Apeli i Benediktit XVI: “Mos të kërkojmë vetëm suksesin shoqëror në jetë”

Gjatë lutjes së Engjëllit të Tënzot, Benedikti XVI vuri dje në pah se “divergjenca” ndërmjet “planit të dashurisë së Atit Qiellor që arrin deri në dhurimin e të Birit Njëlindurit mbi kryq për shpëtimin e njerëzit” dhe “pritjeve”, dëshirave, planeve të dishepujve”. Jeta e njeriut nuk mund të orientohen vetëm drejt “suksesit shoqëror” e “mirëqenies fizike dhe ekonomike”, sepse kjo do të thotë të “vendosësh Zotin mënjanë” e “ta pengosh” zbatimin dhe plotësimin e “vullnetit të tij”. Kështu tha mes tjerash Papa Benedikti XVI gjatë lutjes së Engjëllit të Tënzot në Pallatin apostolik të Kastelgandolfit. “Atëherë kur realizimi i jetës personale është i orientuar vetëm drejt suksesit social, drejt mirëqenies fizike dhe ekonomike, njeriu nuk mendon e nuk arsyeton më sipas Hyjit, por sipas njerëzve”, tha Papa Ratcinger duke komentuar pjesën e Ungjillit të Liturgjisë Hyjnore të dielës së sotme të 22-të gjatë vitit kishtar. “Të mendosh sipas botës – vijoi Ati i Shenjtë – do të thotë ta vësh mënjanë Zotin, të mos e pranosh planin e dashurisë së tij, gati-gati ta pengosh plotësimin e vullnetit të tij të urtë”. Sipas Papës Benediktit XVI, “ i krishteri e ndjek Zotërinë Jezus atëherë kur me dashuri e pranon kryqin e vet, që para syve të botës duket një dështim e një humbje e jetës; duke ditur se nuk e bartë vetëm, por bashkë me Jezusin, duke ndarë bashkë udhën e tij të dhurimit”. Një udhë kjo, shtoi Papa, që kërkon prej nesh të ” lejojmë të shndërrohemi nga hiri hyjnor, duke përtërirë mënyrën e të menduarit e të arrestuarit”. “Vetëm Zoti mund t’i jap njeriut gëzimin që nuk kalon kurrë, e nuk mjafton suksesi dhe mirëqenia për ta realizuar jetën, për këtë udha është ajo e mistershme e kryqit”, tha Papa duke shtuar se për këtë “njeriu, nëse synon realizimin e jetës, nuk mund të mendon vetëm për mirëqenien fizike e ekonomike duke përjashtuar Zotin”.
Papa kremtoi Meshën për Schuelerkreis. Në Zotin kemi burimin e ujit të gjallë/Mesha e Atit të Shenjtë Jozef Ratcinger me ish studentët. Benedikti XVI: njeriu të mos e shuaj etjen e madhështisë në gjëra të çastit e ato kalimtare, por në Zotin të zbulon gurrën e ujit të vërtetë. Dje paradite Papa kryesoi, në Qendrën Mariapoli të Kastelgandolfit, Meshën e Shenjtë me ish studentët e vet, të ashtuquajturit Ratzinger Sculerkreis, mbledhur këtyre ditëve në qytezën laciale në seminarin tradicional veror me ish profesorin e tyre. Sivjet takimi u mbajt mbi temën e ungjillëzimit të ri. Benedikti XVI, duke mbajtur shkurt fjalën hyrëse të kremtimit eukaristik, komentoi fjalët e Psalmit 62 propozuar nga liturgjia e sotme: “O Hyj, Hyji im je ti... Ka etje për ty shpirti im, si toka e shkretë, e thatë, e paujë”. Është koha e pritjes së Zotit. “Në këtë kohë të mungesës së Hyjit – tha Papa – kur toka e shpirtrave është e shkretë dhe e thatë e njerëzit akoma nuk dinë se nga ku buron uji i gjallë, ti kërkojmë Zotit të tregohet e të shfaqet. Duam të lusim për ata njerëz që kërkojnë ujin tjetërkund, që Zoti t’u tregojë se Ai është uji i gjallë e të mos lejoj që jeta e njerëzve dhe etja e tyre për madhështi të mbytet e të shuhet në gjëra të çastit dhe kalimtare”. Këndej Papa iu lutë Zotit “sidomos për të rinjtë” në mënyrë që “ në ta të jetë e gjallë etja për Zotin”. E në vijim të reflektimit shtoi: “ e ne që e njohim që nga rinia duhet t’i kërkojmë falje sepse kaq pak ia çojmë njerëzve dritën e Fytyrës së tij, sepse kaq pa del në pah bindja se Zoti është, se Zoti është këtu e se Zoti është madhështia që ne të gjithë presim”. Homelinë e Meshës së këtij takimi të ish studentëve me ish profesorin Ratcinger, e mbajti kryeipeshkvi i Vjenës kardinali Schonborn. Kardinali austriak nënvizoi se “ecja udhës së Zotit, ecja pas Jezusit nënkupton mohimin e plotë të vetvetes, për të mundur kështu të hyjmë në dritën e vështrimit të Hyjit”. “Vetëm nëse nuk i përshtatemi më parimeve të kësaj bote – vijoi kardinali Schonborn duke komentuar leximin e dytë të liturgjisë së kësaj së diele nga Letra e Palit drejtuar Romakëve, - do të mund ta zbulojmë vullnetin e Hyjit për jetën tonë e ti përmbahemi udhës së Tij”. Këto – përfundoi – “janë parakushte për një miqësi të vërtetë me Zotin”, “pik arritje” e kthimit tonë tek Zoti.
Marrë nga RadioVatikani