Pensionet për ushtarakët, përllogaritja e saktë e koeficienteve
Problemet në zbatimin e Statusit të Ushtarakut dhe kuadrit ligjor. Diferencimi i gabuar i pagave dhe pensioneve në strukturat ushtarake
Kujtim Cako*
Pozitën juridike të ushtarakut e përcakton ligji themeltar i shtetit, Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë, neni 12 dhe Statusi i Ushtarakut, - ligji organik që përcakton detyrimet dhe të drejtat jo vetëm të ushtarakut aktiv, por edhe të ushtarakut në rezervë, në lirim dhe në pension. Statusi i parë i ushtarakut, i miratuar në 3 korrik të vitit 1991 ishte pararendës dhe rregullues i proceseve të reformës në Forcat e Armatosura. Ky status dhe i dyti në fuqi aktualisht në vitin 2004, të miratuar me unanimitet të plotë nga parlamenti, jo vetëm rregulluan juridikisht masat e reformës me Forcat e Armatosura, pozitën e ushtarakut dhe sigurimin jetik të tyre, por patën objektiv strategjik futjen e Shqipërisë në NATO , që u bë realitet në prill të vitit 2009. Për të parë se si janë zbatuar disa të drejta ligjore të ushtarakëve mund të sjellim fillimisht në kujtesë të secilit dhe në ballafaqim me statusin disa aspekte
Statusi dhe të drejtat
Në nenin 1 të Statusit të Ushtarakut përcaktohet qartë pozita juridike, ekonomiko-financiare dhe sociale, kërkesat e përgjithshme të pranimit, të drejtat e detyrimet dhe kufizimet e ushtarakëve të Forcave të Armatosura, për arsye të karakterit të veçantë të detyrës dhe të shërbimit ushtarak, si dhe garancitë ligjore për zbatimin e tij.
Shërbimi ushtarak konsiderohet juridikisht, në nenin 3, si veprimtari e veçantë, shoqërisht e domosdoshme për ti shërbyer Atdheut dhe interesave të kombit. Sipas përcaktimeve në nenin 5, pika C, Statusin e fitojnë edhe ushtarakët në rezervë, në lirim dhe në pension.
Në këtë status, në nenin 11 dhe 12 përcaktohet detyra themelore e ushtarakut për mbrojtjen me besnikëri të të drejtave dhe lirive të popullit, duke u betuar para Flamurit Kombëtar. Pra, detyrën ushtaraku e realizon nëpërmjet urdhrit të ligjshëm, të detyrueshëm për zbatim edhe në rast se paraqet rrezik për jetën e tij (neni 13-2).
Nga sa më sipër rezulton që profesioni i ushtarakut është i veçantë edhe në lidhje me kohën e punës, ku përcaktohet që ushtaraku ka detyrë të respektojë orarin e punës dhe ta shfrytëzojë vetëm për kryerjen e saj. Koha e punës dhe shërbimit, orari mund të zgjatet për interesa të shërbimit dhe detyrës me urdhër të eprorit (neni 17-dh). Akoma më tej kur e kërkon misioni dhe situata operacionale ushtaraku punon edhe ditët e pushimit javor dhe festat pa të drejtë përfitimi ose pagese suplementare (Neni 31, 32).
Krahas trajtimit juridiko-ekonomik të mangët, jo të plotë dhe me mjaftë probleme e pasoja negative është evident fakti negativ i mostrajtimit moralë të ushtarakëve. Është fakt i hidhur dhe një paradoks që shumë kuadro të ushtrisë oficere në pension pothuajse të gjithë rangjeve, nga më të ulëtat dhe deri të ish shefave të Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë shqiptare, zëvendësministra, komandantë Korpusi, Divizioni dhe ushtarakë të gjithë hallkave të ndryshme, janë aktualisht pa grada ushtarake.
Problemet e pazgjidhura
Ndryshimet e shpeshta ligjore kanë dëmtuar të drejtat e ushtarakëve. Duhet thënë se ka një numër të madh ligjesh që janë bërë në mënyrë të panevojshme. Çdo 2 vjet është miratuar një ligj duke krijuar një pasiguri juridike.
Gjithë këto ndryshime nuk i kanë shërbyer aspak përmirësimit të trajtimit të ushtarakëve të dalë në pension të parakohshëm nga reforma apo në pension të plotë pleqërie, por kanë sjellë dhe shtuar pasigurinë juridike. Ndoshta, koha e shkurtër për zbatim, intervali kohor nga njëri ligj te tjetri për të nxjerrë aktet e tjera ligjore e nënligjore që burojnë prej tyre, “justifikon” deri diku edhe organet ekzekutive Qeverinë dhe ministritë përkatëse, organet e financës dhe të sigurimeve shoqërore që të mos veprojnë. Është fakt negativ që për 2 dekada, të drejtat e ushtarakëve janë të nëpërkëmbura dhe shfrytëzuar negativisht nga politika, është absurde që parlamenti shqiptar, tempulli i demokracisë dhe ku politika, tërë krahët e saj të votojnë pothuaj unanimisht pro zgjidhjes dhe trajtimit ligjor, ndërsa kjo e drejtë ligjore shkelet nga ana organet ekzekutive. Kjo vjen si rezultat, i një miratim tjetër kontradiktor përsëri në parlamentin shqiptar me procedura të përshpejtuara, pa marrë mendimin e grupit të interesit, pa pyetur asnjë shoqatë ushtarake.
Në këtë lojë politiko - juridike vazhdohet të politizohet dhe nuk zbatohet në asnjëherë statusi i miratuar i ushtarakut, deformohen të drejtat e fituara të ushtarakëve. Kjo shtresë sociale, me vendosjen e ekonomisë së tregut të pronës private, nuk privatizoi asgjë, asnjë metër katëror truall, asnjë letër me vlerë, nuk mori asnjë kualifikim tjetër nga shteti që ta ushtronte një profesion të ri, por nuk mori as pensionin e merituar të tij. Me këtë të ardhur minimale nuk arrin të përballoj aspak koston e jetesës ilaçet dhe ndonjë shpenzim tjetër familjar, rritjen e çmimeve të artikujve të konsumit dhe nevojave më të domosdoshme të shërbimeve, të ashtuquajtur, “artikujt e shportës“ apo deri inflacionin e lekut.
Shkeljet ligjore
Disa nga shkeljet ligjore në të gjitha fushat mbi të drejtat e ushtarakëve, si për pensionet dhe të drejta të tjera të fituara, në trajtën me koncize paraqiten si vijon:
Nuk është zbatuar ligji Nr. 7496 datë 3. 7. l991 dhe Nr. 9210, datë 23.03.2004 “Për statusin e ushtarakut të Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë” dispozita organike-bazë nga burojnë edhe shumë ligje e vendime të tjera. Këto janë votuar me 3/5 të Parlamentit, ndërsa ligjet e pensioneve me shumicë të thjeshtë dhe procedurë të përshpejtuar, që si rregull burojnë nga ligji organik.
Nuk është bërë llogaritja e pensionit të ushtarakut sipas kritereve të ligjit mbi Statusin e Ushtarakut sipas pagës referuese të përfituar, viteve të shërbimit dhe sipas kontributeve të detyruara të sigurimeve shoqërore të derdhura. Ky kriter është pothuaj i njëjtë në tërë vendet e zhvilluara të Evropës e më gjerë dhe do të thotë të mos shmanget asnjë cent apo qindarkë në llogaritje, të mos preket aspak llogaria e kontributeve të derdhura të arkëtuara nga organet e sigurimeve shoqërore, të indeksohet me koeficientët përkatës të indeksimit, të mos preket asnjë ditë, muaj apo vit vjetërsi pune, shërbimi. Llogaritja e pensionit është bërë apriori më e ulët nga çfarë i takon çdo ushtaraku, duke hedhur poshtë skemën e llogaritjes, duke vënë kufizime, ”tavan juridiko-financiar”, jo më shumë se 1 pension maksimal, ose 1- 2 pensione minimale në shkallë vendi. Kjo situatë ka vazhduar edhe pas shfuqizimit të këtij kufizimi nga neni 49 i statusit të ri, pra edhe nga data 14 maj 2004 e në vazhdim.
Nuk është zbatuar vendimi Nr. 9, datë 26.02.2007 i Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë.
Nuk është paguar pension për asnjë ushtarak pas përfundimit të trajtimit me pagë kalimtare (asistencë) për një periudhë për 6 vjet, nga 01.01.1993 deri 01.01.1999, përjashtim bëjnë vetëm ushtarakët që kanë përfituar asistencë brenda një kohe të kufizuar.
Nuk është paguar pensioni suplementar i pleqërisë që nga 14 maj 2004, caktuar në nenin 36 të Statusit të Ushtarakut dhe neni 15, 16, 29 të ligjit Nr. 9418, datë 20.05.2005
Nuk janë paguar nga buxheti i shtetit kontributet e sigurimeve shoqërore për ushtarakët nga 1.7.1992 deri 31.12.1998, kur kjo periudhë njihet si periudhë sigurimi për efekt të pensionit të plotë të pleqërisë.
Nuk janë aplikuar të drejtat morale dhe njëkohësisht financiare për dhënien e gradave ushtarake për ushtarakët që janë pa grada. Nuk është bërë njëjësimi apo ekuivalentimi sipas funksionit që ka kryer secili, në bazë të ligjit për statusin e ushtarakut. Kjo pati dhe ka pasoja negative, jo vetëm në vlerat morale të ushtarakut, por edhe në efektet financiare në llogaritjen e pagës referuese dhe të pensionit.
Koeficientët për pension
Nuk ka transparencë dhe qartësi në llogaritje të vjetërsisë së shërbimit ushtarak deri në momentin e daljes në pension. Këtu nuk bëhet fjalë aspak për kohën efektive të shërbimit, gatishmërisë luftarake apo të stërvitjes, që në se do të mbahej parasysh do të thotë koha e evidentuar për llogaritje të pensionit të shumëfishohej, pra të indeksohej me një koeficient 2-2.5 herë më shumë. Ky koeficient nuk ka të bëjë me vështirësinë dhe rrezikshmërinë në shërbim, siç ndodh me disa profesione që e kanë pasur 2 dhe tani 1.5, por thjeshtë me kohë zgjatjen efektive në bazë të urdhrave të dhëna nga komandat e njësive dhe të reparteve ushtarake.
Trajtim i diferencuar i theksuar i grupeve të profesioneve ushtarake që aktualisht marrin pension në masën 2- 3 herë më shumë se sa grup profesionet e tjera, kur paga, vjetërsia dhe kontributet sociale të derdhura në vite, kanë qenë pothuaj të njëllojta, në të njëjtin nivel.
Aktualisht, një pensionist merr 12.000 lekë pension pleqërie dhe rreth 17.000 lekë pension të parakohshëm, kurse një pilot apo nënujës rreth 3 herë më shumë. Në praktikë rezulton që në mjaft raste një nënoficer merr 25.000 lekë, pra më tepër pension se një oficer. Ndoshta mundet të bëhej një rregullim duke tentuar në rillogaritje të pensioneve drejt grupeve me pension më të lartë në bazë të logjikës ekomomike dhe juridike të përdorur, për të mbushur këtë boshllëk të krijuar.
Ndarja kohore e grupeve të pensionistëve para dhe pas vitit 1991, para dhe pas vitit 1998 apo 2004 ka krijuar diferencime të theksuara në pensione për të njëjtën punë, për të njëjtin funksion apo gradë ushtarake. Këtu kemi të bëjmë me një kontradiksion sa juridik si shkelje të parimit të barazisë, me pasoja negative financiare në trajtimin e ushtarakëve, aq dhe diskriminim financiar.
Nuk zbatohen drejt trajtimet ekonomiko-sociale si për trajtim shëndetësor në spital ushtarak e gjetkë deri jashtë shtetit; në farmaci për rimbursim ilaçesh; trajtime në shtëpi pushimi të ushtarakëve; favorizime në transport.
Nuk është privatizuar nga asnjë ushtarak asnjë objekt ushtarak për strehimin e ushtarakëve, apo për aktivitete të tjera vetëpunësimi, në zbatim të nenit 38 dhe 39 të Statusit të Ushtarakut.
Nuk ka argument juridik, ekonomiko-financiar dhe logjik për shkeljet e deritanishme për pensionet e ushtarakëve nga organet ekzekutive, por përdoret argumenti absurd politik, “ky është vendim apo qëndrim politik“. Qëndrime të tilla janë reflektuar deri para organeve gjyqësore, që vonojnë nxjerrjen e vendimeve, nuk përgjithësojnë vendimet e tyre si një e drejtë e pamohueshme.
Nuk është zbatuar për rreth 11 muaj ligji i fundit për pensionet e ushtarakëve nr. Nr. 10142, datë 15.05.2009, kur data e hyrjes në fuqi ishte më 27 qershor 2009. Për pasojë nuk është përfituar asnjë qindarkë nga rillogaritja sipas pikës 2 neni 29, kur Gjykata Kushtetuese nuk e pezulloi dhe nuk e ka shfuqizuar këtë ligj.
Autori është kryetar i Aleancës Kombëtare të Ushtarakë
9 Qershor 2010
Kujtim Cako*
Pozitën juridike të ushtarakut e përcakton ligji themeltar i shtetit, Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë, neni 12 dhe Statusi i Ushtarakut, - ligji organik që përcakton detyrimet dhe të drejtat jo vetëm të ushtarakut aktiv, por edhe të ushtarakut në rezervë, në lirim dhe në pension. Statusi i parë i ushtarakut, i miratuar në 3 korrik të vitit 1991 ishte pararendës dhe rregullues i proceseve të reformës në Forcat e Armatosura. Ky status dhe i dyti në fuqi aktualisht në vitin 2004, të miratuar me unanimitet të plotë nga parlamenti, jo vetëm rregulluan juridikisht masat e reformës me Forcat e Armatosura, pozitën e ushtarakut dhe sigurimin jetik të tyre, por patën objektiv strategjik futjen e Shqipërisë në NATO , që u bë realitet në prill të vitit 2009. Për të parë se si janë zbatuar disa të drejta ligjore të ushtarakëve mund të sjellim fillimisht në kujtesë të secilit dhe në ballafaqim me statusin disa aspekte
Statusi dhe të drejtat
Në nenin 1 të Statusit të Ushtarakut përcaktohet qartë pozita juridike, ekonomiko-financiare dhe sociale, kërkesat e përgjithshme të pranimit, të drejtat e detyrimet dhe kufizimet e ushtarakëve të Forcave të Armatosura, për arsye të karakterit të veçantë të detyrës dhe të shërbimit ushtarak, si dhe garancitë ligjore për zbatimin e tij.
Shërbimi ushtarak konsiderohet juridikisht, në nenin 3, si veprimtari e veçantë, shoqërisht e domosdoshme për ti shërbyer Atdheut dhe interesave të kombit. Sipas përcaktimeve në nenin 5, pika C, Statusin e fitojnë edhe ushtarakët në rezervë, në lirim dhe në pension.
Në këtë status, në nenin 11 dhe 12 përcaktohet detyra themelore e ushtarakut për mbrojtjen me besnikëri të të drejtave dhe lirive të popullit, duke u betuar para Flamurit Kombëtar. Pra, detyrën ushtaraku e realizon nëpërmjet urdhrit të ligjshëm, të detyrueshëm për zbatim edhe në rast se paraqet rrezik për jetën e tij (neni 13-2).
Nga sa më sipër rezulton që profesioni i ushtarakut është i veçantë edhe në lidhje me kohën e punës, ku përcaktohet që ushtaraku ka detyrë të respektojë orarin e punës dhe ta shfrytëzojë vetëm për kryerjen e saj. Koha e punës dhe shërbimit, orari mund të zgjatet për interesa të shërbimit dhe detyrës me urdhër të eprorit (neni 17-dh). Akoma më tej kur e kërkon misioni dhe situata operacionale ushtaraku punon edhe ditët e pushimit javor dhe festat pa të drejtë përfitimi ose pagese suplementare (Neni 31, 32).
Krahas trajtimit juridiko-ekonomik të mangët, jo të plotë dhe me mjaftë probleme e pasoja negative është evident fakti negativ i mostrajtimit moralë të ushtarakëve. Është fakt i hidhur dhe një paradoks që shumë kuadro të ushtrisë oficere në pension pothuajse të gjithë rangjeve, nga më të ulëtat dhe deri të ish shefave të Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë shqiptare, zëvendësministra, komandantë Korpusi, Divizioni dhe ushtarakë të gjithë hallkave të ndryshme, janë aktualisht pa grada ushtarake.
Problemet e pazgjidhura
Ndryshimet e shpeshta ligjore kanë dëmtuar të drejtat e ushtarakëve. Duhet thënë se ka një numër të madh ligjesh që janë bërë në mënyrë të panevojshme. Çdo 2 vjet është miratuar një ligj duke krijuar një pasiguri juridike.
Gjithë këto ndryshime nuk i kanë shërbyer aspak përmirësimit të trajtimit të ushtarakëve të dalë në pension të parakohshëm nga reforma apo në pension të plotë pleqërie, por kanë sjellë dhe shtuar pasigurinë juridike. Ndoshta, koha e shkurtër për zbatim, intervali kohor nga njëri ligj te tjetri për të nxjerrë aktet e tjera ligjore e nënligjore që burojnë prej tyre, “justifikon” deri diku edhe organet ekzekutive Qeverinë dhe ministritë përkatëse, organet e financës dhe të sigurimeve shoqërore që të mos veprojnë. Është fakt negativ që për 2 dekada, të drejtat e ushtarakëve janë të nëpërkëmbura dhe shfrytëzuar negativisht nga politika, është absurde që parlamenti shqiptar, tempulli i demokracisë dhe ku politika, tërë krahët e saj të votojnë pothuaj unanimisht pro zgjidhjes dhe trajtimit ligjor, ndërsa kjo e drejtë ligjore shkelet nga ana organet ekzekutive. Kjo vjen si rezultat, i një miratim tjetër kontradiktor përsëri në parlamentin shqiptar me procedura të përshpejtuara, pa marrë mendimin e grupit të interesit, pa pyetur asnjë shoqatë ushtarake.
Në këtë lojë politiko - juridike vazhdohet të politizohet dhe nuk zbatohet në asnjëherë statusi i miratuar i ushtarakut, deformohen të drejtat e fituara të ushtarakëve. Kjo shtresë sociale, me vendosjen e ekonomisë së tregut të pronës private, nuk privatizoi asgjë, asnjë metër katëror truall, asnjë letër me vlerë, nuk mori asnjë kualifikim tjetër nga shteti që ta ushtronte një profesion të ri, por nuk mori as pensionin e merituar të tij. Me këtë të ardhur minimale nuk arrin të përballoj aspak koston e jetesës ilaçet dhe ndonjë shpenzim tjetër familjar, rritjen e çmimeve të artikujve të konsumit dhe nevojave më të domosdoshme të shërbimeve, të ashtuquajtur, “artikujt e shportës“ apo deri inflacionin e lekut.
Shkeljet ligjore
Disa nga shkeljet ligjore në të gjitha fushat mbi të drejtat e ushtarakëve, si për pensionet dhe të drejta të tjera të fituara, në trajtën me koncize paraqiten si vijon:
Nuk është zbatuar ligji Nr. 7496 datë 3. 7. l991 dhe Nr. 9210, datë 23.03.2004 “Për statusin e ushtarakut të Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë” dispozita organike-bazë nga burojnë edhe shumë ligje e vendime të tjera. Këto janë votuar me 3/5 të Parlamentit, ndërsa ligjet e pensioneve me shumicë të thjeshtë dhe procedurë të përshpejtuar, që si rregull burojnë nga ligji organik.
Nuk është bërë llogaritja e pensionit të ushtarakut sipas kritereve të ligjit mbi Statusin e Ushtarakut sipas pagës referuese të përfituar, viteve të shërbimit dhe sipas kontributeve të detyruara të sigurimeve shoqërore të derdhura. Ky kriter është pothuaj i njëjtë në tërë vendet e zhvilluara të Evropës e më gjerë dhe do të thotë të mos shmanget asnjë cent apo qindarkë në llogaritje, të mos preket aspak llogaria e kontributeve të derdhura të arkëtuara nga organet e sigurimeve shoqërore, të indeksohet me koeficientët përkatës të indeksimit, të mos preket asnjë ditë, muaj apo vit vjetërsi pune, shërbimi. Llogaritja e pensionit është bërë apriori më e ulët nga çfarë i takon çdo ushtaraku, duke hedhur poshtë skemën e llogaritjes, duke vënë kufizime, ”tavan juridiko-financiar”, jo më shumë se 1 pension maksimal, ose 1- 2 pensione minimale në shkallë vendi. Kjo situatë ka vazhduar edhe pas shfuqizimit të këtij kufizimi nga neni 49 i statusit të ri, pra edhe nga data 14 maj 2004 e në vazhdim.
Nuk është zbatuar vendimi Nr. 9, datë 26.02.2007 i Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë.
Nuk është paguar pension për asnjë ushtarak pas përfundimit të trajtimit me pagë kalimtare (asistencë) për një periudhë për 6 vjet, nga 01.01.1993 deri 01.01.1999, përjashtim bëjnë vetëm ushtarakët që kanë përfituar asistencë brenda një kohe të kufizuar.
Nuk është paguar pensioni suplementar i pleqërisë që nga 14 maj 2004, caktuar në nenin 36 të Statusit të Ushtarakut dhe neni 15, 16, 29 të ligjit Nr. 9418, datë 20.05.2005
Nuk janë paguar nga buxheti i shtetit kontributet e sigurimeve shoqërore për ushtarakët nga 1.7.1992 deri 31.12.1998, kur kjo periudhë njihet si periudhë sigurimi për efekt të pensionit të plotë të pleqërisë.
Nuk janë aplikuar të drejtat morale dhe njëkohësisht financiare për dhënien e gradave ushtarake për ushtarakët që janë pa grada. Nuk është bërë njëjësimi apo ekuivalentimi sipas funksionit që ka kryer secili, në bazë të ligjit për statusin e ushtarakut. Kjo pati dhe ka pasoja negative, jo vetëm në vlerat morale të ushtarakut, por edhe në efektet financiare në llogaritjen e pagës referuese dhe të pensionit.
Koeficientët për pension
Nuk ka transparencë dhe qartësi në llogaritje të vjetërsisë së shërbimit ushtarak deri në momentin e daljes në pension. Këtu nuk bëhet fjalë aspak për kohën efektive të shërbimit, gatishmërisë luftarake apo të stërvitjes, që në se do të mbahej parasysh do të thotë koha e evidentuar për llogaritje të pensionit të shumëfishohej, pra të indeksohej me një koeficient 2-2.5 herë më shumë. Ky koeficient nuk ka të bëjë me vështirësinë dhe rrezikshmërinë në shërbim, siç ndodh me disa profesione që e kanë pasur 2 dhe tani 1.5, por thjeshtë me kohë zgjatjen efektive në bazë të urdhrave të dhëna nga komandat e njësive dhe të reparteve ushtarake.
Trajtim i diferencuar i theksuar i grupeve të profesioneve ushtarake që aktualisht marrin pension në masën 2- 3 herë më shumë se sa grup profesionet e tjera, kur paga, vjetërsia dhe kontributet sociale të derdhura në vite, kanë qenë pothuaj të njëllojta, në të njëjtin nivel.
Aktualisht, një pensionist merr 12.000 lekë pension pleqërie dhe rreth 17.000 lekë pension të parakohshëm, kurse një pilot apo nënujës rreth 3 herë më shumë. Në praktikë rezulton që në mjaft raste një nënoficer merr 25.000 lekë, pra më tepër pension se një oficer. Ndoshta mundet të bëhej një rregullim duke tentuar në rillogaritje të pensioneve drejt grupeve me pension më të lartë në bazë të logjikës ekomomike dhe juridike të përdorur, për të mbushur këtë boshllëk të krijuar.
Ndarja kohore e grupeve të pensionistëve para dhe pas vitit 1991, para dhe pas vitit 1998 apo 2004 ka krijuar diferencime të theksuara në pensione për të njëjtën punë, për të njëjtin funksion apo gradë ushtarake. Këtu kemi të bëjmë me një kontradiksion sa juridik si shkelje të parimit të barazisë, me pasoja negative financiare në trajtimin e ushtarakëve, aq dhe diskriminim financiar.
Nuk zbatohen drejt trajtimet ekonomiko-sociale si për trajtim shëndetësor në spital ushtarak e gjetkë deri jashtë shtetit; në farmaci për rimbursim ilaçesh; trajtime në shtëpi pushimi të ushtarakëve; favorizime në transport.
Nuk është privatizuar nga asnjë ushtarak asnjë objekt ushtarak për strehimin e ushtarakëve, apo për aktivitete të tjera vetëpunësimi, në zbatim të nenit 38 dhe 39 të Statusit të Ushtarakut.
Nuk ka argument juridik, ekonomiko-financiar dhe logjik për shkeljet e deritanishme për pensionet e ushtarakëve nga organet ekzekutive, por përdoret argumenti absurd politik, “ky është vendim apo qëndrim politik“. Qëndrime të tilla janë reflektuar deri para organeve gjyqësore, që vonojnë nxjerrjen e vendimeve, nuk përgjithësojnë vendimet e tyre si një e drejtë e pamohueshme.
Nuk është zbatuar për rreth 11 muaj ligji i fundit për pensionet e ushtarakëve nr. Nr. 10142, datë 15.05.2009, kur data e hyrjes në fuqi ishte më 27 qershor 2009. Për pasojë nuk është përfituar asnjë qindarkë nga rillogaritja sipas pikës 2 neni 29, kur Gjykata Kushtetuese nuk e pezulloi dhe nuk e ka shfuqizuar këtë ligj.
Autori është kryetar i Aleancës Kombëtare të Ushtarakë
9 Qershor 2010