Marsi ne Kosove
Nga Mufail Limani
Perendia e luftes, Marsi, mund te kete qene nga Kosova.
Sa here qe kthehet, Marsi vjen ne Kosove si ne shtepi te vet, pa trokitur.
Sa e sa here e kemi pare tek shfaqet brenda befas, pa thirrur askend ne emer, pa zbathur cizmet, duke zene kryet e vendit.
Them, perendia Mars mund te kete qene fare mire nje perendi e paraardhesve tane. Si? Ne lojen e fantazise linguistike, a di sa e sa kuptimi mund te nxirret ne shqipen e sotme, plot!
Marsi- marresi, ai qe vjen e merr.
Marsi- marresi, ai qe te ben te marre.
Marsi- mare, mar'si, mbaresi, ai qe ben kthimin ne gjendjen e duhur.
Kontradikore?
Nuk dua te them me shume se ajo qe e di, ndonese e di qe lufta, cfaredo emri qe mund te kete, eshte gjithnje nje kontradikte e madhe racionale, ku natyra njerezore shperthen ne totalitetin e saj.
Sivjet, Marsi ne Kosove erdhi me i qete se rendom.
Por, ne fund, megjithate, e pame nje lufte: te shtenen e pare publike diplomatike te Skender Hysenit ne Nju Jork.
Dhe, per kete rrefim, nuk mund te jete aspak e rastit pse ai ambasadori arab e quajti ministrin tone "Aleksander".
Marsi i Kosoves sivjet ndodhi ne KS te OKB.
Hereve te kaluara, zyrtaret me te larte kosovare i shihnim si qyqet- tek lexonin dicka "politikisht korrekte", te mesuar nga trajnimet elementare per "conflict resolution", sikur te ishin perfaqesues te mire te te drejtave te grupeve margjinale seksuale.
Por, asnjehere, deri ne rastin e Hysenit, nuk kemi pare reagime adekuate relevante ndaj goditjeve me te felliqura politike qe vendi yne merrte vazhdimisht nga Serbia dhe Rusia.
Une besoj se zoti Hyseni reagoi ne cast, si personalitet i afte qe te ballafaqohet ne menyre te arsyeshme, kudo dhe kurdo, me qendrimet antikosovare. Sidoqofte, replika e tij, qe e degjuam ne fund, duke qene me permbajte e nderlidhur me fjalet e Tadiqit, le pak vend per intrigat tona tipike se "e kane pagatitur Skenden".
Pse ishte reagimi adekuat?
Sepse ai reagim e ktheu Historine ne debatin politik per Kosoven.
Diskursi i deritashem i argumentimit politik kosovar, qe konsistonte ne shmangien historise se dhunes serbe dhe, rrjedhimisht, edhe te adresimit te fajit shteteror serb, nuk mund te kishte rezultante tjeter logjike pos amnistise dhe amnezise politike per krimet e shtetit te Serbise ne Kosove.
Mire e tha perfaqesuesja britanike- se pushtetit Beogradit duhet t'ua mesoj historine femijeve serbe, ashtu sic ka ndodhur me te vertete. Kjo eshte vertet esenciale, nese synohet paqja midis dy popujve ballkanik.
Por, a ka bere dicka ministria e Enver Hoxhajt, me ekspertet arsimore, qe te perfshihet ne kete ceshtje? Nuk e di. Por, e di se nga ajo qe mesojne sot femijet serbe per historine ne shkolla, do te ndertohet perspektiva e paqes ose ajo e lufterave te reja ne Ballkan. Dhe e di qe kjo nuk ka se si te quhet si nje "pune serbesh" dhe problem "jashte kompetencave tona", sepse ka te beje drejtperdrejte me ate qe do ta jetojne edhe femijet tane.
Sidoqofte, ajo qe dua te them eshte ne fakt jashte diskurseve legjitime emotive-patriotike, sepse kjo qe pame e degjuam nga Skender Hyseni ne Nju Jork, eshte ne fakt metoda me pragmatike e vazhdimit te luftes per njohjen e Kosoves dhe anetaresimin ne OKB.
Sepse Kosova nuk guxon te rrezikoje statusin implicit te "intriges makro-politike perendimore", ne dem te asaj ose kesaj fuqie.
Tema e Kosoves duhet te rikthehet ne skene si ceshtje e cila buron nga historia e popullit shqiptar te Kosoves, ndersa implikimet nderkombetare (evidente, relevante dhe legjitime) kane te bejne ne radhe te pare me vendosjen e paqes ne rajon, me shume sesa me vet fatin e Kosoves.
Mars i vitit 2009 i solli shtetit te Kosoves mesazhin se ka ardhur koha qe te fillohet me ushtrimin e Sovranitetit.
Shembulli i ndalimit te qarkullimit ilegal te zyrtareve serb ne gjithe territorin e Kosoves, bashke me shembullin e shkelqyer te zotit Hyseni, jane hapa qe besoj se duhet pershendetur nga te gjithe ne, duke mos harruar parimin se, ne kete kohe, deshtimi eventual i qeverise eshte edhe deshtim i Kosoves.
Por, ky parim i pergjithshem moral, nuk duhet te sherbeje qeveritareve aktuale qe te ndjehen teper komode.
Kosova politike megjithate ka kapacitete te mjaftueshme per te ndertuar qeveri me perberje te tjera, me po kaq kompetence sa kjo, por, te shpresojme!, me misione te reja nga keto qe i kane ra hise Hashim Thacit.
Dhe, pikerisht kjo eshte ajo qe e ben edhe kete lufte- luften e brendshme politike ne Kosove, te jete e nevojshme dhe e ligjshme.
Eshte Marsi ne Kosove!
Dhe ajo qe ndodh ne Mars percakton thuajse gjithcka.
Deri ne Marsin tjeter.
Perendia e luftes, Marsi, mund te kete qene nga Kosova.
Sa here qe kthehet, Marsi vjen ne Kosove si ne shtepi te vet, pa trokitur.
Sa e sa here e kemi pare tek shfaqet brenda befas, pa thirrur askend ne emer, pa zbathur cizmet, duke zene kryet e vendit.
Them, perendia Mars mund te kete qene fare mire nje perendi e paraardhesve tane. Si? Ne lojen e fantazise linguistike, a di sa e sa kuptimi mund te nxirret ne shqipen e sotme, plot!
Marsi- marresi, ai qe vjen e merr.
Marsi- marresi, ai qe te ben te marre.
Marsi- mare, mar'si, mbaresi, ai qe ben kthimin ne gjendjen e duhur.
Kontradikore?
Nuk dua te them me shume se ajo qe e di, ndonese e di qe lufta, cfaredo emri qe mund te kete, eshte gjithnje nje kontradikte e madhe racionale, ku natyra njerezore shperthen ne totalitetin e saj.
Sivjet, Marsi ne Kosove erdhi me i qete se rendom.
Por, ne fund, megjithate, e pame nje lufte: te shtenen e pare publike diplomatike te Skender Hysenit ne Nju Jork.
Dhe, per kete rrefim, nuk mund te jete aspak e rastit pse ai ambasadori arab e quajti ministrin tone "Aleksander".
Marsi i Kosoves sivjet ndodhi ne KS te OKB.
Hereve te kaluara, zyrtaret me te larte kosovare i shihnim si qyqet- tek lexonin dicka "politikisht korrekte", te mesuar nga trajnimet elementare per "conflict resolution", sikur te ishin perfaqesues te mire te te drejtave te grupeve margjinale seksuale.
Por, asnjehere, deri ne rastin e Hysenit, nuk kemi pare reagime adekuate relevante ndaj goditjeve me te felliqura politike qe vendi yne merrte vazhdimisht nga Serbia dhe Rusia.
Une besoj se zoti Hyseni reagoi ne cast, si personalitet i afte qe te ballafaqohet ne menyre te arsyeshme, kudo dhe kurdo, me qendrimet antikosovare. Sidoqofte, replika e tij, qe e degjuam ne fund, duke qene me permbajte e nderlidhur me fjalet e Tadiqit, le pak vend per intrigat tona tipike se "e kane pagatitur Skenden".
Pse ishte reagimi adekuat?
Sepse ai reagim e ktheu Historine ne debatin politik per Kosoven.
Diskursi i deritashem i argumentimit politik kosovar, qe konsistonte ne shmangien historise se dhunes serbe dhe, rrjedhimisht, edhe te adresimit te fajit shteteror serb, nuk mund te kishte rezultante tjeter logjike pos amnistise dhe amnezise politike per krimet e shtetit te Serbise ne Kosove.
Mire e tha perfaqesuesja britanike- se pushtetit Beogradit duhet t'ua mesoj historine femijeve serbe, ashtu sic ka ndodhur me te vertete. Kjo eshte vertet esenciale, nese synohet paqja midis dy popujve ballkanik.
Por, a ka bere dicka ministria e Enver Hoxhajt, me ekspertet arsimore, qe te perfshihet ne kete ceshtje? Nuk e di. Por, e di se nga ajo qe mesojne sot femijet serbe per historine ne shkolla, do te ndertohet perspektiva e paqes ose ajo e lufterave te reja ne Ballkan. Dhe e di qe kjo nuk ka se si te quhet si nje "pune serbesh" dhe problem "jashte kompetencave tona", sepse ka te beje drejtperdrejte me ate qe do ta jetojne edhe femijet tane.
Sidoqofte, ajo qe dua te them eshte ne fakt jashte diskurseve legjitime emotive-patriotike, sepse kjo qe pame e degjuam nga Skender Hyseni ne Nju Jork, eshte ne fakt metoda me pragmatike e vazhdimit te luftes per njohjen e Kosoves dhe anetaresimin ne OKB.
Sepse Kosova nuk guxon te rrezikoje statusin implicit te "intriges makro-politike perendimore", ne dem te asaj ose kesaj fuqie.
Tema e Kosoves duhet te rikthehet ne skene si ceshtje e cila buron nga historia e popullit shqiptar te Kosoves, ndersa implikimet nderkombetare (evidente, relevante dhe legjitime) kane te bejne ne radhe te pare me vendosjen e paqes ne rajon, me shume sesa me vet fatin e Kosoves.
Mars i vitit 2009 i solli shtetit te Kosoves mesazhin se ka ardhur koha qe te fillohet me ushtrimin e Sovranitetit.
Shembulli i ndalimit te qarkullimit ilegal te zyrtareve serb ne gjithe territorin e Kosoves, bashke me shembullin e shkelqyer te zotit Hyseni, jane hapa qe besoj se duhet pershendetur nga te gjithe ne, duke mos harruar parimin se, ne kete kohe, deshtimi eventual i qeverise eshte edhe deshtim i Kosoves.
Por, ky parim i pergjithshem moral, nuk duhet te sherbeje qeveritareve aktuale qe te ndjehen teper komode.
Kosova politike megjithate ka kapacitete te mjaftueshme per te ndertuar qeveri me perberje te tjera, me po kaq kompetence sa kjo, por, te shpresojme!, me misione te reja nga keto qe i kane ra hise Hashim Thacit.
Dhe, pikerisht kjo eshte ajo qe e ben edhe kete lufte- luften e brendshme politike ne Kosove, te jete e nevojshme dhe e ligjshme.
Eshte Marsi ne Kosove!
Dhe ajo qe ndodh ne Mars percakton thuajse gjithcka.
Deri ne Marsin tjeter.