Perballe Envero-manise shtrohet edhe me shume nevoja e de-komunistizimit
Kunder manipulimit te kujteses kolektive ka vetem nje anti-korp. Eumlshte de-komunistizimi mendor i shoqerise shqiptare si nje domosdoshmeri morale dhe jo si nje hakmarrje e vonuar e anti-komuniste. Ka nje kategori intelektuale mediokre me shumice keto subjkete ne fakt qe e perceptojne de-komunistizimin si nje gjetje politike per te spastruar kampin opozitar. Ndonese nuk eshte keshtu. Gjithsesi procesi i de-komunistizimit te shoqerise eshte nje proces mendor qe duhet ushqyer me fakte. Prandaj eshte proces tej mase i veshtire njekohesisht i dhimbshem dhe ndonjehere mjaft i nderlikuar ne nje shtet demokratik. Ka ca standarde qe slejojne perballjen me xhelatet. Shume prej operativeve te regjimit te kaluar tashme sikur e kane fituar statusin e te paprekshmit ne politike ne drejtesi dhe shoqeri. Kete e konstatojme perfite apo-jo Dhe po te flasesh per bemat e tyre ne te kaluaren etiketohesh thjesht si hakmarres. Si zakonisht zoterinjte harrojne se regjimi enverist kontrollonte cdo gje edhe ndergjegjen. Mjafton tu kujtosh shpalljen me lehtesi te armik i popullit apo nenin 55 per agjitacion e propagande ku pjese e lojes ishin internimet pushkatimet prapa kraheve te kundershtareve apo/dhe te opozitareve te paorganizuar ne parti pse sistemi komunist donte mono-parti uniformizim te ndergjegjes etj.
Dukja ne media e relikteve te regjimit komunist eshte sigurisht ushqimi i nostalgjise se shkuar me envero-mani. Disa te perditshme afer te Majtes botojne cdo dite numra te vijueshem ditaret e pinjolleve te diktatorit qe na vizatojne ish-bllokun me iluministe me mendimtare me patriote me atdhetare e stratege te pa pare. mirepo synimi i tyre eshte lidhja e fijeve te nderprera te dhjetorit 1991. Eumlshte nje kaste komunistesh qe sajon portrete false per te ngjizur idene se komunizmi nuk ishte edhe aq i keq perkundrazi.
Per fat te keq operacioni nostalgjia synon falsifikimin e te vertetes me mitizimin e kujteses kolektive. Dhe perhapja e ketyre tezave ushqen pershtypje false mbi realitetin e se kaluares dhe te sotmes.
Problemi ketu eshte tek rishkrimi i ngjarjeve historike me nje ndjenje nostalgjie per te rehabilituar regjimin.
Sidoqofte de-komunistizimi dhe denimi i atij sistemi monist nga shoqeria shqiptare eshte shume i ngadalte. Para se gjithash ne nuk po arrijme te merremi vesh per te keqen por lihet e vagullt me qellim dhe behen debate per data dhe statuja qe mbrohen me fanatizem dhe ne fakt mbajne ne mesin tone simbolet e komunizmit. Nderkohe njerez e ish-regjimit sot opozitare te papergjegjshem si Gramoz Ruci fatmiresisht ne prag pensionit politik pas zgjedhjeve te 28 qershorit flasin para turmave enveriste me nota pozitive per te ne perpjekje te qarte per te rehabilituar mendesine komuniste.
Ne gjithe kete amulli edhe media ka faj kryesor per shkak se hyn ne shtepine e cdo shqiptari dhe per shumicen perben burimin e vete te te informacionit dhe ndertimit te opinionit apo veshtrimi per ceshtjen ne fjale. Per krijimin e nje levizje civile per katarsis dhe krijimin e kujtese kolektive sidomos per ate cka ka ndodhur ne kampet a burgjet.