Mësim në burg
Në një film të inteligjencës dhe fuqisë së rrallë, një burg francez dhe një i burgosur siç nuk janë parë kurrë. Burgu është i përgjumur, inert, me popullatën e tij të ndarë në grupe etnike (arabët, korsët), pa dhunat dhe katrahurat e zakonshme, pa të rinj të sodomizuar në dushe as pleq me fytin e prerë: duke lënë anash rojet servile, një lloj i limbit të dergjur.
I burgosuri i ri është një djalosh afrikan analfabet, i dënuar me gjashtë vite: rrugëtimi i tij si i burgosur, nga brishtësia te pushteti, i ngjan një karriere fatlume në mënyrë impresionuese.
‘Profeti’ është, natyrisht, një titull sardonik. Kur hyn në burg, djaloshi arab nuk është askushi, nuk i përket asgjëje dhe askujt; kur del nga burgu ka një pushtet që në liri s’do ta kishte arritur kurrë, e ky është paradoksi.
Me të arritur, fillon të mësojë dhe shkruajë, i mëson shumë nocione dhe në të njëjtën kohë nuk e harron formën e tyre fizike. E di se është tepër i dobët të mos u vënë në shërbim të më të fortit; beso kors NIels Arestrup i beson detyra edhe të rënda, përfshirë një vrasje në qeli, të cilën e kryen me një thikëz, duke e prerë në fyt. Më vonë, kur djaloshi mund të dalë të punojë, bosi i jep detyrime që e ndërfusin në aktivitete kriminale grupore. Kur del nga burgu, e presin tre automobila të zinj: djaloshi i largon me një shenjë, shkon në qytet me mjete të transportit publik bashkë me një femër të re dhe fëmijën e saj. Sigurisht se do të jetë një baba i mirë.
Protagonisti Tahar Rahim është bukur i zoti. Filmi, larg nga çdo vend i përbashkët dhe mjaft efikas, është vlerësuar si më i miri i vitit në Francë: dhe është pikërisht ashtu.
Profeti
Regjia: Jacques Audiard:
Luajë: Tahar Rahim, Niels Arestrup
I burgosuri i ri është një djalosh afrikan analfabet, i dënuar me gjashtë vite: rrugëtimi i tij si i burgosur, nga brishtësia te pushteti, i ngjan një karriere fatlume në mënyrë impresionuese.
‘Profeti’ është, natyrisht, një titull sardonik. Kur hyn në burg, djaloshi arab nuk është askushi, nuk i përket asgjëje dhe askujt; kur del nga burgu ka një pushtet që në liri s’do ta kishte arritur kurrë, e ky është paradoksi.
Me të arritur, fillon të mësojë dhe shkruajë, i mëson shumë nocione dhe në të njëjtën kohë nuk e harron formën e tyre fizike. E di se është tepër i dobët të mos u vënë në shërbim të më të fortit; beso kors NIels Arestrup i beson detyra edhe të rënda, përfshirë një vrasje në qeli, të cilën e kryen me një thikëz, duke e prerë në fyt. Më vonë, kur djaloshi mund të dalë të punojë, bosi i jep detyrime që e ndërfusin në aktivitete kriminale grupore. Kur del nga burgu, e presin tre automobila të zinj: djaloshi i largon me një shenjë, shkon në qytet me mjete të transportit publik bashkë me një femër të re dhe fëmijën e saj. Sigurisht se do të jetë një baba i mirë.
Protagonisti Tahar Rahim është bukur i zoti. Filmi, larg nga çdo vend i përbashkët dhe mjaft efikas, është vlerësuar si më i miri i vitit në Francë: dhe është pikërisht ashtu.
Profeti
Regjia: Jacques Audiard:
Luajë: Tahar Rahim, Niels Arestrup