Fakti/Kundër Iranit, Amerika do të përdorë disidentë

Në gjysmën e parë të qershorit, Senatori republikan Xhon Mekein mbajti një fjalim në të cilën ai tha se duhet të “nxisim” kundër regjimit iranian – për ta përmbysur - “të gjithë fuqinë morale të Amerikës”. Po ashtu kohët e fundit, drejtori i CIA-s Leon Paneta tha në një intervistë se Irani tashmë ka uraniumit e nevojshëm për një bombë dhe se regjimi i Mullahëve do t’u duheshin dy vjet për t’u bërë fuqi atomike. Në të njëjtën kohë që Panetta po shqiptonte fjalët e tij, Kongresi i SHBA-ve miratoi dhe dërgoi në Shtëpinë e Bardhë një paketë të re sanksionesh, që ndoshta nuk do të jenë “paralizuese”, siç kishte deklaruar Sekretari i Shtetit Hillari Klinton, por që përfaqësojë një darë të konsiderueshme presioni. Në orët e më pasme gjiganti i naftës franceze “Total” njoftoi se kishte ndërprerë furnizimin e produkteve të rafinuar tregut iranian. Ndërkohë, në Toronto, kryeministri italian Silvio Berluskoni, sintetizoi pozicionin e G8-ës mbi krizën iraniane duke deklaruar, sipas gazetës italiane “Corriere della Sera”: "Ata janë të gjithë të shqetësuar për shkak se lidershipi i tyre (pra i Iranit, red.) nuk garanton prodhimin paqësor të energjisë bërthamore dhe të gjithë kanë marrë parasysh një reagim të mundshëm të Izraelit”. Edhe Presidenti rus Dhimitri Medvedev tha se, me fytyrë të vrejtur,si ishte disi i“trazuar”.
Presidenti iranian Mahmoud Ahmadinexhad ka reaguar këtyre sinjaleve duke deklaruar se vendi i tij do të rifillojnë bisedimet në momentin kur të 6 partnerët Perëndimorë (5 vendet e Këshillit të Sigurimit plus Gjermania) të përfshijnë në grupin e tyre, edhe Brazili dhe Turqinë, përkatësisht vendet që kanë rënë dakord me Iranin në javët e fundit në një kompromis të hedhur poshtë nga Shtetet e Bashkuara.
Senatori Xhon Mekein ka humbur sfidën e tij me Barack Obamën për Shtëpinë e Bardhë, por është ende zëdhënësi më autoritet i Partisë Republikane në çështjet ushtarake. Leon Panetta ka qenë shef kabineti gjatë Presidencës Bill Klinton dhe tani është shefi i një Organizate Inteligjence që nuk e ka një zakon të bëjë deklarata publike. Kurse kryeministri Italian Silvio Berluskoni është shprehur në terma shumë të përgjithshëm, çka pasqyronte humorin dhe opinionet e liderëve botërorë me të cilin sapo ai kishte pasur takime dypalëshe. Presidenti Rus, Medvedev nuk kërkon të prishë muajin e mjaltit e tij me Obamën. Sikurse Ahmadinexhad kërkonte të thoshte se Irani nuk do të j frikësohet. Kështu janë hedhur në tryezë, në sasi të mëdha, pjesë të veçanta të misterit Iranit. Ne po përpiqemi për t’i vënë në vendin e tyre në një skemë të kuptueshme.
Partia e sanksioneve e di se asnjë masë shtrënguese, deri tani, ia ka arritur të bëj presionin e duhur regjimin të Teheranit dhe tashti ngre zërin me shpresën se Irani të jetë i vetëdijshëm se ka përpara tij, kësaj herë,një front Euro-Atlantik shumë më i vendosur dhe i bashkuar se në të kaluarën. Natyrisht një deklaratë si ajo e drejtorit të CIA-s Paneta është një thikë me dy presa: i dërgon një sinjal kërcënues Iranit, por djeg urat pas Obamës dhe rrezikon ta detyrojë, veçanërisht në një kohë popullaritetit të ulët, të marrë masa edhe më të rënda.
Një sulm ajror Amerikan ose Izraeliane kundër objektivave bërthamore të Iranit? Një fushatë destabilizimi për të përmbysur regjimin me fondet bujare për disidentët dhe disa “aksione të fshehta”? Në këto dy hipoteza, i dyti ndoshta ka më shumë të ngjarë. Por të dyja supozimet e veprimeve do t’i jepte Ahmadinexhad-it të përdorte levat e nacionalizmit iranian, duke etiketuar disidentët si tradhtarë, dhe fiton më shumë mbështetje në botën arabe myslimane. Pikërisht e kundërta Amerika shpreson për të arritur dicka pozitive.
(Revista Panorama)