Xhaxhai i Enverit: “Dy nipërit e mi, anëtarë të bandës së Aldo Bares”
04/04/2005 “Ju tregoj familjen e shpërbërë të vëllait tim.
Përse u vranë djemtë e vëllait dhe pse u larguan
nga fisi yn녔. Këto janë janë fjalët e xhaxhait të
Enver Rabijes, viktimës së “Don Boskos”. Hyseni 64-vjeçar, flet me ato çka ka dëgjuar, pasi thekson se prej kohësh, që kur i kishte vdekur i vëllai, i kishte humbur lidhjet me nipërit, të cilët ishin shpërngulur nga Gradishta së bashku me të ëmën.
Zoti Hysen, ju jeni xhaxhai i Enver Rabiajt. Kur e mësuat lajmin se nipi juaj është personi që u ekzekutua, si pasojë e shpërthimit të një sasie eksplozivi në rrugën “Don Bosko” në Tiranë?
Mbrëmë. Më thirrën në Komisariatin e Policisë së Lushnjës, dhe së
bashku me operativin e zonës shkova për të
identifikuar nipin tim. Më nxorën 3 foto, njëra kur
ishte pa u vrarë dhe 2 të tjerat, ku fytyra ishte e prishur dhe e mbuluar me gjak. Nuk e njoha. Madje më kanë thirrur edhe 4-5 ditë
më parë, natën e Novruzit, dhe më kanë treguar përsëri
fotot. Por, natën e parë, vetëm ato foto që ishin bërë kur ishte dëmtuar nga eksplozivi. Në të dyja rastet nuk e njoha. Kisha vite që nuk i kisha parë nipërit e mi, që kur ishin të vegjël. Madje gruaja ime nuk i njeh fare dhe ishte kureshtare të shihte foton
në televizor. Nga lajmet kemi marrë vesh si për
ngjarjen e “Don Boskos”, ashtu edhe për identifikimin e viktimës nga e ëma. Më vjen keq për familjen e shkatërruar të
vëllait tim. Tani ata do të ishin të martuar me fëmijët
e tyre,- shton djali i xhaxhait të Enverit, i pranishëm
në bisedë.
Po, për vrasjen e vëllait të Enverit, Bardhit, çfarë dini?
Jam ndodhur larg jetës së tyre që kur vdiq nga kanceri im vëlla,
Nazmiu. Pas vdekjes së tij, kunata ime u largua nga fshati ku kishte lindur dhe ishte martuar e shkoi në Lushnjë.
Çfarë di për identifikimin e nipit tuaj nga policia?
Di vetëm aq sa kam dëgjuar mbrëmë në televizor, unë
gruaja dhe fëmijët e mi. Madje e kemi gdhirë deri në
orën 2 të mëngjesit sot (dje) për të dëgjuar ndonjë gjë të
re. Mësuam se e identifikoi e ëma, Lutja, por se ku
jeton ajo ne nuk e dimë. Që kur vdiq vëllai im, ajo iku nga
Gradishta dhe shkoi te dhëndëri. Mbaj mend që atëherë i
thashë: “Mos ik nga fshati, se do të vrasësh djemtë. Unë nuk
mund të të ndjek pas, sepse kam familjen dhe hallet e
mia. Të paktën shko tek vëllai yt në Lushnjë, por jo
tek dhëndëri në Fier”. Nuk më dëgjoi, iku në Fier, ndërsa
2 djemtë e vëllait Bardhi dhe Enveri shkuan në
Greqi. Se me çfarë pune janë marrë nuk e di. Por di se blenë një
makinë dhe vinin deri në Gradishtë e nuk më takonin
as mua, as xhaxhain tjetër. Bëheshin më shumë me
njerëzit e nënës së tyre. Deri sa erdhi dita kur unë shkela
për herë të parë dhe të fundit në shtëpinë e tyre, pas vdekjes së vallait tim. Ishte atëherë kur shkova të ngushëlloja për vdekjen e Bardhit. Atëherë, ata e kishin blerë një shtëpi në Lushnjë, të cilën më pas e shitën.
Çfarë dini për vrasjen e Bardhit?
Nuk më ka faj mua ai që i vrau. Por vetë nipërit e
mi. Përse duhet të përziheshin me banda e stërbanda? Me të
thënë i kam, por me sa di, 2 nipërit e mi kanë qënë me grupin e
Alfred Shkurtit, ose si i thonë ndryshe, “Aldo Bares”. Ndërsa
grupi kundërshtar i tyre, ka qënë ai i Tur Dajës. Nipin tim e
ka vrarë Tur Daja, në qendër të Lushnjës, në trazirat vitit ‘97, ndërsa Enveri është plagosur në këmbë dhe në shpatull. Tur Daja atëherë donte të na vriste të gjithëve si fis.
Pse donte t'u vriste të gjithëve?
Ai së bashku me “trimat e tij”, na ka ardhur në
shtëpinë time për të na vrarë pas ekzekutimit të nipit
tim, Bardhit. Por kur pa se çfarë njerëzish ishim dhe se nuk kishim lidhje me Bardhin e Enverin, u tha të tjerëve: “Hajde
të ikim që këtej!”
Më vonë çfarë u bë me të?
Ai u vra, i prenë kokën dhe më pas ia shëtitën në
qytet. Kaq di. Me aq sa kam dëgjuar, se të gjithë lidhjet me
familjen e vëllain tim janë prerë fill pas vdekjes së
tij. Për këtë që ka ndodhur më vjen shumë keq. Pasi është shuar familja e gjakut tim.
Lute Rabiaj në prokurori: “Kufoma është e tim biri, Enverit”
E ëma e Enver Rabiajt, Lutja, ka dëshmuar dje para hetuesve të Prokurorisë së Krimeve të Rënda, se viktima e “Don Boskos”, ishte djali i saj. Lajmi është bërë i ditur për gazetën “Metropol”, nga burime të Prokurorisë së Përgjithshme, të cilat sqaruan se menjëherë pas mësimit të lajmit, se një e moshuar kishte shkuar në morgun e Tiranës, duke thënë se njeriu bombë ishte djali i saj, ishte gjetur vendbanimi i saj dhe ishte pyetur. Burime thonë se Lute Rabiaj, ka ripohuar se viktima ishte djali i saj dhe për këtë, nuk kishte asnjë dyshim. Madje, ajo ka shpjeguar se pasi kishte dëgjuar në media për lidhjen e ngjarjes te “Don Bosko” me Bandën e Lushnjës, kishte dyshuar se viktima mund të ishte djali i saj. Dhe kur i biri i kishte munguar për një kohë të gjatë, atëherë dyshimet i ishin forcuar dhe kishte marë rrugën e vetme drejt morgut të Tiranës. Pasi ka parë kufomën, ajo ka pohuar para mjeko-ligjorëve, se viktima ishte djali i saj dhe se për këtë fakt, ishte mjaft e bindur. Të njëtën gjë, ajo ka pohuar dje edhe para hetuesve të Prokurorisë së Krimeve të Rënda, thonë burimet. Madje ajo ka shprehur gatishmërinë për të pohuar këtë fakt edhe në gjykatë. Por, prokuroria nuk është nxituar dhe i ka kërkuar kryerjen e analizave të ADN-së, me qëllim për të pasur një konfirmim zyrtar rreth thënieve të të moshuarës. Burimet sqarojnë se, vetëm pas të gjitha verifikimeve të mundshme dhe një konkludimi zyrtar, do të merret për bazë dëshmia e të moshuarës. Ndërkaq, Lute Rabiaj, qan djalin e saj të fundit, e strehuar tek një prej gjashtë motrave të saj. Banorët e Gradishtës: Familja Rabiaj
është larguar që prej ’87-ës
Nuk është e lehtë të gjendet familja e njeriut-bombë
në Lushnjë. Pavarësisht se burimet zyrtare të policisë
pohuan se ai është nga Gradishta e Lushnjës, familja e
tij nuk banon atje. Madje, si për ironi të fatit, një
tjetër Enver Rabija , por i të 50-ave, jeton në
Krutje të Poshtme, për të cilin përflitej se ishte
emigrant në Greqi. Një mbiemër i tillë nuk gjendej në
Gradishtë, por në Krutjen e Poshtme ose në Karbunarë.
Gjithsesi, në fshatin fushor të Gradishtës, banorë të
këtij fshati pohojnë se familja e Enver Rabijes, është
që andej, por ata janë larguar kur u vdiq i ati Nazmiu, një
burrë i urtë dhe i ndershëm, rojtar i varrezave të
fshatit. Nga banorët e Gradishtës, mësohet se familja e tyre është shpërngulur që prej 18 vjetësh nga ai fshat. Që atëherë, nëna e Enverit, Lutja, ka shkuar në Fier tek dhëndëri, Miri Malo, dhe tek e bija Luljeta. Ndërsa djemtë e saj, Bardhi dhe më i vogli, Enveri, kanë shkuar në emigracion. Më vonë, kanë blerë një shtëpi në Lushnjë në lagjen “Kadri Qystri”. Por edhe këtë shtëpi e kanë shitur në vitin 1997, kur u është vrarë djali i madh, Bardhi, që dyshohet të jetë ekzekutuar nga banda e Tur Dajës. Sipas banorëve dhe të afërmve të Rabiajve, pas kësaj ngjarje, e ëma e tyre ka shkuar në malësi, ku përflitej se jetonte me nusen e Enverit, së bashku me 2 fëmijët e tij. Banorët e fshatit pohojnë se nuk e ka parë këtë familje qysh në vitet 1987, kur ka
vdekur babai i dy djemve Nazmi Rabiaj.
Hysen Rabija, i vetmi që mund të flasë për ngjarjen e
“Don Boskos”, jeton në fshatin Mëhallëz, më shumë se 3 km
larg Gradishtës, në një lagje kodrinore të kësaj
zone. Tepër i varfër, por të mirëpret me bujari, sa merr
vesh për qëllimin e vizitës.
Përse u vranë djemtë e vëllait dhe pse u larguan
nga fisi yn녔. Këto janë janë fjalët e xhaxhait të
Enver Rabijes, viktimës së “Don Boskos”. Hyseni 64-vjeçar, flet me ato çka ka dëgjuar, pasi thekson se prej kohësh, që kur i kishte vdekur i vëllai, i kishte humbur lidhjet me nipërit, të cilët ishin shpërngulur nga Gradishta së bashku me të ëmën.
Zoti Hysen, ju jeni xhaxhai i Enver Rabiajt. Kur e mësuat lajmin se nipi juaj është personi që u ekzekutua, si pasojë e shpërthimit të një sasie eksplozivi në rrugën “Don Bosko” në Tiranë?
Mbrëmë. Më thirrën në Komisariatin e Policisë së Lushnjës, dhe së
bashku me operativin e zonës shkova për të
identifikuar nipin tim. Më nxorën 3 foto, njëra kur
ishte pa u vrarë dhe 2 të tjerat, ku fytyra ishte e prishur dhe e mbuluar me gjak. Nuk e njoha. Madje më kanë thirrur edhe 4-5 ditë
më parë, natën e Novruzit, dhe më kanë treguar përsëri
fotot. Por, natën e parë, vetëm ato foto që ishin bërë kur ishte dëmtuar nga eksplozivi. Në të dyja rastet nuk e njoha. Kisha vite që nuk i kisha parë nipërit e mi, që kur ishin të vegjël. Madje gruaja ime nuk i njeh fare dhe ishte kureshtare të shihte foton
në televizor. Nga lajmet kemi marrë vesh si për
ngjarjen e “Don Boskos”, ashtu edhe për identifikimin e viktimës nga e ëma. Më vjen keq për familjen e shkatërruar të
vëllait tim. Tani ata do të ishin të martuar me fëmijët
e tyre,- shton djali i xhaxhait të Enverit, i pranishëm
në bisedë.
Po, për vrasjen e vëllait të Enverit, Bardhit, çfarë dini?
Jam ndodhur larg jetës së tyre që kur vdiq nga kanceri im vëlla,
Nazmiu. Pas vdekjes së tij, kunata ime u largua nga fshati ku kishte lindur dhe ishte martuar e shkoi në Lushnjë.
Çfarë di për identifikimin e nipit tuaj nga policia?
Di vetëm aq sa kam dëgjuar mbrëmë në televizor, unë
gruaja dhe fëmijët e mi. Madje e kemi gdhirë deri në
orën 2 të mëngjesit sot (dje) për të dëgjuar ndonjë gjë të
re. Mësuam se e identifikoi e ëma, Lutja, por se ku
jeton ajo ne nuk e dimë. Që kur vdiq vëllai im, ajo iku nga
Gradishta dhe shkoi te dhëndëri. Mbaj mend që atëherë i
thashë: “Mos ik nga fshati, se do të vrasësh djemtë. Unë nuk
mund të të ndjek pas, sepse kam familjen dhe hallet e
mia. Të paktën shko tek vëllai yt në Lushnjë, por jo
tek dhëndëri në Fier”. Nuk më dëgjoi, iku në Fier, ndërsa
2 djemtë e vëllait Bardhi dhe Enveri shkuan në
Greqi. Se me çfarë pune janë marrë nuk e di. Por di se blenë një
makinë dhe vinin deri në Gradishtë e nuk më takonin
as mua, as xhaxhain tjetër. Bëheshin më shumë me
njerëzit e nënës së tyre. Deri sa erdhi dita kur unë shkela
për herë të parë dhe të fundit në shtëpinë e tyre, pas vdekjes së vallait tim. Ishte atëherë kur shkova të ngushëlloja për vdekjen e Bardhit. Atëherë, ata e kishin blerë një shtëpi në Lushnjë, të cilën më pas e shitën.
Çfarë dini për vrasjen e Bardhit?
Nuk më ka faj mua ai që i vrau. Por vetë nipërit e
mi. Përse duhet të përziheshin me banda e stërbanda? Me të
thënë i kam, por me sa di, 2 nipërit e mi kanë qënë me grupin e
Alfred Shkurtit, ose si i thonë ndryshe, “Aldo Bares”. Ndërsa
grupi kundërshtar i tyre, ka qënë ai i Tur Dajës. Nipin tim e
ka vrarë Tur Daja, në qendër të Lushnjës, në trazirat vitit ‘97, ndërsa Enveri është plagosur në këmbë dhe në shpatull. Tur Daja atëherë donte të na vriste të gjithëve si fis.
Pse donte t'u vriste të gjithëve?
Ai së bashku me “trimat e tij”, na ka ardhur në
shtëpinë time për të na vrarë pas ekzekutimit të nipit
tim, Bardhit. Por kur pa se çfarë njerëzish ishim dhe se nuk kishim lidhje me Bardhin e Enverin, u tha të tjerëve: “Hajde
të ikim që këtej!”
Më vonë çfarë u bë me të?
Ai u vra, i prenë kokën dhe më pas ia shëtitën në
qytet. Kaq di. Me aq sa kam dëgjuar, se të gjithë lidhjet me
familjen e vëllain tim janë prerë fill pas vdekjes së
tij. Për këtë që ka ndodhur më vjen shumë keq. Pasi është shuar familja e gjakut tim.
Lute Rabiaj në prokurori: “Kufoma është e tim biri, Enverit”
E ëma e Enver Rabiajt, Lutja, ka dëshmuar dje para hetuesve të Prokurorisë së Krimeve të Rënda, se viktima e “Don Boskos”, ishte djali i saj. Lajmi është bërë i ditur për gazetën “Metropol”, nga burime të Prokurorisë së Përgjithshme, të cilat sqaruan se menjëherë pas mësimit të lajmit, se një e moshuar kishte shkuar në morgun e Tiranës, duke thënë se njeriu bombë ishte djali i saj, ishte gjetur vendbanimi i saj dhe ishte pyetur. Burime thonë se Lute Rabiaj, ka ripohuar se viktima ishte djali i saj dhe për këtë, nuk kishte asnjë dyshim. Madje, ajo ka shpjeguar se pasi kishte dëgjuar në media për lidhjen e ngjarjes te “Don Bosko” me Bandën e Lushnjës, kishte dyshuar se viktima mund të ishte djali i saj. Dhe kur i biri i kishte munguar për një kohë të gjatë, atëherë dyshimet i ishin forcuar dhe kishte marë rrugën e vetme drejt morgut të Tiranës. Pasi ka parë kufomën, ajo ka pohuar para mjeko-ligjorëve, se viktima ishte djali i saj dhe se për këtë fakt, ishte mjaft e bindur. Të njëtën gjë, ajo ka pohuar dje edhe para hetuesve të Prokurorisë së Krimeve të Rënda, thonë burimet. Madje ajo ka shprehur gatishmërinë për të pohuar këtë fakt edhe në gjykatë. Por, prokuroria nuk është nxituar dhe i ka kërkuar kryerjen e analizave të ADN-së, me qëllim për të pasur një konfirmim zyrtar rreth thënieve të të moshuarës. Burimet sqarojnë se, vetëm pas të gjitha verifikimeve të mundshme dhe një konkludimi zyrtar, do të merret për bazë dëshmia e të moshuarës. Ndërkaq, Lute Rabiaj, qan djalin e saj të fundit, e strehuar tek një prej gjashtë motrave të saj. Banorët e Gradishtës: Familja Rabiaj
është larguar që prej ’87-ës
Nuk është e lehtë të gjendet familja e njeriut-bombë
në Lushnjë. Pavarësisht se burimet zyrtare të policisë
pohuan se ai është nga Gradishta e Lushnjës, familja e
tij nuk banon atje. Madje, si për ironi të fatit, një
tjetër Enver Rabija , por i të 50-ave, jeton në
Krutje të Poshtme, për të cilin përflitej se ishte
emigrant në Greqi. Një mbiemër i tillë nuk gjendej në
Gradishtë, por në Krutjen e Poshtme ose në Karbunarë.
Gjithsesi, në fshatin fushor të Gradishtës, banorë të
këtij fshati pohojnë se familja e Enver Rabijes, është
që andej, por ata janë larguar kur u vdiq i ati Nazmiu, një
burrë i urtë dhe i ndershëm, rojtar i varrezave të
fshatit. Nga banorët e Gradishtës, mësohet se familja e tyre është shpërngulur që prej 18 vjetësh nga ai fshat. Që atëherë, nëna e Enverit, Lutja, ka shkuar në Fier tek dhëndëri, Miri Malo, dhe tek e bija Luljeta. Ndërsa djemtë e saj, Bardhi dhe më i vogli, Enveri, kanë shkuar në emigracion. Më vonë, kanë blerë një shtëpi në Lushnjë në lagjen “Kadri Qystri”. Por edhe këtë shtëpi e kanë shitur në vitin 1997, kur u është vrarë djali i madh, Bardhi, që dyshohet të jetë ekzekutuar nga banda e Tur Dajës. Sipas banorëve dhe të afërmve të Rabiajve, pas kësaj ngjarje, e ëma e tyre ka shkuar në malësi, ku përflitej se jetonte me nusen e Enverit, së bashku me 2 fëmijët e tij. Banorët e fshatit pohojnë se nuk e ka parë këtë familje qysh në vitet 1987, kur ka
vdekur babai i dy djemve Nazmi Rabiaj.
Hysen Rabija, i vetmi që mund të flasë për ngjarjen e
“Don Boskos”, jeton në fshatin Mëhallëz, më shumë se 3 km
larg Gradishtës, në një lagje kodrinore të kësaj
zone. Tepër i varfër, por të mirëpret me bujari, sa merr
vesh për qëllimin e vizitës.