Të jesh shkrimtar

Ibrahim KADRIU

Të jesh shkrimtar

Kur je shkrimtar
një botë krejtësisht tjetër je
formuar në vetën e parë
mbahesh gatitu
me mundësi sundimi
me të krijuarën shtesë kohe
me peshë të veçantë
ardhur me vetminë e ditës dhe natës
si ushtar i disiplinuar
pas ushtrimeve të rrezikshme
dhe presin urdhrat nga krijuesi

Nuk del bir nëne të jetë më i pushtetshëm
se ai që i mban në rresht
ndjesitë e të gjitha rrafsheve
për t’i veshur mysafirët
që zënë vend në faqe librash
me rroba masash të caktuara
me stoli shkuar stolive
derisa qëndrojnë e presin stinët
të kapërcejnë nëpër to
sipas urdhrit të shkrimtarit

Të jesh shkrimtar
e ke botën tënde të plotë
në të s’mund të futen kuvend as qeveri
as programe partish
as policë e administratorë
s’arrijnë t’i vënë gishtat as grushtet
as me korruptim
në oborrin e tij nuk hyjnë
dyert askush s’mund t’i çelë
Të jesh shkrimtar
kulla ndërton e shtron rrugë
nuk pret prokurime as donatorë
truproja e këshilltarë
mbesin pa bukë
shkrimtarit vetëm letra i duhet

Të jesh shkrimtar
s’ke kohë të vdesësh
i ke të zëna të gjitha orët
me dashurinë e me ndonjë gotë
je i tëri zgjuar e s’të duhet gjumi
kur je vetëm por jo i vetmuar
je mbret pa stoli pa roja e oborrtarë
dhe vetëm pena di të trimërojë
të ruajë pushtetin e plotë

Të jesh shkrimtar
tërë botën e mban në sirtar
nën dry të shpirtit larg të tjerëve
dhe ke kohë për kohën e saj
që ik përditë me zhurmë shurdhuese
me kundërmim

Të jesh shkrimtar
Kosova të falet tërësisht
me këngë e me vaje pritën e zë në çdo stinë
asgjë nuk mban të mbyllur
pushim ofron
derisa strehohet në varg me gjithë peshën e
dashurisë
të mbetet në përjetësi ashtu siç është
kokëlartë.

Arritje në Prekaz

Kam arritur pa kohë në Prekaz
në pamundësi të kthehem mbrapa
jam vendosur përjetë atje

Arritja në Prishtinë, Tiranë, Paris
e ku tjetër është pa mua
i mbetur në Prekaz

Atje vetëm një herë në jetë arrihet
pastaj në burgun e përjetshëm të imazheve
shpërngulesh për të mbetur atje

Atje kam zënë vend
përtej ëndrrës së tyre
kam lëshuar spirancat t’u bëj ballë valëve

Në Prekaz valët shndërrohen në jehonë
u lënë jetë brigjeve e fushave
në këtë kohën time që mezi e ruaj
nga kafshimet e qenve të çartur
nuk di prej kujt nuk di deri kur

Bëhet mirë

Një Cen Rudi në armiqësi me gjumin
më kot provon molisjen
asnjë rrugë s’i premton ecje
fqinjit tim të vrarë në shpirt
që ka bindjen se bëhet mirë

Krejt ç’kishte iu kthye në varre
mandej qau fshehtas
s’i dukej burrëror loti
për rrugët që nuk i dilnin përpara
fqinjit tim me biografi të leckosur
që gjakon të bindet se bëhet mirë

Gjithçka të grumbulluar lart
ngarkesë e çuditshme lodhjeje
aq e rëndë për njeriun
rruga ia kërkon durimin
fqinjit tim që mban kokën lart
dhe shpreson se bëhet mirë

Sytë i mban të hapur dhe
fotografi të lënduara sheh
nuk do të besojë
për rrugët e vjedhura para këmbëve
fqinji im Cen Rudi mbyllet në vetvete
dhe pret e pret e pret të bëhet mirë

Treg i poshtër pa kusure

Më ke siç s’më njeh
nuk u ngjite kurrë shkallëve të mia
as provove lodhjen të më gjeje zgjuar
më strehove në barkë
valëve ua dëshirove përplasjen

Kam provuar të jem unë
jam kthyer vetë i katërdhjeti
tek merresha me shënimet për shtëpinë time
që mezi mbante çatinë
me qeramidhe magjupi

Qëndrojmë ballë për ballë
shikimet o qenë o s’qenë
nuk bëjnë punë as fjalët
pazarit i kërceu kandari
treg i poshtër pa kusure

Më ke siç s’më njohe kurrë
as u ndale të merreshe me hapat e mi

Pasqyra

Është radha të qëndrojmë para pasqyrës
së pathyer
spirat e saj të ngulura kanë qenë në gjokse
sy e gjuhë
tashti qëndrojmë përpara t’i masim rrudhat
përmbajtje kohe si në pikturë surrealiste
moshë kanë shekujsh
kuptime të lëshuara në legjendë
pasqyra qëndron mes kornizash
për të ruajtur burrërinë
për t’iu falur çastit që vjen pa dëshmitar
të jep mundësinë të merresh me vetveten
askush më s’do ta thyejë pasqyrën
do ta kem pronë timen përgjithmonë
se është radha të qëndrojmë para pasqyrës
së pathyer larg etjeve të të tjerëve
veç me vetveten
të ruhet krejt ç’fshihet në të
për t’i përngjarë vetvetes me gjithë barrën
e ngarkuar gjer më sot

Kur të vish

Kur të vish në Kosovë
bën burrëri të jesh zgjuar
të lëshosh hapat ngadalë
pa lënduar rrugën ku ec
si faqe libri i pashkruar
do kesh fatin të jesh personazh
i filmit dokumentar mbi lindjen
në Kosovë çdo lindje është e para dhe e fundit
lindje të pangopura me dashuri

kur të vish në Kosovë
krejt gjërat janë në pritje
të presin të të falen si virgjëresha dhëndrit

Letër kohës

Të kam qëlluar e më ke qëlluar afër
me krejt ç’kam e ç’ke përballë
herë jam i tepërt e herë e tepërt je
me peshën në qafë që shaluar e ke
me etje njerëzish kurrë të pangopur

Ta nis këtë letër si kollitje ofshame
në daç si sharje merre si trokitje
në dyer tuaja për të gjetur konak
në sofrën tënde për të vrarë urinë nga pak
të kam rënë hise moj ashtu siç jam

Më vjen si flamë kur lëndime falin
të zihet fryma kërkon ajër të pastër
të duhen shtresa rrugësh të forta trase
për ecje të sigurt pa kthyer kokën pas
udhëkryqet ta zënë pritën e të ndalin

Më çmend kur të shoh të strehuar
në stinët e kaluara e mbetur peng
me lodhje kronike djersitur ndalë
kohë moj qyqe qyqeve u je falë
të gjitha orët të kanë harruar

Të mbaj në qafim të mos më lëshosh
të kam qëlluar e më ke qëlluar afër
i druaj rënies dhe gjumit i druaj
e kam vendosur kështu të shkruaj
për shfrim të shpirtit të më pranosh

Letrën e nis me peshë të rëndë shumë
kanë hyrë në të e do të hyjnë injorantë
kodoshë intrigantë hajna e kurvarë
me lëkurë njeriu shumë qen gomarë
që të ndalin hapin e të lënë pa gjumë

I ke në galeritë gjithë këta që t’i thashë
me uri të pashuar hanë e hanë e hanë
kohë moj ti mbetur me gishta në gojë
e mjerë gjithnjë e mua vënë në lojë
në letrën e dërguar ndjenjat t’i dhashë

Të shkruaj i gjunjëzuar në pamundësi
veç sa për prehje e jo për diçka tjetër
strehohem i tëri në varg në këtë letër
të liroj shpinën e gjoksin nga ç’vranë
që lulet e nisura shumëngjyrëshe i thanë
në emër të popullit ndërtohet një shkreti

Të kam qëlluar ku jam e ti përballë je
nuk mund të dal nga e rrahura lëkurë
me ethe në vazhdim mbahem sot si dje
më ke argat të devotshëm më kurse
nga soj njeriu i shndërruar përherë urë

9 Qershor 2008