DELIGJITIMIMI I OPOZITëS, NDëSHKON POZITëN
Pse gjendemi sot në këtë krizë politike, që po lodh vendin edhe ashtu mjaft të lodhur nga pasojat e krizës ekonomike botërore, së cilës nuk mund t‘i shpëtojmë me gjithë deklaratat e pushtetarëve tanë se qenkemi vendi i vetëm në botë që nuk na qaset dot kriza?
Po t‘i marrim gjërat me radhën e duhur, atëherë do ta kemi më të lehtë të kuptojmë se pse jemi në një krizë politike, që mund të shmangej. Sikurse do ta kemi po aq të lehtë ta kuptojmë edhe pse pushteti aktual ka marrë atë qëndrim ekstrem ndaj kërkesës së opozitës për hapjen e kutive të zgjedhjeve të 28 qershorit 2009.
Arsyeja e do që të mos përpiqemi ta mbulojmë diellin me shoshë. Kriza nisi me shkeljen e një neni të Kodit Zgjedhor, të miratuar në Kuvend me konsensus të plotë, Dhe ai nen përbënte garancinë e opozitës, apo më shkoqur, garancinë e vetë zgjedhjeve të pakontestueshme. Neni në fjalë tashmë e dinë të gjithë që garantonte hapjen e kutive të votimit me kërkesën e dy anëtarëve të KQZ-së. Ky nen i rëndësishëm i Kodit Zgjedhor konsensual u shkel ditën për diell në sytë e së gjithë botës dhe nuk ka pse të bëjnë sikur nuk paska ndodhur ndonjë gjë e madhe as pushtetarët e as ndërkombëtarët, as gazetarët dhe as analistët e rreshtuar në krah të pushtetit me muaj të tërë pas zgjedhjeve. Nuk ka pse e tjerrin aq gjatë në shtyp e nëpër emisione televizive se ka apo nuk ka të drejtë opozita të kushtëzojë hyrjen e saj në Kuvend. Këtu nuk ka vend për asnjë diskutim as nga shqiptarët e as nga ndërkombëtarët. Është shkelur ligji konsensual dhe nuk ka më asnjë kuptim të bëhen ligje të tjera me konsensus që të shkelen prapë sa herë që i teket pushtetit. Ligjet duhen zbatuar edhe në Shqipëri si në Gjermani dhe këtë e dinë mirë edhe zonja e nderuar Pak, që duhet të ishte më pak tifoze e një pale kur bën deklarata në emër të institucioneve të BE-së. Sikurse e di mirë edhe zotëria i nderuar Grosruk, që përsëri duhet të mundohej të tregohej më pak tifoz i një pale kur bën deklarata në emër të institucioneve të OSBE-së. Këta miq të mirë të pushtetit tonë aktual do të qenë shumë më të besueshëm në ato deklaratat e tyre prej tifozësh, po t‘i bënin në emër të partive të tyre e jo në emër të institucioneve europiane apo euroatlantike. Ndryshe duhet dhe të na thonë se si do të bëhemi dhe ne pjesë e BE-së duke shkelur ligjet.
Do ta ndihmonin vërtet afrimin e Shqipërisë me BE-në këta miq të pushtetarëve tanë, po të na thonë edhe si u është dukur ajo mënyrë të foluri nga tribuna e Kuvendit, me të cilën u hap te ne pak ditë më parë një fushatë e re e pozitës për të mohuar kërkesat e opozitës, për të deligjitimuar opozitën dhe vetë demokracinë. Shpresojmë që edhe ata miq të pushtetarëve tanë të mendojnë tok me ne se ajo mënyrë të foluri, jo vetëm që duhet harruar sa më shpejt për fyerjen që i bën qytetarisë së këtij vendi me "qytetarinë" që u dha të gjitha fjalëve tabu, por duhet t‘i kujtojë pozitës aktuale dhe miqve të saj në institucionet e BE-së se përpjekjet për të deligjitimuar opozitën, deligjitimojnë më keq vetë pozitën dhe pushtetin e saj. Duhet t‘u kujtojnë pushtetarëve tanë dhe miqve të tyre në BE se trumbetat për nisjen e fushatës së radhës për të demonizuar e deligjitimuar opozitën, tregojnë jo vetëm harbutërinë e pushtetarit që hyn dhe në institucionet e shtetit si elefanti në një dyqan me qelqurina, por edhe verbërinë që nuk e lë të kuptojë se demonizimi dhe deligjitimimi i opozitës e bën të paligjshëm dhe pushtetin e pozitës dhe kthehet në thelb në një përpjekje për të ndryshuar vetë sistemin e qeverisjes demokratike.
Duhet t‘u kujtojnë të gjithëve se, më tepër se një humbje ekuilibri, ai keqpërdorim i fjalës dëmtoi më shumë qytetarinë e politikës sonë të tranzicionit sesa opozitën që sulmohet vetëm sepse kërkon zbatimin e një ligji konsensual të shkelur nga pushteti. Madje më tepër se opozitën, kundër së cilës nisi fushatën e demonizimit dhe të deligjitimimit, ai shpërthim lluburdirash gjuhësore dëmtoi vetë trumbetarin e sulmit të paprinciptë kundër opozitës. Për të mos zënë ngoje pastaj atë lloj çartosjeje të taborit të pushtetarëve, që shtyheshin e vijojnë të shtyhen ende për të zënë radhën se kush do ta brohoritë më me zjarr atë gojështhurje të padëgjuar e të paimagjinueshme as në kohët kur njeriu ka qenë i veshur me gjethe.
Duke uruar që ajo shfaqje shëmtimi të harrohet sa më shpejt nga të gjithë ata që patën fatkeqësinë ta dëgjojnë, nuk mund të mos vihet re se ai shpërthim i egër nga foltorja e Kuvendit duket se është një strategji e pozitës aktuale për të deligjitimuar jo vetëm kërkesën e opozitës për hapjen e kutive të zgjedhjeve të 28 qershorit 2009. Ai shpërthim primitiv është vetëm veshja skenike, apo më mirë gjuha propagandistike e një fushate që, duke kërkuar me çdo mjet të deligjitimojë opozitën, kërkon në thelb të deligjitimojë vetë sistemin e qeverisjes demokratike.
Pas dy dekadash tranzicioni të rremë, pushtetarët trashëgimtarë të Partisë së Punës kërkojnë këtë herë të nxjerrin jashtë ligjit tok me opozitën edhe vetë sistemin e qeverisjes demokratike. Duket që dështimin e tyre për të bërë dhe demokratin, sikurse bënë dikur komunistin, e quajnë dështim të vetë sistemit demokratik. Ndryshe si mund t‘i quajnë zgjedhjet e pjesshme njëpartiake si "më të lirat e më të ndershmet e zhvilluara ndonjëherë" dhe si "dëshmia më e mirë" se fitorja e tyre më 28 qershor ka qenë më se e merituar?!...
Pas dy dekadash tranzicioni me ekonomi frymëzënë nga mosnjohja e të drejtës së pronës, me një pluralizëm politik të kontrolluar në çdo hap nga mbeturinat e diktaturës, me një klasë politike që kërkon të bëhet pronare jo vetëm e pushtetit por edhe e pasurisë kombëtare, me institucionet themelore të shtetit të komanduara nga pseudonimet e bashkëpunëtorëve të Sigurimit të Shtetit, me një sistem drejtësie të përfshirë nga ethet e pasurimit dhe nga frika e pushtetit, me një sistem shëndetësor që sëmur dhe të shëndoshët në vend që të shërojë të sëmurët, me një sistem arsimor ku bëhen gati çdo vit eksperimente dështakësh, duke filluar qysh nga abetaret me gabime të rënda gjuhësore e deri te tekstet e historisë, të cilat kanë historike vetëm shtrembërimet e historisë, me një bujqësi që ka lënë djerrë tre të katërtat e tokës bujqësore, me një diplomaci që nuk është shkëputur ende nga statusi i dikurshëm si degë e posaçme e Ministrisë së Punëve të Brendshme, me një Ministri të Brendshme që numëron si suksese të saj kapjen e kriminelëve tanë nga policitë e vendeve të tjera dhe harron që ka ende mijëra fëmijë të ngujuar nga frika e gjakmarrjes edhe në shekullin e njëzetenjëtë, me një Ministri të Mbrojtjes që mbron vetëm marrëveshjet që cenojnë integritetin territorial të vendit dhe doemos "dervishët e Malëshovës" që ndërrojnë njëri-tjetrin si ministra të interesuar vetëm për të kthyer ish-pronat ushtarake në fabrika të vdekjes dhe ish-pikat e hapjes në pika të kontrabandës së armatimeve, të atyre armatimeve që janë pasuri e kooperativistëve të uritur dhe jo e pushtetarëve të babëzitur e, më në fund, me një qeveri që i harron dhe të burgosurit e diktaturës në grevë urie, edhe pse detyrë e saj e parë është të zbatojë ligjet e Kuvendit e t‘u japë dhe atyre qytetarëve të drejtën e siguruar me ligj dhe jo të urdhërojë Kuvendin me qarkore partie dhe të festojë përvjetorët e lëvizjeve demokratike, duke lënë të vdesin në grevë urie ata që qenë demokratë kur qe e ndaluar dhe nuk u kthyen nga komunistë në demokratikas kur u tha Partia - me të gjitha këto "mrekullira", pra, një përpjekje për të ndryshuar edhe sistemin e kësaj demokracie gjysmake e për t‘u kthyer aty ku u nisëm dy dekada më parë, është fare pak t‘i thuash humbje kohe. Madje është më tepër se humbje kohe, është humbje e udhës së Zotit nga pushtetarët tanë të tranzicionit.
Ndryshe si t‘i kuptojmë ato thirrje luftarake që lëshojnë pushtetarët tanë aktualë kundër opozitës nga gjysmë-Kuvendi e nga podiumet që vishen ende me parullat e fushatës zgjedhore? Si t‘i kuptojmë pushtetarët tanë kur urojnë nga tribunat publike që opozita të mos vijë kurrë në Kuvend(!) Madje arrijnë dhe të thonë me plot gojë se qenka më mirë pa opozitë jo vetëm Kuvendi po i gjithë vendi(!) Atëherë lind pyetja: Në cilin sistem po përpiqen të na shpien pushtetarët tanë aktualë? Dhe ç‘është gjithë ai tërbim kundër opozitës, vetëm sepse kërkon të zbatohet ligji konsensual i shkelur nga pushteti? Pse qenka aq e rëndë për pushtetarët tanë aktualë që të bëhet transparenca e plotë e zgjedhjeve dhe tek ne e të nisim dhe ne si mbarë bota e qytetëruar të bëjmë zgjedhje të lira e të ndershme, ku transparenca e votës të garantohet me ligj dhe të dalin përpara ligjit të gjithë ata që manipulojnë votat e qytetarëve për hir të pushtetit?
Pastaj, si u kthye në "Mafie" po ajo opozitë me të cilën po këta pushtetarë e bënë Kushtetutën çarçaf brenda një nate? Si u kthye befas në "Mafie" po ajo opozitë që, për hir të pranimit të vendit në NATO, bëri sikur nuk e dëgjoi as shpërthimin vrasës të Gërdecit të korrupsionit të pushtetarëve? Si e "lejoi" pushteti aktual "Mafien" të pushtonte opozitën dhe madje të futej në garë zgjedhore me të? Na thonë se e paska lejuar këtë "Mafie-opozitë" vetëm që të "mos prishte zgjedhjet sikundër bëri me zgjedhjet e vitit 1996"... Këtej del edhe që ato zgjedhje të vitit 1996 i paska prishur opozita e jo ata që i morën kutitë në krahë me parullën: "Bingo!". Me sa duket duhet t‘i ketë ndihmuar ca dhe ambasadorja e nderuar Gllover, që sikur i quajti ato zgjedhje të manipuluara... Këtej del edhe që zgjedhjet e 28 qershorit 2009, ato "më të mirat e zhvilluara në historinë e Shqipërisë", paskan qenë po aq të mira, të lira e të ndershme sa ato të majit të vitit 1996(!)... Këtej del edhe arsyeja përse iu dashka aq shumë tani pushtetit aktual zbulimi i papritur i " Mafies" në krye të opozitës. Prandaj dhe miratoi me urgjencë ligjin përkatës me 74 vota, paçka se për ligje të asaj natyre thuhet që duhen 3/5 e votave të Kuvendit. Tek e fundit, lufta ndaj Mafies nuk pret për formalitete të tepërta. Megjithëse kjo mazhorancë e ka shkulur me rrënjë tashmë krimin e organizuar, paska harruar të luftojë Mafien...
Sikurse paska harruar se, kur gjysma e popullit që qeveris kërkon zbatimin e ligjit për hapjen e kutive, ato kuti duhen hapur faqe gjithë popullit e botës. Ka harruar mazhoranca aktuale se, meqë ka bërë "zgjedhjet më të mira në histori", nuk ka pse trembet nga kutitë e hapura se mund të dalë dhe që ka fituar ca vota më shumë... Kur e dinë pushtetarët tanë se populli i dashka aq fort sa do të fitojnë edhe të gjitha zgjedhjet e ardhshme të këtij shekulli, pse të tërbohen aq shumë sa t‘i thonë këmbës dorë kur populli demonstron për të kërkuar zbatimin e ligjit konsensual për hapjen e kutive të votave? Mos qenka dhe kjo kërkesë e "Mafies". Mos është kërkesë e Mafies edhe të bësh dialog e kompromis me opozitën në dobi të vendit? Mos është kërkesë e Mafies dhe vetë politika e urtë, që i hap udhën zhvillimit të demokracisë e jo tërbimit të pushtetit? Apo mos pushtetarët tanë të tranzicionit e zbulojnë "Mafien" sa herë që u duket se u hyn në punë, si antikomunizmi e si antikorrupsioni?... Sikundër zbulonte dikur "udhëheqësi i Partisë" "grupet armiqësore dhe komplotet kundër pushtetit popullor"?...
Po t‘i marrim gjërat me radhën e duhur, atëherë do ta kemi më të lehtë të kuptojmë se pse jemi në një krizë politike, që mund të shmangej. Sikurse do ta kemi po aq të lehtë ta kuptojmë edhe pse pushteti aktual ka marrë atë qëndrim ekstrem ndaj kërkesës së opozitës për hapjen e kutive të zgjedhjeve të 28 qershorit 2009.
Arsyeja e do që të mos përpiqemi ta mbulojmë diellin me shoshë. Kriza nisi me shkeljen e një neni të Kodit Zgjedhor, të miratuar në Kuvend me konsensus të plotë, Dhe ai nen përbënte garancinë e opozitës, apo më shkoqur, garancinë e vetë zgjedhjeve të pakontestueshme. Neni në fjalë tashmë e dinë të gjithë që garantonte hapjen e kutive të votimit me kërkesën e dy anëtarëve të KQZ-së. Ky nen i rëndësishëm i Kodit Zgjedhor konsensual u shkel ditën për diell në sytë e së gjithë botës dhe nuk ka pse të bëjnë sikur nuk paska ndodhur ndonjë gjë e madhe as pushtetarët e as ndërkombëtarët, as gazetarët dhe as analistët e rreshtuar në krah të pushtetit me muaj të tërë pas zgjedhjeve. Nuk ka pse e tjerrin aq gjatë në shtyp e nëpër emisione televizive se ka apo nuk ka të drejtë opozita të kushtëzojë hyrjen e saj në Kuvend. Këtu nuk ka vend për asnjë diskutim as nga shqiptarët e as nga ndërkombëtarët. Është shkelur ligji konsensual dhe nuk ka më asnjë kuptim të bëhen ligje të tjera me konsensus që të shkelen prapë sa herë që i teket pushtetit. Ligjet duhen zbatuar edhe në Shqipëri si në Gjermani dhe këtë e dinë mirë edhe zonja e nderuar Pak, që duhet të ishte më pak tifoze e një pale kur bën deklarata në emër të institucioneve të BE-së. Sikurse e di mirë edhe zotëria i nderuar Grosruk, që përsëri duhet të mundohej të tregohej më pak tifoz i një pale kur bën deklarata në emër të institucioneve të OSBE-së. Këta miq të mirë të pushtetit tonë aktual do të qenë shumë më të besueshëm në ato deklaratat e tyre prej tifozësh, po t‘i bënin në emër të partive të tyre e jo në emër të institucioneve europiane apo euroatlantike. Ndryshe duhet dhe të na thonë se si do të bëhemi dhe ne pjesë e BE-së duke shkelur ligjet.
Do ta ndihmonin vërtet afrimin e Shqipërisë me BE-në këta miq të pushtetarëve tanë, po të na thonë edhe si u është dukur ajo mënyrë të foluri nga tribuna e Kuvendit, me të cilën u hap te ne pak ditë më parë një fushatë e re e pozitës për të mohuar kërkesat e opozitës, për të deligjitimuar opozitën dhe vetë demokracinë. Shpresojmë që edhe ata miq të pushtetarëve tanë të mendojnë tok me ne se ajo mënyrë të foluri, jo vetëm që duhet harruar sa më shpejt për fyerjen që i bën qytetarisë së këtij vendi me "qytetarinë" që u dha të gjitha fjalëve tabu, por duhet t‘i kujtojë pozitës aktuale dhe miqve të saj në institucionet e BE-së se përpjekjet për të deligjitimuar opozitën, deligjitimojnë më keq vetë pozitën dhe pushtetin e saj. Duhet t‘u kujtojnë pushtetarëve tanë dhe miqve të tyre në BE se trumbetat për nisjen e fushatës së radhës për të demonizuar e deligjitimuar opozitën, tregojnë jo vetëm harbutërinë e pushtetarit që hyn dhe në institucionet e shtetit si elefanti në një dyqan me qelqurina, por edhe verbërinë që nuk e lë të kuptojë se demonizimi dhe deligjitimimi i opozitës e bën të paligjshëm dhe pushtetin e pozitës dhe kthehet në thelb në një përpjekje për të ndryshuar vetë sistemin e qeverisjes demokratike.
Duhet t‘u kujtojnë të gjithëve se, më tepër se një humbje ekuilibri, ai keqpërdorim i fjalës dëmtoi më shumë qytetarinë e politikës sonë të tranzicionit sesa opozitën që sulmohet vetëm sepse kërkon zbatimin e një ligji konsensual të shkelur nga pushteti. Madje më tepër se opozitën, kundër së cilës nisi fushatën e demonizimit dhe të deligjitimimit, ai shpërthim lluburdirash gjuhësore dëmtoi vetë trumbetarin e sulmit të paprinciptë kundër opozitës. Për të mos zënë ngoje pastaj atë lloj çartosjeje të taborit të pushtetarëve, që shtyheshin e vijojnë të shtyhen ende për të zënë radhën se kush do ta brohoritë më me zjarr atë gojështhurje të padëgjuar e të paimagjinueshme as në kohët kur njeriu ka qenë i veshur me gjethe.
Duke uruar që ajo shfaqje shëmtimi të harrohet sa më shpejt nga të gjithë ata që patën fatkeqësinë ta dëgjojnë, nuk mund të mos vihet re se ai shpërthim i egër nga foltorja e Kuvendit duket se është një strategji e pozitës aktuale për të deligjitimuar jo vetëm kërkesën e opozitës për hapjen e kutive të zgjedhjeve të 28 qershorit 2009. Ai shpërthim primitiv është vetëm veshja skenike, apo më mirë gjuha propagandistike e një fushate që, duke kërkuar me çdo mjet të deligjitimojë opozitën, kërkon në thelb të deligjitimojë vetë sistemin e qeverisjes demokratike.
Pas dy dekadash tranzicioni të rremë, pushtetarët trashëgimtarë të Partisë së Punës kërkojnë këtë herë të nxjerrin jashtë ligjit tok me opozitën edhe vetë sistemin e qeverisjes demokratike. Duket që dështimin e tyre për të bërë dhe demokratin, sikurse bënë dikur komunistin, e quajnë dështim të vetë sistemit demokratik. Ndryshe si mund t‘i quajnë zgjedhjet e pjesshme njëpartiake si "më të lirat e më të ndershmet e zhvilluara ndonjëherë" dhe si "dëshmia më e mirë" se fitorja e tyre më 28 qershor ka qenë më se e merituar?!...
Pas dy dekadash tranzicioni me ekonomi frymëzënë nga mosnjohja e të drejtës së pronës, me një pluralizëm politik të kontrolluar në çdo hap nga mbeturinat e diktaturës, me një klasë politike që kërkon të bëhet pronare jo vetëm e pushtetit por edhe e pasurisë kombëtare, me institucionet themelore të shtetit të komanduara nga pseudonimet e bashkëpunëtorëve të Sigurimit të Shtetit, me një sistem drejtësie të përfshirë nga ethet e pasurimit dhe nga frika e pushtetit, me një sistem shëndetësor që sëmur dhe të shëndoshët në vend që të shërojë të sëmurët, me një sistem arsimor ku bëhen gati çdo vit eksperimente dështakësh, duke filluar qysh nga abetaret me gabime të rënda gjuhësore e deri te tekstet e historisë, të cilat kanë historike vetëm shtrembërimet e historisë, me një bujqësi që ka lënë djerrë tre të katërtat e tokës bujqësore, me një diplomaci që nuk është shkëputur ende nga statusi i dikurshëm si degë e posaçme e Ministrisë së Punëve të Brendshme, me një Ministri të Brendshme që numëron si suksese të saj kapjen e kriminelëve tanë nga policitë e vendeve të tjera dhe harron që ka ende mijëra fëmijë të ngujuar nga frika e gjakmarrjes edhe në shekullin e njëzetenjëtë, me një Ministri të Mbrojtjes që mbron vetëm marrëveshjet që cenojnë integritetin territorial të vendit dhe doemos "dervishët e Malëshovës" që ndërrojnë njëri-tjetrin si ministra të interesuar vetëm për të kthyer ish-pronat ushtarake në fabrika të vdekjes dhe ish-pikat e hapjes në pika të kontrabandës së armatimeve, të atyre armatimeve që janë pasuri e kooperativistëve të uritur dhe jo e pushtetarëve të babëzitur e, më në fund, me një qeveri që i harron dhe të burgosurit e diktaturës në grevë urie, edhe pse detyrë e saj e parë është të zbatojë ligjet e Kuvendit e t‘u japë dhe atyre qytetarëve të drejtën e siguruar me ligj dhe jo të urdhërojë Kuvendin me qarkore partie dhe të festojë përvjetorët e lëvizjeve demokratike, duke lënë të vdesin në grevë urie ata që qenë demokratë kur qe e ndaluar dhe nuk u kthyen nga komunistë në demokratikas kur u tha Partia - me të gjitha këto "mrekullira", pra, një përpjekje për të ndryshuar edhe sistemin e kësaj demokracie gjysmake e për t‘u kthyer aty ku u nisëm dy dekada më parë, është fare pak t‘i thuash humbje kohe. Madje është më tepër se humbje kohe, është humbje e udhës së Zotit nga pushtetarët tanë të tranzicionit.
Ndryshe si t‘i kuptojmë ato thirrje luftarake që lëshojnë pushtetarët tanë aktualë kundër opozitës nga gjysmë-Kuvendi e nga podiumet që vishen ende me parullat e fushatës zgjedhore? Si t‘i kuptojmë pushtetarët tanë kur urojnë nga tribunat publike që opozita të mos vijë kurrë në Kuvend(!) Madje arrijnë dhe të thonë me plot gojë se qenka më mirë pa opozitë jo vetëm Kuvendi po i gjithë vendi(!) Atëherë lind pyetja: Në cilin sistem po përpiqen të na shpien pushtetarët tanë aktualë? Dhe ç‘është gjithë ai tërbim kundër opozitës, vetëm sepse kërkon të zbatohet ligji konsensual i shkelur nga pushteti? Pse qenka aq e rëndë për pushtetarët tanë aktualë që të bëhet transparenca e plotë e zgjedhjeve dhe tek ne e të nisim dhe ne si mbarë bota e qytetëruar të bëjmë zgjedhje të lira e të ndershme, ku transparenca e votës të garantohet me ligj dhe të dalin përpara ligjit të gjithë ata që manipulojnë votat e qytetarëve për hir të pushtetit?
Pastaj, si u kthye në "Mafie" po ajo opozitë me të cilën po këta pushtetarë e bënë Kushtetutën çarçaf brenda një nate? Si u kthye befas në "Mafie" po ajo opozitë që, për hir të pranimit të vendit në NATO, bëri sikur nuk e dëgjoi as shpërthimin vrasës të Gërdecit të korrupsionit të pushtetarëve? Si e "lejoi" pushteti aktual "Mafien" të pushtonte opozitën dhe madje të futej në garë zgjedhore me të? Na thonë se e paska lejuar këtë "Mafie-opozitë" vetëm që të "mos prishte zgjedhjet sikundër bëri me zgjedhjet e vitit 1996"... Këtej del edhe që ato zgjedhje të vitit 1996 i paska prishur opozita e jo ata që i morën kutitë në krahë me parullën: "Bingo!". Me sa duket duhet t‘i ketë ndihmuar ca dhe ambasadorja e nderuar Gllover, që sikur i quajti ato zgjedhje të manipuluara... Këtej del edhe që zgjedhjet e 28 qershorit 2009, ato "më të mirat e zhvilluara në historinë e Shqipërisë", paskan qenë po aq të mira, të lira e të ndershme sa ato të majit të vitit 1996(!)... Këtej del edhe arsyeja përse iu dashka aq shumë tani pushtetit aktual zbulimi i papritur i " Mafies" në krye të opozitës. Prandaj dhe miratoi me urgjencë ligjin përkatës me 74 vota, paçka se për ligje të asaj natyre thuhet që duhen 3/5 e votave të Kuvendit. Tek e fundit, lufta ndaj Mafies nuk pret për formalitete të tepërta. Megjithëse kjo mazhorancë e ka shkulur me rrënjë tashmë krimin e organizuar, paska harruar të luftojë Mafien...
Sikurse paska harruar se, kur gjysma e popullit që qeveris kërkon zbatimin e ligjit për hapjen e kutive, ato kuti duhen hapur faqe gjithë popullit e botës. Ka harruar mazhoranca aktuale se, meqë ka bërë "zgjedhjet më të mira në histori", nuk ka pse trembet nga kutitë e hapura se mund të dalë dhe që ka fituar ca vota më shumë... Kur e dinë pushtetarët tanë se populli i dashka aq fort sa do të fitojnë edhe të gjitha zgjedhjet e ardhshme të këtij shekulli, pse të tërbohen aq shumë sa t‘i thonë këmbës dorë kur populli demonstron për të kërkuar zbatimin e ligjit konsensual për hapjen e kutive të votave? Mos qenka dhe kjo kërkesë e "Mafies". Mos është kërkesë e Mafies edhe të bësh dialog e kompromis me opozitën në dobi të vendit? Mos është kërkesë e Mafies dhe vetë politika e urtë, që i hap udhën zhvillimit të demokracisë e jo tërbimit të pushtetit? Apo mos pushtetarët tanë të tranzicionit e zbulojnë "Mafien" sa herë që u duket se u hyn në punë, si antikomunizmi e si antikorrupsioni?... Sikundër zbulonte dikur "udhëheqësi i Partisë" "grupet armiqësore dhe komplotet kundër pushtetit popullor"?...