Dallendyshja: Burri me la, se nuk beja femije

Syte e saj jane shume te trishte. Edhe pse shpesh here perpiqet te buzeqeshe, ngrysja e vetullave te saj eshte e pamundur qe te fshihet, aq me teper qe ajo qendron pothuaj e menjanuar. Brenda, Shtepise se te Moshuarve ka shume banore, qe u jep atyre mundesine te kene larmi bisedash, por prapeseprape... dicka i mungon. Jo vetem Dallendyshes, por edhe te gjithe banoreve te azilit. Jeta e saj nuk ka qene per t'u pasur zili. Aq me teper qe perfundimi dihet; e braktisur nga te gjithe. E vetmja shoqe qe ka mundur t'i besoje sekretet e jetes se saj, eshte Luljeta. "E kam si moter. Ky fakt me ngushellon, sepse ne fillim ndihesha shume e vetmuar. Po ashtu sic me ka ecur mua jeta, nuk kam c'kerkoj me mire se kjo shtepi", rrefen Dallendyshja. Megjithate, ajo rrefen se edhe me te tjeret shkon shume mire. "Jemi te gjithe si nje familje, kete ngrohtesi nuk e kam gjetur ne asnje vend", rrefen ajo. Dallendyshja 65-vjecare shprehet se ka qene shtepiake, por tashme nuk e ka nje familje te vertete. "Une nuk mund te beja femije, dhe sa e mori vesh nje gje te tille ish-burri im, me la dhe u martua me nje tjeter", rrefen fillimisht me pak siklet Dallendyshja. Kjo do te ishte goditja e dyte e madhe per te. Por, ajo eshte shume krenare qe ka jetuar me ndershmeri, pa ia shtrire doren askujt. Dallendyshja tregon se ka vuajtur gjate gjithe jetes se saj, por me ne fund, motra e saj qe jeton ne Amerike, para se te ikte atje, i siguroi nje vend ne Shtepine e te Moshuarve. Tashme Dallendyshja duket paksa me e qete. E ka pranuar fatin dhe e di se nuk mund te beje asgje, per ta ndryshuar...