Ja Drita e botes qe Benedikti XVI po percjell me librin e tij
Drita e botes eshte titulli me te cilen po botohet libri-interviste i Benediktit te XVI me gazetarin gjerman Peter Seewald me nentitull Papa Kisha dhe shenjat e kohes drejtuar nje publiku laik dhe ku tregohen ndryshimet qe Vatikani po shfaq gjate pontifikatit te tij
Po japim ca pasazhe
Lumturia e krishterimit ndash Jeta ime ka qene gjithmone e pershkruar nga nje fije percjellese se Krishterimi te jep gezim e lumturi dhe zgjeron horizontet tona. Ne fund te fundit nje jete e jetuar gjithmone dhe vetem kunder dicka-je do te ishte e padurueshme.
Nje lypes ndash Per aq sa i takon Papes edhe ai eshte nje lypes i varfer perpara Perendise bile me shume se njerezit e tjere. Sigurisht i lutem vazhdimisht Perendise me te cilit jam i lidhur per te thene nga nje miqesi e vjeter. Por une kerkoj dhe ndihmen e shenjtoreve. Jam nje mik i ngushte i Shen Augustinit i Shen Bonaventures dhe i Shen Toma Aquinit. Atyre u them me Ndihmoni sidomos Nenes se Perendise sepse ajo eshte gjithmone nje pike kryesore kontakti. Ne kete kuptim une futem ne Bashkesine e Shenjtoreve. Se bashku me ta i forcuar prej tyre flas me Perendine e mire sidomos duke lypur por edhe duke e falenderuar ose thjesht i lumtur.
Veshtiresite ndash Keto i kisha llogaritur. Por se pari ne duhet te jemi shume te kujdesshem me vleresimin e nje Pape nese ai eshte i rendesishem apo jo kur ai eshte ende gjalle. Vetem me vone mund ti lihet nje vend ne histori si nje e tere nje gje e caktuar. Porse atmosfera nuk ka qene gjithmone e lumtur sepse eshte e qarte ne pikepamjet e plejades globale me te gjitha forcat e shkaterrimit qe jene ne qarkullim me te gjitha kontradiktat qe jetojne ne te me te gjitha rreziqet dhe gabimet. Nese do te isha vazhduar te merrje vetem brohoritje une duhet te pyesja veten nese po perhapja me te vertete te gjithe Ungjillin.
Shoku i abuzimeve ndash Faktet nuk me habiten krejtesisht. Ne Kongregacionin per Doktrinen e Besimit kisha shqyrtuar ca raste amerikane kisha pare situaten ne Irlande. Por madhesia e tyre ishte nje shok i madh. Qe ne zgjedhjet time ne fronin e Pjetrit isha takuar ne menyre te perseritur me viktimat e abuzimeve seksuale. Tre vjet e gjysme me pare ne tetor 2006 ne nje fjalim per Peshkopet irlandeze u kisha kerkuar atyre te te gjenin te verteten rreth asaj qe kishte ndodhur ne te kaluaren duke marre te gjitha masat e nevojshme per te parandaluar qe mund te ndodhin perseri per te siguruar se parimet e drejtesise te respektoheshin plotesisht dhe mbi te gjitha per te sheruar viktimat dhe gjithe ata qe preken nga keto krime skandaloze. Te shikosh papritmas se zhguni i prifterinjve njollosej ne kete menyre dhe me ate vete Kisha Katolike ishte e veshtire per tu pranuar. Ne ate kohe megjithate ishte e rendesishme te mos largonin syte nga fakti se ne Kishe ekzistonte e mira dhe jo vetem gjera te tmerrshme.
Media dhe abuzimi ndash Ishte e qarte se veprimi i mediave nuk ishte drejtuar vetem nga ndjekja e paster e se vertetes porse ka pasur edhe nje kenaqesi per te vene ne turp Kishen dhe nese ishte e mundur per ta diskredituar ate. E megjithate ishte e nevojshme per ta bere te qarte se nese kjo ishte per te zbuluar te verteten ne duhet tu jemi mirenjohes. E verteta e kombinuar me nje dashuri te kuptueshme sic duhet te jete eshte numri i nje vleres. Dhe pastaj mediat nuk te jepnin keto raportime per Kishen po te mos ishte e keqja brenda saj. Vetem per shkak se e keqja ishte brenda ne kishes dhe te tjeret ishin ne gjendje ta kthenin kundra saj.
Perparimi ndash Zbulohet natyra problematike e fjales perparim. Moderniteti ka kerkuar rrugen e vet te udhehequr nga ideja e progresit dhe e lirise. Por cfare eshte progresi Sot ne shohim se progresi mund te jete edhe shkaterrues. Per kete ne duhet te reflektojme mbi kriteret ne menyre qe progresi te jete me te vertete perparim.
Nje ekzaminim i ndergjegjes ndash Pertej planeve individuale financiare nje shqyrtim te plote te ndergjegjes eshte absolutisht e pashmangshme. Dhe keshtu Kisha eshte perpjekur per te ndihmuar me encikliken Caritas in Veritate. Sigurisht nuk u jep pergjigje te gjitha problemeve. Deshiron te jete nje hap perpara per te pare gjerat nga nje kendveshtrim tjeter qe nuk eshte vetem fakti dhe suksesi por nga pikepamja se ka nje normative te dashurise per te afermin tone e cila eshte e orientuar nga vullneti i Perendise dhe jo vetem nga deshirat tona. Ne kete drejtim duhet tu jepet impuls sepse me te vertete mund ndodh nje transformim i ndergjegjes.
Jo toleranca e vertete ndash Kercenimi i vertete para se ciles ne gjendemi eshte se toleranca mund te shuhet ne emer te vete tolerances. Ekziston rreziku se arsyeja - ose pretendimet e ashtuquajtures arsye perendimore ndash te vendose se cfare eshte e drejte dhe te kete pretendime totalitare cka eshte armike e lirise. Une mendoj se duhet te denoncohet fuqishem ky kercenim. Askush nuk eshte i detyruar te jete i krishtere. Por askush nuk duhet te jete i detyruar te jetojne sipas fese se re sikur te ishte e vetmja e vertete dhe e detyrueshme per te gjithe njerezimin.
Xhamia dhe Percja ndash te Krishteret jane tolerante dhe si te tille lejojne qe te tjeret te kene te kuptuarit e tyre per veten. Ne mirepresim faktin se vendet arabe te Gjirit Katar Abu Dhabi Dubai Kuvajt ka kisha ku te krishteret mund te festojne meshen dhe shpresojme se kjo do te ndodhe kudo. Prandaj eshte e natyrshme qe edhe tek ne myslimanet mund te luten ne xhamite e tyre. Sa per percen une nuk shikoj asnje arsye per nje ndalim te pergjithshem. Thuhet se disa gra nuk e veshin ate vullnetarisht por qe ne realitet eshte nje lloj dhunimi ndaj tyre. Eumlshte e qarte se me kete ne nuk mund te pajtohemi. Por ne qofte se do ta veshin ate vullnetarisht une nuk shoh se pse ne duhet te ndalojme ate.
Krishterimi dhe modernitetit ndash Te jesh i krishtere ne vetvete eshte nje gje e gjalle dicka moderne tejkalon forma dhe moda i gjithe moderniteti im ne kete menyre eshte nje kuptim i vertete. Ketu eshte e nevojshme nje lufte e madhe shpirterore sic kam kerkuar te bej me krijimin e nje Keshillit Papnor per ri-ungjillizim. Eumlshte e rendesishme qe ne te perpiqemi per te jetuar dhe ta mendojne per Krishterimin ne nje menyre qe ta shikoje modernen dicka te mire dhe pastaj ne te njejten kohe ta dalloje nga ajo qe eshte duke u bere nje fe e kundert.
Optimizmi ndash Ju mund te mendoni duke pare ne menyre siperfaqesore ngushtimin e horizontit ne vetem boten perendimore. Por nese ne shikojme me me kujdes - dhe kjo eshte ajo qe une mund te bej ne saje te vizitave te peshkopeve nga e gjithe bota dhe gjithashtu takime te tjera - ku shohim se krishterimi ne kete kohe eshte duke zhvilluar nje krijimtari krejt te re... Burokracia eshte e konsumuar dhe e lodhur. Jane iniciativa qe vijne nga brenda nga gezimi i te rinjve. Krishterimi mund te marre nje fytyre te re ndoshta edhe nje aspekt te ndryshem kulturor. Krishterimi nuk perkufizon opinionin publik boteror te tjeret e ngasin. Megjithate Krishterimi eshte ende forca e jetes pa te cilen gjerat e tjera nuk mund te vazhdojne ose te ekzistojne. Prandaj bazuar ne ate qe shoh dhe mund te bej ne saj te pervojes personale jam shume optimist per faktin se Krishterimi eshte duke u perballur me nje dinamike te re.
Droga ndash Shume peshkope vecanerisht ata ne Ameriken Latine me tregojne ku eshte rruga e kultivimit dhe e tregtise se droges ndash dhe kjo ndodh ne shumicen e ketyre vendeve ndash eshte sikur nje kafshe monstruoze te shtrije doren e saj mbi vendin per te shkaterruar njerezit. Une mendoj se ky gjarpri i tregtise dhe perdorimit te droges qe mbeshtjell boten eshte nje fuqi e cila jo gjithmone arrijne te kemi nje ide te sakte. Ajo shkaterron te rinjte shkaterron familjet con ne dhune dhe kercenon te ardhmen e popujve te tere. Gjithashtu kjo eshte nje pergjegjesi e tmerrshme e Perendimit e cila ka nevoje per droge dhe keshtu krijon vende qe e ofrojne ate qe perfundimisht ne fund do te konsumojne asgjesimin e tyre. Uria per nje lloj lumturie nuk mund te ngopet me ate qe ekziston prandaj merr strehim ne qiellin e djallit dhe shkaterron plotesisht njeriun.
Ne vreshtin e Zotit ndash Ne fakt kam pasur nje rol udheheqes por nuk kane bere asgje vetem dhe kam punuar si nje ekip pikerisht si nje nga shume punetoret e vreshtit te Zotit qe kane bere punen pergatitore por ne te njejten kohe eshte nuk eshte bere per te qene i pari dhe te marre pergjegjesine per cdo gje. Kam kuptuar afer Papeve te madhej duhet te jete disa Pape te vegjel qe japin kontributin e tyre. Pra ne ate moment thashe ate cka ndjeva me te vertete ... Koncili II i Vatikanit na ka mesuar me te drejte se per strukturen e Kishes eshte kolegjialitetit perberes dhe jo qe monarku absolut qe merr vendime ne vetmi dhe ben gjithcka vete. vijon
Pergatiti L.Lita