Kaq prane kaq larg
Po plakem. Dalengadale po plakem. Jo kete nuk ma kujtoi ndonje fotografi e vjeter as dhimbjet e mesit qe bejne cbejne me vizitojne gjithnje e me dendur. Ma kujtoi rishtas ose me mire me ndihmoi te ndergjegjesohem per te muzika. Prej disa javesh apartamentin perbri e kane marre me qera tri studente dhe qe nga mengjesi deri ne mbremje degjojne me ze te larte ca kengetare qe cirren. Sa e padurueshme me duket tanime muzika e te rinjve Nuk i pelqej grupet qe degjojne shijet muzikore te tyre tingujt e kasetofoneve qe mbajne ne veshe. Ndjej gjithnje e me shume nevojen per tu kthyer te kenget qe degjoja nje here e nje kohe atehere kur laquote miretraquo degjonin kenget laquotonaraquo kurse laquote liqteraquo himne. Apo mos ndodhte e kunderta Deshmia e pare qe nuk isha me sikurse pandehja ai studenti flokegjate qe synonte te zaptonte Pallatet Dimerore por nje mesoburre tekanjoz erdhi prej fqinjave te mia pikerisht te nesermen e dites qe u vendosen ketu. Ato kishin dale ne veranden tone te perbashket veshur me ca pizhame femijerore aq provokuese saqe kurrsesi nuk mund ti vishnin femijet dhe laquoshoshitninraquo nga lart qytetin ku kishin ardhur te vazhdonin studimet. Me laquopeshuanraquo me nje veshtrim te rrepte dhe pastaj nuk mi hodhen me syte. Kurrfare droje kurrfare dalldie asnje levizje per te mbuluar kembet e tyre te lakuriqta thua se me kishin baba a edhe me keq sikur isha i padukshem. Nuk kishte pike dyshimi qe per keto mosha nuk ekzistoja me. Prania ime ne verande ishte nje pengese e natyrshme. Bera cmos ti shperfillja por nuk ia dola mbane. Muzika qe degjonin mbremjet zerat e tyre neper nate te perbrendshmet mikroskopike qe i ndernin cdo dy dite para syve te mi parfumi tymi te qeshurat mbytese te gjitha keto me kishin sjelle fillimisht pagjumesine e bashke me te edhe krizen e te dyzetave ne 33 xhiro. Degjoja deri vone ca pjese te vjetra - Dilan Sajmon Baez - dhe pija cigare pa pushim. Gjer dje kur me trokiten te tria bashke ne dere per te me kerkuar ndihme. Apartamentin e tyre cuditerisht e kishte pllakosur erresira. Mu luten ti hidhja nje sy kutise se siguresave. Mora projektorin dhe u shkova pas. Ishte hera e pare qe hyja ne nje dhome vajzash tetembedhjetevjecare. Driten e hidhja here mbi siguresat e here mbi krevatet e pashtruar mbi dollapet e hapur mbi komone me shishet e parfumeve servietat krehrat dhe arushkat. Nuhasja acide te lageshta dihatje te renda nje tym te dyshimte gjurmet e te cilit nuk kishin arritur ti zhduknin. Duke u capitur neper terr shkelja me kembe corape kepuce revista. Mbreteronte gjithandej rrokopuja e njohur e te rinjve. Pikerisht te kjo isha kthyer edhe une pas divorcit tim te pare. U deshen pese vjet qe te vendosja perseri njefare rregulli ne jeten time. Gjate kesaj kohe apartamenti me ishte permbytur tri here kisha humbur te pakten gjysmen e librave ndersa kemishat e mia thuajse te gjitha kishin nderruar ngjyre. Defektin me ne fund e pikasa tek kutia e siguresave por nuk beja dot asgje. Vajzat moren ne telefon ndermarrjen e elektrikut dhe une mbeta duke i veshtruar ne terr ashtu si ujku i keq tre derrkucet e vegjel. Nuk isha gjendur kurre aq prane e njekohesisht aq larg laquoobjektit te erret te epshitraquo tim. Po te nderja doren do te mund te prekja ate mish te trendafilte floket e derdhur prej mendafshi gjinjte e fryre qe tendosnin bluzat e pambukta. U ndjeja dihatjet kundermimin e kurmeve gjithe shqisat e mia i kishte zene paniku pervec prekjes qe mbetej e gozhduar e nenshtruar robinje e arsyes dhe matematikes. Po te shtojme po te zbresim po te pjesetojme... po mund te ishin vajzat e mia mbesat bijat e miqve te mi me te mire. Mjaftonte nje ledhatim i tyre dhe shembesha perdhe. Asnje mbrojtje asnje qendrese. Vertet kaq i dobet paskam qene Nga pozicioni i veshtire me nxoren punetoret e elektrikut. Me naze tre derrkucet e kishin hequr qafe ujkun dhemberene dhe tani po i kallezonin gjithe miresjellje deren. Thashe naten e mire dhe u ktheva tek shkrimorja ime. Nga apartamenti perbri filluan prape te qeshurat psheretimat muzika e pakuptimte. Kishte kaluar mesnata kur formova ne tastieren e telefonit numrin e Joanes. E dija qe rralle binte per gjume para ores dy.
laquoUa u kujtove per muaraquo - me pyeti me ate stilin e saj te athet qe se kish per gje te tridhte edhe elefantin.
laquoDua nje nder - i thashe - vendos ne gramafon diskun e Pati Smithit qe te dhurova ne 78 me duket se ishte Easter dhe lere tek pjesa e dyte. Pastaj po deshe fikeraquo.
laquoE cdo fitoj po te te bej qejfinraquo
laquoAsgje Joana vetem do humbasesh. Do humbasesh njezet e kater vjet per tri minuta e dyzet sekondaraquo.
Perktheu nga greqishtja Romeo Collaku