Masakra e Cërrikut, Agron Kuliqi në sallën e gjyqit: “Do të doja të dija se kush më plagosi”
Numri dy i Policisë përmend dy nga emrat e të pandehurve, Bozin dhe Xhepexhiun
Agron Kuliqi, numri dy i Policisë së Shtetit, dëshmoi dje në Gjykatën e Krimeve të Rënda mbi masakrën e Cërrikut. Kuliqi, një nga personazhet e kësaj masakre, arriti të mbijetojë edhe pse mbeti i plagosur si shumë efektiva të tjerë të policisë. Rrëfimi i Kuliqit, përveçse dha detaje mbi ngjarjen, tregoi se ende kishte mllef ndaj atyre që qëlluan ndaj tij. “Do të kisha dëshirë të mësoja se kush më plagosi. E di që ka qenë një nga të pandehurit, por emër konkret nuk di të them. Burimet e mia më kanë thënë se na qëlloi grupi i Landit dhe Met Bozit”, - deklaroi Kuliqi në sallën e gjyqit. Më tej ai shpjegoi planin operacional që kishin përgatitur bashkë me kolegët për të rifituar Postën e Policisë së Cërrikut.
Dëshmia e Agron Kuliqit
“Jam emëruar në maj të vitit 1997 shef i Komisariatit të Elbasanit. Më 19-20 maj kam mbledhur efektivat e policisë për t’u njohur me situatën në Elbasan. Situata në Elbasan ishte e qetë. Pasi mora takim me drejtuesit e Elbasanit për informacione, u lashë porositë e mia për situatën dhe pasdite do të raportoja në Prefekturë për situatën. Kam takuar Fatos Tivarin për të marrë informacion më të përgjithshëm. Gjatë bisedës me të u informova se një grup personash kishin sulmuar Postën në Cërrik. Kam biseduar me ish-drejtorin e Policisë të Elbasanit. Ai thirri shoferin e tij dhe morëm angazhim që të tentojmë të vendosim marrëdhënie të armatosura. Dita e dytë e punës qe e qetë. Pasdite do të raportonim në Prefekturë për masat e marra për popullsinë, ndërkohë që situata në Cërrik kishte dalë jashtë kontrollit. Njoftuam eprorët e mi në lidhje me situatën. Kam biseduar me ish-drejtorin e Policisë së Shtetit Agim Shehu. I kam kërkuar prezencën e forcave të ndërhyrjes së shpejtë. Kanë mbërritur rreth mëngjesit. Nuk më kujtohet numri i tyre, por kanë qenë 2 mjete të blinduara. Kemi biseduar me shefat e stafit dhe Arjan Cengën. Në mëngjes vendosëm në niseshim drejt Cërrikut dhe Belshit pasi kishim informacion për një grumbullim municionesh. Kemi pasur një plan masash, por për shkak se ishte në mëngjes nuk mund t’i protokollonim. Në hyrje të Cërrikut njohëm një person të larguar nga paraburgimi. Ishte i akuzuar për vrasje, grabitje, kishte edhe automatik në krah. E shoqëruam me mjetet e policisë. në Belsh kemi tërhequr nga baza ushtarake, pastaj lëvizëm drejt Cërrikut. Komunikimi bëhej me radio. Para se të hynim në qytet forcave u ishte bërë një instruktazh i qartë dhe i prerë që të mos binim pre e provokimeve dhe në asnjë mënyrë nuk duhej të përdorej arma, pasi ishte zonë e populluar. Ishte planifikuar që nëse do të përballeshim me situatën, do të dilnim nga Patri, ku kishte forca policie. Kam qenë në mjetin e dytë në radhë. Kanë qenë edhe tre persona në autoblindë. Njëri prej tyre, mora vesh pas 2-3 muajsh pas ngjarjes, që ishte vrarë. U futëm në qytet, nuk pati asnjë reagim. U vendosëm përpara shtëpisë së kulturës. Qyteti rrethohej nga pallate të larta. Pas hyrjes në qendër ka filluar një breshëri automatikësh dhe nga ndërtesa përballë u godit një blindë me automatik. Këtë e kam parë vetë. Pas kësaj unë jam plagosur dhe jam dërguar në spital. Kam parë kur u qëllua me automatik dhe kam dëgjuar edhe 2 herë. Nuk u qëllua asnjë qytetar dhe për këtë jam i gëzuar, ndërsa nga policia u qëlluan 20 veta. Pas ngjarjes kam komunikuar me Arjan Cengën”.
Tërheqja
“Tërheqja u bë nga rruga e planifikuar nga Patri. Breshëritë zgjatën 30 minuta. Kishim planifikuar një rrugë tërheqjeje tjetër dhe të plagosurit të niseshin drejt Tiranës. Nga informacionet kemi mësuar që na ka goditur grupi i Landit, kam dëgjuar edhe për Met Bozin. Kemi qenë vetëm 2 mjete të blinduara, efektivat kanë pasur armatim personal. Për autorët, ashtu siç është thënë, kam mësuar që ishte grupi i Land Xhepexhiut. Kam mësuar që ky grup ka qenë i dyshuar edhe për vepra të tjera penale si vrasje e grabitje. Met Bozin kam dëgjuat që ishte organizatori, e kam dëgjuar nga burimet e mia. Emrin e Land Xhepexhiut e kam dëgjuar nga shoferi i shefit të Krimeve. Do të kisha dëshirë të dija se kush më ka plagosur, por një nga ata ka qenë se s’kishte njeri tjetër”, - përfundoi dëshminë e tij numri dy i Policisë së Shtetit.
26 Maj 2010
Agron Kuliqi, numri dy i Policisë së Shtetit, dëshmoi dje në Gjykatën e Krimeve të Rënda mbi masakrën e Cërrikut. Kuliqi, një nga personazhet e kësaj masakre, arriti të mbijetojë edhe pse mbeti i plagosur si shumë efektiva të tjerë të policisë. Rrëfimi i Kuliqit, përveçse dha detaje mbi ngjarjen, tregoi se ende kishte mllef ndaj atyre që qëlluan ndaj tij. “Do të kisha dëshirë të mësoja se kush më plagosi. E di që ka qenë një nga të pandehurit, por emër konkret nuk di të them. Burimet e mia më kanë thënë se na qëlloi grupi i Landit dhe Met Bozit”, - deklaroi Kuliqi në sallën e gjyqit. Më tej ai shpjegoi planin operacional që kishin përgatitur bashkë me kolegët për të rifituar Postën e Policisë së Cërrikut.
Dëshmia e Agron Kuliqit
“Jam emëruar në maj të vitit 1997 shef i Komisariatit të Elbasanit. Më 19-20 maj kam mbledhur efektivat e policisë për t’u njohur me situatën në Elbasan. Situata në Elbasan ishte e qetë. Pasi mora takim me drejtuesit e Elbasanit për informacione, u lashë porositë e mia për situatën dhe pasdite do të raportoja në Prefekturë për situatën. Kam takuar Fatos Tivarin për të marrë informacion më të përgjithshëm. Gjatë bisedës me të u informova se një grup personash kishin sulmuar Postën në Cërrik. Kam biseduar me ish-drejtorin e Policisë të Elbasanit. Ai thirri shoferin e tij dhe morëm angazhim që të tentojmë të vendosim marrëdhënie të armatosura. Dita e dytë e punës qe e qetë. Pasdite do të raportonim në Prefekturë për masat e marra për popullsinë, ndërkohë që situata në Cërrik kishte dalë jashtë kontrollit. Njoftuam eprorët e mi në lidhje me situatën. Kam biseduar me ish-drejtorin e Policisë së Shtetit Agim Shehu. I kam kërkuar prezencën e forcave të ndërhyrjes së shpejtë. Kanë mbërritur rreth mëngjesit. Nuk më kujtohet numri i tyre, por kanë qenë 2 mjete të blinduara. Kemi biseduar me shefat e stafit dhe Arjan Cengën. Në mëngjes vendosëm në niseshim drejt Cërrikut dhe Belshit pasi kishim informacion për një grumbullim municionesh. Kemi pasur një plan masash, por për shkak se ishte në mëngjes nuk mund t’i protokollonim. Në hyrje të Cërrikut njohëm një person të larguar nga paraburgimi. Ishte i akuzuar për vrasje, grabitje, kishte edhe automatik në krah. E shoqëruam me mjetet e policisë. në Belsh kemi tërhequr nga baza ushtarake, pastaj lëvizëm drejt Cërrikut. Komunikimi bëhej me radio. Para se të hynim në qytet forcave u ishte bërë një instruktazh i qartë dhe i prerë që të mos binim pre e provokimeve dhe në asnjë mënyrë nuk duhej të përdorej arma, pasi ishte zonë e populluar. Ishte planifikuar që nëse do të përballeshim me situatën, do të dilnim nga Patri, ku kishte forca policie. Kam qenë në mjetin e dytë në radhë. Kanë qenë edhe tre persona në autoblindë. Njëri prej tyre, mora vesh pas 2-3 muajsh pas ngjarjes, që ishte vrarë. U futëm në qytet, nuk pati asnjë reagim. U vendosëm përpara shtëpisë së kulturës. Qyteti rrethohej nga pallate të larta. Pas hyrjes në qendër ka filluar një breshëri automatikësh dhe nga ndërtesa përballë u godit një blindë me automatik. Këtë e kam parë vetë. Pas kësaj unë jam plagosur dhe jam dërguar në spital. Kam parë kur u qëllua me automatik dhe kam dëgjuar edhe 2 herë. Nuk u qëllua asnjë qytetar dhe për këtë jam i gëzuar, ndërsa nga policia u qëlluan 20 veta. Pas ngjarjes kam komunikuar me Arjan Cengën”.
Tërheqja
“Tërheqja u bë nga rruga e planifikuar nga Patri. Breshëritë zgjatën 30 minuta. Kishim planifikuar një rrugë tërheqjeje tjetër dhe të plagosurit të niseshin drejt Tiranës. Nga informacionet kemi mësuar që na ka goditur grupi i Landit, kam dëgjuar edhe për Met Bozin. Kemi qenë vetëm 2 mjete të blinduara, efektivat kanë pasur armatim personal. Për autorët, ashtu siç është thënë, kam mësuar që ishte grupi i Land Xhepexhiut. Kam mësuar që ky grup ka qenë i dyshuar edhe për vepra të tjera penale si vrasje e grabitje. Met Bozin kam dëgjuat që ishte organizatori, e kam dëgjuar nga burimet e mia. Emrin e Land Xhepexhiut e kam dëgjuar nga shoferi i shefit të Krimeve. Do të kisha dëshirë të dija se kush më ka plagosur, por një nga ata ka qenë se s’kishte njeri tjetër”, - përfundoi dëshminë e tij numri dy i Policisë së Shtetit.
26 Maj 2010