Dosja e Tivarit, hiqet emri i Haxhi Lleshit, vihet Koci Xoxe

1 prill, 45, çfarë ndodhi me 4580 rekrutët shqiptarë

Nj ecje e gjat n kmb drejt rrugs s vdekjes. “Shkak” u b ndalesa pr ujin e pijshm, por tradhtia dhe skenari pr masakrn ishin paraprgatitur n mnyrn m t mir t mundshme. sht data 1 prill e vitit 1945. Pas prfundimit t Lufts s Dyt Botrore, t rekrutuarit shqiptar nga Kosova u nisn drejt Tivarit n Malin e Zi. Kur nazistt ishin n trheqje nga territori i ish-Jugosllavis, frontet u krijuan n Srem t Vojvodins dhe n at t Adriatikut n veriperndim t Jugosllavis. Shqiptart u rekrutuan pr t’u drguar n luftime n kto fronte, ndrsa brigadat serbe i forcuan pozitat e tyre n territorin e Kosovs. Gjithsej, 4580 shqiptar nga Kosova dhe viset e tjera etnike u rekrutuan dhe u drguan n luftime larg Kosovs pr ta zvogluar rrezikun e fardo rezistence ndaj autoritetit serb/jugosllav q do t vendosej n Kosov.

Prizren, aty ku u b armatimi i ushtarve, ja preteksti

Sipas dshmive t asaj kohe, t gjith ushtart shqiptar u mblodhn n Prizren. Thuhet se aty ata u drejtuan nga oficer shqiptar. N Prizren, t gjith ushtart shqiptar u armatosen me arsyetimin se do t lodheshin nga rruga dhe se kur t mbrrinin n front, do t pajiseshin me arm moderne angleze. Nga Prizreni shqiptart u nisn fillimisht pr n Mal t Zi, t ndar n tri grupe. Dokumentet e atyre ditve faktojn se grupi i par, prej 3,700 vetash, u nis m 24 mars 1945. Grupi i dyt, me 4,700 vet, u nis me 26 mars dhe marshoi pr katr dit n vijn Prizren - Zhur - Kuks - Puk - Shkodr - Tivar. Ushtart gjat rrugs u rrahn apo n disa raste edhe u vran, kur dilnin nga kolona pr ta shuar etjen.

Udhtimi, t gjitha format e likuidimit t shqiptarve

N librin “Lufta e Drenics 1941-1945 dhe NDSH deri m 1947”, autori Islam Dobra shkruan se rruga pr Tivar kishte kaluar me vuajtje dhe peripeci t mdha. Me shum vshtirsi e kishin kaluar Drinin e Bardh. N kt nat, prej ors nj (pas mesnate) kishin filluar t'i thrrisnin nj nga nj me radh, gjoja pr t'i marr n pyetje, por ata q shkonin, nuk ktheheshin m. Dikush, pas likuidimit t disa shokve, kishte dgjuar britma njerzish dhe tani msuan se aty i vrisnin duke i larguar n prrenj e male. Nga ky proces i rrezikshm ia kishin arritur t shptonin tre veta. Forma tjetr e likuidimit bhej natn, gjoja nga dikush tjetr. Pusia ishte e prgatitur. Prcjellsit i onin n at drejtim, ata rrinin mbrapa, m larg n mnyr q likuiduesit t shtinin n ushtart shqiptar. N kt rrug t mundimshme disa ishin t lodhur shum. Nuk mund t ecnin. Shokt m t qndrueshm nga prcjellsit krkonin ndonj mjet transportues, por kjo krkes jo vetm nuk u prfill, por tani prcjellsit kishin filluar t'i rrihnin. Numri i t smurve u shtua edhe m shum pas nj shujte pak buk e pak mish t prishur, me shum er dhe krip. Kshtu filluan dhembje n stomak dhe etje. Disa krkonin uj, por nuk u lejohej t pinin. Si thot njri nga fshati Krasmirofc shkoi t pinte uj, por roja e vrau duke pir uj n burim. Natn e dyt eshaloni kaloi n afrsi t Puks nn drunj e shi. T nesrmen edhe shum sish ishin smur dhe kishin vdekur nga helmimi i ushqimit. Ditn e tret t udhtimit eshaloni kishte arritur n orn 19 n vendin e quajtur Ura e Zogut, t ciln ushtria fashiste italiane e kishte rrnuar. Tash gjoja se do t'i qisnin me njfar vigu apo teleferiku t improvizuar, i cili kputet. Shumica prej tyre mbetn t lnduar.

Prcjellsit serb e malazez prsri orvaten q edhe t tjert t'i kalojn ashtu gjoja se tani ishte n rregull, por kt shqiptart assesi nuk pranuan. Kshtu vazhduan rrugn n kmb dhe rrotull. T nesrmen t lnduarit nga teleferiku do t'i ndalin, gjoja pr t'i bartur me ndonj mjet transportues. I ndajn nga shokt e tyre, por kurr nuk u dit se ka ndodhi me fatin e tyre! T mbeturit e kishin vazhduar rrugn deri afr Shkodrs, n vendin e quajtur Vau i Spass. N orn 16, eshaloni kishte arritur n Shkodr, aty pushojn pak, pin uj dhe n mbrmje, vendosen n nj kazerm, afr Shkodrs. Nga mesi i nats prcjellsit i zgjojn pr marshim n drejtim t Ulqinit, por edhe kt rrug nuk e kishin kaluar pa telashe. Diku kah ora 3 t mngjesit kishin hasur n nj minim eksploziv, n kt t papritur edhe prcjellsit shtin mbi shqiptar dhe n kt vend mbetn nj numr i konsideruar t vrarsh. Edhe kt likuidim serbo-malazezt do ta arsyetonin se gjoja banort e Shqipris vrapuan kshtu nga pezmi q kosovart ishin ithtar dhe veprimtar t lvizjes kombtare balliste. Vazhduan rrugn pr n Ulqin duke shtuar edhe kt: "Kemi dgjuar duke na fyer e shar nnn shqiptare..., - thoshin, - do tu burgosim”, e thnie t tjera. Me t hyr n territorin e Malit t Zi, disa t smur i ndajn gjoja pr t'i vendosur n spital. Ata nuk dinin se ku i drgonin. Pas masakrs s br, ata q mbetn gjall, pak m larg vendit t masakrs, e kaluan tr natn. N brendi qndronte roja e armatosur. Ktu qndronin afro 15 or, t lodhur e t rraskapitur nga mundimet psikike e fizike, nga etja, uria. T nesrmen i drgonin n qytet t vjetr pr t'i vendosur n nj ndrtes t vjetr e t keqe. Shqiptart kishin refuzuar pr t hyr, pa e ditur arsyen. Ather oficert lejuan nj numrim t tyre. Sipas numrimit, ishin 810 veta.

Vrasja, Enver Hoxha nuk paditi Jugosllavin

Komunistt shqiptar n Shqipri heshtn pr shum masakra q i bn serbo-malazezt, por e njjta gj ndodhi edhe n rastin e krimit t madh, at t Tivarit. Ish-diktatori komunist, Enver Hoxha, as ato dit t masakrs dhe as gjat kohs q drejtoi PPSH-n nuk krkoi dnimin e Jugosllavve gj e cila hedh hije dyshimi se ai i tradhtoi shqiptart dhe si pasoj ndodhi masakra e 1 prillit. Shumkush besonte se pr kt masakr Enver Hoxha duhej t padiste Jugosllavin n gjyqet ndrkombtare, si nj denoncim i mundshm, gj q nuk ndodhi kurr.

Diktatori manipuloi relacionin e Sigurimit

Ekziston nj dokument origjinal i Arkivit t Ministris s Brendshme, konkretisht relacioni i Sigurimit t Shtetit, Ministria e Punve t Brendshme, Drejtoria e Sigurimit t Shtetit, q mban datn 19.1.1950, n t ciln sht shkruar: “Dega e Par. V.F L.P Tiran”. Relacioni i prpiluar nga Drejtoria e Sigurimit e Ministris s Punve t Brendshme n 19 janarin e vitit 1950, mund t thuhet se ka vetm nj pjes t s vrtets dhe pjesa tjetr sht e trilluar. Ajo ka sht e pasqyruar me vrtetsi n at dokument, sht pjesa e par e relacionit t Sigurimit t Shtetit, ku flitet pr masakrat dhe gjenocidin e egr q ushtronte regjimi titist i Beogradit ndaj popullsis shqiptare t Kosovs pas vitit 1945, gj q arriti kulmin me masakrn e Tivarit, e ndodhur n marsin e vitit 1945, kur UDB-ja jugosllave, sipas udhzimeve t qeveris s saj n Beograd, ekzekutoi rreth 4000 kosovar t pafajshm (n relacionin e Sigurimit shifra e kosovarve t ekzekutuar jepet 1000, por nga shum dshmi e burime t bra publike pas viteve ‘90, flitet pr rreth 4500 t tjer t ekzekutuar). Masakra e Tivarit tashm sht nj ngjarje e njohur, ku n marsin e vitit 1945 autoritetet e UDB-s jugosllave, me lejen e qeveris komuniste t Enver Hoxhs, kaluan nprmjet territorit shqiptar (nga Qafa e Morins n Kuks pr n Han t Hotit n Shkodr) nj kolon t gjat me kosovar, kryesisht nacionalist, t cilt i ekzekutuan m pas n rrethinat e qytetit t Tivarit n Mal t Zi. Kjo sht m se e vrtet dhe fakt i njohur, pasi kolona e gjat e kosovarve q kaloi nprmjet territorit shqiptar e shoqruar nga forcat e UDB-s, u pa nga syt e qindra fshatarve t atyre krahinave t Veriut dhe qytetarve t Shkodrs. Nj pjes e atyre jan ende gjall dhe kan dshmuar se si vriteshin gjat rrugs para syve t tyre kosovart e pafajshm q ishin t smur apo ata q nuk mund t ecnin dot me hapin e shokve t kolons. Ndrsa pjesa q nuk qndron n relacionin e prpiluar nga Sigurimi i Shtetit dhe q sht e trilluar krejtsisht, sht ajo ku thuhet se ekzekutimi i 1000 kosovarve nga ana e UDB-s u b n bashkpunim me agjentin e qeveris jugosllave n gjirin e qeveris shqiptare, ministrin e Brendshm Koi Xoxe. Kjo gj nuk qndron, pasi n at koh kur ka ndodhur ajo ngjarje, pra n marsin e vitit 1945, nuk ka qen Koi Xoxe n postin e ministrit t Brendshm, por Haxhi Lleshi.

Enver Hoxha, fatura e krimit, ng