Milan në dietë, shkurtohen 54 milionë
rrogës së tij dhe ja ku vjen
Ali Sisoko me një rrogë prej
vetë 2 milionësh (përfshij edhe
taksat). Sigurisht, braziliani është
i pazëvendësueshëm, por sakri-
fi kimi i tij mundëson një goxha
kursim. Mjafton ky lloj paralelizmi
për të kuptuar se cila do të
jetë rruga e re e kuqezinjve, e cila
parashikon kursime në frontin e
transferimeve, synon mbi të gjitha
një ulje të malit të rrogave. Jo
rastësisht administratori kuqezi
Adriano Galiani e ka vënë gishtin
"te barazimi i bilanceve". Te Milani,
për të arritur këtë objektiv, nuk
mjafton vetëm të bësh llogaritë
mes blerjeve dhe shitjeve vit për
vit. Misioni më interesant në perspektivë
është pikërisht limitimi i
kostove të rrogave, të cilat janë një
peshë e madhe për buxhetin aktual
të skuadrës. Sezonin e fundit,
klubi kuqezi ka shpenzuar plot 172
milionë euro për lojtarët e tij. Që
këtu nis edhe problemi, prandaj
synohet të ulet mali i pagave me
30%. Sigurisht që do të jetë një
proces i gjatë, por që drejtuesit
kuqezi po i përkushtohet me vëmendjen
e duhur. Dhe rezultatet
po shihen që tani.
Me shitjen e Kakasë tashmë
lojtari më i paguar është Ronaldinjo
me 8 milionët e tij neto
në sezon. Menjëherë pas tij vjen
Andrea Pirlo me 6,5 milionë neto
dhe Klarence Sedorf në kuotën 5.
Megjithatë, ridimensionimi është i
prekshëm. Edhe sepse sezoni mbyllet
me lamtumirën e një numri
të madh lojtarësh me kontrata të
majme. I referohemi mbi të gjitha
përfundimit të huazimit të Andri
Shevçenko. Ukrainasi në sezonin
e kaluar ka fi tuar 10 milionë euro,
Emerson ka çuar në shtëpinë
e tij 7 milionë dhe Bekham ka
kushtuar 6 milionë për semestrin
e tij kuqezi, ndërsa Senderos ka
fi tuar 5 milionë. Pastaj mund të
shtojmë që Maldinin ka mbyllur
karrierën me një rrogë prej lordi,
4 milionë euro. Totali i kursimeve
është plot 54 milionë: vlen të
thuhet pak më shumë se 30% i
paralajmëruar nga Galiani. Por më
e vështira vjen tani. Klubi bën mirë
të jetë koherent në menaxhimin e
rrogave. Tani priten të vijnë fytyra
të reja. Për shembull, Edin Xhekos
Milani i ka premtuar një rrogë prej
5 milionë eurosh. Dhe nuk është
shumë për një sulmues që kushton
20-25 milionë euro. Me siguri ky
ndryshim vjen për shkak të krizës
aktuale. Objektivi i Milanit është të
mbajë çatinë nën 8 milionë neto
dhe me një mesatare te rreth 4.
Sigurisht, kontrata e mëpasshme
nuk mund të preket. Por është e
qartë, se një rrogë si ajo e Didës (8
milionë) tashmë duket një luks dhe
skadon qershorin e ardhshëm. Kjo
politikë shpjegon edhe reagimin
e Milanit në rinovimin e Masimo
Ambrozinit, kontrata e të cilit skadon
më 2010. Do të jetë e vështirë
që për mesfushorin të ketë ngritje
sinjifi kative të rrogës për zgjatjen
e kontratës së parashikuar në
preventivin e klubit. Një diskutim
të veçantë meriton Pato. Braziliani
tani fi ton 2 milionë euro. Ai do të
ketë një ngritje të rrogës dhe jo
vetëm për insistimin e Çelsit për
ta marrë.
Ali Sisoko me një rrogë prej
vetë 2 milionësh (përfshij edhe
taksat). Sigurisht, braziliani është
i pazëvendësueshëm, por sakri-
fi kimi i tij mundëson një goxha
kursim. Mjafton ky lloj paralelizmi
për të kuptuar se cila do të
jetë rruga e re e kuqezinjve, e cila
parashikon kursime në frontin e
transferimeve, synon mbi të gjitha
një ulje të malit të rrogave. Jo
rastësisht administratori kuqezi
Adriano Galiani e ka vënë gishtin
"te barazimi i bilanceve". Te Milani,
për të arritur këtë objektiv, nuk
mjafton vetëm të bësh llogaritë
mes blerjeve dhe shitjeve vit për
vit. Misioni më interesant në perspektivë
është pikërisht limitimi i
kostove të rrogave, të cilat janë një
peshë e madhe për buxhetin aktual
të skuadrës. Sezonin e fundit,
klubi kuqezi ka shpenzuar plot 172
milionë euro për lojtarët e tij. Që
këtu nis edhe problemi, prandaj
synohet të ulet mali i pagave me
30%. Sigurisht që do të jetë një
proces i gjatë, por që drejtuesit
kuqezi po i përkushtohet me vëmendjen
e duhur. Dhe rezultatet
po shihen që tani.
Me shitjen e Kakasë tashmë
lojtari më i paguar është Ronaldinjo
me 8 milionët e tij neto
në sezon. Menjëherë pas tij vjen
Andrea Pirlo me 6,5 milionë neto
dhe Klarence Sedorf në kuotën 5.
Megjithatë, ridimensionimi është i
prekshëm. Edhe sepse sezoni mbyllet
me lamtumirën e një numri
të madh lojtarësh me kontrata të
majme. I referohemi mbi të gjitha
përfundimit të huazimit të Andri
Shevçenko. Ukrainasi në sezonin
e kaluar ka fi tuar 10 milionë euro,
Emerson ka çuar në shtëpinë
e tij 7 milionë dhe Bekham ka
kushtuar 6 milionë për semestrin
e tij kuqezi, ndërsa Senderos ka
fi tuar 5 milionë. Pastaj mund të
shtojmë që Maldinin ka mbyllur
karrierën me një rrogë prej lordi,
4 milionë euro. Totali i kursimeve
është plot 54 milionë: vlen të
thuhet pak më shumë se 30% i
paralajmëruar nga Galiani. Por më
e vështira vjen tani. Klubi bën mirë
të jetë koherent në menaxhimin e
rrogave. Tani priten të vijnë fytyra
të reja. Për shembull, Edin Xhekos
Milani i ka premtuar një rrogë prej
5 milionë eurosh. Dhe nuk është
shumë për një sulmues që kushton
20-25 milionë euro. Me siguri ky
ndryshim vjen për shkak të krizës
aktuale. Objektivi i Milanit është të
mbajë çatinë nën 8 milionë neto
dhe me një mesatare te rreth 4.
Sigurisht, kontrata e mëpasshme
nuk mund të preket. Por është e
qartë, se një rrogë si ajo e Didës (8
milionë) tashmë duket një luks dhe
skadon qershorin e ardhshëm. Kjo
politikë shpjegon edhe reagimin
e Milanit në rinovimin e Masimo
Ambrozinit, kontrata e të cilit skadon
më 2010. Do të jetë e vështirë
që për mesfushorin të ketë ngritje
sinjifi kative të rrogës për zgjatjen
e kontratës së parashikuar në
preventivin e klubit. Një diskutim
të veçantë meriton Pato. Braziliani
tani fi ton 2 milionë euro. Ai do të
ketë një ngritje të rrogës dhe jo
vetëm për insistimin e Çelsit për
ta marrë.