhuar nga kallam sheqeri i Karaibeve. Sot eksportojme vetem bluza cakmak libra me te gjitha figura te Che-se. fare mund te beje Che Asgje.

Nga Gezim Llojdia

Aty nga muzgu i viteve 80 fytyra e Tiranesshquhejsi nje kryeqender urbane modeste. Objekti qiellor per ne ishte 15-Kateshi. Ne rrugetimin tone te perhershem nga Instituti ne kryeqender kalonim perpara nje ambasade ne rrugen e Durresit. Ambasada ishte nje lloj bunkeri. Murre te larte. Hekur dhe shurdheri e madhe. Aty ne qoshe te rruges se Durresit ambasada kubane ishte shenje e nje shurdherie te perhershme. Muret e saj nxinin ne dimer. Heshtja mberthyer ne hekura. do dite qe ne shkonim ne kryeqender zbrisnim tek kryqezimi i udhes dhe shkonim perpara ambasades te Fidel Kastros. Nje pllake e bukur ku shkruhej ambasada kubane ne gjuhen kubaneze. Neteve kur ktheheshim ne institut prisnim autobuset aty prane ambasades. Nje hije e zeze byllte krejt ndertesen. Nje e lehur qeni vinte nga ambientet brenda rezidences diplomatike. E lehurae atij qenindihej neper nate ne ate kryqezim te rruges se Durresit.

Nje nate ne ishim tek Kafe Flora nje nder ambientet e cila kishte fituar emer edhe nga nje kenge e ndaluar festivali. Ne mend me riavijezohej vargu i pare Kafe Flora mbushur plote.... Ne te vertete kjo kafene e vetmjaqe kishte nur gjithe kohes ishte plot.

Kur dolem nga Kafe Flora shkuam aty tek stacioni i perhershem dhe ndjeme serish te lehuratqenit kubanez brenda rezidences. Pyetja qe na kishte vene shpesh ne mendime ishte se ajo ambasade ishte aty formalisht. Kastrua nuk ishte i preferuar nga udheheqesit komuniste te Tiranes. Madje nga vitet 64 ne Tirane kishte ardhu dora vete Che Guevara udheheqesi i revolucionit kuban. Che ishte vrare ne vendet e Amerikes Latine i rrethuar nga ushtria kandisur si mos me keq. Kisha lexuar rrefimin e nje mesueseje vetem pas viteve 90 per kohen kur Che u suall nga trupat qeveritare ne ate shkolle dhe me pas u ekzekutua. Aty nga viti 2008 ne qytetin antik Amantia me erdhi nja amerikano-kubanez. Ai ishte dr. ne arkeologji dhe gjate nje sherbimi te kryer ne kete qytet siper maleve te lugines Denis mbante nje bluze me nje foto te Che.

E njeh kete - e pyetem. Po - u pergjij - eshte Che.

Dr. i arkeologjise me tha se ishte larguar shpejt nga Kubadhe se atje ishte nje mjerim i madh. Ne Karaibe njerezia ashtu si ne fillim viteve 90 ne Shqiperi flisnin vetem per bemat e shkuara te revolucionit. Kandilit te Kastros i kishte mbetur vetem pakvajgur. Miti i tij ne vendin tone ishte shuar heret. Andej me sa me kujtohet eksportonim vetem sheqer. Eksporti tjeter ishte pas viteve 90 bluzat e stampuara me figuren e Che-se. Vetem ai mund te eksportohej ne bluza te zeza. Kure kam pare dokumentarin per vrasjen e Che-se dhe pamjen qe ishte kandisur ne ate fare feje them se miti i tij lindi pas vrasjes se tij. Libra dhe bluza vershojne shume ne vendet qe kane njohur revolucionet dhe kane njohur diktaturat. Nuk mund te perjashtohej Shqiperia kur Che e kishte vizituar fshehtas.

Sidoqofte Che ishte imazhi qe mbetej pas nje revolucioni te mbetur me shume plage kane vite qe dhembin. Edhe shfaqja e kujtimeve ne medien shqiptare per ardhjen ne kryeqendren shqiptare te Che-se me kujtonte ate vend te mbyllur te strukur ate ambasade fortese ne rrugen e Durresit ku shkruhej ambasada kubaneze. Asnjehere nuk arritem te shikojme fytyrat e diplomateve te atij vendi kubanez. Ashtu si shteti i mbyllur atje ne Karaibe pas revolucionit kunder Batistes ne kryeqendren tone ne rrugen e Durresit nder vite jetoi edhe nje ambasade e nje shteti.

Ambasada e Kastros qe mbylli dyert ne vitet 90. Atje ne rrugen e Durresit ambasada e Kastros nuk jeton me. Neper nate nuk degjohet mee lehura e atij qeni te huaj.

Nuk ngordhi qeni. Iku ambasada e shtetit te Karaibeve. I vetmi kujtim i larget qe ka mbetur eshte imazhi i asaj ambasade shurdherie. Bluzat librat apo cakmaket me figuren e Che-se. Eksportohen ne kete vend. Dikur na embelsonin me sheqer kubanez te prodhuar nga kallam sheqeri i Karaibeve. Sot eksportojme vetem bluza cakmak libra me te gjitha figura te Che-se. fare mund te beje Che Asgje. Llagemi i ftohte ku u kall pas dyzet vitesh e ka tretur gjithcka. Tashme ka mbetur vetem balta e ftohte. Ajo shtrojere tashme ka hapur gojen. Prete Kastron. I fundit nga revolucionaret e shekullit te njezete.

Shoket e tij kane vite qe e kane ngrene cairin. Pas kesaj cfare do te behet ne ishull

Vetem Zoti e di se cudhe ka. Ndersa tek ne neper tregje do te shiten figura te Che-se. Ndersa atje tek rruga e Durresit nuk ka me asnje gjurme. Ikin kohet. Gjurme shume pak.

Shkrim i derguar nga autori