Një shkrimtar do të zgjidhet president në Francë

Fillimi i vitit shkollor në Francë po sjell gjithashtu la rentrée littéraire, prurjet e reja, ku botuesit ndërmarrin një kulturë të re në raftet e librave, në kohë për çmimet letrare të sezonit. Mbi 650 tituj të rinj janë jashtë këtë herë, duke i shqyrtuar dhe promovuar në faqet e lustruara dhe në shfaqjet televizive. Në një vend që e sheh veten si një mbrojtës i kulturës së lartë, të gjithë pretendentët për presidencën në vitin 2012 pritet të marrin stilolapsat e tyre, t’i publikojnë ose të humbasin. Nga e majta, François Hollande, një socialist optimist, kohët e fundit ka publikuar "Ëndrrën Franceze". Ségolène Royal, ish-partnerja e tij dhe kandidati i partisë së mundur në 2007-n, ka zbuluar vetëm titullin e librit të vet energjik "Letër të gjithë atyre që dhanë dorëheqjen dhe të indinjuar duan zgjidhje". Nga qendra, François Bayrou, autor i shumë vëllimeve politike dhe i dy biografive të Henri IV, ka shkruar "2012: Gjendje e Jashtëzakonshme". Nga e djathta, Dominique de Villepin, një poet i publikuar me vëllime të ndryshme të Napoleonit nën emrin e tij, ka sjellë "Vendin tonë të vjetër", një apel zgjimi për të rilidhur Francën "me fatin e saj".
Pse është duke u shërbyer politikanëve të tillë kjo krijimtari pjellore? Në një vend ku intelektualët janë ende të vegjël, në botimin e një libri që është një simbol i seriozitetit? François Mitterrand u tërhoq pas njëzet vitesh. Por këto ditë pak libra që u shërbejnë politikanëve janë shitur mirë. Vitin e kaluar asnjë prej tyre nuk u fut në tridhjetëshen më të mirë. Tre nga katër librat më të shitur në 2010 ishin rreth asaj se si të humbnin peshë. Politikanët e sotëm kanë shkruar libra më shumë si "mjete marketingu, dhe jo si vepra letrare", thotë Fransoa Leotar, ish-ministër i kulturës (Ata nuk janë vetëm në këtë). Një titull i ri siguron një vend të vlefshëm për një shfaqje televizive. Gjuha teknokratike dhe shkrimi i nxituar kanë zëvendësuar elegancën dhe reflektimin. Një politikan që nuk ka botuar një libër të ri këtë sezon është Presidenti Nikolas Sarkozi. Puna e tij e mëparshme parazgjedhore, "Dëshmia", u shit mirë dhe ishte titulli i tij i pestë, edhe pse ai ishte atëherë në kultivimin e një tipi imazhi si lojtar futbolli, jo si një njeri i letrave. Tani, thuhet se po trajnohet nga gruaja e tij, Karla Bruni, për tek ana klasike. Franz-Olivier Giesbert, një shkrimtar kritik i Z. Sarkozy, e përshkruan veten si i pagojë në transformim. Mbi drekën e Deux, presidenti ka cituar Camus, Sartri, Proust, Maupassant, Corneille dhe Racine. Me ose pa një libër të ri me emrin e vet, z. Sarkozy, me sa duket, filloi la rentrée littéraire, prurjen e re, para kohe.