Benazir Bhutto, bija e një dinastie të madhe
E dashur për Perëndimin, beniamine e amerikanëve, Benazir Bhutto, simbol i demokracisë, modernizmit, i revolucionit femëror, vdiq në një atentat dy muaj pas kthimit në atdhe, pas tetë vitesh në azil, e lodhur nga një betejë e gjatë kundër akuzave për korrupsion të supozuar dhe nga dyshimet për kompromise të errëta me regjimin. Bhutto-t, ashtu si Nehru-Ghandit në Indi, si Kenedit në Shtetet e Bashkuara, janë një nga dinastitë më të mëdha politike në botë. Babai, Zulfiqar Ali Bhutto ishte i pari civil i zgjedhur të drejtojë një qeveri në Pakistan. Pronarë tokash, tejet të pasur në një vend, ku akoma sot 73 për qind e 160 milionë banorëve jeton me më pak se dy dollarë në ditë, Bhutto-t kanë një histori tragjike, të mbushur plot me vdekje të parakohshme. Kështu, babai i Benazirit, Zulfiqar, u var në 1979-ën, dy vite pasi u arrestua pas një grushti shteti të gjeneralit të tij, Zia ul Haq. Benazir asokohe ishte 26 vjeçe e madje edhe vetë ajo ishte në burg, ku qëndroi për pesë vjet, pjesën më të madhe të të cilëve në izolim. E pa, bashkë me të ëmën, për gjysmë ore para ekzekutimit të paralajmëruar, pa mundur as ta përqafojë, rrëfen vetë ajo në autobiografinë "Bija e Lindjes". Vëllai, Myrteza, që duhej të ishte bërë lider i Partisë Popullore Pakistaneze, të themeluar nga i ati, u arratis në Afganistan pas vdekjes së Zulfiqarit. Nga jashtë, ai udhëhoqi një rezistencë kundër regjimit ushtarak dhe në 1993-shin u zgjodh deputet në azil. Tre vjet më pas, ndërsa u kthye në atdhe, u vra në rrethana akoma misterioze në Karaçi. Vëllai tjetër, Shahnavaz, u gjet i vdekur në apartamentin e tij në Kanë të Francës, në 1985-ën. Vejusha e Myrtezait, Ghinva, udhëheq një fraksion të Partisë Popullore të Pakistanit dhe kundërshtoi kthimin në atdhe të kunatës, duke e quajtur atë "një emisare të Presidentit Bush në Pakistan". Trashëgimtare politike e Zulfiqarit, në 1988-ën, 35 vjeçe, e bukur, Bhutto bëhet gruaja e parë në botën myslimane që drejton një qeveri, e zgjedhur me votën e pakistanezëve pas vdekjes së gjeneralit Zia. Në 1990-ën ajo u shkarkua në mesin e një morie akuzash për korrupsion, pak a shumë të bazuara. Në fakt, në shumë raste roli i bashkëshortit të saj, Asif Zardari, është shumë i diskutueshëm. "Mister 10 përqindëshi" e quajnë në Pakistan, duke iu referuar përvetësimeve të paligjshme të miliona dollarëve nga arkat e shtetit, për të cilat ai akuzohet. Pas dhjetë vjetësh, asnjë prej 18 akuzave kundër Zardarit nuk është vërtetuar në gjykatë, por, gjithsesi, ai ka kaluar të paktën tetë vjet në burg. U la i lirë në 2004-ën me kusht. Presidenti Pervez Musharaf ka firmosur 5 tetorin e shkuar një amnisti të kritikuar, që anuloi të gjitha krimet dhe akuzat kundër Bhutto-s dhe të shoqit, duke i hapur rrugë kështu një marrëveshjeje për ndarjen e pushtetit. Në 1999-ën, pasi ishte inkriminuar (por disa kaseta të regjistruara provuan se gjykatësit i ishin nënshtruar presionit të qeverisë së atëhershme të Navaz Sharifit) Bhutto la vendin dhe jetoi në Dubai, bashkë me tre fëmijët. Më 18 tetor të këtij viti, Benazir Bhutto kthehet në Karaçi. Mijëra mbështetës zbresin nëpër rrugë për të festuar kthimin e saj. Rreth mesnatës, ndërsa korteu po kalonte, një kamikaz hodhi veten në erë në mes të turmës. Bhutto mbeti e paprekur, por në sulm vdiqën të paktën 139 pakistanezë dhe rreth 400 të tjerë u plagosën. Ishte ky atentati më i rëndë në historinë e Pakistanit. Bhutto akuzoi elementë të Shërbimeve Sekrete Pakistaneze dhe konfirmoi se do të vazhdonte të udhëhiqte Partinë Popullore të Pakistanit në zgjedhjet legjislative të parashikuara për në janar. Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Britania e Madhe shikonin tek ajo një lidere liberale, që do të mund t‘i kishte dhënë legjitimitet luftës kundër terrorizmit të gjeneralit Musharaf.
Ka thënë...
Për atentatin kundër saj
"Disa njerëz mund të mendojnë se kthimi im në Pakistan, pavarësisht kërcënimeve, është naiv. Por, nëse beson në një kauzë, duhet të paguash çmimin"
Për kërcënimet kundër jetës së saj
"Unë e di fort mirë se kush do të më vrasë. Bëhet fjalë për zyrtarë të lartë të ish-regjimit të gjeneralit Zia, që qëndrojnë pas ekstremizmave dhe fanatizmave"
Për kthimin në Pakistan
"Ne duhet të kthehemi te rrënjët e moderacionit dhe demokracisë dhe të garantojmë autoritet qeverisës jetëgjatë dhe të qëndrueshëm në vendin tonë"
Për akuzat për korrupsion
"Kjo është një fushatë tipike dezinformomi nga ana e regjimit aktual"
Për zgjedhjet në janar 2008
"Qeveria ka krijuar një grup të fortësh. Ata kanë pajtuar gangsterë që do të vendosen në qendrat e votimit, me uniforma policie dhe do të dhunojnë votën"
Për ekstremistët islamikë
"Militantët janë fuqizuar dhe legjitimiteti i qeverisë është dobësuar. Në veri të vendit, flamuri i Pakistanit është ulur dhe është ngritur ai i ekstremizmit"
"Janë edhe medresetë politike që u mësojnë nxënësve të tyre se si të bëjnë bomba, si të përdorin pushkët dhe si të vrasin gra, fëmijë e të moshuar"
Për Presidentin Musharaf
"I kërkoj gjeneralit Musharaf të japë dorëheqjen, të tërhiqet, të largohet, t‘i japë fund gjendjes së jashtëzakonshme. Nuk do të mund të punoja me të, pasi nuk kam besim tek ai"
"Unë dua të shpëtoj demokracinë dhe nëse diktatura e gjeneralit Musharaf mund të marrë masat e nevojshme të demonstrojë se Pakistani po ecën drejt demokracisë, ne do ta ndihmojmë"