Nje tufeze me lirika metropolitane

1. Kujtesa

Në Shën Valentin

në mëngjes

të gjithë e dinë

se kanë në kujtesë

dikë për të uruar

për dashuri të pastër

të fshehtë

a të munguar

2. Moshë e dashurisë

Në Shën Valentin

qielli i Tiranës

gjatë ditës

bie në dashuri

pas Diellit

gjatë natës

pas Hënës

dhe bëhet ngrohtë

njerëzia pushtohet

nga aroma e mimozave

kujtohet

se dashuria ka moshë

kohën sa do të rrosh

3. Urimi

Në Shën Valentin

një djalë i tradhëtuar

me lule në duar

te priste në shesh

zu e buzëqesh

se vajzën që desh

e pa

me tjetrin në krah

dhe pa u bërë vonë

e uroj me telefon

qofsh e lumtur ti

më shumë sa unë di

4. Puthje

Ndrojtje

dhe frikë

nuk kish atë çast

pas verës së ëmbël në bar

larguam të gjithë të dashurit e parë

tek putheshim

e putheshim

gjithë zjarr

5. Wshtë lehtë

Wshtë lehtë të duash

me shpirt dikë

me forcën e zemrës

plot zjarr

të duash t‘i thuash

se rron veç për të

është tmerr maramendës

llahtar

6. Zjarri

Tek loznim me flakën e syve

mes miqve rrethuar në bar

shoh rrahjet nën gjoks të zemrave

se si ato ndezin një zjarr

dhe ikën koha e tretet

me vrapin e dritës në terr

pret zjarri të rritet të rritet

nga zgjatja e puthjes së parë

dhe buzët u njomën prej zjarrit

dhe sytë u mbyllën mënjanë

që flaka e dalë prej trurit

të ngjizte dy shpirtërat tanë

7. Sytë

Të dua më the

kur pranë s`më je

frika të ze

kur pranë më ke

të thashë të dua

kur je larg nga mua

më shumë të dua

kur shoh sytë e tua

8. Puthja si vesë

Mbi buzët e prushta

ra puthja si vesë

e morën e thithën

azgjë të mos mbesë

se zemra e zjarrtë

për të ka nevojë

që trup

edhe shpirt

të drithërojë

9. Ikim

Vjen një çast

e në bar shtangim

si koha ka kaluar

fjala këmbanë ikim

premtim për tu ritakuar