Kolegji në sprovën e ligjit dhe historisë

Nga Ulsi Manja

Në kohën kur në tavolinën e KQZ-së Ristani me urdhër politik filloi operacionin famëkeq të vjedhjes së rezultatit për Bashkinë e Tiranës, opozita vuri në lëvizje mekanizmin e protestave popullore para KQZ-së si dhe bllokoi disa akse nacionale rrugësh për të ndërprerë këtë masakër zgjedhore.

Përballë kësaj situate shpërthyese trojka e ambasadorëve Arvizu-Sekui-Wolfarth i sugjeruan opozitës që të ndiqte rrugën institucionale për zgjidhjen e këtij kazusi zgjedhor dhe me sa kuptohet ata angazhoheshin për të qenë garant ndërkombëtarë të pavarësisë dhe paanësisë së këtyre institucioneve zgjedhore.

Në  këto kushte dhe për të fituar kredenciale besueshmërie dhe partneriteti tek ndërkombëtarët, opozita hoqi dorë përkohësisht nga rruga e protestave popullore dhe e bllokimit të rrugëve dhe nisi betejën ligjore për Tiranën, duke qenë e vetëdijshme  që në fillim se Kryeministri i vendit  nuk do linte gur pa lëvizur për të zhbërë drejtësinë zgjedhore dhe për të ligjëruar vjedhjen si standard zgjedhor, siç edhe ka ndodhur deri tani.

Natyrisht betejat ligjore kanë kosto kohore deri në njohjen e fituesit në një garë zgjedhore sepse ligji përcakton afate ligjore  që duhen respektuar dhe në këtë pikëpamje rreziku që mbart kjo rrugë përveç klimës së mosbesimit, ka lodhjen dhe humbjen e durimit të qytetarëve  tek procesi zgjedhor.

Duket qartë se deri në momentin kur KQZ-ja e shpalli Bashën fitues me 93 vota, kjo rrjedhë ngjarjesh dhe kjo zvarritje e procesit zgjedhor i ka interesuar më së shumti Berishës, sepse i ka dhënë mundësinë  për ta shitur veten gjoja si një njeri që respekton kushtetutën dhe institucionet e pavarura të vendit.

Mirëpo  mosmbulimi i gropës zgjedhore prej 870 votave më shumë se sa votues tani që Ristani mbaroi numërimin për Tiranën, e ka futur Berishën në panik të madh dhe ia ka prishur seriozisht gjumin, pra duket se vendimi i dytë i Kolegjit Zgjedhor e ka kapur hajdutin me presh në duar.

Opozita ka paralajmëruar se do ta ankimojë në Kolegj vendimin anti-ligjor të KQZ-së dhe për ti paraprirë ndonjë vendimi hata që e çon Tiranën përsëri në zgjedhje, Berisha me nxitim ka hedhur në fjalorin  politik të ditës kartën e sosjes së durimit qytetar për të njohur fituesin e Tiranës.

Korit të tellallëve dhe të pseudoanalistëve të pushtetit që kanë marrë përsipër të davarisin kudo kartën e Saliut se populli është lodhur dhe mezi pret të njohë fituesin e Bashkisë së  Tiranës, iu bashkua me zë dhe figurë  edhe vetë Basha, i cili në eufori e sipër nuk e fshehu dot porosinë e ustait të tij Kryeministër që karrigen e Bashkisë ta kërkonte në emër të padurimit qytetar dhe jo  të padurimit të tij personal.

Nga ana tjetër teza e sosjes së durimit qytetar zbukurohet me një sërë demagogjish të tjera si bumi i madh turistik, rrugët e reja, projekti i Shqipërisë si Zvicra, projekti i ullirit, i arrave, pushimet e verës etj por në fakt asnjëra prej tyre nuk ka të bëjë aspak me dashurinë apo dhembshurinë për qytetarët apo për zgjedhjet e lira.

Duke bërë gjoja zëdhënësin e qytetarëve, duke e trumbetuar si  shqetësim të madh politik zvaritjen e procesit zgjedhor në Tiranë, Sali Berisha synon ta kompleksojë Kolegjin Zgjedhor me sindromin e sosjes së durimit qytetardhe në rutinë të marrë një vendim alla-Ristançe që e shpall Bashën fitues me vulë gjykate. Kjo do të çlironte sipas tij qytetarët nga makthi i zgjedhjeve të 8 majit në Tiranë në një kohë që shkaktari kryesor i këtij makthi është vetë Ai.

Me këto teori bajate, pushteti i votave të vjedhura, i kërkon Kolegjit që të bëhet gomone shpëtimi për zgjedhjet e Tiranës, i kërkon të shpëtojë nga mëkatet e ligjit Ristanin,  kur të gjithë e dinë se Kolegji nuk mund ta bëjë këtë pa shkelur më parë kushtetutën dhe ligjet e vendit.

Kolegji Zgjedhor duhet të bëjë rojtarin e ligjit me Tiranën dhe nuk duhet të bie në kurthin e sosjes së durimit qytetar ku kërkon ta fusë Berisha me tellallët e tij që u rëndojnë xhepat nga paratë që u kanë vjedhur shqiptarëve; Kolegji Zgjedhor duhet të bëjë të duruarin e madh të historisë dhe të japë drejtësi zgjedhore dhe jo drejtësi stinore si ajo që kërkon tu imponojë me padurimin  e saj klika e pushtetit.

Kolegji me profesionalizmin e tij  duhet tu tregojë vendin njëherë e mirë Saliut, Lulit, Ristanit dhe gjithë Ristanëve të tjerë, se ata nuk mund ta nxinë qytetarinë e Tiranës dhe gjithë Shqipërisë me 870 vota turpi, prandaj ky proces zgjedhor duhet bërë i pavlefshëm.

Kolegji Zgjedhor duhet tu japë mundësinë qytetarëve të kryeqytetit të shkojnë edhe njëherë në votime dhe të mos e mbajnë turpin për vete, sepse ky nuk është turpi i tyre por i Sali Berishës që dha urdhër të futen duart në kutitë e votimit.

Kolegji Zgjedhor është sot në sprovën e ligjit dhe të historisë dhe nëse do ia dalë me sukses ky do të jetë një vendim i madh jo vetëm për Tiranën por  edhe një kthesë e rëndësishme në rrugën e mundimshme të Shqipërisë drejt demokracisë liberale.

Koha është tani dhe ne të gjithë presim me padurim drejtësinë e munguar. Le të shpresojmë.