Princesha e Tennessee Williams
07/02/2005 Claudia Cardinale
Cardinale në skenën e teatrit parizian do të liajë rolin e princeshës në verprën "Zogu i ëmbël i rinisë", të Tennessee Williams me forcën e saj orientale Claudia Cardinale, la force orientale
Mund të zbulosh sytë shumë të grimuar, pas syzeve të vogla, gojën me buzët e pikturuara, bizhuteritë që i shkëlqejnë rreth qafës, Cardinale, grua dhe mbretërore, nuk do të ishte veçse një bukuri si shumë të tjera, në rast se nuk do të kishte buzëqeshjen e saj magjike. "Thjesht jam fotozhenike", pohon ajo me shumë thjeshtësi. Ajo nuk flet, pasi nuk do të thotë asgjë, beson pak, ruan sekrete. Thotë vetëm aq sa do të thotë dhe asnjë fjalë më shumë. Mos shpresoni zbulime prej saj dhe as ndonjë pozicionim. Ndoshta, që në rininë e saj, ajo nuk ka folur asnjëherë shumë. "Kam qenë një egërsirë e vërtetë", thotë ajo. Me kalimin e kohës është zbutur, është bërë e njohur dhe i është imponuar një ambienti që nuk dhuron asgjë. "Jam shumë e fortë", deklaron më një buzëqeshje prej "stari" të vërtetë dhe, nuk mund të bësh gjë tjetër, veçse ta besosh. Asgjë delikate te kjo bukuroshe jugore, që ndodhet nga dita në ditë në fokusin e aparateve fotografike, fillimisht si një miss, kur u zgjodh italiania më e bukur e Tunizisë, më pas aktore, rivale e denjë e Birgitte Bardeau, por që, gjithësesi, do të luanin së bashku në film, në vitin 1971. Një karrierë që s'do të ndalej, gjithmonë e qeshur, trup shumë elegant, dekolte shumë "bujare", por e turpshme, në fakt, nënë e një djaloshi të vogël, që ndoshta mund të dukej edhe si vëllai i saj. Por kjo është e kaluara. Aktorja nuk do të flasë më për këtë. Ajo ka botuar edhe një libër "Unë Claudia", libër në të cilin ajo zbulon, vetëm disa sekrete. Por, ajo ç'ka le të nënkuptohet është fakti se, ajo ka luftuar shumë. "Vështirësitë më bëjnë më të fortë. Asnjëherë nuk jam dorëzuar. Motoja ime është, në rast se dua, mundem". Dhe bindja e besimi i sjell frytet e veta. Ajo rrezaton edhe sot, por pak duhet të dinë dhimbjet që ajo ka kaluar. "Nuk jetoj me të kaluarën". Eshtë krejt e kundërta e personazhit të Alexandra del Lago, e quajtur ndryshe Princessa, një yll në rënie që ëndërron një kthim të fatit përkrah Chance Wayne (interpretuar nga Christophe Reymond), një i ri i cili ëndërron lavdinë, heroi i "Zogu i ëmbël i rinisë", shkruar nga Tennessee Williams. "Unë nuk jam Princeshë, nuk besoj se suksesi varet nga rinia dhe, as nuk pi, as drogohem si ajo. Por, është shumë intriguese, të krijosh një personazh shumë të kundërt me vetveten. Sfidat! Gjithmonë më kanë pëlqyer", saktëson Cardinale. Ajo, pra, do të jetë Princesha, por, edhe në rast se nuk do t'i ngjiste aspak, ajo pohon se ka qenë më shumë se një herë në platenë e kinemasë, të cilat vuanin nga e njëjta "sëmundje". Por, Claudia Cardinale rigjen teatrin. Pasi ka luajtur në më shumë se 100 filma, ajo luan për herë të parë në Paris, në teatrin "Rond Point La Vénitienne". Më pas, ajo do të vazhdojë në një turne shtatë mujor, në Itali, me veprën e Pirandello-s "Siç më do ti". Prej pesëmbëdhjetë vitesh, ajo jeton në Paris dhe askush nuk mund ta dallojë nga aksenti i saj. Kur Frédérick Franck, drejtor i "Théâtre de la Madeleine", mori kontakt me agjentin e saj, dhe i propozoi pjesën e Tennessee Williams, ajo pranoi pa shumë të lutura. " "Po vdes nga frika, por Princesha është një rol shumë i bukur për një aktore. Më pëlqen ta luaj. Kam jetuar 150 jetë, kam qenë e përdalë, dhe gruaja e famshme e kinemasë, por, kurrë, nuk kam ngatërruar identitetin dhe alteritetin". Aktore dhe nënë, ajo është shumë larg rolit të Princeshës. "Në fakt, ka diçka që më pëlqen te personazhi i saj. Është energjia që ajo ka. Ajo e kapërcen boshllëkun dhe kthehet në një yll, siç ka qenë dikur. Në të njëjtën kohë, ajo ruan raporte shumë të mira me Chance. Unë luaj zbutjen përballë një të dashuri të ri në moshë, i cili mban një maskë. Ajo do ta ndihmojë, ta shpëtojë". Do t'ia arrijë qëllimit?!
Claudia Cardinale: Mes frikës dhe dëshirës
"Po vdes nga frika, por Princesha është një rol shumë i bukur për një aktore. Më plqen ta luaj. Kam jetuar 150 jetë, kam qenë e 'përdalë" dhe gruaja e famshme e kinemasë, por, kurrë, nuk kam ngatërruar identitetin dhe alteritetin". Ajo pohon me shumë thjeshtësi se është "fotozhenike". Thotë vetëm aq sa do të thotë dhe asnjë fjalë më shumë. Mos shpresoni zbulime prej saj dhe as ndonjë pozicionim. Ndoshta, që në rininë e saj, ajo nuk ka folur asnjëherë shumë. "Kam qenë një egërsirë e vërtetë", thotë ajo. Me kalimin e kohës është zbutur, është bërë e njohur dhe i është imponuar, një ambienti, që nuk dhuron asgjë. "Jam shumë e fortë", deklaron më një buzëqeshje prej "stari" të vërtetë dhe, nuk mund të bësh gjë tjetër veçse ta besosh. Ajo ka botuar edhe një libër "Unë Claudia", libër në të cilin ajo zbulon, vetëm, disa sekrete. Por, ajo ç'ka le të nënkuptohet është fakti se ajo ka luftuar shumë. "Vështirësitë më bëjnë më të fortë. Asnjëherë nuk jam dorëzuar. Motoja ime është, në rast se dua, mundem". Dhe bindja e besimi i sjell frytet e veta. Ajo rrezaton edhe sot, por pak duhet të dinë dhimbjet që ajo ka kaluar. "Nuk jetoj me të kaluarën". Eshtë krejt e kundërta e personazhit të Alexandra del Lago, e quajtur ndryshe Princesha, një yll në rënie që ëndërron një kthim të fatit, përkrah Chance Wayne (interpretuar nga Christophe Reymond), një i ri i cili ëndërron lavdinë, heroi i "Zogu i ëmbël i rinisë", shkruar nga Tennessee Williams. "Unë nuk jam Princeshë, nuk besoj se suksesi varet nga rinia dhe as nuk pi, as drogohem si ajo. Por është shumë intriguese, të krijosh një personazh shumë të kundërt me vetveten. Sfidat! Gjithmonë më kanë pëlqyer".
Cardinale në skenën e teatrit parizian do të liajë rolin e princeshës në verprën "Zogu i ëmbël i rinisë", të Tennessee Williams me forcën e saj orientale Claudia Cardinale, la force orientale
Mund të zbulosh sytë shumë të grimuar, pas syzeve të vogla, gojën me buzët e pikturuara, bizhuteritë që i shkëlqejnë rreth qafës, Cardinale, grua dhe mbretërore, nuk do të ishte veçse një bukuri si shumë të tjera, në rast se nuk do të kishte buzëqeshjen e saj magjike. "Thjesht jam fotozhenike", pohon ajo me shumë thjeshtësi. Ajo nuk flet, pasi nuk do të thotë asgjë, beson pak, ruan sekrete. Thotë vetëm aq sa do të thotë dhe asnjë fjalë më shumë. Mos shpresoni zbulime prej saj dhe as ndonjë pozicionim. Ndoshta, që në rininë e saj, ajo nuk ka folur asnjëherë shumë. "Kam qenë një egërsirë e vërtetë", thotë ajo. Me kalimin e kohës është zbutur, është bërë e njohur dhe i është imponuar një ambienti që nuk dhuron asgjë. "Jam shumë e fortë", deklaron më një buzëqeshje prej "stari" të vërtetë dhe, nuk mund të bësh gjë tjetër, veçse ta besosh. Asgjë delikate te kjo bukuroshe jugore, që ndodhet nga dita në ditë në fokusin e aparateve fotografike, fillimisht si një miss, kur u zgjodh italiania më e bukur e Tunizisë, më pas aktore, rivale e denjë e Birgitte Bardeau, por që, gjithësesi, do të luanin së bashku në film, në vitin 1971. Një karrierë që s'do të ndalej, gjithmonë e qeshur, trup shumë elegant, dekolte shumë "bujare", por e turpshme, në fakt, nënë e një djaloshi të vogël, që ndoshta mund të dukej edhe si vëllai i saj. Por kjo është e kaluara. Aktorja nuk do të flasë më për këtë. Ajo ka botuar edhe një libër "Unë Claudia", libër në të cilin ajo zbulon, vetëm disa sekrete. Por, ajo ç'ka le të nënkuptohet është fakti se, ajo ka luftuar shumë. "Vështirësitë më bëjnë më të fortë. Asnjëherë nuk jam dorëzuar. Motoja ime është, në rast se dua, mundem". Dhe bindja e besimi i sjell frytet e veta. Ajo rrezaton edhe sot, por pak duhet të dinë dhimbjet që ajo ka kaluar. "Nuk jetoj me të kaluarën". Eshtë krejt e kundërta e personazhit të Alexandra del Lago, e quajtur ndryshe Princessa, një yll në rënie që ëndërron një kthim të fatit përkrah Chance Wayne (interpretuar nga Christophe Reymond), një i ri i cili ëndërron lavdinë, heroi i "Zogu i ëmbël i rinisë", shkruar nga Tennessee Williams. "Unë nuk jam Princeshë, nuk besoj se suksesi varet nga rinia dhe, as nuk pi, as drogohem si ajo. Por, është shumë intriguese, të krijosh një personazh shumë të kundërt me vetveten. Sfidat! Gjithmonë më kanë pëlqyer", saktëson Cardinale. Ajo, pra, do të jetë Princesha, por, edhe në rast se nuk do t'i ngjiste aspak, ajo pohon se ka qenë më shumë se një herë në platenë e kinemasë, të cilat vuanin nga e njëjta "sëmundje". Por, Claudia Cardinale rigjen teatrin. Pasi ka luajtur në më shumë se 100 filma, ajo luan për herë të parë në Paris, në teatrin "Rond Point La Vénitienne". Më pas, ajo do të vazhdojë në një turne shtatë mujor, në Itali, me veprën e Pirandello-s "Siç më do ti". Prej pesëmbëdhjetë vitesh, ajo jeton në Paris dhe askush nuk mund ta dallojë nga aksenti i saj. Kur Frédérick Franck, drejtor i "Théâtre de la Madeleine", mori kontakt me agjentin e saj, dhe i propozoi pjesën e Tennessee Williams, ajo pranoi pa shumë të lutura. " "Po vdes nga frika, por Princesha është një rol shumë i bukur për një aktore. Më pëlqen ta luaj. Kam jetuar 150 jetë, kam qenë e përdalë, dhe gruaja e famshme e kinemasë, por, kurrë, nuk kam ngatërruar identitetin dhe alteritetin". Aktore dhe nënë, ajo është shumë larg rolit të Princeshës. "Në fakt, ka diçka që më pëlqen te personazhi i saj. Është energjia që ajo ka. Ajo e kapërcen boshllëkun dhe kthehet në një yll, siç ka qenë dikur. Në të njëjtën kohë, ajo ruan raporte shumë të mira me Chance. Unë luaj zbutjen përballë një të dashuri të ri në moshë, i cili mban një maskë. Ajo do ta ndihmojë, ta shpëtojë". Do t'ia arrijë qëllimit?!
Claudia Cardinale: Mes frikës dhe dëshirës
"Po vdes nga frika, por Princesha është një rol shumë i bukur për një aktore. Më plqen ta luaj. Kam jetuar 150 jetë, kam qenë e 'përdalë" dhe gruaja e famshme e kinemasë, por, kurrë, nuk kam ngatërruar identitetin dhe alteritetin". Ajo pohon me shumë thjeshtësi se është "fotozhenike". Thotë vetëm aq sa do të thotë dhe asnjë fjalë më shumë. Mos shpresoni zbulime prej saj dhe as ndonjë pozicionim. Ndoshta, që në rininë e saj, ajo nuk ka folur asnjëherë shumë. "Kam qenë një egërsirë e vërtetë", thotë ajo. Me kalimin e kohës është zbutur, është bërë e njohur dhe i është imponuar, një ambienti, që nuk dhuron asgjë. "Jam shumë e fortë", deklaron më një buzëqeshje prej "stari" të vërtetë dhe, nuk mund të bësh gjë tjetër veçse ta besosh. Ajo ka botuar edhe një libër "Unë Claudia", libër në të cilin ajo zbulon, vetëm, disa sekrete. Por, ajo ç'ka le të nënkuptohet është fakti se ajo ka luftuar shumë. "Vështirësitë më bëjnë më të fortë. Asnjëherë nuk jam dorëzuar. Motoja ime është, në rast se dua, mundem". Dhe bindja e besimi i sjell frytet e veta. Ajo rrezaton edhe sot, por pak duhet të dinë dhimbjet që ajo ka kaluar. "Nuk jetoj me të kaluarën". Eshtë krejt e kundërta e personazhit të Alexandra del Lago, e quajtur ndryshe Princesha, një yll në rënie që ëndërron një kthim të fatit, përkrah Chance Wayne (interpretuar nga Christophe Reymond), një i ri i cili ëndërron lavdinë, heroi i "Zogu i ëmbël i rinisë", shkruar nga Tennessee Williams. "Unë nuk jam Princeshë, nuk besoj se suksesi varet nga rinia dhe as nuk pi, as drogohem si ajo. Por është shumë intriguese, të krijosh një personazh shumë të kundërt me vetveten. Sfidat! Gjithmonë më kanë pëlqyer".