Më trego si mendon , të tregoj si udhëheq?!!
Një labirinth estetik i përplasur për çdo fiasko fiziologjike zgjon këtë konstatim të fundit si një koncensus i trupit të njeriut. Koncensus i fituar mbi baza të përsiatjes filozofike të jetës së individëve në shoqëri si sui generis dhe shoqërisë të përbërë nga individët. Intelegjenca e tyre varet nga shfrytëzimi i mendjes në të mirë të shoqërisë dhe njerëzimit në tërësi në vend të pranimit të urdhërave të ngurta të strukturës partiake të jetës. Njerëzit habiten kur them se jeta ka një strukturë të veten njejtë siç ka edhe partia e cila identifikohet me termin " prostitutë." Pse është kështu , duhet të konstatojnë analistët e sinqertë të teorisë së këtillë dhe të fshehen evolucionistët nga turpi i shekullit XXI. Këtë qasje e ndërtojmë mbi parimin e objektivitetit dhe sinqeritetit të mirëfilltë. Duke u nisur nga ky parim konstatojmë se shoqëruesit dhe shkruesit e demokracisë liberale ndërtuan një imazh negativ në shoqëri duke praktikuar forma evolucioniste të sistemimit të jetës. Organizimi i jetës është një domosdoshmëri e kohës e cila po kreiron politika që po na bën të flakemi pas maskaradave të gjelbërta të histerisë. Konceptimi i jetës fillon çdoherë me krijimin e idesë , planifikimin , organizimin dhe , procesin e jetësimit të idesë e ndjekë zhurma e jashtme e cila ka prirje për t`i ndryshuar rrjedhat e depërtimit dhe oscilimit të kësaj ideje në cakun e dëshiruar ose final. Misterioziteti i thënies se ideja është kapital ndërkaq çdo gjë tjetër është para , sot e kësaj dite ka lënë me gojë hapur shumicën e ekspertëve të ekonomisë. Rrënjësisht deklaruan se do t`i ndryshojmë sistemet që do të kalojmë nga sistemi njëpartiak në atë pluralist , nga sistemi autokratik i udhëheqjes do të rregullojmë jetën tonë me sistemin demokratik të udhëheqjes ! Ky unanimitet në reciklim e sipër është bazuar mbi pompozitetin e diagnostifikimit të mineraleve të njëpasnjëshme që lindin dhe gjenden në fundin e fundit të tokës së butë. Konfliktuiziteti i parimeve dhe përmasave të këtilla është vetëmse një dëshmi plus e asaj çka konstatuam si një papastërti e fjalëve dhe emërtimeve të traumatizuara që nga lufta e dytë botërore. Ose më mirë thënë konceptet e romanit "Hasta la Vista" të Petro Markut simbolizojnë një vrasje të këtillë të njëtrajtshme. Një pranim i këtillë nga ana e parimeve të një sistemi dhe deklarimi se tërësisht jemi larguar nga ish-sistemi ndërkaq funksionojmë ende sot e kësaj dite mbi baza dhe parime të ish-sistemit është një denduri skizofrenike që ka kapluar secilin skaj të rruzullit tokësor. E kam thënë edhe herave tjera se proklamuesit më të mëdhenjë të demokracisë liberale sot , janë komunistët e përbetuar të periudhës së dikurshme. Globi si tërësi ende sot e kësaj dite gjendet në fazën e tranzicionit nga një sistem në sistemin tjetër. Shumica e analistëve politik një konstatim të këtillë mund ta refuzojnë me të parën. Disa analistë tjerë do të më llogarisnin si një kërkues i ish-sistemit edhe pse as një vit të plot të jetës sime nuk e kam kaluar në atë sistem , por jam rritur dhe frymuar në këtë sistem që sot njihet në botë me emrin demokracia liberale. Nuk e them nga hamendja se komplet globi është në një tranzicion sistemesh ngase ende sot e kësaj dite në botën e civilizuar dhe të demokratizuar që njihet në rruzullin tokësor si djepi i civilizimit të demokracisë liberale , fjalën kryesore e kanë partitë e majta socialiste që janë fosilet e fundit të periudhës evolucioniste. Ato parti kanë një lobi aq të fortë në rruzullin tokësor saqë edhe sot e kësaj dite bota në tërësi është e lyer me idetë dhe mendimet e tyre ideologjike. Është e justifikueshme të konstatohet se jemi duke ndërtuar një klimë të sistemit të ri demokratikë ,por duke u munduar në shkrirje të ideve progresive në ide demokratike dhe zhdukjen e regresit ideologjikë të periudhës së kaluar të udhëheqësisë së botës. Atëherë do të isha i qetë dhe nuk do të reagoja në këtë mënyrë të vrazhdë. Porse të thuhet se komplet sistemi i vjetër është zhdukur nga faqja e dheut duke lënë në rruzullin tokësor vetëm faqet e zeza të historisë është një demode e cila mund të shitet dhe të blehet vetëm në tregun e kafshëve. Secili sistem në rruzullin tokësor ka anët e saja pozitive dhe negative , do t`i ketë anët negative përderisa edhe ai sistem është shpikje e njeriut. Këtu nuk flasim për sistemin që nuk është shpikje e njeriut dhe që është i përkryer . Por , duhet që objektivisht të pranojmë disfatat , dobitë dhe njohjen historike ndaj vlerave të secilit individë në rruzullin tokësor. E në atë moment ne do të ishim civilizues dhe jo robërues. Siç ndodhi rasti me përkthimin e literaturës filozofike greke në gjuhën arabe dhe njoftimin me këtë filozofi nga ana e Europianëve të mëvonshëm. Enigma historike ka lënë gojëhapur mijëra fletëza të bardha që presin të zbukurohen dhe të thurren në to realitete dhe të vërteta. Fletëzat e tilla janë të zhgënjyara nga logjika se fituesit e shkruajnë historinë ashtu si dëshirojnë ata , ajo kërkon drejtësi. Në gjygjin e krimeve i akuzuari ndërmjet tjerash trimërisht tha: " Kërkoj drejtësi , nuk kërkoj mëshirë.." Ky zgjim i fundosur absorbon afër vetes energji nukleare për të sulmuar si në : Hiroshim e Nagasaki! Frymëmarrja e rënduar nga celulitat e trupit ngarkon një mendim të hudhur në rrugët e errëta të mërgimit. Sinkronizimi i vlerave të dyfishta u hudhë në zjarret e njëpasnjëshme të urrejtjes dhe xhelozisë. Përparimi teknologjik u vëndua mbi peshojat e zgjimit njerëzor dhe vëndimit të funksionit të njeriut mbi konceptin e ndërtimit të lumturisë në këtë botë. Gjysma e rrugës së vështirë veçse është realizuar , nevojitet edhe një kompozim i trefisht në rrumbullaksimin e indugjencës formale të shekullit që po e frymojmë. Njerëzit e mëdhenjë llogariten ato që i vëndojnë vlerat mbi përmasat e çdo frike të realizuar në rilindjen e re të këtij skenari magjik. Relacionet njeri-njeri filluan që të zbehen nga ana e kësaj logjike dogmatike e mesjetare të ideologëve të caktuar të shoqërisë. Soditësit e bukurisë filluan që të humben thellë nën analet e historisë! Ky vlerësim i mendimtarëve dhe ideologëve të këtillë nuk është histori në vete , por një lëvizës dhe një shtytës i dashurisë utopike mbi esencën e realizmit socialist. Përdorimi i një fjalori të stërngarkuar me terma dhe fjalë që revanshojnë idenë dhe mendimin tonë mendoj se është një zbukurim si arabeska nëpër xhamitë e Andaluzisë. Përcaktimi i devotshmërisë në njërën kahje zgjon frikën dhe dhimbjen e përtacisë në kahjen tjetër. Një ligj i këtillë natyror frikëson avenun spanjole të konstrukturuar mbi tragjedinë më të madhe në historinë e njeriut. Mërija e cila i ka kapluar njerëzit e shekullit ku po jetojmë u shëndërrua në një idolë pragmatik për mijëra admirues të muzikës rok. Brendingu i muzikës dhe shëndërrimi i saj në një filharmoni muzikantësh amator u realizua në fundin e shekullit të skuqur. Edhe pse e dijmë se nuk bën të veprohet në të kundërtën e jetës , ne nuk pyesim njeri , ligj , kodeks , por vetëm veprojmë. Sistemi i ndëshkimit të këtyre veprimeve ka filluar që të vyshket , myket dhe së fundi e ka kapluar korozioni dhe si duket do të lindë nevoja e zëvendësimit të logjikës së demokracisë liberale të mykur dhe të korozuar , me logjikën kanunore të popujve Ballkanik. Do të hidhëroheshin me mua për shkak se nga më e keqja po simbolizoj në më të keqen , në vend që të gjejë një zëvendësues të këtyre antivlerave me vlera të mirëfillta. Egoja e shfryrë harron zgjimin në kohë dhe lind ndjeshmërinë e akullt të mureve të zgjatura të shoqërisë. Sinteza reale e paraqitur si një ofshamë e zbukuruar krijon secilën harmoni të shkronjave të ngurta të gjithësisë. Ondulimet e fildishta sfidojnë kohën e mjegulluar pas cdo skaji të Përjetësisë. Homogjeniteti i mendimeve të errëta hudhet në vallen e demokracisë liberale. Individi mendon se i`a arriti qëllimit kur u pajtua me një konstatim të këtillë a-logjik. Të njohësh njeriun është puna më e vështirë në rruzullin tokësor. Logjika e shëndosh që rrjedhë nga zemra e shëndosh mëson njeriun se nga njeriu te njeriu ekziston një hendek i thellë i cili për t`u kapërcyer nevojiten mileniume. Fetishizimi i këtij mendimi do të krijonte barrierat e rradhës në mirëkuptimin tonë në shoqëri nga ana e njerëzve tjerë. Individi gjithmonë duhet që të fillojë nga vetvetja për t`i jetësuar dhe aplikuar ndryshimet. Individi për individin është një pasqyrë e pastërt ku krijon një fizionomi që ekziston duke vënduar standardin e fizionomisë që dëshirohet të arrihet. Ujdia e sekondave të jetës për shfryrje të këtij individi drejtë një grupacioni më të madh të quajtur shoqëri është për të marrur lakmi. Nuk dëshiroj që të lëvizë nga vendi , dua që gjithmonë të jetoj nën këtë hije , mirë jam , nuk kam nevojë për askend; kështu konstatoi fluturuesi i rradhës i përmutacioneve dihotomike. Në një vend të ngurt me plot e përplot individë , shoqëri kolorite ndërmjet xhunglash dhe civilizimesh të njëpasnjëshme , sarkazëm të krijuar në filmat vizatimor të Tomit dhe Xherit , nevoja për udhëheqjen dhe udhëheqësin është domosdoshmëri fizike dhe shpirtërore e këtyre shoqërive. Secili eveniment në shoqëri njeh logjikën shkak-pasojë dhe ligjet ose rregullat që dalin nga një logjikë e këtillë duhet të firmosen nga zemrat e ideatorëve dhe kreatorëve të këtij koloriti grupacionesh. Shoqëria e ndërtuar mbi bazën e dallimeve është një frymzym që kalit çdo mentalitet të vjetëruar nga për nga ana e përdorimit të saj. Një sharje e re e lundruesit të ri! Filloi periudha evolucioniste , gjurmët e vdekura të identitetit njeri filluan që të shtalben ny për ny. Jeton vetëm një rreze e lëshuar si një ve në moshë ku burri i saj ka rënë në betejën e Mogadishos në mbrojtje të atdheut nga agresori Amerikan. Urrejta e lyer si një mentalitet skizofrenik krijon mijëra brenga të bashkuara në homogjeminizmin e dendurive të pacipë. Një mission i pamundur , në mbrojtje dhe liri të këtij vendi , këtij civilizimi. Bien muret e civilizimit , harxhohen miliona dollar në larje truri , në misionar , ndërkaq misioni ka emrin , liri për këtë popull. Absurd i përshkruar vetëm në romanin " I huaji" të Albert Kamysë. Ky absurd afron afër vetes mijëra dashamirë të stilit gotik të veprave artistike. Sot është bërë trend botëror lloji i filmave që njihen me emrin si triologji dhe fëmijëve të vegjël në vend se t`u spjegohen dhe mësohen përralla për ngritjen e moralit të tyre ato rriten dhe mësohen me botën e seksit , të çorodive , filmave serik spanjol , botës së egër të krimit.
U zgjua nga gjumi i thellë ky luan i qëndresës dhe i demokracisë , besatim i shekujve të Buharasë dhe qetësi e zemrës së Saharasë... Trokiti në derën e rëndë tonëshe ky uragan makiavelistik që xhunglën e bukur dhe të falur sic ka dashur Krijuesi , dëshiron ta zhdukë nga faqja e dheut. E Xhimi i vogël i rritur i ushqyer në xhunglën e majmunëve, luanëve dhe gjarpërinjve , sot me armë në dorë është nisur për të zhdukur sojin e fundit të këtyre gjallesave të çuditshme. Një film i xhiruar nën kamerat e Hollivudit krijon epërsinë e civilizimeve. Epërsi të çuditshme na servojnë këto mediokër stilistik të fundit të Imperisë më të Re. Është rasti i njejtë si me Sheikun Arab i cili në vend që të investojë para në zbutjen e varfërisë në botën e ashtuquajtur të tretë , ai blen një kopsht zoologjik në mesin e Londrës për miliona euro. Ndërmjet dy ekstremeve njëri në dashuri të kafshëve e tjetri në përbuzje të kafshëve , edhe pse ky i pari natyrshëm është i dashur në njerëzit , ekziston një konstantë filantropike që sfidon cdo rini të lindur në mesin e artë të fuqisë së civilizimit të fundit. Ky civilizim dha amanetin e fundosjes në arkivolin e blertë të devotshmërisë. Ajka e ënjtur e lidhur si zinxhirë flertesh rilindë një mutacion të feshitizuar gjeneaologjik. Brumosja e frymës së re afron cicërrimat e reja të këngës së vjetër të bilbilit. Realitet i hidhur si në hendekun e zgjeruar dialektik. Njeriu harron njeriun , porse jeta nuk mund të pranojë një identifikim të këtillë antivlerash. Një fytyrë e mrrolur qëndron në qoshin e rrugës si sarkazmë prej zjarri e ndërtuar në shekullin XVIII.Sulm i organizuar si në filmat e All Capones. Të ndryshosh raportin për vdekjen do të paguaj , ose nëse nuk ndryshon raportin për vdekjen , do të lindin problemet e reja. Kësaj i thonë kërcënim , krim , akt verbal i ndërtuar mbi gjendjen pagjendje dogmatike.
Nga e thëna në të bërë qëndron një det i tërë. Kështu patë thënë urtia e popullit fisnik , por akceptimi i kësaj logjike nuk depërtoi më larg sesa veshi i shurdhër dhe sytë memec .Sodoma dhe Gomorra u pasqyruan si dishepuj politik mbi historinë e qytetit të Platonit. Ato qytete ishin , por u bënë identitete duke sulmuar njeriun , duke shkelur mbi besën e dhënë dhe duke frymëzuar ushtarët e Djallit drejtë pushtimit të botës. Për asnjë çast nuk menduan që të frymojnë lirshëm si një tokë e mbjellur me petka jeshilesh , por u tmerruan si SEKAR në ferr...Prej atij momenti nga liria e njeriut u hudhën prangat në duart dhe këmbët e tij, lindi i lirë , ndërsa u robërua nga helmi gjarpërues i logjikës ngacmuese. Cdo njeri në këtë botë vlen aq sa devotshmëria e tij është vënduar në spikame , përderisa devotshmëria e tij kalon nga një iluzion në ëndrrën e parealizuar të filozofit të trembur , në atë moment lind sulmuesi më i madh i njerëzisë. Dashamirët e nacionalizmit ma ngushtuan identitetin , nga identiteti njeri më shëndërruan në një adhurues të Yjeve , Hënës , Diellit , Tokës. Nga gjërësia e zemrës më thumbuan thellë nën kthetrat e ideologjisë së mbrapsht tejoqeanike. Athua vallë do të lind një njeri i cili do urrej vërtetë padrejtësinë , korrupcionin , orgjinë , homoseksualizmin , prostitucionin , narkotikët , zhveshjen , pijet alkoolike , lojërat e Djallit ( bixhozi , loja e fatit etj) , fallxhorët , ....? Ndoshta edhe ekziston ndonjë njeri i këtillë i cili sistematikisht i urrenë të gjitha këto , i sulmon , bën ç`mos që shoqëria njerëzore të lirohet nga ato dukuri negative. Por , termin ndoshta do e zëvendësojmë me parashikimin tonë për fatin tragjik të miliona njerëzve në rruzullin tokësor. Pasi u helmuan me dukuritë e atilla negative , ato filluan të dashurohen në to , të pjeken , të rriten , të shumohen , të plaken dhe në fund edhe të shkatërrohen. Ndërsa , faza para shkatërrimit të tyre është një paralajmërin për fuzimin e atyre dukurive tek masa e re. Kësaj i thonë pendim i vonuar!
Leo Strauss në librin e tij "Qyteti dhe njeriu" fq.99 tha:" Cdo regjim i shtrin ligjet me një imazh të vetëruajtjes dhe mirëqenies për avantazh të vet. Nga kjo vjen që përulja ndaj drejtësisë nuk është nevojshmëri e përparimit të atyre që nuk i përkasin regjimit , apo të shtypurve , por ndoshta është në të keq të tyre. Dikush mund të mendojë se regjimi do të mund t`i shtrinte ligjet me një vizion të së mirës së përgjithshme , të sunduesve dhe të sunduarve. Që e mira e përgjithshme do të kishte qenë qenësisht e mirë , jo thjeshtë prej vyrtytit të dekretimit të saj apo marrëveshjes; do të kish qenë ajo që prej natyre është e drejtë; do të ishte e drejtë e pavarur dhe më e lartë se ajo që qyteti e deklaron si të drejtë; drejtësia nuk do të ishte pastaj së pari dhe esencialisht ligjshmëri kundër tezës së qytetit.."
Koncepti i këtillë i një lirie të skajshme në demokracinë liberale lind si rezultat i një dogmatizimi pluralist në ideologjinë e mendjes. Drejtësia prej kah të vjen , duhet të jetë natyrore , d.m.th. e lidhur dhe e puçitur thellë me vlerat morale dhe konceptin e Hyjnitetit. Një aludim i këtillë serioz i autorit na qartëson rrugën e perceptimit të jetës nga ana e filozofëve europian. Kulmi i këtij civilizimi është i lidhur ngut për ngut me fillet e saj , qyteti i paramenduar i Diellit nuk plotësoi ëndërrën e miliona ëndërrëmtarëve për një jetë të qetë tamam utopike si logjika marksiste e konceptimit të jetës. Individi për të jetuar i lirë duke të ndjekë norma dhe koncepte të njohura me emrin si ligje. Nëse thyhen ato, do të thyhet edhe liria e tij , qyteti ka të drejtë mbi të, dhe shoqëria do të gjykojë me një dënim të vrazhd në bazë të shkallës së thyerjes së këtij ligji. Kjo njëanshmëri e paraqitur tek klasikët e filozofisë europianë na bënë me dije se shoqëria njerëzore do të vuaj për miliona vite , përderisa nuk paraqitet qartas ajo e vërteta , natyrale , e cila buron nga Krijuesi i saj dhe jo nga krijesat. Po nqs krahasojm apolegjetët e kësaj logjike me rrethanat dhe kushtet e mesjetës së Hyjnitetit të Krishter , pa dyshim logjika e qytetit të pastërt të Diellit ku do të sundojnë ligjet pozitive do të ishte më e pranueshme për mendjen dhe zemrën e çdo njeriu në rruzullin tokësor. Nuk dua që të përbuzë një ideologji , sistem , ose vlerë , dogmë , zakon ; por të bëjë me dije se vlera nga vlera dallon dhe në momente njëra është më e pranueshme se vlera tjetër. Shembull tipik në shoqëri kemi diktatorin gjerman Adolf Hitler i cili sipas disa analistëve politik , historianëve , ai ishtë gjeni në vete. Për disa individë edhe Marksi ende është gjeni i shoqërisë njerëzore. Edhe pse mendja e shëndosh , zemra e pavarur dhe shpirti i çiltërt u bindën se e panë me sy antivlerën e cila u pasqyrua në shoqëri nga ana e këtyre mikrobëve të shoqërisë , prap se prap ende sot e kësaj dite ekzistojnë propagandues të këtyre ideologjive dhe antivlerave që në kohë të tyre ishin "vlera’ më të larta të civilizimit. E njejta gjë po ndodhë edhe ditët tona , d.m.th. historia po përsëritet , mjeket bullgare filluan që të zgjerojnë virusin e Sidës në mesin e një " rrace terroriste" në rruzullin tokësor. Sida është një sëmundje e pashërueshme që krejt bota është zgjuar në luftim të kësaj sëmundje , ndërkaq kur bëhet fjalë për dominimin ideologjikë , zhdukjen nga faqja e dheut e një religjoni dhe një populli që po paraqitet si kërcënim për botën , është vlerë e komplet botës perëndimore që duhet të mbrohet me mish e me shpirt. Dhe drejtësia e qytetit të Diellit u vëndu në mbrojte të padrejtësise ku fëmijët libanel i quan sindroma psikologjik të shekullit XXI , ndërkaq mjeket bullgare që bënën një akt të atillë ç`njerëzor si zbuluese dhe meritoret e rritjes së dominimit të botës perëndimore mbi botën lindore. A nuk veproi njejtë edhe Hitleri kur ndau shoqërin në superior dhe inferior ku inferiorët inskenoheshin nëpër furrat e nxehta dhe piqeshin si pite ato qenie të pafajshme njerëzore. I vetmi faj pse ato piqeshin në atë mënyrë është se kishin fatin e inferiorit dhe nuk llogaritnin vlerë atë çka sundimtarët e vlerësonin si të atillë. Po lufta e opiumit në Kinë a nuk ishtë një formë e tregimit të kthetrave nga ana e këtij civilizimi të mykt dhe të pavlerë ndaj njerëzimit? Ndaj këtyre gjërave duhet të heshtim sepse në këtë mënyrë do të thyejmë ligjin që e vendosi më i forti dhe ku është i destinuar më i dobti në humbje dhe shkatërrim. Ligj i ndërtuar me djersë nga ana e Lamarkut dhe Darvinit. Koncepte të këtilla do të ekzistojnë përderisa baza e kësaj demokracie nuk vuloset dhe stoliset me atë që e quajmë Hyjnitet , por jo Hyjnitet i Papatit e as i Protestantëve Europian. Natyra e pastërt e Hyjnitetit njihet në një civilizim që tashme e kanë shëndërruar në monstrum dhe inferior ndaj vlerave të Diellit , Hënës , Yjeve , Reve dhe homoseksualëve grek. Gjenialiteti i tyre në filozofi nuk diskutohet , kontributi i tyre për njerëzimin nuk diskutohet , vlerat e tyre morale dhe njerëzore , diskutohen rëndë nën peshojat e logjikës së sinqert shoqërore. Vlera është e pastërt për nga esenca e saj , por fiton papastërti kur fillon të aplikohet dhe ndryshohet mbi baza të qejfeve vetjake të Egos së Individëve.
Herbert Spenceri në librin e tij " Njeriu kundër shtetit" fq.49 ndërmjet tjerash thotë:
" Merrni një peshore , vini shumë gurëz peshe në njërën pjatëz dhe më pak në tjetrën. Hiqni gurët e peshës , një mbas një nga pjatëza më e ngarkuar dhe vëni te tjetra. Dikur , do të krijoni drejtëpeshim; po të vazhdoni , pozicioni i pjatëzave ndaj njëra-tjetrës do të jetë i kundërt. Zëreni se shtaga e peshores është ndarë në dy pjesë të pabarabarta dhe se pjatëza më pak e ngarkuar ndodhet nga krahu më i gjatë; atëherë , duke qenë se zhvendosja e çdo guri peshe sjellë pasoja shumë më të mëdha, ndryshimi i pozicionit ka për të qenë më i shpejtë. Po e përdorë këtë figurë për të ilustruar se çfarë sjell zhvendosja e njëpasnjëshme e individëve , nga masa e qeverisur e komunitetit në strukturën e qeverisjes. Kjo zhvendosje e dobëson njërën anë dhe e forcon tjetrën në një shkallë , ku e ku më të madhe sesa ndryshimi numerik përkatës. "
Drejtëpeshimi ose balancimi i vlerave ka qenë një dukuri e studiuar mirë nga ana e sociologëve europian. Por , nuk guxon që të mbetet vetëm dukuri e spjeguar dhe e hulumtuar , por edhe e praktikuar në jetën e çdo shoqërie dhe grupacioni në këto shoqëri. Baza numerike e vlerësimit të veprave jo gjithmonë sjellë dobi. Njerëzit shpërblehen sipas qëllimit të tyre. Kështu na vjen një porosi e thuktë nga Orienti. Qëllimi është vlerë me të cilën duhet të maten vlerat , ne nuk mohojmë logjikën matematike të perceptimit të jetës , e as që bëhemi gnostik që të mos besojmë asnjë dukuri ose Mbifuqi Natyrore që ndodh në rruzullin tokësor. Sikur të vepronim në këtë mënyrë do të futeshim thellë nën analet e brishta të historisë së jetës. E kundërta e kësaj anomalie të pasqyruar është vizualiteti logjik i secilit parametër që tingëllon kumbueshëm në shoqërin njerëzore. Normim i i tillë i plagjiaturave të fundosura dhe superiore në shoqëri na bënë me dije se studimi i dukurive negative është bërë vet dukuri negative në vete nën konceptet e këtilla të kësaj logjike pa krip.
Muhammed Sharavi thotë: "E mira dhe e keqja janë dy prej temave më të debatuara, të cilat kanë shkaktuar polemika të shumta. Shkaku kryesor i këtyre polemikave është mosnjohja e saktë e qëllimit të jetës së qenies njerëzore."
Por këtu nuk po bëhet fjalë për të mirën dhe të keqen , por për identifikimin e dukurive dhe zotësinë e një identifikimi të suksesshëm në shoqëri. Përderisa edhe nën këto terme fshehim dhe nuk kreirojmë logjikën e të mirës dhe të keqes si vlera që paraqiten si antipode në shoqëri , asnjëherë nuk do të kemi mundësi të gjejmë shenja dalluese midis mendimeve , ideve dhe ideologjive të ndryshme që synojnë udhëheqjen me botën. Por , unë jam i bindur se e mira dhe e keqja e secilës ideologji njihet shumë bukur nga kreatorët e luftërave , politikave dhe strategjive të reja në terren. Por , shtrembërimi i tyre me të vetmin qëllim që ato të dalin fitimtar është një mëkat i rëndë shoqëror që sot po e paguajnë miliona njerëz të pafajshëm në rruzullin tokësor. E mira dhe e keqja nuk janë dukuri statike në shoqëri , por dinamike. Secila palë posedon veti të dy dukurive që përmendëm më lartë. Shoqëria nuk mund të anashkaloj një sulm të organizuar mbi dukurinë e së keqes duke e vënduar në funksion dukurinë e së mirës. Ligji dhe kodesket shoqërore nuk funksionojnë si duhet kur në jashtë sistemit njerëzor e largojmë mentalitetin dhe idenë e pjesëmarrjes së shpirtit dhe edukatës shpirtërore në vendosjen e përditshme të individëve dhe shoqërisë. Jeta pa shpirt është e vrazhd e dogmatizuar skajshmërisht dhe e tmerruar nga erërat e rënda të tymosjes së mëkateve të lindura dhe promovuara nga ushtria e Satanës.
Muhammed Sharavi prap tha:" Shkaku i stërlodhjeve është ky vizion i gabuar, pasi njerëzimi është duke pasuar herë një ideologji, e herë një tjetër. Ata që e perceptojnë jetën e kësaj bote, si qëllimin e tyre të vetëm, do t’a kalojnë jetën e tyre me shumë peripeci të ndryshme."
Modaliteti i zymt i këtillë nuk funksionon pa ndihmën e parametrit stabilizues në shoqërinë njerëzore. Bashkëdyzimi i së mirës me të keqen në një vend të përbashkët është shëndërruar në një lapidar të kuadratit historik të rrotës së stagnuar shoqërore. Përfundimisht përmes njohjes së vetive , karakteristikave , përmbajtjes , esencës së mendimeve , lirisht përfundojmë se ju udhëheqni një formë të këtillë udhëheqjeje. Piedestali arrihet me mund , ndërkaq forma e udhëheqësisë shoqërore duhet të jetë sa më e përshtatshme për mendjen e njeriut. Nëse nuk është e përshtatshme kjo formë let zhduket dhe të lind një formë e re e cila do të jetë univerzale , mesatare dhe e pranuar nëpër të gjitha periudhat historike dhe e unifikuar në mendjet dhe zemrat e miliarda njerëzve në rruzullin tokësor. Atë ditë e presim me mall...Mirëutakofshim!
U zgjua nga gjumi i thellë ky luan i qëndresës dhe i demokracisë , besatim i shekujve të Buharasë dhe qetësi e zemrës së Saharasë... Trokiti në derën e rëndë tonëshe ky uragan makiavelistik që xhunglën e bukur dhe të falur sic ka dashur Krijuesi , dëshiron ta zhdukë nga faqja e dheut. E Xhimi i vogël i rritur i ushqyer në xhunglën e majmunëve, luanëve dhe gjarpërinjve , sot me armë në dorë është nisur për të zhdukur sojin e fundit të këtyre gjallesave të çuditshme. Një film i xhiruar nën kamerat e Hollivudit krijon epërsinë e civilizimeve. Epërsi të çuditshme na servojnë këto mediokër stilistik të fundit të Imperisë më të Re. Është rasti i njejtë si me Sheikun Arab i cili në vend që të investojë para në zbutjen e varfërisë në botën e ashtuquajtur të tretë , ai blen një kopsht zoologjik në mesin e Londrës për miliona euro. Ndërmjet dy ekstremeve njëri në dashuri të kafshëve e tjetri në përbuzje të kafshëve , edhe pse ky i pari natyrshëm është i dashur në njerëzit , ekziston një konstantë filantropike që sfidon cdo rini të lindur në mesin e artë të fuqisë së civilizimit të fundit. Ky civilizim dha amanetin e fundosjes në arkivolin e blertë të devotshmërisë. Ajka e ënjtur e lidhur si zinxhirë flertesh rilindë një mutacion të feshitizuar gjeneaologjik. Brumosja e frymës së re afron cicërrimat e reja të këngës së vjetër të bilbilit. Realitet i hidhur si në hendekun e zgjeruar dialektik. Njeriu harron njeriun , porse jeta nuk mund të pranojë një identifikim të këtillë antivlerash. Një fytyrë e mrrolur qëndron në qoshin e rrugës si sarkazmë prej zjarri e ndërtuar në shekullin XVIII.Sulm i organizuar si në filmat e All Capones. Të ndryshosh raportin për vdekjen do të paguaj , ose nëse nuk ndryshon raportin për vdekjen , do të lindin problemet e reja. Kësaj i thonë kërcënim , krim , akt verbal i ndërtuar mbi gjendjen pagjendje dogmatike.
Nga e thëna në të bërë qëndron një det i tërë. Kështu patë thënë urtia e popullit fisnik , por akceptimi i kësaj logjike nuk depërtoi më larg sesa veshi i shurdhër dhe sytë memec .Sodoma dhe Gomorra u pasqyruan si dishepuj politik mbi historinë e qytetit të Platonit. Ato qytete ishin , por u bënë identitete duke sulmuar njeriun , duke shkelur mbi besën e dhënë dhe duke frymëzuar ushtarët e Djallit drejtë pushtimit të botës. Për asnjë çast nuk menduan që të frymojnë lirshëm si një tokë e mbjellur me petka jeshilesh , por u tmerruan si SEKAR në ferr...Prej atij momenti nga liria e njeriut u hudhën prangat në duart dhe këmbët e tij, lindi i lirë , ndërsa u robërua nga helmi gjarpërues i logjikës ngacmuese. Cdo njeri në këtë botë vlen aq sa devotshmëria e tij është vënduar në spikame , përderisa devotshmëria e tij kalon nga një iluzion në ëndrrën e parealizuar të filozofit të trembur , në atë moment lind sulmuesi më i madh i njerëzisë. Dashamirët e nacionalizmit ma ngushtuan identitetin , nga identiteti njeri më shëndërruan në një adhurues të Yjeve , Hënës , Diellit , Tokës. Nga gjërësia e zemrës më thumbuan thellë nën kthetrat e ideologjisë së mbrapsht tejoqeanike. Athua vallë do të lind një njeri i cili do urrej vërtetë padrejtësinë , korrupcionin , orgjinë , homoseksualizmin , prostitucionin , narkotikët , zhveshjen , pijet alkoolike , lojërat e Djallit ( bixhozi , loja e fatit etj) , fallxhorët , ....? Ndoshta edhe ekziston ndonjë njeri i këtillë i cili sistematikisht i urrenë të gjitha këto , i sulmon , bën ç`mos që shoqëria njerëzore të lirohet nga ato dukuri negative. Por , termin ndoshta do e zëvendësojmë me parashikimin tonë për fatin tragjik të miliona njerëzve në rruzullin tokësor. Pasi u helmuan me dukuritë e atilla negative , ato filluan të dashurohen në to , të pjeken , të rriten , të shumohen , të plaken dhe në fund edhe të shkatërrohen. Ndërsa , faza para shkatërrimit të tyre është një paralajmërin për fuzimin e atyre dukurive tek masa e re. Kësaj i thonë pendim i vonuar!
Leo Strauss në librin e tij "Qyteti dhe njeriu" fq.99 tha:" Cdo regjim i shtrin ligjet me një imazh të vetëruajtjes dhe mirëqenies për avantazh të vet. Nga kjo vjen që përulja ndaj drejtësisë nuk është nevojshmëri e përparimit të atyre që nuk i përkasin regjimit , apo të shtypurve , por ndoshta është në të keq të tyre. Dikush mund të mendojë se regjimi do të mund t`i shtrinte ligjet me një vizion të së mirës së përgjithshme , të sunduesve dhe të sunduarve. Që e mira e përgjithshme do të kishte qenë qenësisht e mirë , jo thjeshtë prej vyrtytit të dekretimit të saj apo marrëveshjes; do të kish qenë ajo që prej natyre është e drejtë; do të ishte e drejtë e pavarur dhe më e lartë se ajo që qyteti e deklaron si të drejtë; drejtësia nuk do të ishte pastaj së pari dhe esencialisht ligjshmëri kundër tezës së qytetit.."
Koncepti i këtillë i një lirie të skajshme në demokracinë liberale lind si rezultat i një dogmatizimi pluralist në ideologjinë e mendjes. Drejtësia prej kah të vjen , duhet të jetë natyrore , d.m.th. e lidhur dhe e puçitur thellë me vlerat morale dhe konceptin e Hyjnitetit. Një aludim i këtillë serioz i autorit na qartëson rrugën e perceptimit të jetës nga ana e filozofëve europian. Kulmi i këtij civilizimi është i lidhur ngut për ngut me fillet e saj , qyteti i paramenduar i Diellit nuk plotësoi ëndërrën e miliona ëndërrëmtarëve për një jetë të qetë tamam utopike si logjika marksiste e konceptimit të jetës. Individi për të jetuar i lirë duke të ndjekë norma dhe koncepte të njohura me emrin si ligje. Nëse thyhen ato, do të thyhet edhe liria e tij , qyteti ka të drejtë mbi të, dhe shoqëria do të gjykojë me një dënim të vrazhd në bazë të shkallës së thyerjes së këtij ligji. Kjo njëanshmëri e paraqitur tek klasikët e filozofisë europianë na bënë me dije se shoqëria njerëzore do të vuaj për miliona vite , përderisa nuk paraqitet qartas ajo e vërteta , natyrale , e cila buron nga Krijuesi i saj dhe jo nga krijesat. Po nqs krahasojm apolegjetët e kësaj logjike me rrethanat dhe kushtet e mesjetës së Hyjnitetit të Krishter , pa dyshim logjika e qytetit të pastërt të Diellit ku do të sundojnë ligjet pozitive do të ishte më e pranueshme për mendjen dhe zemrën e çdo njeriu në rruzullin tokësor. Nuk dua që të përbuzë një ideologji , sistem , ose vlerë , dogmë , zakon ; por të bëjë me dije se vlera nga vlera dallon dhe në momente njëra është më e pranueshme se vlera tjetër. Shembull tipik në shoqëri kemi diktatorin gjerman Adolf Hitler i cili sipas disa analistëve politik , historianëve , ai ishtë gjeni në vete. Për disa individë edhe Marksi ende është gjeni i shoqërisë njerëzore. Edhe pse mendja e shëndosh , zemra e pavarur dhe shpirti i çiltërt u bindën se e panë me sy antivlerën e cila u pasqyrua në shoqëri nga ana e këtyre mikrobëve të shoqërisë , prap se prap ende sot e kësaj dite ekzistojnë propagandues të këtyre ideologjive dhe antivlerave që në kohë të tyre ishin "vlera’ më të larta të civilizimit. E njejta gjë po ndodhë edhe ditët tona , d.m.th. historia po përsëritet , mjeket bullgare filluan që të zgjerojnë virusin e Sidës në mesin e një " rrace terroriste" në rruzullin tokësor. Sida është një sëmundje e pashërueshme që krejt bota është zgjuar në luftim të kësaj sëmundje , ndërkaq kur bëhet fjalë për dominimin ideologjikë , zhdukjen nga faqja e dheut e një religjoni dhe një populli që po paraqitet si kërcënim për botën , është vlerë e komplet botës perëndimore që duhet të mbrohet me mish e me shpirt. Dhe drejtësia e qytetit të Diellit u vëndu në mbrojte të padrejtësise ku fëmijët libanel i quan sindroma psikologjik të shekullit XXI , ndërkaq mjeket bullgare që bënën një akt të atillë ç`njerëzor si zbuluese dhe meritoret e rritjes së dominimit të botës perëndimore mbi botën lindore. A nuk veproi njejtë edhe Hitleri kur ndau shoqërin në superior dhe inferior ku inferiorët inskenoheshin nëpër furrat e nxehta dhe piqeshin si pite ato qenie të pafajshme njerëzore. I vetmi faj pse ato piqeshin në atë mënyrë është se kishin fatin e inferiorit dhe nuk llogaritnin vlerë atë çka sundimtarët e vlerësonin si të atillë. Po lufta e opiumit në Kinë a nuk ishtë një formë e tregimit të kthetrave nga ana e këtij civilizimi të mykt dhe të pavlerë ndaj njerëzimit? Ndaj këtyre gjërave duhet të heshtim sepse në këtë mënyrë do të thyejmë ligjin që e vendosi më i forti dhe ku është i destinuar më i dobti në humbje dhe shkatërrim. Ligj i ndërtuar me djersë nga ana e Lamarkut dhe Darvinit. Koncepte të këtilla do të ekzistojnë përderisa baza e kësaj demokracie nuk vuloset dhe stoliset me atë që e quajmë Hyjnitet , por jo Hyjnitet i Papatit e as i Protestantëve Europian. Natyra e pastërt e Hyjnitetit njihet në një civilizim që tashme e kanë shëndërruar në monstrum dhe inferior ndaj vlerave të Diellit , Hënës , Yjeve , Reve dhe homoseksualëve grek. Gjenialiteti i tyre në filozofi nuk diskutohet , kontributi i tyre për njerëzimin nuk diskutohet , vlerat e tyre morale dhe njerëzore , diskutohen rëndë nën peshojat e logjikës së sinqert shoqërore. Vlera është e pastërt për nga esenca e saj , por fiton papastërti kur fillon të aplikohet dhe ndryshohet mbi baza të qejfeve vetjake të Egos së Individëve.
Herbert Spenceri në librin e tij " Njeriu kundër shtetit" fq.49 ndërmjet tjerash thotë:
" Merrni një peshore , vini shumë gurëz peshe në njërën pjatëz dhe më pak në tjetrën. Hiqni gurët e peshës , një mbas një nga pjatëza më e ngarkuar dhe vëni te tjetra. Dikur , do të krijoni drejtëpeshim; po të vazhdoni , pozicioni i pjatëzave ndaj njëra-tjetrës do të jetë i kundërt. Zëreni se shtaga e peshores është ndarë në dy pjesë të pabarabarta dhe se pjatëza më pak e ngarkuar ndodhet nga krahu më i gjatë; atëherë , duke qenë se zhvendosja e çdo guri peshe sjellë pasoja shumë më të mëdha, ndryshimi i pozicionit ka për të qenë më i shpejtë. Po e përdorë këtë figurë për të ilustruar se çfarë sjell zhvendosja e njëpasnjëshme e individëve , nga masa e qeverisur e komunitetit në strukturën e qeverisjes. Kjo zhvendosje e dobëson njërën anë dhe e forcon tjetrën në një shkallë , ku e ku më të madhe sesa ndryshimi numerik përkatës. "
Drejtëpeshimi ose balancimi i vlerave ka qenë një dukuri e studiuar mirë nga ana e sociologëve europian. Por , nuk guxon që të mbetet vetëm dukuri e spjeguar dhe e hulumtuar , por edhe e praktikuar në jetën e çdo shoqërie dhe grupacioni në këto shoqëri. Baza numerike e vlerësimit të veprave jo gjithmonë sjellë dobi. Njerëzit shpërblehen sipas qëllimit të tyre. Kështu na vjen një porosi e thuktë nga Orienti. Qëllimi është vlerë me të cilën duhet të maten vlerat , ne nuk mohojmë logjikën matematike të perceptimit të jetës , e as që bëhemi gnostik që të mos besojmë asnjë dukuri ose Mbifuqi Natyrore që ndodh në rruzullin tokësor. Sikur të vepronim në këtë mënyrë do të futeshim thellë nën analet e brishta të historisë së jetës. E kundërta e kësaj anomalie të pasqyruar është vizualiteti logjik i secilit parametër që tingëllon kumbueshëm në shoqërin njerëzore. Normim i i tillë i plagjiaturave të fundosura dhe superiore në shoqëri na bënë me dije se studimi i dukurive negative është bërë vet dukuri negative në vete nën konceptet e këtilla të kësaj logjike pa krip.
Muhammed Sharavi thotë: "E mira dhe e keqja janë dy prej temave më të debatuara, të cilat kanë shkaktuar polemika të shumta. Shkaku kryesor i këtyre polemikave është mosnjohja e saktë e qëllimit të jetës së qenies njerëzore."
Por këtu nuk po bëhet fjalë për të mirën dhe të keqen , por për identifikimin e dukurive dhe zotësinë e një identifikimi të suksesshëm në shoqëri. Përderisa edhe nën këto terme fshehim dhe nuk kreirojmë logjikën e të mirës dhe të keqes si vlera që paraqiten si antipode në shoqëri , asnjëherë nuk do të kemi mundësi të gjejmë shenja dalluese midis mendimeve , ideve dhe ideologjive të ndryshme që synojnë udhëheqjen me botën. Por , unë jam i bindur se e mira dhe e keqja e secilës ideologji njihet shumë bukur nga kreatorët e luftërave , politikave dhe strategjive të reja në terren. Por , shtrembërimi i tyre me të vetmin qëllim që ato të dalin fitimtar është një mëkat i rëndë shoqëror që sot po e paguajnë miliona njerëz të pafajshëm në rruzullin tokësor. E mira dhe e keqja nuk janë dukuri statike në shoqëri , por dinamike. Secila palë posedon veti të dy dukurive që përmendëm më lartë. Shoqëria nuk mund të anashkaloj një sulm të organizuar mbi dukurinë e së keqes duke e vënduar në funksion dukurinë e së mirës. Ligji dhe kodesket shoqërore nuk funksionojnë si duhet kur në jashtë sistemit njerëzor e largojmë mentalitetin dhe idenë e pjesëmarrjes së shpirtit dhe edukatës shpirtërore në vendosjen e përditshme të individëve dhe shoqërisë. Jeta pa shpirt është e vrazhd e dogmatizuar skajshmërisht dhe e tmerruar nga erërat e rënda të tymosjes së mëkateve të lindura dhe promovuara nga ushtria e Satanës.
Muhammed Sharavi prap tha:" Shkaku i stërlodhjeve është ky vizion i gabuar, pasi njerëzimi është duke pasuar herë një ideologji, e herë një tjetër. Ata që e perceptojnë jetën e kësaj bote, si qëllimin e tyre të vetëm, do t’a kalojnë jetën e tyre me shumë peripeci të ndryshme."
Modaliteti i zymt i këtillë nuk funksionon pa ndihmën e parametrit stabilizues në shoqërinë njerëzore. Bashkëdyzimi i së mirës me të keqen në një vend të përbashkët është shëndërruar në një lapidar të kuadratit historik të rrotës së stagnuar shoqërore. Përfundimisht përmes njohjes së vetive , karakteristikave , përmbajtjes , esencës së mendimeve , lirisht përfundojmë se ju udhëheqni një formë të këtillë udhëheqjeje. Piedestali arrihet me mund , ndërkaq forma e udhëheqësisë shoqërore duhet të jetë sa më e përshtatshme për mendjen e njeriut. Nëse nuk është e përshtatshme kjo formë let zhduket dhe të lind një formë e re e cila do të jetë univerzale , mesatare dhe e pranuar nëpër të gjitha periudhat historike dhe e unifikuar në mendjet dhe zemrat e miliarda njerëzve në rruzullin tokësor. Atë ditë e presim me mall...Mirëutakofshim!