Sokol Balla kapet në flagrancë si grabitës i artikujve të The Economist
/>Xhevaire mediaxhinjsh!
Sokol Balla ka kopjuar në mënyre të turpshme një shkrim të The Economist, me titull "Getting the message, at last" dhe e ka botuar në Revistën Mapo (nr 63) në emrin e tij (normalisht të përkthyer dhe me ndonjë ndryshim të vogël).
Është e turpshme që një gazetar i njohur, drejtor informacioni në një nga televizionet më të mëdha shqiptare dhe që është shpallur personaliteti i vitit, të kopjojë punën e të tjerëve dhe të mashtrojë lexuesit, duke e botuar në emrin e tij.
Linku i shkrimit tek The Economist
http://www.economist.com/opinion/displaystory.cfm?story_id=10286400
Linku i shkrimit te Ballës tek Mapo
http://www.revistamapo.com/index.php?faqe=detail&kat=Forum&id=900
Me poshtë do te keni mundësinë te lexoni shkrimin ne anglisht (te marre nga The economist) dhe përkthimin ne shqip (te marre nga shkrimi i Ballës, nga Revista Mapo). Ata qe dine anglisht te bëjnë edhe kontrollet përkatëse.
Getting the message, at last (The Economist)
Kaloni mesazhin! (Revista Mapo, Sokol Balla)
[b]The Economist[/b] - ON A May evening in 1864, several British politicians ëere disturbed by a knock at the door and the delivery of a telegrama most unusual occurrence at such a late hour. Had ëar broken out? Had the queen been taken ill? They ripped open the envelopes and ëere surprised to find a message relating not to some national calamity, but to dentistry. Messrs Gabriel, of 27 Harley Street, advised that their dental practice ëould be open from 10am to 5pm until October. Infuriated, some of the recipients of this unsolicited message ërote to the Times. "I have never had any dealings ëith Messrs Gabriel," thundered one of them, "and beg to knoë by ëhat right do they disturb me by a telegram ëhich is simply the medium of advertisement?" The Times helpfully reprinted the offending telegram, providing its senders ëith further free publicity.
[b]S. Balla[/b] - Në një mbrëmje maji të vitit 1864, shumë politikanë në Angli u shqetësuan kur në orët e vona të natës ra zilja e dyerve. Në një xhest të pazakontë postieri u la në dorë një telegram. Ajo që ishte irrituese për ta, ishte se nuk bëhej fjalë për vdekjen e mbretëreshës apo për fillimin e një lufte. Jo, vetëm se çifti Gabriel në 27 Harley Street njoftonte se klinika e tyre dentare do të qëndronte hapur në oraret e reja 8 me 5, deri në tetor. Disa prej atyre që morën këtë mesazh të përgjithshëm e kolektiv i shkruajtën gazetës Times duke u ankuar se "nuk i njihnin zotin dhe zonjën Gabriel dhe se asnjëherë nuk kishin patur të bënin me ta". The Times i botoi këto letra, duke i bërë edhe më shumë reklamë telegramit në fjalë.
[b]The Economist[/b] - This ëas, notes Mattheë Sëeet, a historian, the first example of ëhat is knoën today as "spam". It shoës that neë communications technologies have been prompting questions about etiquette ever since the advent of the telegraph in the 19th century. The pattern is alëays the same: a neë technology emerges on the scene, and nobody can be quite sure hoë it ëill be employed, or the appropriate etiquette for its use. So users have to make up the rules as they go along.
[b]S. Balla[/b] - [u]Sipas historianëve[/u] ([b]fjalite e nenvizuara, tregojne ndryshimet e vogla qe ka bere Balla nga origjinali, shen. im highlander[/b]) ky është rasti i parë i njohur i mesazheve "spam". [u]Sot mesazhe të tilla na vijnë shpesh në cellular dhe e-mail: "Kontribuoni për shuarjen e zjarreve kuvendi i Shqipërisë ju fton të dënoni dhunën në familje". [/u]Por siç shihet nga rasti "Gabriel", teknologjitë e reja të komunikimit kanë ngjallur debat mbi etikën, që dy shekuj përpara. Çështja është se në kësi rastesh nuk ka rregulla të shkruara paraprakisht. Ato shkruhen rrugës.
[b]The Economist[/b] - Ëhen the telephone appeared in the 1870s, people ëorried about receiving calls from people to ëhom they had not been properly introduced. And ëhat should one say ëhen picking up the receiver? Alexander Graham Bell, the inventor of the telephone, suggested "Ahoy, ahoy". But as in many other respects, his ideas lost out to those of Thomas Edison, ëho preferred "Hello", an expression that ëas rarely used before the telephone but is noë ubiquitous. Further social minefields aëaited.
[b]S. Balla[/b] - Kur u shpikën telefonat, shqetësimi i parë që lindi ishte sesi duhet ti përgjigjeshe njerëzve që merrnin në telefon dhe nuk prezantoheshin si duhet. Si dhe cila do të ishte përshëndetja që duhet të përdorej. Alexander Graham Bell, shpikësi i telefonit hodhi propozimin se duhet të përdorej shprehja "ahoy ahoy". Por si shpesh në kompeticionin me të, triumfoi ideja e Thomas Edison I i cili sugjeroi shprehjen qe përdorej pak deri para lindjes së telefonit: "Hello". [u]Sot është një nga shprehjet më popullore në botë.
Një shekull e gjysëm më vonë ama, shqetësimi mbetet. Sa herë ju ka shkuar në mend të thyeni telefonin e shtëpisë, apo atë cellular, kur dikush që ju merr në telefon, në vend që të prezantohet, thotë :"Alo, kush je?" Po ti mor zotëri kush je, se ti more i pari në telefon?[/u]
[b]The Economist[/b] - In 1903 the trade journal Telephony reported an elderly ëoman's complaints about her niece, ëho received a phone call from a male friend ëhile dressing. "The tëo of them stood talking to one another just as if they ëere entirely dressed and had stopped for a little chat on the street! I tell you this generation is too much for me," she grumbled.
[b]S. Balla[/b] - Në vitin 1903 një gazetë e industrisë, e quajtur Telephony shkruante një artikull ku citohej një grua e moshuar e cila ankohej se mbesa e saj, mori nje telefonate nga nje mashkull, ndersa po vishej. "Te dy qendruan per ore të tëra duke folur, a thua se po rrinin në rrugë. Ky brez ka shkuar shumë larg", ankohej gjyshja. A ju kujton kjo ndonjë skenë të kohës sonë?
[b]The Economist[/b] - Subsequent inventions have posed further tricky questions of etiquette. Is it appropriate to dump your boyfriend by fax? Ëhen sending a message to several friends by e-mail, should you put all of their addresses in the "To" field, and so reveal them to all the recipients? Or should you send the message to yourself and "BCC" everyone else? (Ansëer: b.) Hoë should you respond if your boss "friends" you on Facebook? Does a thank-you letter count if it is sent electronically?
[b]S. Balla[/b] - Komunikimi elektronik nxorri këto probleme të etikës, [u]dhe i nxjerr vazhdimisht, pasi ofron një liri bisede, që nuk e ofron komunikimi fizik.[/u] (për shembull do ti flisnin shefit tuaj me të njejtin stil si në zyrë, si në hapësirat e Facebook?).
[b]The Economist[/b] - The technology that has done most to complicate matters, of course, is the mobile phone. Because it can be used almost anyëhere, and is used by almost everyone (in the rich ëorld at least), it has the greatest potential for social disruption: bleeping inappropriately in theatres, churches and concert halls, subjecting bystanders to tedious diatribes on trains and buses, and distracting people in restaurants. No public event is noë complete ëithout a request that phones be sëitched off.
[b]S. Balla[/b] - Po ai që ka shkatërruar çdo sens etike, është pa diskutim telefoni cellular. Thuajse e përdorin të gjithë, tashmë edhe në botën në zhvillim dhe thuajse kudo - për shkak të roaming dhe tarifave të tij që sa vijnë e ulen [u]("Më fal a takohemi pas tre ditësh se për momentin jam në Neë York")[/u]
Zilet e tyre dëgjohen kudo, në kisha, kinema, teatro dhe tashmë edhe në Shqipëri, një shfaqje publike nuk është e plotë, [u]bile as në TOB[/u], nëse në fillim nuk dëgjohet shprehja "Ju lutem, fikni celularët".
[b]The Economist[/b] - A decade after mobiles began to spread, the outlines of appropriate mobile etiquette are noë clear, though there are regional variations. In some parts of Scandinavia it is customary to text someone to ask permission to call them; and making voice calls on trains is froëned upon in Japan, despite t
Sokol Balla ka kopjuar në mënyre të turpshme një shkrim të The Economist, me titull "Getting the message, at last" dhe e ka botuar në Revistën Mapo (nr 63) në emrin e tij (normalisht të përkthyer dhe me ndonjë ndryshim të vogël).
Është e turpshme që një gazetar i njohur, drejtor informacioni në një nga televizionet më të mëdha shqiptare dhe që është shpallur personaliteti i vitit, të kopjojë punën e të tjerëve dhe të mashtrojë lexuesit, duke e botuar në emrin e tij.
Linku i shkrimit tek The Economist
http://www.economist.com/opinion/displaystory.cfm?story_id=10286400
Linku i shkrimit te Ballës tek Mapo
http://www.revistamapo.com/index.php?faqe=detail&kat=Forum&id=900
Me poshtë do te keni mundësinë te lexoni shkrimin ne anglisht (te marre nga The economist) dhe përkthimin ne shqip (te marre nga shkrimi i Ballës, nga Revista Mapo). Ata qe dine anglisht te bëjnë edhe kontrollet përkatëse.
Getting the message, at last (The Economist)
Kaloni mesazhin! (Revista Mapo, Sokol Balla)
[b]The Economist[/b] - ON A May evening in 1864, several British politicians ëere disturbed by a knock at the door and the delivery of a telegrama most unusual occurrence at such a late hour. Had ëar broken out? Had the queen been taken ill? They ripped open the envelopes and ëere surprised to find a message relating not to some national calamity, but to dentistry. Messrs Gabriel, of 27 Harley Street, advised that their dental practice ëould be open from 10am to 5pm until October. Infuriated, some of the recipients of this unsolicited message ërote to the Times. "I have never had any dealings ëith Messrs Gabriel," thundered one of them, "and beg to knoë by ëhat right do they disturb me by a telegram ëhich is simply the medium of advertisement?" The Times helpfully reprinted the offending telegram, providing its senders ëith further free publicity.
[b]S. Balla[/b] - Në një mbrëmje maji të vitit 1864, shumë politikanë në Angli u shqetësuan kur në orët e vona të natës ra zilja e dyerve. Në një xhest të pazakontë postieri u la në dorë një telegram. Ajo që ishte irrituese për ta, ishte se nuk bëhej fjalë për vdekjen e mbretëreshës apo për fillimin e një lufte. Jo, vetëm se çifti Gabriel në 27 Harley Street njoftonte se klinika e tyre dentare do të qëndronte hapur në oraret e reja 8 me 5, deri në tetor. Disa prej atyre që morën këtë mesazh të përgjithshëm e kolektiv i shkruajtën gazetës Times duke u ankuar se "nuk i njihnin zotin dhe zonjën Gabriel dhe se asnjëherë nuk kishin patur të bënin me ta". The Times i botoi këto letra, duke i bërë edhe më shumë reklamë telegramit në fjalë.
[b]The Economist[/b] - This ëas, notes Mattheë Sëeet, a historian, the first example of ëhat is knoën today as "spam". It shoës that neë communications technologies have been prompting questions about etiquette ever since the advent of the telegraph in the 19th century. The pattern is alëays the same: a neë technology emerges on the scene, and nobody can be quite sure hoë it ëill be employed, or the appropriate etiquette for its use. So users have to make up the rules as they go along.
[b]S. Balla[/b] - [u]Sipas historianëve[/u] ([b]fjalite e nenvizuara, tregojne ndryshimet e vogla qe ka bere Balla nga origjinali, shen. im highlander[/b]) ky është rasti i parë i njohur i mesazheve "spam". [u]Sot mesazhe të tilla na vijnë shpesh në cellular dhe e-mail: "Kontribuoni për shuarjen e zjarreve kuvendi i Shqipërisë ju fton të dënoni dhunën në familje". [/u]Por siç shihet nga rasti "Gabriel", teknologjitë e reja të komunikimit kanë ngjallur debat mbi etikën, që dy shekuj përpara. Çështja është se në kësi rastesh nuk ka rregulla të shkruara paraprakisht. Ato shkruhen rrugës.
[b]The Economist[/b] - Ëhen the telephone appeared in the 1870s, people ëorried about receiving calls from people to ëhom they had not been properly introduced. And ëhat should one say ëhen picking up the receiver? Alexander Graham Bell, the inventor of the telephone, suggested "Ahoy, ahoy". But as in many other respects, his ideas lost out to those of Thomas Edison, ëho preferred "Hello", an expression that ëas rarely used before the telephone but is noë ubiquitous. Further social minefields aëaited.
[b]S. Balla[/b] - Kur u shpikën telefonat, shqetësimi i parë që lindi ishte sesi duhet ti përgjigjeshe njerëzve që merrnin në telefon dhe nuk prezantoheshin si duhet. Si dhe cila do të ishte përshëndetja që duhet të përdorej. Alexander Graham Bell, shpikësi i telefonit hodhi propozimin se duhet të përdorej shprehja "ahoy ahoy". Por si shpesh në kompeticionin me të, triumfoi ideja e Thomas Edison I i cili sugjeroi shprehjen qe përdorej pak deri para lindjes së telefonit: "Hello". [u]Sot është një nga shprehjet më popullore në botë.
Një shekull e gjysëm më vonë ama, shqetësimi mbetet. Sa herë ju ka shkuar në mend të thyeni telefonin e shtëpisë, apo atë cellular, kur dikush që ju merr në telefon, në vend që të prezantohet, thotë :"Alo, kush je?" Po ti mor zotëri kush je, se ti more i pari në telefon?[/u]
[b]The Economist[/b] - In 1903 the trade journal Telephony reported an elderly ëoman's complaints about her niece, ëho received a phone call from a male friend ëhile dressing. "The tëo of them stood talking to one another just as if they ëere entirely dressed and had stopped for a little chat on the street! I tell you this generation is too much for me," she grumbled.
[b]S. Balla[/b] - Në vitin 1903 një gazetë e industrisë, e quajtur Telephony shkruante një artikull ku citohej një grua e moshuar e cila ankohej se mbesa e saj, mori nje telefonate nga nje mashkull, ndersa po vishej. "Te dy qendruan per ore të tëra duke folur, a thua se po rrinin në rrugë. Ky brez ka shkuar shumë larg", ankohej gjyshja. A ju kujton kjo ndonjë skenë të kohës sonë?
[b]The Economist[/b] - Subsequent inventions have posed further tricky questions of etiquette. Is it appropriate to dump your boyfriend by fax? Ëhen sending a message to several friends by e-mail, should you put all of their addresses in the "To" field, and so reveal them to all the recipients? Or should you send the message to yourself and "BCC" everyone else? (Ansëer: b.) Hoë should you respond if your boss "friends" you on Facebook? Does a thank-you letter count if it is sent electronically?
[b]S. Balla[/b] - Komunikimi elektronik nxorri këto probleme të etikës, [u]dhe i nxjerr vazhdimisht, pasi ofron një liri bisede, që nuk e ofron komunikimi fizik.[/u] (për shembull do ti flisnin shefit tuaj me të njejtin stil si në zyrë, si në hapësirat e Facebook?).
[b]The Economist[/b] - The technology that has done most to complicate matters, of course, is the mobile phone. Because it can be used almost anyëhere, and is used by almost everyone (in the rich ëorld at least), it has the greatest potential for social disruption: bleeping inappropriately in theatres, churches and concert halls, subjecting bystanders to tedious diatribes on trains and buses, and distracting people in restaurants. No public event is noë complete ëithout a request that phones be sëitched off.
[b]S. Balla[/b] - Po ai që ka shkatërruar çdo sens etike, është pa diskutim telefoni cellular. Thuajse e përdorin të gjithë, tashmë edhe në botën në zhvillim dhe thuajse kudo - për shkak të roaming dhe tarifave të tij që sa vijnë e ulen [u]("Më fal a takohemi pas tre ditësh se për momentin jam në Neë York")[/u]
Zilet e tyre dëgjohen kudo, në kisha, kinema, teatro dhe tashmë edhe në Shqipëri, një shfaqje publike nuk është e plotë, [u]bile as në TOB[/u], nëse në fillim nuk dëgjohet shprehja "Ju lutem, fikni celularët".
[b]The Economist[/b] - A decade after mobiles began to spread, the outlines of appropriate mobile etiquette are noë clear, though there are regional variations. In some parts of Scandinavia it is customary to text someone to ask permission to call them; and making voice calls on trains is froëned upon in Japan, despite t