"Shoqëri në krizë, politikë në valle"
Shoqëria shqiptare në këtë tranzicion tmerrësisht të pafund, ka afro dy dekada që përballet egërsisht me një konglomerat problemesh, trysnish dhe shqetësimesh social-ekonomike.
Ajo po ndeshet përherë e më tepër me fenomenin e papunësisë, me pagat dhe pensionet si në Afrikë dhe me çmimet si në Amerikë, me korrupsionin shtetëror dhe krimin e organizuar, me infrastrukturën skandaloze, me abuzimet në administratën shtetërore, me dukuritë e mungesës së rendit e të sigurisë, me skamjen dhe varfërinë që thellohet dhe agravon nga dita në dite. Populli dhe banorët e Gërdecit janë në kulmin e dëshpërimit pasi akoma kanë nëpër këmbë krizën morale, shpirtërore, politike, financiare dhe ekonomike që shkaktoi tragjedia e paprecedentë e Gërdecit.
Theksojmë dhe njëherazi tërheqim vëmendjen se ndonëse kanë kaluar më shumë se pesë javë nga ngjarja makabre, asgjë nuk është bërë për likuidimin e pasojave përkundrazi, rreth e qark rajonit, ngado që të hedhësh sytë shikon vetëm një mjedis rrënojash, shkatërrimesh, pajisje e orendi të papërdorshme, bagëti të ngordhura, njerëzit janë në qiell të hapur, pa strehë dhe në kulmin e pakënaqësisë e të zemërimit dhe po përshkallëzojnë ankesat dhe protestat ndaj qeverisë.
Shoqërisë shqiptare vazhdon t'i qëndrojë si shpata e Demokleut, padrejtësia e gjyqësorit, prezenca e hakmarrjes, ngujimit dhe vetëgjyqësisë.
Përballë kësaj situate anormale, kaosi, përkeqësimi e depresioni çuditërisht, politika në përgjithësi dhe mazhoranca qeverisëse në veçanti, në eufori dhe ekzaltim të pashoq e fare të pakuptim, trumbeton, hedh valle, harliset, fluturon dhe numëron sukseset që askush nuk i shijon, prek dhe shikon.
Qeveria reklamon, tund dhe propagandon si triumf, kartën e ftesës për në NATO gjatë mitingjeve dhe koncerteve festive, ku gati u shqyen mikrofonët dhe ekranet televizive nga ulërimat histerike të Kryeministrit dhe politikanëve, duke harruar fatkeqësinë e Gërdecit.
Po me kaq emocion e impresionim tundet dhe reklamohet Marrëveshja e Stabilizim- Asociimit. Një zhurmë e paparë dhe një impenjim maksimal për të prodhuar vetëm retorikë, llafe pafund, demagogji, bujë, broçkulla fantastike dhe askush nuk merret me problematikën e ditës.
Thuhet se po punojmë e po bëjmë reforma, por që në fakt nuk bëjmë asgjë pasi po tentohet të arnohet e të gjymtohet Kushtetuta. Shkurt, anija qeverisëse po mbytet, duhet dhënë sinjali "SOS!".