Dhuna e meshkujve, si shenje dobesie
Nga Jozefina Topalli* Kryetare e Kuvendit
Ne fakt nuk eshte hera e pare qe ne flasim ne kete salle per dhunen ne familje, ashtu sic kam folur e biseduar me mijera gra ne takime ne cdo fshat e qytet. Por me besoni te flasesh per dhunen ne familje, nuk eshte kurre mjaftueshem. Te flasesh per dhunen ne familje, fatkeqesisht mbetet nje ceshtje jetesore.
Te veprosh kunder dhunes ne familje eshte nje beteje e vazhdueshme, ashtu sic eshte bere pjese e fushatave tona edhe lufta kunder kancerit.
Kjo seance eshte per te gjitha ato gra qe ende nuk kane thyer murin e heshtjes dhe vuajne mes muresh dhunen.
Kjo seance eshte per te gjithe ata femije qe perloten ne dhomen e tyre kur perjetojne dhune ne familje, psikologjike apo fizike qofte ajo.
Kjo seance eshte per te gjithe ata qe mund te bejne dicka, mesues, mjeke, police, gjyqtare, avokate, gazetare.
Kjo seance eshte per te gjitha ato gra qe kane folur, qe kane denoncuar dhunen, qe kane thyer heshtjen, qe kane mundur friken, qe kane fituar betejen per lirine e tyre dhe femijeve te tyre.
Por mbi te gjitha kjo seance eshte per t'i thene NDAL, atyre burrave qe mendojne se jane te plotfuqishem mbi grate dhe femijet e tyre.
Eshte per ata burra qe ne fakt edhe pse mund te jene te gjate, jane minipersona.
Eshte per ata burra qe edhe pse mund te shfaqen ekraneve si mbrojtes te te drejtave, jane vetem minipersona, jane dhunues te grave te tyre.
Eshte per ata burra qe edhe pse jane publike, jane vetem mini persona qe nuk krijojne dot kushtet per strehe familjare.
Dhuna e perdorur nga keta meshkuj eshte shenje e dobesise, pasigurise, perversitetit.
Ata duan te kontrollojne gjithcka, por ne fakt nuk kontrollojne dot as veten e tyre.
Apeli im sot eshte te ndalojme ata burra qe perdorin dhunen!
(*) Fjala e mbajtur ne seancen e posacme ne Parlament per dukurine e dhunes ne familje
Ne fakt nuk eshte hera e pare qe ne flasim ne kete salle per dhunen ne familje, ashtu sic kam folur e biseduar me mijera gra ne takime ne cdo fshat e qytet. Por me besoni te flasesh per dhunen ne familje, nuk eshte kurre mjaftueshem. Te flasesh per dhunen ne familje, fatkeqesisht mbetet nje ceshtje jetesore.
Te veprosh kunder dhunes ne familje eshte nje beteje e vazhdueshme, ashtu sic eshte bere pjese e fushatave tona edhe lufta kunder kancerit.
Kjo seance eshte per te gjitha ato gra qe ende nuk kane thyer murin e heshtjes dhe vuajne mes muresh dhunen.
Kjo seance eshte per te gjithe ata femije qe perloten ne dhomen e tyre kur perjetojne dhune ne familje, psikologjike apo fizike qofte ajo.
Kjo seance eshte per te gjithe ata qe mund te bejne dicka, mesues, mjeke, police, gjyqtare, avokate, gazetare.
Kjo seance eshte per te gjitha ato gra qe kane folur, qe kane denoncuar dhunen, qe kane thyer heshtjen, qe kane mundur friken, qe kane fituar betejen per lirine e tyre dhe femijeve te tyre.
Por mbi te gjitha kjo seance eshte per t'i thene NDAL, atyre burrave qe mendojne se jane te plotfuqishem mbi grate dhe femijet e tyre.
Eshte per ata burra qe ne fakt edhe pse mund te jene te gjate, jane minipersona.
Eshte per ata burra qe edhe pse mund te shfaqen ekraneve si mbrojtes te te drejtave, jane vetem minipersona, jane dhunues te grave te tyre.
Eshte per ata burra qe edhe pse jane publike, jane vetem mini persona qe nuk krijojne dot kushtet per strehe familjare.
Dhuna e perdorur nga keta meshkuj eshte shenje e dobesise, pasigurise, perversitetit.
Ata duan te kontrollojne gjithcka, por ne fakt nuk kontrollojne dot as veten e tyre.
Apeli im sot eshte te ndalojme ata burra qe perdorin dhunen!
(*) Fjala e mbajtur ne seancen e posacme ne Parlament per dukurine e dhunes ne familje