Ana Frank, sy që vezullojnë dhe një buzëqeshje fëmijërore
Le të themi se një hetim vlen më shumë se një mijë fjalë. Por ndoshta në këtë rast është më e drejtë të thuhet se imazhi plotëson fjalët, e bën më të qartë një histori, e cila që prej 70 vjetësh mallëngjen miliona njerëz. Imazhi është ai i një djali engjëllor, i qeshur, me sy që i vezullojnë nga gëzimi, ose e ardhmja e ndritur që e pret. Kjo histori i përket Ana Frankut, vajzës hebrenje që hidhte çdo mendim dhe reflektim të sajin mbi një ditar të vogël. Historia a saj u bë e njohur në të gjithë botën, sepse ato shënime u botuan menjëherë pas vdekjes së saj në një kamp përqendrimi nazist. Një libër klasik i përkthyer në shumë gjuhë, i cili ka shitur më shumë se 31 milionë kopje dhe vazhdon të shesë, sepse qëndron në majë të veprave që u këshillohen të rinjve, e jo vetëm atyre.
Në "Ditar" Ana tregon për një dashuri të madhe që vetëm adoleshentët mund ta kenë, e bërë edhe më e madhe nga kushtet e saj në rrezik. Ai quhej Peter Schiff. Ajo ishte 11 vjeç, ndërsa ai 14. Së bashku ishin njohur në shkollë, në Holandë, pasi familjet e tyre ishin arratisur nga Gjermania, për të shpëtuar nga përndjekjet antisemite të Hitlerit. Ana u dashurua marrëzisht pas këtij djali. Në ditar përmend verën e parë që kanë kaluar së bashku, ku u bënë "të pandarë" dhe ecnin dorë për dore nëpër rrugicat e lagjes. Ajo përshkruan ëndrrën për të jetuar gjithë jetën përkrah tij. Tregon se e ëndërronte dhe dëshironte të zgjohej në shtëpinë e tij sekrete, me dëshirën e madhe se do të ndiente faqen e Peter-it të ledhatonte fytyrën e saj.
Ishte një tërheqje romantike, e cila u kris më 7 janar të 1944-ës, kur Peter ndërroi shtëpi dhe nuk u takuan më: ndoshta, shkruante Ana, dikush mund ta ketë vënë në lojë, sepse ai shoqërohej me një vajzë më të vogël se vetja. Ana e përmend për të fundit herë në ditar, në fund të muajit prill të vitit 1944, gjashtë javë para se të mbushte 15 vjeçe (ndërsa Peter ishte 18-të) dhe tre muaj para se "shtëpia e saj sekrete" të zbulohej nga Gestapo. E ëndërronte sërish dhe këtë e thekson në ditar: "E dua Peter-in, siç nuk kam dashur kurrë njeri". Pak kohë më vonë, e kapur nga nazistët, Ana dërgohet nga Aushvici, në një kamp tjetër përqendrimi, Bergen-Belsen, ku vdiq nga tifoja, pak javë para lirimit.
Nëse emri dhe historia e të dashurit të saj platonik njiheshin, fytyra e tij ka mbetur e panjohur për 70 vjet. Vetëm para pak ditësh, londinezja "Observer" vendosi ta tregonte për herë të parë. Edhe kjo, në llojin e saj, është një tip romance, e cila filloi në Berlin në vitin 1939 dhe përfundoi në rrethinat e Londrës, e ku një 80-vjeçar i ve, përpiqet ta ruajë këtë çast të çmuar në kujtesë. Para se Peter të largohej nga Gjermania, djaloshi i kishte thënë lamtumirë edhe mikut të tij më të mirë, Ernst Michaelis, i cili u fsheh nga prindërit në Angli. Duke mos e ditur se kur dhe si do të mund të takoheshin, dy 12-vjeçarët vendosën të shkëmbenin fotografi të thjeshta bardhezi. Peter shkroi pas saj: "Kujtim nga miku yt Peter Schiff". Ernst e futi në album dhe e la në "harresë" për vite me radhë. Kur në vitet ‘50 i qëlloi të lexonte rastësisht librin "Ditar" të Ana Frankut, pyeti veten nëse Peter-i i librit mund të ishte miku i tij, por më pas nuk ia vuri shumë veshin. Dyshimi iu kthye sërish kohët e fundit, pas vdekjes së bashkëshortes së tij, pasi kishte rilexuar librin. Ishin hetime të komplikuara ato që u bënë përmes internetit, por pavarësisht kësaj, ai arriti të vërtetonte se Peter-i i librit dhe ai i fotografisë ishte i njëjti person.
Më në fund, dashuria e Ana Frankut ka një fytyrë. Por ku ndodhet Peter Schiff? Edhe ai u kap në Holandë nga Gestapo. Vdiq në Aushvic ose në Bergen-Belsen, por data dhe vendi mbeten ende të pazbuluara. Nuk e pa kurrë më Anën, megjithatë nuk përjashtohet mundësia se mund të kenë qenë në të njëjtin kamp bashkë.
Në një farë kuptimi, vetëm tani dy historitë e tyre u bashkuan: fotografia e Peter-it gjendet në faqen e internetit të Ana Frankut. Në hapësirën dixhitale të internetit mund të qëndrojnë përgjithmonë bashkë, siç ëndërronte ajo.