Martoja vajzen ne pranvere liqeni shkaterroi pajen

Keto jane fjalet e Mark Tomes njerit prej mijera banoreve qe kane perjetuar tmerrin e ketyre diteve qe duket se nuk po marrin fund ne Shkoder. Ai eshte shperngulur nga lagjja Livadhe prej 6 ditesh sot por nuk e di ende se kur do te kthehet pas dhe se cfare do te gjeje aty.
U jam gezuar atyre bagetive qe kam pasur dhe mendoj se kane shpetuar por qe tani nuk di se ku jane. Ju ne qender nuk e kuptoni se per ne atje ne Livadhe bagetite jane gjithcka jane jeta per ne. Ju habiteni se ne e kemi mendjen tek ato. Por une nese nuk kam bageti atje nuk kam me se te jetoj. Familja Toma eshte evakuuar nga lagjja periferike qe me date 1 dhjetor. Ai bashke me dy femijet dhe gruan ka lene shtepine e tij ne Livadhe te detyruar nga uji i cili kishte hyre ne shtepine e tij ne mbi 1 meter. Kam pare me syte e mi sesi televizori notonte ne uje. Kam pare gjithe pajisjet e shtepise te shkaterruara. Nuk me ka mbetur asgje. Nuk e di si jam gjalle akoma. Por njeriu qenka shume i forte dhe nuk vdes kollaj shprehet Toma.
Shtepia e re ne konviktin e Pyjores
Familja e tij eshte evakuuar dhe ndodhet ne konviktin e shkolles Pyjore i cili eshte percaktuar nga Shtabi i Emergjences si nje nga pikat ku do te vendosen banoret qe i shpetojne zonave te permbytura. Tashme ne kete konvikt jane strehuar rreth 200 persona. Toma tregon se shumica e banoreve te zones se tij jane vendosur ne kete konvikt ose ne konviktet e shkollave te tjera. Une te gjithe njerezit e mi i kam ne zonat e permbytura te Livadheve ndaj dhe nuk kishim ku te shkonim e na vendosen ketu.
Rrjedha e jetes se Mark Tomes tashme ka ndryshuar plotesisht. Ai nuk eshte i vetem. Numerohen me shume se 1800 shtepi te permbytura e mijera persona te evakuuar. Toma gjate gjithe kohes nuk ben gje tjeter vetem pi cigare. Sa mbaron njeren ai ndez tjetren. Tymi i cigares i bashkohet trishtimit te fytyres se tij. Kam punuar tere vitin me gruan dhe femijet por uji na i ka marre te tera prodhimet. Jena ketu vetem me teshat e trupit. Ne jemi mesuar me premtime qeverish qe nuk mbahen. Edhe kete here kam frike se vetem fjale jane thote ai. Nga ana tjeter eshte i kenaqur me menyren sesi jane sistemuar ne kete konvikt pasi ndryshe sic thote vete nuk do te kishin ditur se ku te fusnin koken.
Paja e se bijes
Me tej Marku tregon se ne dhomat ku jane vendosur jane kushte normale per te jetuar ne nje situate te tille ku fjala e vetme ka qene mbijetesa e njerezve. Mensa e konviktit i ploteson dhe nevojat e tyre per ushqim. Njerezit na kane qendruar shume afer. Ketu na thone se kemi cdo gje te paguar sqaron Toma. Megjithate mendjen e ka te paja e shkaterruar e se bijes te cilen ai mendonte ta martonte ne pranvere. Kur e kujtoj se nuk do ti gjej me me duket se do te me kape ndonje gje me duket se do te vdes. Kush do te na i risjelle ato gjera do gje eshte shkaterruar. Mos me e gezu pajen e vajzes eshte nje gje e rende per prindin i cili e ka rritur me mund e me sakrifica dhe ka menduar ta martoje. Por krahas pajes se vajzes nje peng tjeter i familjes Toma eshte edhe demtimi nga permbytja e disa fotove te familjes te cilat ata i ruanin me nje kujdes te vecante. Me eshte shkaterruar gjithcka. Kam pasur kujtimet me te bukura te te pareve e te femijeve. I kam ruajtur tere keto vite por qe tashme mbeten vetem kujtime. Qe nga dita e largimit Marku nuk ka mundur dot te rikthehet e te kontrolloje ne banesen e tij. Shtepia eshte e mbuluar nga uji dhe nuk mund te hyhet brenda saj. Ashtu si dhe mijera familjare te tjere 60-vjecari pret me ankth terheqjen e ujit. Duke shpresuar se brenda shtepise se tij te kete mbetur ndonje relike nga nje e kaluar jo shume e larget por e vetem 6 diteve me pare para se uji i liqenit ti permbyste.

SHKODER/ RITVAN DIBRA