Masakra e Cërrikut, dëshmia në Gjykatë: Telefonata mes Berishës dhe kryetares së Bashkisë
Llazar Bicja rrëfen para Krimeve të Rënda se nuk ka lidhje me ngjarjen. Roland Xhepexhiu: “Për kë duhet të flas? Për Berishën, apo Agron Kuliqin?”
Tiranë - Dëshmia në procesin gjyqësor për masakrën e Cërrikut zbardh telefonatën mes Presidentit të asaj kohe Sali Berisha dhe ish-kryetares së Bashkisë së Cërrikut. Njëri nga të pandehurit e këtij procesi, teksa i ka ardhur radha për të rrëfyer mbi pozicionin e tij, ka zbardhur detaje në të cilat janë përfshirë jo pak emra të rëndësishëm. Kryeministri Sali Berisha është vënë në dijeni të masakrës së Cërrikut në vitin 1997 nga ana e kryetares së Bashkisë së Cërrikut, Mishelina Milo. Ish-kryetari i Partisë Socialiste në Cërrik, Llazar Bicja, njëkohësisht njëri prej të pandehurve të akuzuar për vrasjen e gjashtë gardistëve, ka treguar dje në seancën gjyqësore bisedën e Milos me Presidentin e asaj kohe Sali Berisha, për ngjarjen. I pyetur nga kryesuesi i kolegjit penal, gjyqtari Klodian Kurushi, Bicja ka treguar se kur ka qenë në banesën e kryetares së Bashkisë së Cërrikut, Mishelina Milo, ka dëgjuar se ajo ishte duke komunikuar me Presidentin e Republikës, Sali Berisha.
Dëshmia
Llazar Bicja ka rrëfyer dje për herë të parë se si kishte mësuar Presidenti i asaj kohe, Sali Berisha, për masakrën e Cërrikut. “Ajo i tha Presidentit se në Cërrik nuk ka banda dhe banditë, por gjithçka ndodhi si rrufe në qiell të hapur. Më tej ajo vazhdoi me informacionin e saj duke i shpjeguar Berishës se nuk dinte nëse kishte apo jo të plagosur”, - sqaroi dje para gjykatës i pandehuri Llazar Bicja. Dëshmia e të pandehurit vijoi me detaje të tjera mbi ngjarjen e 23 majit të vitit 1997, kur u sulmuan punonjësit e Gardës së Republikës. “Ndodhem prej 20 muajsh në burg duke më privuar lirinë dhe më kanë cenuar dinjitetin tim, si pasojë e strukturave të Policisë së Shtetit dhe organit të hetimit, të cilët më akuzojnë për ngjarjen e 23 majit të vitit 1997, ku janë vrarë gjashtë punonjës të Gardës. Nuk kam lidhje me këtë ngjarje, nuk kam lidhje as me të pandehurit apo ndonjë person që ndodhet jashtë”, - theksoi Bicja.
Vendndodhja
Bicja shpjegoi se ditën që ka ndodhur ngjarja, ai kishte qenë në Bashkinë e Cërrikut, në një takim me persona të tjerë, ku e pranishme kishte qenë edhe kryetarja e Bashkisë, Mishelina Milo. “Pasi na kanë njoftuar që në bashkinë e qytetit kishin ardhur disa tanke, kemi dalë jashtë nën panik. Meqë e kisha shtëpinë larg, kam shkuar te banesa e Milos, duke u larguar disa orë më vonë. Të nesërmen kam shkuar sërish te Milo ku e kam pyetur nëse kishte ndonjë dijeni për atë që ndodhi”, - ka shpjeguar i pandehuri. Bicja ngriti dje pretendimin se kishte qenë një nga personat që kishte kërkuar që të arrestoheshin personat që ishin përgjegjës për këtë ngjarje. Pas deklarimeve të Bicjes, i pandehuri Met Bozi i ka shpjeguar gjykatës se posedonte një letër të Rushan Miminit, i cili i drejtohej në vitin 2007 kryeministrit Sali Berisha, duke i treguar detaje të ngjarjes ku u vranë gardistët. I pandehuri ka shpjeguar se Mimini thoshte në letër që ishte dëshmitar okular i ngjarjes dhe kërkonte që të strehohej. Ndërsa në fund të letrës shpjegonte që Met Bozi nuk kishte lidhje me ngjarjen. Për këtë fakt i pandehuri i ka kërkuar gjykatës që të thirrej në cilësinë e dëshmitarit Rushan Mimimi, kërkesë e cila u pranua nga gjykata.
Xhepexhiu: “Kujt do t’i përgjigjem? Berishës, apo Kuliqit?”
Debate të ashpra kanë nisur mes gjykatës dhe të pandehurit Roland Xhepexhiu. Gjyqtari i kërkoi që të jepte deklarime para gjykatës, ndërsa ai nguroi. “Kujt do t’i përgjigjem? Agron Kuliqit, apo Sali Berishës? Se edhe prokurori Anton Martini është nga Tropoja. Ata e kanë bërë këtë inskenim”, - deklaroi Xhepexhiu. Të pandehurit akuzohen për ngjarjen e 23 majit të vitit 1997, ku humbën jetën gjashtë gardistë: Sali Martini, Besnik Syla, Halit Haxhia, Qemal Mehmeti, Bashkim Mella. Të pandehurit e këtij procesi, Llazar Bicja, Met Bozi, Arian Toska, Roland Xhepexhiu, Alban Toska, Skënder Cani, Tomorr Buzani, Bujar Buzani dhe Entel Gashi, po gjykohen për akuzat: “vrasje në rrethana të tjera cilësuese më shumë se një herë” dhe “vrasje në rrethana cilësuese më shumë së një herë, të mbetur në tentativë”.
25 Mars 2009
Tiranë - Dëshmia në procesin gjyqësor për masakrën e Cërrikut zbardh telefonatën mes Presidentit të asaj kohe Sali Berisha dhe ish-kryetares së Bashkisë së Cërrikut. Njëri nga të pandehurit e këtij procesi, teksa i ka ardhur radha për të rrëfyer mbi pozicionin e tij, ka zbardhur detaje në të cilat janë përfshirë jo pak emra të rëndësishëm. Kryeministri Sali Berisha është vënë në dijeni të masakrës së Cërrikut në vitin 1997 nga ana e kryetares së Bashkisë së Cërrikut, Mishelina Milo. Ish-kryetari i Partisë Socialiste në Cërrik, Llazar Bicja, njëkohësisht njëri prej të pandehurve të akuzuar për vrasjen e gjashtë gardistëve, ka treguar dje në seancën gjyqësore bisedën e Milos me Presidentin e asaj kohe Sali Berisha, për ngjarjen. I pyetur nga kryesuesi i kolegjit penal, gjyqtari Klodian Kurushi, Bicja ka treguar se kur ka qenë në banesën e kryetares së Bashkisë së Cërrikut, Mishelina Milo, ka dëgjuar se ajo ishte duke komunikuar me Presidentin e Republikës, Sali Berisha.
Dëshmia
Llazar Bicja ka rrëfyer dje për herë të parë se si kishte mësuar Presidenti i asaj kohe, Sali Berisha, për masakrën e Cërrikut. “Ajo i tha Presidentit se në Cërrik nuk ka banda dhe banditë, por gjithçka ndodhi si rrufe në qiell të hapur. Më tej ajo vazhdoi me informacionin e saj duke i shpjeguar Berishës se nuk dinte nëse kishte apo jo të plagosur”, - sqaroi dje para gjykatës i pandehuri Llazar Bicja. Dëshmia e të pandehurit vijoi me detaje të tjera mbi ngjarjen e 23 majit të vitit 1997, kur u sulmuan punonjësit e Gardës së Republikës. “Ndodhem prej 20 muajsh në burg duke më privuar lirinë dhe më kanë cenuar dinjitetin tim, si pasojë e strukturave të Policisë së Shtetit dhe organit të hetimit, të cilët më akuzojnë për ngjarjen e 23 majit të vitit 1997, ku janë vrarë gjashtë punonjës të Gardës. Nuk kam lidhje me këtë ngjarje, nuk kam lidhje as me të pandehurit apo ndonjë person që ndodhet jashtë”, - theksoi Bicja.
Vendndodhja
Bicja shpjegoi se ditën që ka ndodhur ngjarja, ai kishte qenë në Bashkinë e Cërrikut, në një takim me persona të tjerë, ku e pranishme kishte qenë edhe kryetarja e Bashkisë, Mishelina Milo. “Pasi na kanë njoftuar që në bashkinë e qytetit kishin ardhur disa tanke, kemi dalë jashtë nën panik. Meqë e kisha shtëpinë larg, kam shkuar te banesa e Milos, duke u larguar disa orë më vonë. Të nesërmen kam shkuar sërish te Milo ku e kam pyetur nëse kishte ndonjë dijeni për atë që ndodhi”, - ka shpjeguar i pandehuri. Bicja ngriti dje pretendimin se kishte qenë një nga personat që kishte kërkuar që të arrestoheshin personat që ishin përgjegjës për këtë ngjarje. Pas deklarimeve të Bicjes, i pandehuri Met Bozi i ka shpjeguar gjykatës se posedonte një letër të Rushan Miminit, i cili i drejtohej në vitin 2007 kryeministrit Sali Berisha, duke i treguar detaje të ngjarjes ku u vranë gardistët. I pandehuri ka shpjeguar se Mimini thoshte në letër që ishte dëshmitar okular i ngjarjes dhe kërkonte që të strehohej. Ndërsa në fund të letrës shpjegonte që Met Bozi nuk kishte lidhje me ngjarjen. Për këtë fakt i pandehuri i ka kërkuar gjykatës që të thirrej në cilësinë e dëshmitarit Rushan Mimimi, kërkesë e cila u pranua nga gjykata.
Xhepexhiu: “Kujt do t’i përgjigjem? Berishës, apo Kuliqit?”
Debate të ashpra kanë nisur mes gjykatës dhe të pandehurit Roland Xhepexhiu. Gjyqtari i kërkoi që të jepte deklarime para gjykatës, ndërsa ai nguroi. “Kujt do t’i përgjigjem? Agron Kuliqit, apo Sali Berishës? Se edhe prokurori Anton Martini është nga Tropoja. Ata e kanë bërë këtë inskenim”, - deklaroi Xhepexhiu. Të pandehurit akuzohen për ngjarjen e 23 majit të vitit 1997, ku humbën jetën gjashtë gardistë: Sali Martini, Besnik Syla, Halit Haxhia, Qemal Mehmeti, Bashkim Mella. Të pandehurit e këtij procesi, Llazar Bicja, Met Bozi, Arian Toska, Roland Xhepexhiu, Alban Toska, Skënder Cani, Tomorr Buzani, Bujar Buzani dhe Entel Gashi, po gjykohen për akuzat: “vrasje në rrethana të tjera cilësuese më shumë se një herë” dhe “vrasje në rrethana cilësuese më shumë së një herë, të mbetur në tentativë”.
25 Mars 2009