Po them edhe unë dy fjalë...

Nuk mund t rri pa thn dy fjal edhe un, ish-i burgosuri politik, pr deklaratat e lshuara koht e fundit, si kofini pas t vjelave, nga dy forumet m t larta t s majts shqiptare: pr deklaratn e Ramiz Alis, q u prpoq t krkonte “falje” pas 20 vjetsh, pr krimet e regjimit t tij, ku vet ai ka qen nj nga eksponentt kryesor t atyre krimeve dhe e dyta; pr programin e ri t Partis Socialiste, propozuar n asamblen e fundit , drejtuar nga Gramoz Rui dhe Edi Rama, pr futjen n t, pr her t par, dy nga shtjet m kryesore pr demokracin e vrtet n Shqipri, t lna deri tani qllimisht pas dore nga Partia Socialiste, pr integrimin e t burgosurve, t internuarve politik dhe pronarve t ligjshm. Nuk ka dyshim q t gjith shqiptarve u ka
prshtypje koincidenca e deklarats s Ramiz Alis n BBC-n pr “faljen” q ai krkoi botrisht ndaj padrejtsive t bra n regjimin komunist dhe futjen n programin e ri t Partis Socialiste (pr her t par), pr t’u miratuar n kongresin e ardhshm t ktyre dy shtjeve madhore, t t burgosurve dhe pronarve t ligjshm. Ky sht nj ogur i mir, mendoj un, pr historin moderne t Shqipris. Sidomos pr stadin ku ndodhet niveli i marrdhnieve tona me vendet perndimore, me t cilat aspirojm t bashkohemi n nj t ardhme t afrt, sepse me kt rast, shoqria jon e ndar dhe e prar ideologjikisht e moralisht nga politika antishqiptare e komunistve, edhe pse gjysma e saj (e majt) pretendon sikur e ka braktisur teorin komuniste t lufts s klasave, n realitet e mbron dhe e zhvillon at me fanatizm dhe konsekuenc deri n ditt e sotme. Kujtoni thirrjet e Ramiz Alis n mbledhjet e Byros Politike t Komitetit Qendror, n ditt e fundit t ekzistencs s ktij komiteti, kur thoshte: “… Ne kurr nuk do t ‘i braktisim idealet tona komuniste dhe porosit e shokut Enver” dhe “… sikur bar t ham, nuk do t’u dorzohemi kurr krcnimeve t imperialistve dhe revizionistve” ose “… Nuk do t bjm toleranc kurr ndaj armiqve t regjimit ton, t cilve u kemi vrar baballart, ndrsa ata vet i kemi kalbur burgjeve dhe internimeve, madje do t’u japim edhe plumbin koks, po krkuan hakmarrje dhe pushtet… T mos e harrojn kurr kt!”

Kjo ishte linja e vrtet politike, t ciln Partia e Puns e Shqipris e vazhdoi edhe pasi ndrroi emrin n vitin 1991, besnikrisht dhe pa asnj devijim gjat tr viteve q sundoi, qoft si opozit pas vitit 1992, qoft edhe n pushtetin e marr me dhun m 1997, duke ruajtur po t njjtat struktura partiake dhe ideologjike, marksiste-leniniste, t zbatimit t marrjes s pushtetit me “grykn e pushks” e t lufts s pamshirshme klasore, platform, e cila u zbatua besnikrisht me organizimin e rebelimit t strukturave t saj puniste, brenda dhe jasht qeveris demokratike, por edhe duke prgatitur fshehtas krijimin dhe dshtimin e krijesave djallzore q vet i sajoi me aq zgjuarsi, “piramidat”, si casus beli, pikrisht pr kt dit e pr kt qllim. Me kt rast, komunistt shqiptar, si prher, u ndihmuan edhe kt her nga fqinjt tan, t cilt s’e kan dashur e s’e duan kurr shtetin e s drejts dhe demokracin e vrtet n Shqipri. Prandaj, ndodhi q marksistt-leninistt tan, sapo morn pushtetin m 1997, liruan dhe i shprblyen menjher nga burgjet t gjith ish-lidert e tyre me Ramiz Alin n krye, dnuar nga qeveria demokratike, thjesht e vetm pr shprdorim detyre, pasi kishin abuzuar m tepr nga ’u lejohej me ligj n harxhimin e kafes braziliane, si edhe liderin e PS-s, nga qelit e Bnxhs, ku vuante dnimin, edhe ky si i burgosur ordiner?

Me t mkmbur shtetin q ata vet e shkrmoqn, pun t par at bn: larguan menjher nga puna t gjith antart e Partis Demokratike, ish-t burgosurit politik dhe pronart e ligjshm q aderonin n forcn qeverisse demokratike, kta t fundit me shpres se nj dit, brenda s drejts demokratike, do t mund t gjenin tek kjo qeveri, e vetmja forc e madhe, e shpallur antikomuniste, mundsin pr t’u integruar m shpejt e m mir e, me kt rast, pr t marr pronat e tyre t grabitura. Realisht, pr ato pak vite t qeverisjes demokratike, kto shtresa t dmtuara tej mase moralisht e materialisht, realizuan njfarsoj, aq sa realizuan brenda mundsis s atij shteti me tendenca demokratike, por i varfr dhe me pak eksperienc pr t qeverisur n kushte t reja, diametralisht ndryshe nga regjimi i mparshm… Edhe pse kryetari i saj, Fatos Nano, i sapoliruar nga burgu, u shpall me buj si lideri “historik dhe antimarksist-leninist” i partis m t madhe shqiptare, bri prpjekje pr ta shkundur kt parti nga nostalgjia dhe ideologjia e s kaluars komuniste, gjithsesi rezultoi i dshtuar, prderisa nuk arriti t’u imponohej militantve t organizuar n kt parti militariste, pr t njohur e dnuar trashgimin e vet t kriminalizuar, komuniste. Mjafton t kujtohet marshimi i paprmbajtshim i pushtetmarrsve dhe drejtuesve t Partis Socialiste drejt pronave t shtetit dhe t pronarve t ligjshm, grabitje e cila prkonte pik pr pik me natyrn e ideologjis s tyre antidemokratike dhe antikombtare… ose ligjin e dmshprblimit t t burgosurve politik m 2004, miratuar n Kuvend e firmosur nga Presidenti Moisiu, ku, pr turp e faqe t zez, jepeshin vetm dy lek t vjetra pr 24 or burg, t detyruar edhe kto nga revoltat e herepashershme t t burgosurve politik si dhe presioni i ndrkombtarve, me t cilin sajuan nj skandal t madh politik, por ama, jo kjo pr militantt dhe votuesit e tyre… Prkundrazi, ata kjo i entuziazmoi tej mase pr fyerjen dhe prudnimin q partia e tyre u bri kundrshtarve t komunizmit dhe viktimave t saj… Megjithat, gjithsesi pushtetin e humbn n zgjedhjet e 2005-s. Lideri historik, me kt rast, dha dorheqjen. Loja shtirake e partis, gjasme demokrate dhe m e madhja e vendit, mori fund. Gjat tet vjetve n pushtet, komunistt e konvertuar n demokrat u pasuruan n mnyr marramendse, aq sa shum prej tyre blen vila npr vendet perndimore ku drguan edhe fmijt e tyre, n universitetet m n z t Evrops e Ameriks... Demagogjia 65-vjeare dhe nostalgjia e njerzve pr ta, m n fund, doli b...zbuluar. Populli i braktisi prfundimisht t majtt n Shqipri. T konsumuar tashm deri n t bardh t syrit, pa asnj perspektiv pr t rimarr pushtetin me vota t lira e demokratike, komunistt sajuan nj form t re konkurrimi. Riprtritjen e partis bij, t Partis s Puns s Shqipris, kt her jo me cilindo e nga cilido vend pr t nxjerr udhheqsit e saj, por nga bastioni m strategjik i s kaluars s tyre - Blloku i Udhheqjes Komuniste! Me bijt e bijat e njerzve t regjimit diktatorial, nga m t besuarit e t inkriminuarit, t cilt u shkolluan npr universitetet m t mira t bots, me parat e popullit t vjedhura gjat tet vjetve n pushtet, madje edhe me nj platform t re e interesante, “prtej s majts e s djathts...”, e cila t onte kudo, por realisht, asgjkund! T jepte gjithka, por realisht, asgj! Sepse pr katr vjet n opozit, kta unat e shkolluar t Bllokut nuk shpjeguan qoft edhe nj her t vetme far u premtonte platforma e re t majtve, prve pushtetit, dhe far konkretisht t djathtve... prve pozave dhe frazeologjive prtej asaj dhe prtej ksaj... !!!?

U shfaqn me nj vetsiguri dhe besim t jashtzakonshm tek biografia, gjasme se prindrit e tyre kishin qen ata q patn
mrekulli n ndrtimin e sistemit socialist dhe ndaj pikrisht fmijt e tyre duhej t’i besonte populli se do t ishin ata q do t sillnin lirin dhe begatin e vrtet t vendit n sistemin pluralist. Madje, n do dalje q kta una dhe upa bnin npr ekrane televizive gjat fushats, midis t tjerave nuk harronin t numronin ditt q kishin mbetur deri n zgjedhjet e lira, pr t’i thn popullit t shumvuajtur nga diktatura komuniste se pas ksaj date, kur do t vinin kta n pushtet: “Lum kush t rronj, ta shoh Shqiprin zonj!”... As kjo nuk u eci...

T mbetur me gisht n goj djemt e vajzat e nomenklaturs komuniste, krenar dhe mburravec pr t kaluarn kriminale t prindrve t tyre, q populli i prmbysi me urrejtje dhe neveri m 1992, si humbs t mdhenj n rrugn e paraardhsve, sajuan nj tjetr usubet. Kt her doln hapur si neokomunist, q s’kan rrug tjetr, vetm t marrin pushtetin me dhun... me revolta, bojkote dhe trazira politike, s bashku me militantt e tyre. Kot e kan. Askush nuk i prkrah dhe u jep t drejt, prderisa ata nuk njohin krimet dhe tradhtit e t parve t tyre... prderisa ata kujtohen pas t vjelave pr t prndjekurit dhe pronart e ligjshm. Askush nuk e beson se fmijve t Bllokut po u djeg barku vrtet pr shtresat atdhetare dhe viktimat e komunizmit. Ndryshe, kt e kishin
qysh me programin para zgjedhjeve politike, ashiqare dhe sinqerisht t krkonin dnimin e krimeve t komunizmit qysh ather dhe integrimin e antikomunistve n shoqri, ama jo si ngadhnjimtar, por si t penduar q po shkonin, m n fund, edhe bijt e baballarve kriminel tek idealet e antikomunistve dhe jo si mshiruesit e tyre... Populli yn vrtet thot “M mir von sesa kurr”, por ama, jo pr t liqt dhe fodullt... pr t penduarit ...