Doganieri

Në kufi ishte një doganier i vjetër. Një ditë aty kalon me një makinë një djalë i ri. Doganierit iu duk i dyshimtë dhe e ndaloi. E pyeti se çfarë kishte në makinë dhe i riu i tha se kishte pleh kimik për lulet. Doganieri nuk e besoi dhe kontrolloi makinën, por gjeti vetëm pleh, kështu që e la të ikte shoferin. Për një vit djali shpesh kalonte doganën dhe doganieri gjithmonë brengosej nga dyshimi që i riu po ia hidhte dhe ai nuk e kapte dot. Pas dy vitesh doganieri del në pension dhe hap një lokal afër doganës. Një ditë, djali që kalonte me pleh për lulet ulet në lokal dhe doganieri e pyet:
-Më thuaj tani që nuk jam më doganier, ku qëndronte marifeti yt, se nuk besoj të merreshe me pleh për lulet?
-E thjeshtë fare more burrë, bëja kontrabandë makinash.

Dy shokët

Vdesin dy shokë dhe takohen në botën tjetër.
I pari:
-Si vdiqe ti?
-Disa herë e gjeta gruan në shtëpi të zhveshur dhe nga xhelozia më iku truri, ku nuk kërkova nëpër shtëpi dy orë: poshtë krevatit, në dollap, ballkon, poshtë tavolinës, në banjë, pas perdeve, në bodrum e mbi çati, deri dhe në oxhak.
-Po pastaj?
-Më hipi tensioni dhe më pushoi zemra. Po ti si vdiqe?
-Unë, një ditë, si zakonisht, isha te dashnorja. Kur papritur i vjen burri dhe ajo më fshehu në frigorifer...

29 Shkurt 2008