Letra/Nga këngëtari librazhdiot për xhaxhin Enver tek zhurmaxhiu me pagesë për Edvinin

Cikli “Portrete deputetësh”

Më 17 Korrik 1977, me urdhër të Partisë së Punës, do të pushkatoheshin barbarisht, dy poetë, Vilson Blloshmi e Genc Leka, për poezitë kushtuar lirisë, në Përroin e Firarit, poshtë malit të Zgarës, disa kilometra larg Librazhdit.

Ndër të tjera nga dokumentet del se ata humbën jetën edhe nga ekspertiza e poetes së realizmit socialist Diana Çuli, më pas deputete e PS në Kuvendin e Shqipërisë.

10 vjet më vonë në Festivalin e Gjirokastrës, një djalë me emrin Taulant Balla, deputeti i ardhshëm i PS, hidhej e përdridhej para grupit të këngëtarëve, veshur me kostume kombëtare, me këngën plot gëzim “Karafilat e Librazhdit për xhaxhin Enver”, pas përgatitjeve të ethshme në Vatrën e Kulturës.

Por “xhaxhi“ i gdhendur në mermer, pas bëmave vrastare, ulur mendueshëm mbi shkëmb në mes të Gjirokastrës, as shihte, as dëgjonte deri sa e shkulën nga vendi. Shumëkush e njeh Taulant Ballën, këtë talent  provincial, i lindur për kallzime fshati, shpifje e intriga i cili më pas meritoi rolin e aktorit në Tiranë, për merita të veçanta vigjilence. Nëse Taulanti do të kish lindur 335 vjet para Krishtit, ndoshta do të përmendej në histori si mbreti i madh yllirian i taulantëve me pallë sheshit dhe jo këngëtar me lavde për mbretër, as valltar skenash folklorike në kështjellën e lashtë të Argjirosë.

Në një kohë të papërshtatshme për dasmë, në gusht të vitit  2008, e shohim te “Xibraku”, si deputet të premtimeve “sociale” e dhëndër përbri nuses moderne. Një dasmë e madhe, në te cilën morën pjesë familjarët me dhurata, pas koktejlit në Hotel Tirana. Zërat e përhapur nga mediat folën për para të dyshimta apo të pista nga afera lushnjare apo drogë Librazhdi. Foli edhe shuma e shpenzuar në këtë ceremoni, që llogaritet në rreth 1 milion lekë te reja.

Për habi, çifti “Balla” ka disa veçori befasuese me çiftin “Braçe”. Dy dhendurë, njëri buçkan e tjetri hollaq. Dy nuse, njëra më e shkurtër se dhëndri, tjetra më e gjatë. Njëri këngëtar e tjetri fatorino autobusi pa bileta. Dy deputetë, të dy sherrxhinj e shpifarakë, të dy mafiozë, me një ndryshim, i pari, nga nahija e Librazhdit, i dyti, nga nahija e Beratit, veçse veshur e ngjeshur për bukuri, me kravatat lidhur hijshëm në grykë. Në rolin e aktorit, deputeti Taulant shquhet sidomos për gjuhën e pasur, paksa gagaçe,  por të rreptë, me shprehjet plot art: “u bo s’u bo”, “ do me u bërë”, “do u bërë”, “ej, more ti” e plot si këto.

Deputeti Taulant megjithëse s’është parë në ndonjë gazetë sportive për aftësi në atletikë, ia kaloi çdo atleti në kërcim së larti mbi kokat e policëve para KQZ. Deputeti shtatshkurtër socialist Taulant Balla, i vetëquajturi Palla për shumë arsye, duket e zhduket nga salla e Kuvendit. Për vendosjen e tij në listën e deputetëve fitues, sipas bejtes së njohur vlonjate, “me zor vanë e më vunë”, një meritë të veçantë ka ish-piktori e ish-kryebashkiaku Edvin Kristaq Rama, edhe ai jashtë sallës. Tashmë këtë deputet, i cili ka harruar udhën që të çon në Kuvend, kryetari Rama nga vargu i deputetëve me përvojë të gjatë, e ka përzgjedhur si më të mirin e të mirëve, edhe për bisedime ndërkombëtare.

Pra, bash aktorin më në zë, për bredhje nëpër rrugë, prehje nëpër çadrat e sallamngrënësve, shpesh portier në ndërtesën e PS për fotoreporterët. Shumë vetë janë në dijeni edhe për bëmat e dështuara të Taulant Ballës pas shpinës së Edvin Ramës e sigurimsit Gramoz Ruçi në të ashtuquajturën “protestë e madhe” para selisë së OSBE në Athinë kundër përparimeve në Shqipëri. Ja pra, për cilët kandidatë hidhet - si kova në pus - vota e qytetarëve të mashtruar nga shpifjet, gënjeshtrat e premtimet boshe pa asnjë program. 

Sado me tym e pluhur ta mbushin ajrin, Ramat e Ruçët, apo të hidhen përpjetë Ballat e Braçet, sado të thurin intriga e aventura qesharake me rrëmbime ala Kavaje, apo me bllokim rrugësh deri në afërsi të Librazhdit, Shqipëria po ndryshon, Aleanca për Qytetarin, çan përpara drejt Europës nëpër autostrada, ura vigane e tunele, me hidrocentrale, shkolla, turizëm,  stadiume, ferma me ullinj, arra etj. Shpirti i shenjtë i poetëve martirë Vilsoni e Genci, endet i lirë nëpër fushat e malet e Shqipërisë demokratike.

Dëgjohet zëri i përmallshëm i Vilsonit: “Gjatë ditëve të kthjellëta shoh shpesh hijen time - Që zgjatet  nëpër mbrëmje, që zgjatet në agime…”