Kosova troket drejt pavarësisë
Pak popuj do të mund të gjendeshin në ballkan dhe evropë, ekzistenca kombatëre e të cilave iu ekspozua sprovave të tilla të rënda historike ashtu si populli kosovar.Me rastin e shkatërrimit të Jugosllavisë duket se kosovarët do t’u shkojë përdeore të realizojnë qëllimet e veta kombëtare Jemi në pragun e realizimit të vullnetit tonë të kahmotshëm dhe kjo falë sakrificës dhe vizionit të njerëzve të mëdhenjë dhe mbikohorë, gjithashtu fal edhe angazhimit dhe respektimit të vullnetit tonë politik për liri dhe demokracisë të mëbështetur nga bashkësia ndërkombëtare vecanërisht SHBA-t të cilat e interanicionalizuan dhe e ndihmuan cështjen e Kosovës që të vij deri te ky moment i rëndëishëm dhe historik.
Por ka edhe lemente që po e dëmtojnë dhe po i shkojnë përshtati politikës së serbisë e cila me cdo kusht dëshiron që në kosovë të sheh trazira dhe ndalje të procesit të pavarësimit të Kosovës dhe integrimit të saj në BE.
Mirëpo gjatë kësaj kohe duhet ditur edhe këtë, se a nuk pamë se sa të rreme dhe tuhafe janë ato teori boshe që na kanë bërë qejfin me premtimet e zhdukjes së mangësive , të dobësisë dhe të të këqijave që ka cdo shoqëri e sidomos shoqëria jonë kosovare ? A s’është koha të zgjohemi nga ëndrra mashtruese e kësaj kohe dhe të pranojmë fjalën e urtë praktike për të mbajtur qëndrimin tonë politik , se ne ashtu si edhe banorët e tjerë të rruzullit , jemi ende larg bashkimit me vlerat e demokracisë dhe të urtësisë së botës europianë dhe botërore ?
Pika e depresionit të skajshëm ku kanë rënë dinjiteti dhe kredia jonë kombëtare, shqetësimet që ndihen kudo nga drejtimi i dobët dhe i keq i ardhmërisë, revolta e një pjese të njerëzve, trazirat kërcënuese të paralajmëruar kohëve të fundit nga njerëz të ri dhe me mend të vjetra sic janë lëvizja vetëvendosja, kryengritësit dhe rebeluesit e tanishme në këtë kohë, le të tregojnë shumë gjëra se ka etje për pushtet dhe autokraci! Të mos bësh zë kur të ulin rëndësinë që të takon, kjo në shkallën politike nuk do të ishte thjesht dicka që do të linte pa prekur dëshirën për pushtet , por do ta sakrifikonte atë.Nuk është e arsyeshme të shpresosh të parën (iluzionet që nuk të qojnë në cak) dhe as e drejtë të kërkosh të dytën (Pushtetin që s’të takon.
Ndërsa ka dy metoda për të ndrequr të këqijat e lëvizjes vetëvendosjae :njëra është zhdukja e shkaqeve të tij dhe tjetra kontrollimi i pasojave të tij... Ky lloj zhonglimi logjik nuk do t’i neutralizojë kurrë sugjerimet e qarta të drejtësisë dhe të gjykimit të shëndoshë. Është e ndaluar të ndalosh proceset demokratizuese dhe ndërtimin e një realiteti të ri nga njerëz me karakter të ulët dhe të etur pas karikaturave dhe problemeve personale, a nuk vuajti kosova nga këto katrahura nga e kaluara e ethshme e saj të skajshmërisë së pushtetit të egër serb. Temperatura e politikës demokratike rrallë herë ngrihet deri në ethe dhe në qoftë se ngrihet ajo shtrëngon proceset dhe drejton ardhmërin e një shteti që edhe po ti ngihet temperatura ajo atë e zbrit me mënqurin e sajd eh demokracinë e saj të brendëshme . Në politikë ashtu si në fe është njëlloj absurde të synosh të bësh prozelit me zjarr e hekur, kështu që të mos pretendohet në gjëra të parealizueshme, në politika jotaktike dhe pa kurfarë logjike të shkohet në skajshëmri te politizimit të historisë dhe realitetit të sotëm në Ballkan dhe Europë.
Por është e ditur që çështja e statusit të kosovës është e lidhur ngushtë me stabilitetin , paqen dhe demokracinë në rajon dhe integrimin e rajonit në evropën e civilizuar. Askush nga ne nuk duhet të ketë iluzionin se të tjerët do na rregullojnë të ardhmen , qëndrueshmërinë dhe funksionalitetin e brendëshëm shtetëror, askush nga ne të mos ketë iluzionin se e kaluara është një e drejtë për shfrytëzimin e saj në të ardhmen dhe mësimin e saj në të sotmen, ajo mund të jetë një kujtes historike , askush nga ne të mos mendoj se demokracia dhe shtetësia janë sa hap e mbyll syt , kur dihet se përgjegjësia për ta regulluar shtetin kërkon angazhim maksimal që e ardhmja të jetë shumë e afërt dhe e sotmja të jetë përpjekje e mirë e të gjithëve për Kosovën e së ardhmes europiane. Gjithashtu askush nuk duhet ta injorojë faktin se Kosova dhe Ballkani tani gjenden në një rast historik dhe vendimtar të rrugëtimit të saj drejt integrimit dhe heqjes qafe të miteve fiktive dhe shtrembërimit të historirave gjatë kohërave dhe etjes për toka dhe territore të huaja dhe gjakderdhjeve në baza etnike. Zhvillimet e fundit që ndodhën në Ballkan treguan qartë se ka kaluar koha e kthimit mbrapa të cështjeve ballkanike , sepse sipmtomet ishin që Ballkani dhe Kosova vecanërisht të ecin në drejtim të ardhmërisë pa kthyer kokën mbrapa sepse po të kthehej koka mbarpa ajo do mbetej një vend i harruar ndërsa Ballkani një vend i trazuar dhe pa një përkujdesje dhe garanci ndërkombëtare.
E gjithë aktorët ndërkombëtarë me relevanc po e përgatisin Ballkanin dhe Kosovën drejt një rruge të përgjegjësive dhe ardhërisë së përbashkë , drejt paqes dhe stabilitetit afatgjatë , drejt integrimit të brendshëm dhe heqjes së hasmërive në baza etnike dhe religjioze, drejt integrimit dhe futjes në sistemin e vlerave demokratik europiane , drejt përcaktimit të qartë të jetës brenda dhe jashtë këtij rajoni drejtë lirisë dhe jo robrisë drejt kohës që ec nga e sotmja drejt së ardhmes e jo drejt së kaluar që nuk ka ardhmëri etj. kështu që ka dy probleme qendrore dhe në prespektivë vendimtare janë : problemi i statusit të pazgjidhur dhe integrimi i Kosovës dhe Ballkanit në BE.
Prandaj pakoja e emisarit Ahtisaari e përcakton Kosovën dhe i jep mundësi rajonit të merr një shembull se si të ndërtohet një shtet demokratik dhe europian ,se si duhet lërë që lumi i pushtetit shtetëror të Kosovës të burojë drejtëpërsëdrejti nga kjo gurrë e kulluar , origjinale e të gjithë autoritetit legjitim të shtetit të Kosovës të njohur ndërkombëtarisht, pastaj se si funksionon , si demokratizohet, si integrohet, si menaxhohet , si udhëhiqet , si jetohet , si ecet dhe rregullohet zemra e shtetit dhe se si duhet të jetë një qeverisje e menqur dhe e ekuilibruar për një popull të lirë, si duhet të ftohen emocionet dhe etjet për territore dhe e fundit se si Kosova mund t’i bashkohet Bashkimit Europian dhe botës demokratike duke krijuar dhe lidhur mardhënie me të gjithë organizatat demokratike.
Ahtisaari është bazuar në historikun e cështjes dhe problemtaikës së Kosovës që nga viti 1988 /89 ku edhe konsiderohet se Kosova ka hyrë në historinë e saj moderne dhe të ndërkombëtarizimit të saj , prandaj eksperienca është orakulli i së vërtetës dhe atje ku përgjigjet e tij janë pa mëdyshje, ato duhet të jenë të prera dhe të shenjta , kështu edhe emsiari Ahtisaari nga kjo eksperiencë dhe nga ky prizëm e ka ndërtuar dokumentin e tij dhe se si duhet të ecë Kosova drejtë shtetësisë së saj dhe drejt të ardhmes europiane. Dhe krejt në fund Kosova po troket drejt pavarësisë dhe zemra e politikës vendore, rajonale, ndërkombëtare, e që po i ndien të rrahurat e një shteti të ri demokratik dhe modern në Ballkan dhe Europë.
Por ka edhe lemente që po e dëmtojnë dhe po i shkojnë përshtati politikës së serbisë e cila me cdo kusht dëshiron që në kosovë të sheh trazira dhe ndalje të procesit të pavarësimit të Kosovës dhe integrimit të saj në BE.
Mirëpo gjatë kësaj kohe duhet ditur edhe këtë, se a nuk pamë se sa të rreme dhe tuhafe janë ato teori boshe që na kanë bërë qejfin me premtimet e zhdukjes së mangësive , të dobësisë dhe të të këqijave që ka cdo shoqëri e sidomos shoqëria jonë kosovare ? A s’është koha të zgjohemi nga ëndrra mashtruese e kësaj kohe dhe të pranojmë fjalën e urtë praktike për të mbajtur qëndrimin tonë politik , se ne ashtu si edhe banorët e tjerë të rruzullit , jemi ende larg bashkimit me vlerat e demokracisë dhe të urtësisë së botës europianë dhe botërore ?
Pika e depresionit të skajshëm ku kanë rënë dinjiteti dhe kredia jonë kombëtare, shqetësimet që ndihen kudo nga drejtimi i dobët dhe i keq i ardhmërisë, revolta e një pjese të njerëzve, trazirat kërcënuese të paralajmëruar kohëve të fundit nga njerëz të ri dhe me mend të vjetra sic janë lëvizja vetëvendosja, kryengritësit dhe rebeluesit e tanishme në këtë kohë, le të tregojnë shumë gjëra se ka etje për pushtet dhe autokraci! Të mos bësh zë kur të ulin rëndësinë që të takon, kjo në shkallën politike nuk do të ishte thjesht dicka që do të linte pa prekur dëshirën për pushtet , por do ta sakrifikonte atë.Nuk është e arsyeshme të shpresosh të parën (iluzionet që nuk të qojnë në cak) dhe as e drejtë të kërkosh të dytën (Pushtetin që s’të takon.
Ndërsa ka dy metoda për të ndrequr të këqijat e lëvizjes vetëvendosjae :njëra është zhdukja e shkaqeve të tij dhe tjetra kontrollimi i pasojave të tij... Ky lloj zhonglimi logjik nuk do t’i neutralizojë kurrë sugjerimet e qarta të drejtësisë dhe të gjykimit të shëndoshë. Është e ndaluar të ndalosh proceset demokratizuese dhe ndërtimin e një realiteti të ri nga njerëz me karakter të ulët dhe të etur pas karikaturave dhe problemeve personale, a nuk vuajti kosova nga këto katrahura nga e kaluara e ethshme e saj të skajshmërisë së pushtetit të egër serb. Temperatura e politikës demokratike rrallë herë ngrihet deri në ethe dhe në qoftë se ngrihet ajo shtrëngon proceset dhe drejton ardhmërin e një shteti që edhe po ti ngihet temperatura ajo atë e zbrit me mënqurin e sajd eh demokracinë e saj të brendëshme . Në politikë ashtu si në fe është njëlloj absurde të synosh të bësh prozelit me zjarr e hekur, kështu që të mos pretendohet në gjëra të parealizueshme, në politika jotaktike dhe pa kurfarë logjike të shkohet në skajshëmri te politizimit të historisë dhe realitetit të sotëm në Ballkan dhe Europë.
Por është e ditur që çështja e statusit të kosovës është e lidhur ngushtë me stabilitetin , paqen dhe demokracinë në rajon dhe integrimin e rajonit në evropën e civilizuar. Askush nga ne nuk duhet të ketë iluzionin se të tjerët do na rregullojnë të ardhmen , qëndrueshmërinë dhe funksionalitetin e brendëshëm shtetëror, askush nga ne të mos ketë iluzionin se e kaluara është një e drejtë për shfrytëzimin e saj në të ardhmen dhe mësimin e saj në të sotmen, ajo mund të jetë një kujtes historike , askush nga ne të mos mendoj se demokracia dhe shtetësia janë sa hap e mbyll syt , kur dihet se përgjegjësia për ta regulluar shtetin kërkon angazhim maksimal që e ardhmja të jetë shumë e afërt dhe e sotmja të jetë përpjekje e mirë e të gjithëve për Kosovën e së ardhmes europiane. Gjithashtu askush nuk duhet ta injorojë faktin se Kosova dhe Ballkani tani gjenden në një rast historik dhe vendimtar të rrugëtimit të saj drejt integrimit dhe heqjes qafe të miteve fiktive dhe shtrembërimit të historirave gjatë kohërave dhe etjes për toka dhe territore të huaja dhe gjakderdhjeve në baza etnike. Zhvillimet e fundit që ndodhën në Ballkan treguan qartë se ka kaluar koha e kthimit mbrapa të cështjeve ballkanike , sepse sipmtomet ishin që Ballkani dhe Kosova vecanërisht të ecin në drejtim të ardhmërisë pa kthyer kokën mbrapa sepse po të kthehej koka mbarpa ajo do mbetej një vend i harruar ndërsa Ballkani një vend i trazuar dhe pa një përkujdesje dhe garanci ndërkombëtare.
E gjithë aktorët ndërkombëtarë me relevanc po e përgatisin Ballkanin dhe Kosovën drejt një rruge të përgjegjësive dhe ardhërisë së përbashkë , drejt paqes dhe stabilitetit afatgjatë , drejt integrimit të brendshëm dhe heqjes së hasmërive në baza etnike dhe religjioze, drejt integrimit dhe futjes në sistemin e vlerave demokratik europiane , drejt përcaktimit të qartë të jetës brenda dhe jashtë këtij rajoni drejtë lirisë dhe jo robrisë drejt kohës që ec nga e sotmja drejt së ardhmes e jo drejt së kaluar që nuk ka ardhmëri etj. kështu që ka dy probleme qendrore dhe në prespektivë vendimtare janë : problemi i statusit të pazgjidhur dhe integrimi i Kosovës dhe Ballkanit në BE.
Prandaj pakoja e emisarit Ahtisaari e përcakton Kosovën dhe i jep mundësi rajonit të merr një shembull se si të ndërtohet një shtet demokratik dhe europian ,se si duhet lërë që lumi i pushtetit shtetëror të Kosovës të burojë drejtëpërsëdrejti nga kjo gurrë e kulluar , origjinale e të gjithë autoritetit legjitim të shtetit të Kosovës të njohur ndërkombëtarisht, pastaj se si funksionon , si demokratizohet, si integrohet, si menaxhohet , si udhëhiqet , si jetohet , si ecet dhe rregullohet zemra e shtetit dhe se si duhet të jetë një qeverisje e menqur dhe e ekuilibruar për një popull të lirë, si duhet të ftohen emocionet dhe etjet për territore dhe e fundit se si Kosova mund t’i bashkohet Bashkimit Europian dhe botës demokratike duke krijuar dhe lidhur mardhënie me të gjithë organizatat demokratike.
Ahtisaari është bazuar në historikun e cështjes dhe problemtaikës së Kosovës që nga viti 1988 /89 ku edhe konsiderohet se Kosova ka hyrë në historinë e saj moderne dhe të ndërkombëtarizimit të saj , prandaj eksperienca është orakulli i së vërtetës dhe atje ku përgjigjet e tij janë pa mëdyshje, ato duhet të jenë të prera dhe të shenjta , kështu edhe emsiari Ahtisaari nga kjo eksperiencë dhe nga ky prizëm e ka ndërtuar dokumentin e tij dhe se si duhet të ecë Kosova drejtë shtetësisë së saj dhe drejt të ardhmes europiane. Dhe krejt në fund Kosova po troket drejt pavarësisë dhe zemra e politikës vendore, rajonale, ndërkombëtare, e që po i ndien të rrahurat e një shteti të ri demokratik dhe modern në Ballkan dhe Europë.