Kur dhuna politike nuk e zemëron FIFA-n
E mbani mend ministrin Pango kur komentoi takimin e Presidentit Topi me presidentin e FSHF-së, Armand Duka? "Prapë Duka bëri një mashtrim të vogël. Nuk ishte ai që i kishte kërkuar takim Presidentit Topi, por ishte thirrur që të jepte disa sqarime...". Që ministri nuk ka dëshirë të luajë sipas "fair-play" me kundërshtarin e tij, këtë e tregon edhe një frazë që shkaktoi bujë: "Nuk përballem publikisht me të, sepse ai nuk ka nivelin tim". Ironi edhe nga kampi tjetër, kur presidenti i Federatës thotë se "futbolli do të kthehet, por do na ikë ministri Pango". Polemika që zbulojnë se arsyet e vërteta që gjendemi pa futboll evropian, nuk janë ndryshimet në statut. Këtë nuk ka frikë ta thotë edhe në ekran zoti Pango: "Më mirë të largohet vetë Armand Duka! Asnjë nga ne nuk është i përjetshëm". Por ministri-psikolog që kujton se lidhjet e tij me futbollin janë qysh nga botërori i 1962-it, nuk ka një përgjigje të gatshme kur pyetet: "Cili nga ministrat, deputetët apo politikanët është larguar vetë nga skena, që ta kopjojë ky Duka i futbollit?".
Nga FIFA dhe UEFA mbërrijnë mesazhe se politika të reflektojë në këto momente krize për sportin shqiptar. Sa më shumë ditë të kalojnë, aq më shumë bëhet e mundur që "pezullimi" të shndërrohet në "përjashtim". Më pas do të jetë një mundim i pavlerë që të gjejmë fajtorin midis ministrit dhe presidentit të FSHF-së. Por edhe ndërkombëtarët duket se ndërhyrje të politikës quajnë vetëm luftën kundër Dukës dhe jo rastin kur deputeti dhunon arbitrin. Dhe më keq akoma, kur ndeshja emblemë e dhunës, Iliria me Allbpetrolin, shkakton kaq shumë frikë te komisionet e Federatës. Edhe këtë herë nuk mungon politika, prandaj bëhen qesharake vendimet. Por këtë radhë FIFA nuk është informuar për dhunën e politikës. Vetëm kur rrezikohen postet, bien kambanat.
Edhe dhuna ka klasifikimin e saj në futbollin tonë. Kur arbitri Guçe tregonte shenjat e goditjeve në fytyrën e tij, kjo nuk pati efektin si dikur ish-shefi i Federatës, Sulejman Mema kur u dhunua në Burrel. Prandaj, këto ditë, dëgjojmë shpjegimin komik se 3 pikët nuk shkojnë në favor të ekipit nga Patosi se "lufta" filloi pas ndeshjes. Duket sikur na thonë se është nder për një arbitër të provojë edhe grushtin e Parlamentit. Që nuk do të jetë hera e fundit, këtë e dëshmon fakti se presidenti Duka dhe komisionet "manekine" nuk kishin kurajë të dënonin ekipin agresiv, i cili mori zemër nga deputeti.
Nga FIFA dhe UEFA mbërrijnë mesazhe se politika të reflektojë në këto momente krize për sportin shqiptar. Sa më shumë ditë të kalojnë, aq më shumë bëhet e mundur që "pezullimi" të shndërrohet në "përjashtim". Më pas do të jetë një mundim i pavlerë që të gjejmë fajtorin midis ministrit dhe presidentit të FSHF-së. Por edhe ndërkombëtarët duket se ndërhyrje të politikës quajnë vetëm luftën kundër Dukës dhe jo rastin kur deputeti dhunon arbitrin. Dhe më keq akoma, kur ndeshja emblemë e dhunës, Iliria me Allbpetrolin, shkakton kaq shumë frikë te komisionet e Federatës. Edhe këtë herë nuk mungon politika, prandaj bëhen qesharake vendimet. Por këtë radhë FIFA nuk është informuar për dhunën e politikës. Vetëm kur rrezikohen postet, bien kambanat.
Edhe dhuna ka klasifikimin e saj në futbollin tonë. Kur arbitri Guçe tregonte shenjat e goditjeve në fytyrën e tij, kjo nuk pati efektin si dikur ish-shefi i Federatës, Sulejman Mema kur u dhunua në Burrel. Prandaj, këto ditë, dëgjojmë shpjegimin komik se 3 pikët nuk shkojnë në favor të ekipit nga Patosi se "lufta" filloi pas ndeshjes. Duket sikur na thonë se është nder për një arbitër të provojë edhe grushtin e Parlamentit. Që nuk do të jetë hera e fundit, këtë e dëshmon fakti se presidenti Duka dhe komisionet "manekine" nuk kishin kurajë të dënonin ekipin agresiv, i cili mori zemër nga deputeti.