Manuali cinik i politikës serbe
Çdo herë dhe në çdo kohë kur jemi në prag të vendimeve të mëdha historike dhe politike ndodhin të papritura ,sidomos skenarë të paparashikueshëm dhe mjaft rrënqethës në gjeopolitikën rajonale dhe globale. Para fillimit të luftës së dytë botërore, botës i ishte premtuar paqja dhe stabiliteti dhe një ardhme e ndritshme , ku më pas do të formohej një sistem i vlerave të përbashkëta të politikës dhe diplomacisë. Por ndodhi që asnjë nga këto nuk ndodhën në mesin e zhvillimeve të tilla progresive dhe në kontribut të kësaj të ardhme të botës se do jetoj në paqe , erdhi një errësirë nga një mbinjeri i vetëquajtur (Adolf Hitler) me simptome demoniake dhe ndali këtë zhvillim duke i servuar botës një sistem ngjyrash demoniake dhe duke u munduar ta kap botën dhe të ardhmen e saj ashtu që ai ta shtyej dhe ta dirigjoj.
Por ndodhi që, bota nuk është aq e pamend sa të pranoj njerëz të sëmur e parasëgjithash njerëz që kanë pretendime ta menaxhojnë tërë botën sikur të ishte e tyre, sepse bota ka një arsye e ajo është se “nuk jemi ne krijues të botës “e” as të njeriut “respektivisht” popujve “që kanë të drejta të natyrshme sipas vullnetit . Ndërkaq pas përfundimit të luftës së dytë botërore ndodhi një e papritur tjetër, Ballkani ishte në dilem dhe krizë dhe ja doli një hitler i dytë i quajtur Millosheviç i cili si duket deshi ta imitoj Hitlerin dhe Sadamin , ku pësuan këta hic më pak se në varrin e zjarrit ku digjet historia e egër e cdo kujt. Në këtë konteskt mund të themi sipas një fjale të urtë se “njeriu korrë atë që mbjellë” , kështu edhe ata dikataorë korrën atë që mbollën dhe sigurisht që fundi i tyre ishte fatal por jo i njejtë.
Ndërkaq tani meqë jemi në prag të vendimeve të mëdha si për Kosovën ashtu edhe për rajonin drejtë zgjidhjeve më te arsyeshme dhe drejtë një bote që dëshiron të ecë në rrugën e paqes, drejtësisë dhe integrimit në strukturat ku bota nuk do të kishte vend për ndarje por vetëm për bashkim. Pas shpërbërjes së Jugosllavisë, Ballkani tani ka marrë një drejtim tjetër, drejtimin e ecjes në hapa të padiskutueshëm edhe pse të ngadalshëm drejtë integrimit europian , kjo ndodhë jo se Ballkani është tani i qetë dhe janë ftohur problemet etnike, por se duke u integruar të harrohet urrejtja ndëretnike të ftohen problemet dhe të mendojnë më shumë për të ardhmen se sa për të kaluarën.
Por i vetmi vend që nuk dëshiron të ardhmen dhe paqen, stabilitetin dhe integrimin është populli serb i Ballkanit i cili dëshiron të jetoj në të kaluarën ta kthej mbrapa historinë, të bëj lojëra mesjetare etj. Ajo dëshiron që të mos e heqë thikën nga duart por ta mbaj atë në duar sic e mbajti Millosheviçi, Sheshelji dhe së fundi Nikoliçi i tmerrshëm i cili ende nuk e la politikën duke e ditur se Kosova humbi sic kishte thënë para disa javësh.
Kështu që zgjedhja e ultranacionalistit serb Tomoslav Nikoliç në krye të kuvendit të Serbisë tregon qartë se politika serbe ushqehet nga manuali cinik i historisë së saj që ka prodhuar më shumë luftra se sa paqe ,demokraci dhe liri. Kjo zgjedhje e Nikoliçit në atë post reflekton negativisht jo vetëm për të ardhmen e Serbisë por edhe të rajonit ngase Ballkani nuk do jetë i qetë për derisa nuk zhduken elementet ultranacionaliste dhe radikale .Dhe krejt në fund Serbia është duke e lidhur respektrivisht duke prangosur veten me zinxhirë të celiktë dhe kohëve të fundit po i shtrëngon edhe më shumë duke ringjallur të kaluarën e saj të tmerrshme .
Ky nacionalist ekstrem në krye të kuvendit serb sjell rreziqe dhe pasiguri për të ardhmen e Serbisë dhe rajonit në përgjithyësi , si dhe do të ishte një goditje fatit të Serbisë dhe së ardhmes së saj europiane .Zgjedhja e ultranacionalistit Nikoliç nuk e ndal e as e pengon të ardhmen e Kosovës , sepse Kosova tani më nuk është problem por zgjidhje , tani kosova nuk është e paqartë por e qartësuar , tani Kosova nuk është nën këtë goditje dhe fati të keqë serb por po ec drejt pavarësisë , tani Kosovës nuk është duke u trajtuar brenda kuvendit serb ajo është duke u trajtuar brenda KS të OKB së, Kosova është rast sui generis ,kjo është Kosova që po ecën drejt Europës e jo drejt Serbisë së vetizoluar dhe me mendësi ultranacionaliste.
Por ndodhi që, bota nuk është aq e pamend sa të pranoj njerëz të sëmur e parasëgjithash njerëz që kanë pretendime ta menaxhojnë tërë botën sikur të ishte e tyre, sepse bota ka një arsye e ajo është se “nuk jemi ne krijues të botës “e” as të njeriut “respektivisht” popujve “që kanë të drejta të natyrshme sipas vullnetit . Ndërkaq pas përfundimit të luftës së dytë botërore ndodhi një e papritur tjetër, Ballkani ishte në dilem dhe krizë dhe ja doli një hitler i dytë i quajtur Millosheviç i cili si duket deshi ta imitoj Hitlerin dhe Sadamin , ku pësuan këta hic më pak se në varrin e zjarrit ku digjet historia e egër e cdo kujt. Në këtë konteskt mund të themi sipas një fjale të urtë se “njeriu korrë atë që mbjellë” , kështu edhe ata dikataorë korrën atë që mbollën dhe sigurisht që fundi i tyre ishte fatal por jo i njejtë.
Ndërkaq tani meqë jemi në prag të vendimeve të mëdha si për Kosovën ashtu edhe për rajonin drejtë zgjidhjeve më te arsyeshme dhe drejtë një bote që dëshiron të ecë në rrugën e paqes, drejtësisë dhe integrimit në strukturat ku bota nuk do të kishte vend për ndarje por vetëm për bashkim. Pas shpërbërjes së Jugosllavisë, Ballkani tani ka marrë një drejtim tjetër, drejtimin e ecjes në hapa të padiskutueshëm edhe pse të ngadalshëm drejtë integrimit europian , kjo ndodhë jo se Ballkani është tani i qetë dhe janë ftohur problemet etnike, por se duke u integruar të harrohet urrejtja ndëretnike të ftohen problemet dhe të mendojnë më shumë për të ardhmen se sa për të kaluarën.
Por i vetmi vend që nuk dëshiron të ardhmen dhe paqen, stabilitetin dhe integrimin është populli serb i Ballkanit i cili dëshiron të jetoj në të kaluarën ta kthej mbrapa historinë, të bëj lojëra mesjetare etj. Ajo dëshiron që të mos e heqë thikën nga duart por ta mbaj atë në duar sic e mbajti Millosheviçi, Sheshelji dhe së fundi Nikoliçi i tmerrshëm i cili ende nuk e la politikën duke e ditur se Kosova humbi sic kishte thënë para disa javësh.
Kështu që zgjedhja e ultranacionalistit serb Tomoslav Nikoliç në krye të kuvendit të Serbisë tregon qartë se politika serbe ushqehet nga manuali cinik i historisë së saj që ka prodhuar më shumë luftra se sa paqe ,demokraci dhe liri. Kjo zgjedhje e Nikoliçit në atë post reflekton negativisht jo vetëm për të ardhmen e Serbisë por edhe të rajonit ngase Ballkani nuk do jetë i qetë për derisa nuk zhduken elementet ultranacionaliste dhe radikale .Dhe krejt në fund Serbia është duke e lidhur respektrivisht duke prangosur veten me zinxhirë të celiktë dhe kohëve të fundit po i shtrëngon edhe më shumë duke ringjallur të kaluarën e saj të tmerrshme .
Ky nacionalist ekstrem në krye të kuvendit serb sjell rreziqe dhe pasiguri për të ardhmen e Serbisë dhe rajonit në përgjithyësi , si dhe do të ishte një goditje fatit të Serbisë dhe së ardhmes së saj europiane .Zgjedhja e ultranacionalistit Nikoliç nuk e ndal e as e pengon të ardhmen e Kosovës , sepse Kosova tani më nuk është problem por zgjidhje , tani kosova nuk është e paqartë por e qartësuar , tani Kosova nuk është nën këtë goditje dhe fati të keqë serb por po ec drejt pavarësisë , tani Kosovës nuk është duke u trajtuar brenda kuvendit serb ajo është duke u trajtuar brenda KS të OKB së, Kosova është rast sui generis ,kjo është Kosova që po ecën drejt Europës e jo drejt Serbisë së vetizoluar dhe me mendësi ultranacionaliste.