"Korridori i shqiptareve", me doren e Buron Kacelit
E ka joshur shume natyra dhe sfida. Por kete here motivimi eshte i dyfishte sepse piktori i njohur Buron Kaceli ka peneluar per nje nga veprat me te medha shqiptare, te pas viteve '90. Nuk te le shteg me titullin e saj dhe vertete "Korridori i shqiptareve", qe eshte ekspozita me e fundit personale e piktorit Buron Kaceli, do te na shperfaqe peizazhin e mrekullueshem te veriut, te transformuar ne menyre te jashtezakonshme nga dora e njeriut. Te 35 tablote e piktures, qe prezanton qe kete jave Kaceli ne Galerine Kombetare te Arteve, do na tregojne evolimin e tij te ri dhe ne nje fare menyre dhe grishjen e tij. Kuptohet se ka pasur pak dhe sens poetik sepse ka nderthurrur dhe shume elemente te zones, ku eshte figura e njeriut, por shume dhe mjedisi rural-alpin me karakteristikat e tij. Autori ka punuar direkt me peizazhin dhe cdo tablo eshte e realizuar direkt nga kontakti me natyren. Fakti eshte se ti emocionohesh nga nje natyre qe eshte transformuar ne menyre te jashtezakonshme, sipas kritikes.
"Hapesiren shqiptare e kam pare gjithmone si nje godine te madhe me ambiente ku jetonin shqiptaret qe per arsye qe dihen kane qene te distancuara nga njera tjetra. Ky realitet fatmiresisht po ndryshon, por kesaj godine, kesaj shtepie, i ka munguar nje korridor i bollshem per nje komunikim normal te shpejte e te shendetshem cka po behet realitet me kete rruge madheshtore", ka thene ai i intervistuar per KULT.
Ne fakt, duket se ka pak dhe angazhim qe e kalon ate pikturik. Ai e justifikon te gjithen me nje lloj angazhimi per te qene ne lartesine dhe me hallet e kohe dhe se projekti i tij ka gjetur mbeshtetjen e duhur dhe te MTKRS. "Pasi realizova dy tre punime te dimensioneve te vogla kuptova qe per te qene prane hapit te kohes, per ta ndjere veten qofte qytetar dhe artist ne nivel te kerkesave te kohes qe jetojme, duhej te angazhohesha per realizimin e nje aktiviteti, e nje ekspozite me peizazhe, me motive nga kjo veper. Koha qe me mbetej ne dispozicion nuk premtonte per me teper", ka thene ai.
Pas kesaj, per plot tre muaj me rradhe, ai ka shkuar per ekspoziten e tij, qe duket hapur se ka dhe shume motiv politik brenda. Autori njihet per iniciativa te tilla dhe nje te tille e ka bere dikur ne kohen para viteve '90 me nje ekspozite kushtuar ndertimit te fshatit Zall-Bastar, qe eshte pritur mire ne vitin 1974. Duke iu referuar autorit dy pune te kesaj ekspozite jane pritur mire dhe ne Paris. Kurse nje tjeter ekspozite ne 55-vjetorin e hekurudhes shqiptare, eshte realizuar ne vitin 1987. E vecanta e ekspozites eshtese ehste punuar direkt ne natyre dhe ty te emocion fakti ku shikon nje natyre qe eshte transformuar ne menyre te jashtezakonshme. "E kur mendon se kjo pune eshte ne te mire te kombit tend, emocioni eshte shume me i madh", ka thene ai.
"Hapesiren shqiptare e kam pare gjithmone si nje godine te madhe me ambiente ku jetonin shqiptaret qe per arsye qe dihen kane qene te distancuara nga njera tjetra. Ky realitet fatmiresisht po ndryshon, por kesaj godine, kesaj shtepie, i ka munguar nje korridor i bollshem per nje komunikim normal te shpejte e te shendetshem cka po behet realitet me kete rruge madheshtore", ka thene ai i intervistuar per KULT.
Ne fakt, duket se ka pak dhe angazhim qe e kalon ate pikturik. Ai e justifikon te gjithen me nje lloj angazhimi per te qene ne lartesine dhe me hallet e kohe dhe se projekti i tij ka gjetur mbeshtetjen e duhur dhe te MTKRS. "Pasi realizova dy tre punime te dimensioneve te vogla kuptova qe per te qene prane hapit te kohes, per ta ndjere veten qofte qytetar dhe artist ne nivel te kerkesave te kohes qe jetojme, duhej te angazhohesha per realizimin e nje aktiviteti, e nje ekspozite me peizazhe, me motive nga kjo veper. Koha qe me mbetej ne dispozicion nuk premtonte per me teper", ka thene ai.
Pas kesaj, per plot tre muaj me rradhe, ai ka shkuar per ekspoziten e tij, qe duket hapur se ka dhe shume motiv politik brenda. Autori njihet per iniciativa te tilla dhe nje te tille e ka bere dikur ne kohen para viteve '90 me nje ekspozite kushtuar ndertimit te fshatit Zall-Bastar, qe eshte pritur mire ne vitin 1974. Duke iu referuar autorit dy pune te kesaj ekspozite jane pritur mire dhe ne Paris. Kurse nje tjeter ekspozite ne 55-vjetorin e hekurudhes shqiptare, eshte realizuar ne vitin 1987. E vecanta e ekspozites eshtese ehste punuar direkt ne natyre dhe ty te emocion fakti ku shikon nje natyre qe eshte transformuar ne menyre te jashtezakonshme. "E kur mendon se kjo pune eshte ne te mire te kombit tend, emocioni eshte shume me i madh", ka thene ai.